۽ کيس ڀاڄيءَ جو برتن ڏيکارڻ کان پوءِ چيو هو ته جيڪو به ڪم هن کي وڻي، سو کڻي اچ.(25)
چوپائي
جڏهن ته بيگم صاحبه (پنهنجي) ڪردار کي چيو
راڻي جڏهن اهڙو چتر ڏيکاريو، تڏهن هن کيس پنهنجي دل جي وڌيڪ ويجهو سمجهيو.
پوءِ هن سرگوشي ڪئي ته ڪجهه وڌيڪ چڪناٽڪا ڪري،
۽ ان کان پوءِ قاضي صاحب جي رضامنديءَ سان کيس قتل ڪرڻ ٿي چاهيو.(26)
دوهيرا
بيگم هڪ رٿابندي ڪئي، ۽ نوڪر کي هدايت ڪئي،
”چاندني چوڪ تي وٺي وڃو ۽ اعلان ڪريو ته اتي ڪو ڀوت آهي.“ (27)
چوپائي
هوءَ سخي کي (هن کي) مارڻ لاءِ کڻي آئي هئي.
هوءَ کيس مارڻ لاءِ وٺي وڃي رهي هئي، پر ڀاڄيءَ ۾ بيوقوف خوشيءَ سان هليو ويو.
(هو) سوچي رهيو هو ته اڄ کيس بيگم ملندي
هو سوچي رهيو هو ته هو راڻي کي حاصل ڪري پوءِ ان سان جنسي ميلاپ ڪندو (28)
(هوءَ سخي) ديگ سان اتي آئي
اهي ڀاڄيون ان جاءِ تي کڻي آيا، جتي قاضي صاحب ۽ مفتي صاحب ويٺا هوندا هئا.
جتي چوبتريءَ تي ڪوٽوال ويٺو هو
۽ پوليس انصاف تي عمل ڪرائڻ جي خاطري ڪرائي.(29)
نوڪر جي ڳالهه
دوهيرا
ٻڌاءِ قاضي صاحب، رڌڻي جي ٿانءَ ۾ ڀوت آهي.
توهان جي حڪم سان ان کي يا ته دفن ڪيو وڃي يا باهه ۾ وجهي.(30)
پوءِ قاضي صاحب فرمايو، ”ٻڌ، سهڻي نوڪر!
ان کي دفن ڪيو وڃي، ٻي صورت ۾، جيڪڏهن ان کي ڇڏي ڏنو وڃي، اهو ڪنهن به لاش کي ماري سگهي ٿو.' (31)
پوءِ قاضي، پوليس ۽ پادري اجازت ڏني.
۽ ان کي زمين ۾ دفن ڪيو ويو ۽ ڀوت کي پچائڻ واري برتن سان گڏ دفن ڪيو ويو (32)
اهڙيءَ طرح راڻي شهنشاهه جي دل فتح ڪئي.
۽ عورت پنھنجي چالبازيءَ سان کيس ڀوت قرار ڏئي ڇڏيو.(33)(1)
راجا ۽ وزير جي مبارڪ ڪرتار جي گفتگو جو اٺون ثانوي مثال، نعمت سان پورو ٿيو. (82) (1473)
دوهيرا
راڄڙ جي ملڪ ۾ راجپور نالي هڪ ڳوٺ هو.
اتي هڪ گجر رهندو هو، جيڪو کير ڏيندڙ هو، جنهن جو نالو راج محل هو.
چوپائي
کيس هڪ زال هئي جنهن جو نالو راجو هو
اتي راجو نالي هڪ ڇوڪري رهندي هئي. هوء هڪ دلکش جسم سان نوازيو ويو.
هوء هڪ مرد سان پيار ۾ پئجي ويو.
هوءَ هڪ مرد سان پيار ۾ پئجي وئي ۽ کير واري کي شڪ ٿيو (2)
يار سمجهي ويو ته گجر مون کي سڃاڻي ورتو آهي.
عاشق کي ڪو شڪ نه هو ته کير واري کي خبر پئجي وئي آهي،
ڳوٺ ڇڏي ڪنهن ٻئي هنڌ هليو ويو
ان ڪري هو ڏاڍو ڊڄي ويو. هن ڳوٺ ڇڏي ڏنو ۽ ڪڏهن به نه ڏٺو ويو (3)
دوهيرا
راجو پنهنجي عاشق کي ياد ڪيو ۽ هوءَ ڏاڍي اداس رهي.
اداس ٿي، هوءَ هميشه ساڻس ملڻ جي خواهش رکي ٿي (4)
چوپائي
اهو سڀ راز گجر به سمجهي ويو.
کير وارو سڄو راز ڄاڻندو هو پر ظاهر نه ڪندو هو.
هن پنهنجي ذهن ۾ اهو سوچيو