انهن جي چهري جو شان چنڊ جهڙو آهي ۽ انهن جون اکيون ڪنول جي گلن جهڙيون آهن
جنهن کي ڏسي پيار جو ديوتا به متوجه ٿي پيو ۽ هرڻ به. انهن جي دل کي تسليم ڪيو آهي
ڪرشن انهن سڀني جذبن کي قربان ڪري رهيو آهي جيڪي شعر ۽ شباب ۾ موجود آهن.612.
جنهن وبڀيشن کي (لنڪا جي) بادشاهت ڏني هئي ۽ جنهن راڻيءَ وانگر دشمن کي زور زبردستي بڻائي ڇڏيو هو.
جنهن وبڀيشن کي بادشاهي ڏني ۽ راون وانگر دشمن کي ناس ڪري ڇڏيو، اهو ئي برجا ملڪ ۾ هر قسم جي شرم کي ڇڏي ڪري راند ڪري رهيو آهي.
جنهن مور نالي شيطان کي ماري ڇڏيو هو ۽ بالي جي اڌ جسم جي ماپ ڪئي هئي
شاعر شيام جو چوڻ آهي ته اهو ئي مادو گوپين سان شوق ۽ جوش راند ۾ رڌل آهي.
جنهن مور نالي عظيم شيطان ۽ دشمن کي خوفزده ڪيو هو
جنهن هاٿي جي تڪليفن کي دور ڪيو ۽ جيڪو اوليائن جي ڏکن جو ناس ڪندڙ آهي
شاعر چوي ٿو، ”شيام، جيڪو برج ڀوميءَ ۾ جمنا جي ڪناري تي عورتن جا ڪپڙا پائي ٿو.
اُن ئي جمنا جي ڪناري تي گوپين جا ڪپڙا چورائي، شوق ۽ لذت ۾ ڦاٿل آهير ڇوڪرين ۾ گهمي ڦري رهي آهي.
گوپين کي خطاب ڪندي ڪرشن جو ڪلام:
سويا
مون کي شوقين ۽ پرجوش راند ۾ شامل ٿيو
مان توهان سان سچ ڳالهائي رهيو آهيان ڪوڙ نه ڳالهائيندو
گوپين، ڪرشن جا لفظ ٻڌي، پنهنجي شرم کي ڇڏي، پنهنجي ذهن ۾ ڪرشن سان گڏ لذت واري راند ۾ شامل ٿيڻ جو فيصلو ڪيو.
اُهي ڪرشن ڏانهن ائين هلندا نظر آيا، جيئن هڪ چمڪدار ڪيڙو ڪنهن ڍنڍ جي ڪناري کان اڀري آسمان ڏانهن وڌي رهيو آهي.
راڌا صرف سري ڪرشن کي خوش ڪرڻ لاءِ گوپين جي ٽولي ۾ ڳائي ٿي.
راڌا گوپين جي ميڙ ۾ ڪرشن لاءِ گيت ڳائي رهي آهي ۽ ڪڪرن جي وچ ۾ روشنيءَ وانگر نچندي رهي آهي.
شاعر (شيام) پنهنجي ذهن ۾ سوچيندي پنهنجي غزل جي تشبيهه چيو آهي،
شاعر، سندس ڳائڻ جي ساراهه ڪندي چوي ٿو ته، چيتر جي مهيني ۾ ٻيلي ۾ رات جي تاري وانگر ٿڌڙي ٿڌڙي ٿڌڙي ٿڌ لڳي ٿي.
اهي عورتون (گوپيون) ڪرشن سان راند ڪنديون آهن، جن جي جسم تي تمام رنگين (عشق) سان ڀريل هوندو آهي.
سڀ عورتون بستري تي ويڙهيل ۽ ڪرشن جي بيحد محبت ۾ ۽ سڀني پابندين کي ڇڏي، ڪرشن سان راند ڪري رهيون آهن، هن جي محبت ۾ مشغول آهن.
تڏهن شاعر شيام جي ذهن ۾ سندس تصوير جو هڪ تمام سٺو نمونو هن طرح اڀريو آهي،