هن کي ڏسي هر ڪنهن جو ذهن مسحور ٿي رهيو آهي ۽ هن جي پيشاني تي سندس دلڪش ظاهر ٿي رهيو آهي.
هن جا عضوا هن کي عورتن جي خودمختيار طور ظاهر ڪن ٿا
عشق جو ديوتا به ان کي ڏسي رغبت ۾ اچي ٿو ۽ چنڊ به شرمسار ٿئي ٿو. 542.
راڌا کي اهڙي طرح تمام سهڻي سفيد سينگار سان سينگاريو ويو آهي.
هن جي خوبصورت سينگار ۾، راڌا چنڊ جي چهري سان ٿلهي چنڊ جي روشنيءَ ۾ ظاهر ٿئي ٿي.
ائين ٿو لڳي ڄڻ ڪاماديو جي لشڪر پنهنجي پوري طاقت سان (پيار) راس جي ڪاوڙ کي ڀڙڪائي اڳتي وڌيو هجي.
بي صبر ٿي، هوس جا تير ڇڏائي، عشق جي امرت لاءِ هليو ويو ۽ هن کي ڏسي ڪرشنا خوش ٿي ويا ۽ هن کي عورتن جي حاڪمن وانگر تصور ڪيو. 543.
راڌا جو گوپين کي خطاب:
سويا
راڌا ڪرشن کي ڏسي کلڻ لڳو ۽ (پوءِ) گوپين کي ائين چيو
ڪرشن کي ڏسي راڌا گوپين کي مسڪرائيندي چيو ۽ سفيد مسڪرائيندي سندس ڏند انار وانگر ۽ منهن چنڊ جهڙو نظر آيو.
مون شري ڪرشن سان (هاري جي) شرط رکي آهي، (منو پريم) رس جي خاطر اسان جي وچ ۾ سخت جنگ لڳي وئي آهي.
���منهنجي ۽ ڪرشن جي وچ ۾ (محبت جي موضوع جي حوالي سان) شرط آهي، تنهن ڪري تون بي خوف ٿي ڪرشن سان جهڳڙو ڪرين.���544.
راڌا گوپين کي اها ڳالهه مسڪرائيندي چيو ۽ ڪرشن کي ڏسي سڀ گوپيون خوش ٿي ويون
اهي سڀ ظاهر ٿيا ته برهما پاڻ ٺاهيا آهن
ڪرشن کي ڏسي، سڀني کي سجدو ڪيو
شاعر انهيءَ منظر کي اهڙيءَ طرح بيان ڪيو آهي، ڄڻ ته هو پنهنجي جوانيءَ جو وزن برداشت نه ڪري سگهيا آهن، تنهن ڪري هو ڪرشن تي ٽيڪ ڏئي رهيا آهن.
سڀئي گوپيون پيار ۽ جوش سان محفل ۾ حصو وٺنديون هيون
راڌا پنهنجو پاڻ کي سفيد پوشاڪ ۾ سينگاريو هو ۽ اهو تماشو ڏسي رهيو هو
تڏهن شاعر شيام سوچي سمجهي چوي ٿو ته هن جو حسن ڏاڍو شاندار آهي.
غور سان چيو ويو آهي ته ان پاسي ڪرشن ڪڪر وانگر بيٺو آهي ۽ ان پاسي راڌيڪا روشنيءَ وانگر نظر اچي ٿي.
(شاعر) شيام چوي ٿو، راڌا سخن سان راس کيڏي رهي آهي.
هن پاسي ڪرشن راڌا سان گڏ پنهنجي دلڪش راند ۾ رڌل آهي ۽ ان پاسي چندر ڀاگ نالي گوپي گوپين جي جسمن تي چندن چُپائي رهي آهي.
انهن گوپين جون اکيون به ائين آهن ۽ اهي هلن ٿيون جهڙوڪ هاٿي جي بي مقصد حاصلات