شري دسم گرنتھ

صفحو - 355


ਛਾਜਤ ਜਾ ਮੁਖ ਚੰਦ ਪ੍ਰਭਾ ਸਮ ਰਾਜਤ ਕੰਚਨ ਸੇ ਦ੍ਰਿਗ ਭਾਰੇ ॥
chhaajat jaa mukh chand prabhaa sam raajat kanchan se drig bhaare |

انهن جي چهري جو شان چنڊ جهڙو آهي ۽ انهن جون اکيون ڪنول جي گلن جهڙيون آهن

ਜਾ ਪਿਖਿ ਕੰਦ੍ਰਪ ਰੀਝ ਰਹੈ ਪਿਖਿਏ ਜਿਹ ਕੇ ਮ੍ਰਿਗ ਆਦਿਕ ਹਾਰੇ ॥
jaa pikh kandrap reejh rahai pikhie jih ke mrig aadik haare |

جنهن کي ڏسي پيار جو ديوتا به متوجه ٿي پيو ۽ هرڻ به. انهن جي دل کي تسليم ڪيو آهي

ਕੇਹਰਿ ਕੋਕਿਲ ਕੇ ਸਭ ਭਾਵ ਕਿਧੌ ਇਨ ਪੈ ਗਨ ਊਪਰ ਵਾਰੇ ॥੬੧੨॥
kehar kokil ke sabh bhaav kidhau in pai gan aoopar vaare |612|

ڪرشن انهن سڀني جذبن کي قربان ڪري رهيو آهي جيڪي شعر ۽ شباب ۾ موجود آهن.612.

ਜਾਹਿ ਬਿਭੀਛਨਿ ਰਾਜ ਦੀਯੋ ਜਿਨ ਹੂੰ ਬਰ ਰਾਵਨ ਸੋ ਰਿਪੁ ਸਾਧੋ ॥
jaeh bibheechhan raaj deeyo jin hoon bar raavan so rip saadho |

جنهن وبڀيشن کي (لنڪا جي) بادشاهت ڏني هئي ۽ جنهن راڻيءَ وانگر دشمن کي زور زبردستي بڻائي ڇڏيو هو.

ਖੇਲਤ ਹੈ ਸੋਊ ਭੂਮਿ ਬਿਖੈ ਬ੍ਰਿਜ ਲਾਜ ਜਹਾਜਨ ਕੋ ਤਜਿ ਬਾਧੋ ॥
khelat hai soaoo bhoom bikhai brij laaj jahaajan ko taj baadho |

جنهن وبڀيشن کي بادشاهي ڏني ۽ راون وانگر دشمن کي ناس ڪري ڇڏيو، اهو ئي برجا ملڪ ۾ هر قسم جي شرم کي ڇڏي ڪري راند ڪري رهيو آهي.

ਜਾਹਿ ਨਿਕਾਸ ਲਯੋ ਮੁਰਿ ਪ੍ਰਾਨ ਸੁ ਮਾਪ ਲੀਯੋ ਬਲਿ ਕੋ ਤਨ ਆਧੋ ॥
jaeh nikaas layo mur praan su maap leeyo bal ko tan aadho |

جنهن مور نالي شيطان کي ماري ڇڏيو هو ۽ بالي جي اڌ جسم جي ماپ ڪئي هئي

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਸੰਗ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਕੇ ਅਤਿ ਹੀ ਰਸਿ ਕੈ ਸੋਊ ਖੇਲਤ ਮਾਧੋ ॥੬੧੩॥
sayaam kahai sang gvaarin ke at hee ras kai soaoo khelat maadho |613|

شاعر شيام جو چوڻ آهي ته اهو ئي مادو گوپين سان شوق ۽ جوش راند ۾ رڌل آهي.

ਜੋ ਮੁਰ ਨਾਮ ਮਹਾ ਰਿਪੁ ਪੈ ਕੁਪ ਕੈ ਅਤਿ ਹੀ ਡਰਈਯਾ ਫੁਨਿ ਭੀਰਨਿ ॥
jo mur naam mahaa rip pai kup kai at hee ddareeyaa fun bheeran |

جنهن مور نالي عظيم شيطان ۽ دشمن کي خوفزده ڪيو هو

ਜੋ ਗਜ ਸੰਕਟ ਕੋ ਕਟੀਯਾ ਹਰਤਾ ਜੋਊ ਸਾਧਨ ਕੇ ਦੁਖ ਪੀਰਨਿ ॥
jo gaj sankatt ko katteeyaa harataa joaoo saadhan ke dukh peeran |

جنهن هاٿي جي تڪليفن کي دور ڪيو ۽ جيڪو اوليائن جي ڏکن جو ناس ڪندڙ آهي

ਸੋ ਬ੍ਰਿਜ ਮੈ ਜਮੁਨਾ ਤਟ ਪੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਹਰੈਯਾ ਤ੍ਰੀਯ ਚੀਰਨਿ ॥
so brij mai jamunaa tatt pai kab sayaam kahai haraiyaa treey cheeran |

شاعر چوي ٿو، ”شيام، جيڪو برج ڀوميءَ ۾ جمنا جي ڪناري تي عورتن جا ڪپڙا پائي ٿو.

ਤਾ ਕਰ ਕੈ ਰਸ ਕੋ ਚਸਕੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਗਨ ਬੀਚ ਅਹੀਰਨਿ ॥੬੧੪॥
taa kar kai ras ko chasako ih bhaat kahiyo gan beech aheeran |614|

اُن ئي جمنا جي ڪناري تي گوپين جا ڪپڙا چورائي، شوق ۽ لذت ۾ ڦاٿل آهير ڇوڪرين ۾ گهمي ڦري رهي آهي.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਸੋ ॥
kaanrah joo baach gvaarin so |

گوپين کي خطاب ڪندي ڪرشن جو ڪلام:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਕੇਲ ਕਰੋ ਹਮ ਸੰਗ ਕਹਿਓ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਕਛੁ ਸੰਕ ਨ ਆਨੋ ॥
kel karo ham sang kahio apane man mai kachh sank na aano |

مون کي شوقين ۽ پرجوش راند ۾ شامل ٿيو

ਝੂਠ ਕਹਿਯੋ ਨਹਿ ਮਾਨਹੁ ਰੀ ਕਹਿਯੋ ਹਮਰੋ ਤੁਮ ਸਾਚ ਪਛਾਨੋ ॥
jhootth kahiyo neh maanahu ree kahiyo hamaro tum saach pachhaano |

مان توهان سان سچ ڳالهائي رهيو آهيان ڪوڙ نه ڳالهائيندو

ਗੁਆਰਨੀਯਾ ਹਰਿ ਕੀ ਸੁਨਿ ਬਾਤ ਗਈ ਤਜਿ ਲਾਜ ਕਬੈ ਜਸੁ ਠਾਨੋ ॥
guaaraneeyaa har kee sun baat gee taj laaj kabai jas tthaano |

گوپين، ڪرشن جا لفظ ٻڌي، پنهنجي شرم کي ڇڏي، پنهنجي ذهن ۾ ڪرشن سان گڏ لذت واري راند ۾ شامل ٿيڻ جو فيصلو ڪيو.

ਰਾਤਿ ਬਿਖੈ ਤਜਿ ਝੀਲਹਿ ਕੋ ਨਭ ਬੀਚ ਚਲਿਯੋ ਜਿਮ ਜਾਤ ਟਨਾਨੋ ॥੬੧੫॥
raat bikhai taj jheeleh ko nabh beech chaliyo jim jaat ttanaano |615|

اُهي ڪرشن ڏانهن ائين هلندا نظر آيا، جيئن هڪ چمڪدار ڪيڙو ڪنهن ڍنڍ جي ڪناري کان اڀري آسمان ڏانهن وڌي رهيو آهي.

ਬ੍ਰਿਖਭਾਨੁ ਸੁਤਾ ਹਰਿ ਕੇ ਹਿਤ ਗਾਵਤ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਕੇ ਸੁ ਕਿਧੌ ਗਨ ਮੈ ॥
brikhabhaan sutaa har ke hit gaavat gvaarin ke su kidhau gan mai |

راڌا صرف سري ڪرشن کي خوش ڪرڻ لاءِ گوپين جي ٽولي ۾ ڳائي ٿي.

ਇਮ ਨਾਚਤ ਹੈ ਅਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਬਿਜਲੀ ਜਿਹ ਭਾਤਿ ਘਨੇ ਘਨ ਮੈ ॥
eim naachat hai at prem bharee bijalee jih bhaat ghane ghan mai |

راڌا گوپين جي ميڙ ۾ ڪرشن لاءِ گيت ڳائي رهي آهي ۽ ڪڪرن جي وچ ۾ روشنيءَ وانگر نچندي رهي آهي.

ਕਬਿ ਨੇ ਉਪਮਾ ਤਿਹ ਗਾਇਬ ਕੀ ਸੁ ਬਿਚਾਰ ਕਹੀ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ॥
kab ne upamaa tih gaaeib kee su bichaar kahee apane man mai |

شاعر (شيام) پنهنجي ذهن ۾ سوچيندي پنهنجي غزل جي تشبيهه چيو آهي،

ਰੁਤਿ ਚੇਤ ਕੀ ਮੈ ਮਨ ਆਨੰਦ ਕੈ ਕੁਹਕੈ ਮਨੋ ਕੋਕਿਲਕਾ ਬਨ ਮੈ ॥੬੧੬॥
rut chet kee mai man aanand kai kuhakai mano kokilakaa ban mai |616|

شاعر، سندس ڳائڻ جي ساراهه ڪندي چوي ٿو ته، چيتر جي مهيني ۾ ٻيلي ۾ رات جي تاري وانگر ٿڌڙي ٿڌڙي ٿڌڙي ٿڌ لڳي ٿي.

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਗ ਖੇਲਤ ਰੰਗ ਭਰੀ ਸੁ ਤ੍ਰੀਯਾ ਸਜਿ ਸਾਜ ਸਭੈ ਤਨ ਮੈ ॥
har ke sang khelat rang bharee su treeyaa saj saaj sabhai tan mai |

اهي عورتون (گوپيون) ڪرشن سان راند ڪنديون آهن، جن جي جسم تي تمام رنگين (عشق) سان ڀريل هوندو آهي.

ਅਤਿ ਹੀ ਕਰ ਕੈ ਹਿਤ ਕਾਨਰ ਸੋ ਕਰ ਕੈ ਨਹੀ ਬੰਧਨ ਔ ਧਨ ਮੈ ॥
at hee kar kai hit kaanar so kar kai nahee bandhan aau dhan mai |

سڀ عورتون بستري تي ويڙهيل ۽ ڪرشن جي بيحد محبت ۾ ۽ سڀني پابندين کي ڇڏي، ڪرشن سان راند ڪري رهيون آهن، هن جي محبت ۾ مشغول آهن.

ਫੁਨਿ ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਉਪਮਾ ਉਪਜੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਯੌ ਮਨ ਮੈ ॥
fun taa chhab kee at hee upamaa upajee kab sayaam ke yau man mai |

تڏهن شاعر شيام جي ذهن ۾ سندس تصوير جو هڪ تمام سٺو نمونو هن طرح اڀريو آهي،