ڪرشن وري پنهنجي ڪمان ۽ تير کي هٿ ۾ کنيو ۽ جنگ جي ميدان ۾ دشمن جي فوج کي ناس ڪري ڇڏيو
جهڙيءَ طرح ڪپهه جو تاتا اُن کي لتاڙيندو آهي، ساڳيءَ طرح ڪرشنا دشمن جي لشڪر کي لتاڙيو هو
رت جو وهڪرو ميدان جنگ ۾ اٺين بحر وانگر وهي ويو.1063.
ان طرف ڪرشن جي لشڪر اڳتي وڌيو ۽ ٻئي طرف راجا جراسند پنهنجي فوجن سميت اڳتي وڌيو.
ويڙهاڪن هٿ ۾ تير ۽ تلوارون کڻي وڙهندا هئا ۽ سندن عضوا ڪٽيا ويندا هئا.
ڪٿي هاٿين ۽ گهوڙن جا سردار ڪري پيا ته ڪٿي ويڙهاڪن جا عضوا گرڻ لڳا.
ٻئي لشڪر بند جنگ ۾ بند ٿي ويا، جيئن گنگا ۽ جمنا ۾ ضم ٿيڻ.1064.
پنهنجن آقائن جي مقرر ڪيل ڪم کي پورو ڪرڻ لاءِ ٻنهي پاسن جا جنگي جوان جوش سان اڳتي وڌي رهيا آهن.
ٻنهي طرفن کان، غضب ۾ رنگيل جنگي بي رحميءَ سان جنگ وڙهي رهيا آهن،
۽ هڪ ٻئي سان مقابلو ڪري بيچينيءَ سان وڙهندا رهيا
Spears piercing the white body appears like the serpents entwining the sandalwood tree. 1065.
ٻنهي طرفن کان ويڙهاڪ وڏي بهادريءَ سان وڙهندا رهيا ۽ انهن مان ڪنهن به سندس قدم پوئتي نه هٽايا.
ڀلن، ڪمان، تير، گدڙ، تلوارن وغيره سان چڱيءَ طرح وڙھي رهيا آھن، وڙھندي ڪوئي ھيٺ لھي پيو،
ڪو خوش ٿي پيو آهي، ڪو ميدان جنگ ڏسي ڊڄي ٿو ۽ ڪو ڊوڙي رهيو آهي
شاعر چوي ٿو ته ائين ٿو لڳي ته جنگ جي ميدان ۾ مٽيءَ جي چراغ وانگر ويڙهاڪ به سڙي رهيا آهن.
بلرام اڳي تير ۽ تيرن سان وڙهندو رهيو ۽ پوءِ ڀلو هٿ ۾ کڻي جنگ شروع ڪيائين
پوءِ تلوار هٿ ۾ کڻي، لشڪر ۾ داخل ٿيندڙ ويڙهاڪن کي قتل ڪيائين.
پوءِ هن پنهنجي خنجر کي هٿ ۾ کنيو، هن پنهنجي گدلي سان ويڙهاڪن کي ڌڪ هنيو
بلرام دشمن جي لشڪر کي پنهنجي هلت سان ائين ڇڪي رهيو آهي، جيئن پالڪي کڻي ٻنهي هٿن سان پاڻي ڀرڻ جي ڪوشش ڪري رهيو آهي.
جيڪو دشمن اڳيان اچي ٿو ۽ مزاحمت ڪري ٿو، سري ڪرشن پاران طاقت سان ماريو ويو.
جيڪو به ويڙهاڪ هن جي سامهون آيو، ڪرشن هن کي ڌڪ هنيو، جيڪو پنهنجي ڪمزوريءَ کان شرمسار ٿي وڏي طاقت سان وڙهندو رهيو، هو به بچي نه سگهيو.
دشمنن جي لشڪر ۾ داخل ٿيڻ، ڪرشن هڪ پرتشدد جنگ وڙهندي
بلرام به صبر سان وڙهيو ۽ دشمن جي لشڪر کي شڪست ڏني.
DOHRA
جراسند پاڻ ڏٺو ته سندس چار ڀاڱا لشڪر ڀڄي رهيا هئا.
هن پنهنجي ڀرسان وڙهندڙ ويڙهاڪن کي چيو، 1069
راجا جراسند جي فوج کي خطاب ڪندي چيو:
سويا
جتي ڪرشن وڙهندو آهي، اوهين لشڪر وٺي ان طرف وڃو.
جنهن طرف ڪرشن وڙهندو آهي، توهان سڀ اتي وڃو ۽ هن کي پنهنجي ڪمان، تير، تلوارن ۽ گدڙن سان ماريو.
ڪنهن به يدووا کي جنگ جي ميدان مان فرار ٿيڻ نه ڏنو وڃي
انهن سڀني کي ماري ڇڏ، جڏهن جراسند اهي ڳالهيون ڪيون، تڏهن لشڪر صفن ۾ بيٺو ۽ ان طرف اڳتي وڌيو.
بادشاھه جو حڪم ملڻ تي ويڙهاڪ ڪڪرن وانگر اڳتي وڌيا
مينهن جي بوندن وانگر تير وڇايا ويا ۽ تلوارون روشنيءَ وانگر چمڪي رهيون هيون
ڪو ڌرتيءَ تي شهيد ٿيو آهي، ڪو ڊگهو ساهه کڻي رهيو آهي ۽ ڪنهن جو عضوو ڪٽيو ويو آهي.
ڪوئي زخمي زمين تي پيو آهي، پر پوءِ به هو بار بار رڙ ڪري رهيو آهي ”مار، مار“. 1071.
ڪرشن پنهنجي ڪمان ۽ تير هٿ ۾ کنيو، ميدان جنگ ۾ موجود سڀني ويڙهاڪن کي ڌڪ هنيو.
هن شرابي هاٿين ۽ گهوڙن کي ماري وڌو ۽ ڪيترن ئي سوارن کي سندن رٿن کان محروم ڪري ڇڏيو.
زخمي سپاهين کي ڏسي بزدل جنگ جو ميدان ڇڏي ڀڄي ويا
اهي ظاهر ٿيا اجتماعي گناهن وانگر جيڪي نيڪين جي مجسمي يعني ڪرشن جي اڳيان ڊوڙندا رهيا.1072.
جنگ ۾ جيڪي مٿو ڪٽيا ويا، سي سڀ واڪا ڪري رهيا آهن ”مار، مار“.
مٿي کان سواءِ ٽانڊا ڊوڙي رهيا آهن ۽ ان طرف اڳتي وڌي رهيا آهن جتي ڪرشن وڙهندو هو
جيڪي جنگي ويڙهاڪ انهن بي سرن ٽنگن سان وڙهندا رهيا آهن، اهي ٽنگون، انهن کي ڪرشن سمجهي، مٿن گوليون هڻي رهيا آهن.
جيڪي زمين تي ڪري رهيا آهن، تن جي تلوار به زمين تي ڪري پئي.1073.
ڪيبٽ
ٻئي طرف غصي ۾ آهن، اهي جنگ جي ميدان مان پنهنجا قدم پوئتي نه هٽائي رهيا آهن ۽ پنهنجي ننڍڙي ڊرم تي جوش سان وڙهندا رهيا آهن.
ديوتا سڀ ڪجهه ڏسي رهيا آهن ۽ يڪشا گيت ڳائي رهيا آهن، آسمان مان مينهن جي بوندن وانگر گلن جي بارش ٿي رهي آهي.
ڪيترائي ويڙهاڪ مري رهيا آهن ۽ ڪيترن ئي آسماني ڌاڙيلن سان شادي ڪئي وئي آهي