شري دسم گرنتھ

صفحو - 912


ਜੋ ਚਾਹਹੁ ਸੋ ਕੀਜਿਯੈ ਦੀਨੀ ਦੇਗ ਦਿਖਾਇ ॥੨੫॥
jo chaahahu so keejiyai deenee deg dikhaae |25|

۽ کيس ڀاڄيءَ جو برتن ڏيکارڻ کان پوءِ چيو هو ته جيڪو به ڪم هن کي وڻي، سو کڻي اچ.(25)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਜਬ ਬੇਗਮ ਕਹਿ ਚਰਿਤ ਬਖਾਨ੍ਯੋ ॥
jab begam keh charit bakhaanayo |

جڏهن ته بيگم صاحبه (پنهنجي) ڪردار کي چيو

ਪ੍ਰਾਨਨ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੀ ਤਿਹ ਜਾਨ੍ਯੋ ॥
praanan te payaaree tih jaanayo |

راڻي جڏهن اهڙو چتر ڏيکاريو، تڏهن هن کيس پنهنجي دل جي وڌيڪ ويجهو سمجهيو.

ਪੁਨਿ ਕਛੁ ਕਹਿਯੋ ਚਰਿਤ੍ਰਹਿ ਕਰਿਯੈ ॥
pun kachh kahiyo charitreh kariyai |

پوءِ هن سرگوشي ڪئي ته ڪجهه وڌيڪ چڪناٽڪا ڪري،

ਪੁਛਿ ਕਾਜਿਯਹਿ ਯਾ ਕਹ ਮਰਿਯੈ ॥੨੬॥
puchh kaajiyeh yaa kah mariyai |26|

۽ ان کان پوءِ قاضي صاحب جي رضامنديءَ سان کيس قتل ڪرڻ ٿي چاهيو.(26)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਤਬ ਬੇਗਮ ਤਿਹ ਸਖੀ ਸੋ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਸਿਖਾਇ ॥
tab begam tih sakhee so aaise kahiyo sikhaae |

بيگم هڪ رٿابندي ڪئي، ۽ نوڪر کي هدايت ڪئي،

ਭੂਤ ਭਾਖਿ ਇਹ ਗਾਡਿਯਹੁ ਚੌਕ ਚਾਦਨੀ ਜਾਇ ॥੨੭॥
bhoot bhaakh ih gaaddiyahu chauak chaadanee jaae |27|

”چاندني چوڪ تي وٺي وڃو ۽ اعلان ڪريو ته اتي ڪو ڀوت آهي.“ (27)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯ ਲਏ ਹਨਨ ਕੋ ਆਵੈ ॥
tih triy le hanan ko aavai |

هوءَ سخي کي (هن کي) مارڻ لاءِ کڻي آئي هئي.

ਮੂਰਖ ਪਰਿਯੋ ਦੇਗ ਮੈ ਜਾਵੈ ॥
moorakh pariyo deg mai jaavai |

هوءَ کيس مارڻ لاءِ وٺي وڃي رهي هئي، پر ڀاڄيءَ ۾ بيوقوف خوشيءَ سان هليو ويو.

ਜਾਨੈ ਆਜੁ ਬੇਗਮਹਿ ਪੈਹੌ ॥
jaanai aaj begameh paihau |

(هو) سوچي رهيو هو ته اڄ کيس بيگم ملندي

ਕਾਮ ਕਲਾ ਤਿਹ ਸਾਥ ਕਮੈਹੌ ॥੨੮॥
kaam kalaa tih saath kamaihau |28|

هو سوچي رهيو هو ته هو راڻي کي حاصل ڪري پوءِ ان سان جنسي ميلاپ ڪندو (28)

ਲਏ ਦੇਗ ਕੋ ਆਵੈ ਕਹਾ ॥
le deg ko aavai kahaa |

(هوءَ سخي) ديگ سان اتي آئي

ਕਾਜੀ ਮੁਫਤੀ ਸਭ ਹੈ ਜਹਾ ॥
kaajee mufatee sabh hai jahaa |

اهي ڀاڄيون ان جاءِ تي کڻي آيا، جتي قاضي صاحب ۽ مفتي صاحب ويٺا هوندا هئا.

ਕੋਟਵਾਰ ਜਹ ਕਸਟ ਦਿਖਾਵੈ ॥
kottavaar jah kasatt dikhaavai |

جتي چوبتريءَ تي ڪوٽوال ويٺو هو

ਬੈਠ ਚੌਤਰੇ ਨ੍ਯਾਉ ਚੁਕਾਵੈ ॥੨੯॥
baitth chauatare nayaau chukaavai |29|

۽ پوليس انصاف تي عمل ڪرائڻ جي خاطري ڪرائي.(29)

ਸਖੀ ਬਾਚ ॥
sakhee baach |

نوڪر جي ڳالهه

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਭੂਤ ਏਕ ਇਹ ਦੇਗ ਮੈ ਕਹੁ ਕਾਜੀ ਕ੍ਯਾ ਨ੍ਯਾਇ ॥
bhoot ek ih deg mai kahu kaajee kayaa nayaae |

ٻڌاءِ قاضي صاحب، رڌڻي جي ٿانءَ ۾ ڀوت آهي.

ਕਹੌ ਤੌ ਯਾ ਕੋ ਗਾਡਿਯੈ ਕਹੌ ਤੇ ਦੇਉ ਜਰਾਇ ॥੩੦॥
kahau tau yaa ko gaaddiyai kahau te deo jaraae |30|

توهان جي حڪم سان ان کي يا ته دفن ڪيو وڃي يا باهه ۾ وجهي.(30)

ਤਬ ਕਾਜੀ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨੁ ਸੁੰਦਰਿ ਮਮ ਬੈਨ ॥
tab kaajee aaise kahiyo sun sundar mam bain |

پوءِ قاضي صاحب فرمايو، ”ٻڌ، سهڻي نوڪر!

ਯਾ ਕੋ ਜੀਯਤਹਿ ਗਾਡਿਯੈ ਛੂਟੈ ਕਿਸੂ ਹਨੈ ਨ ॥੩੧॥
yaa ko jeeyateh gaaddiyai chhoottai kisoo hanai na |31|

ان کي دفن ڪيو وڃي، ٻي صورت ۾، جيڪڏهن ان کي ڇڏي ڏنو وڃي، اهو ڪنهن به لاش کي ماري سگهي ٿو.' (31)

ਕੋਟਵਾਰ ਕਾਜੀ ਜਬੈ ਮੁਫਤੀ ਆਯਸੁ ਕੀਨ ॥
kottavaar kaajee jabai mufatee aayas keen |

پوءِ قاضي، پوليس ۽ پادري اجازت ڏني.

ਦੇਗ ਸਹਿਤ ਤਹ ਭੂਤ ਕਹਿ ਗਾਡਿ ਗੋਰਿ ਮਹਿ ਦੀਨ ॥੩੨॥
deg sahit tah bhoot keh gaadd gor meh deen |32|

۽ ان کي زمين ۾ دفن ڪيو ويو ۽ ڀوت کي پچائڻ واري برتن سان گڏ دفن ڪيو ويو (32)

ਜੀਤਿ ਰਹਿਯੋ ਦਲ ਸਾਹ ਕੋ ਗਯੋ ਖਜਾਨਾ ਖਾਇ ॥
jeet rahiyo dal saah ko gayo khajaanaa khaae |

اهڙيءَ طرح راڻي شهنشاهه جي دل فتح ڪئي.

ਸੋ ਛਲ ਸੌ ਤ੍ਰਿਯ ਭੂਤ ਕਹਿ ਦੀਨੋ ਗੋਰਿ ਗਡਾਇ ॥੩੩॥
so chhal sau triy bhoot keh deeno gor gaddaae |33|

۽ عورت پنھنجي چالبازيءَ سان کيس ڀوت قرار ڏئي ڇڏيو.(33)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਬਿਆਸੀਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੮੨॥੧੪੭੫॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade biaaseevo charitr samaapatam sat subham sat |82|1475|afajoon|

راجا ۽ وزير جي مبارڪ ڪرتار جي گفتگو جو اٺون ثانوي مثال، نعمت سان پورو ٿيو. (82) (1473)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਰਾਜੌਰੀ ਕੇ ਦੇਸ ਮੈ ਰਾਜਪੁਰੋ ਇਕ ਗਾਉ ॥
raajauaree ke des mai raajapuro ik gaau |

راڄڙ جي ملڪ ۾ راجپور نالي هڪ ڳوٺ هو.

ਤਹਾ ਏਕ ਗੂਜਰ ਬਸੈ ਰਾਜ ਮਲ ਤਿਹ ਨਾਉ ॥੧॥
tahaa ek goojar basai raaj mal tih naau |1|

اتي هڪ گجر رهندو هو، جيڪو کير ڏيندڙ هو، جنهن جو نالو راج محل هو.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਰਾਜੋ ਨਾਮ ਏਕ ਤਿਹ ਨਾਰੀ ॥
raajo naam ek tih naaree |

کيس هڪ زال هئي جنهن جو نالو راجو هو

ਸੁੰਦਰ ਅੰਗ ਬੰਸ ਉਜਿਯਾਰੀ ॥
sundar ang bans ujiyaaree |

اتي راجو نالي هڪ ڇوڪري رهندي هئي. هوء هڪ دلکش جسم سان نوازيو ويو.

ਤਿਹ ਇਕ ਨਰ ਸੌ ਨੇਹ ਲਗਾਯੋ ॥
tih ik nar sau neh lagaayo |

هوء هڪ مرد سان پيار ۾ پئجي ويو.

ਗੂਜਰ ਭੇਦ ਤਬੈ ਲਖਿ ਪਾਯੋ ॥੨॥
goojar bhed tabai lakh paayo |2|

هوءَ هڪ مرد سان پيار ۾ پئجي وئي ۽ کير واري کي شڪ ٿيو (2)

ਜਾਰ ਲਖ੍ਯੋ ਗੂਜਰ ਮੁਹਿ ਜਾਨ੍ਯੋ ॥
jaar lakhayo goojar muhi jaanayo |

يار سمجهي ويو ته گجر مون کي سڃاڻي ورتو آهي.

ਅਧਿਕ ਚਿਤ ਭੀਤਰ ਡਰ ਮਾਨ੍ਯੋ ॥
adhik chit bheetar ddar maanayo |

عاشق کي ڪو شڪ نه هو ته کير واري کي خبر پئجي وئي آهي،

ਛਾਡਿ ਗਾਵ ਤਿਹ ਅਨਤ ਸਿਧਾਯੋ ॥
chhaadd gaav tih anat sidhaayo |

ڳوٺ ڇڏي ڪنهن ٻئي هنڌ هليو ويو

ਬਹੁਰਿ ਨ ਤਾ ਕੋ ਦਰਸੁ ਦਿਖਾਯੋ ॥੩॥
bahur na taa ko daras dikhaayo |3|

ان ڪري هو ڏاڍو ڊڄي ويو. هن ڳوٺ ڇڏي ڏنو ۽ ڪڏهن به نه ڏٺو ويو (3)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਰਾਜੋ ਬਿਛੁਰੇ ਯਾਰ ਕੇ ਚਿਤ ਮੈ ਭਈ ਉਦਾਸ ॥
raajo bichhure yaar ke chit mai bhee udaas |

راجو پنهنجي عاشق کي ياد ڪيو ۽ هوءَ ڏاڍي اداس رهي.

ਨਿਤਿ ਚਿੰਤਾ ਮਨ ਮੈ ਕਰੈ ਮੀਤ ਮਿਲਨ ਕੀ ਆਸ ॥੪॥
nit chintaa man mai karai meet milan kee aas |4|

اداس ٿي، هوءَ هميشه ساڻس ملڻ جي خواهش رکي ٿي (4)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਯਹਿ ਸਭ ਭੇਦ ਗੂਜਰਹਿ ਜਾਨ੍ਯੋ ॥
yeh sabh bhed goojareh jaanayo |

اهو سڀ راز گجر به سمجهي ويو.

ਤਾ ਸੋ ਪ੍ਰਗਟ ਨ ਕਛੂ ਬਖਾਨ੍ਯੋ ॥
taa so pragatt na kachhoo bakhaanayo |

کير وارو سڄو راز ڄاڻندو هو پر ظاهر نه ڪندو هو.

ਚਿੰਤਾ ਯਹੇ ਕਰੀ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥
chintaa yahe karee man maahee |

هن پنهنجي ذهن ۾ اهو سوچيو