'هاڻي تون منهنجي عورت ٿي وڃي،' هن هن کي صلاح ڏني (9)
دوهيرا
'منهنجو پٽ ۽ مڙس مري ويا آهن؛ پهرين مون کي انهن کي دفن ڪرڻ گهرجي.
ان کان پوءِ مان تنهنجي گهر ايندس ۽ توسان گڏ رهنديس.
چوپائي
پهرين هن پنهنجي پٽ کي پيرن ۾ رکيو،
پهرين هن پنهنجي پٽ کي دفن ڪيو ۽ پوءِ پنهنجي مڙس کي پيرن ۾ رکيو.
پوءِ مغلن کي ڀاڪر پائي،
پوءِ هوءَ مغل کي پڪڙي اندر ٽپي آئي ۽ کيس به ساڙي ڇڏيو.(11)
دوهيرا
هن پنهنجي پٽ ۽ مڙس کي دفن ڪرڻ بعد مغل کي ساڙي ماري ڇڏيو هو.
پوءِ پاڻ کي ڦاسائي ڇڏيائين، ۽ اهڙيءَ طرح، هوشياريءَ جو مظاهرو ڪيائين.
126 هين مثال مبارڪ ڪرتار جي راجا ۽ وزير جي گفتگو، خيرات سان مڪمل. (126) (2477)
چوپائي
اتي بير دت نالي هڪ چنڊال رهندو هو.
اتي بيئر دت نالي هڪ نينگر رهندو هو، جيڪو وڏو چور سڏبو هو.
خان خوان جو اتي اچي،
جڏهن به ڪو شاهه سندس ڀر ۾ ايندو هو ته کيس ڦري ويندا هئا.(1)
جيڪو ڏسندو ته ڪنهن کي رستي تي ايندو،
جيڪڏهن ڪو سندس رستي کان ڀُلجي وڃي ته ان کي فوراً دعوت ڏيندو هو.
جيڪڏهن دشمن هڪ ڪمان ڪڍندو آهي ۽ هڪ تير ڪڍندو آهي
۽ جيڪڏھن ڪو دشمن مٿس تير ھلائيندو ته کيس خنجر سان وڍي ڇڏيندو (2)
دوهيرا
رات ٿيندي ئي حملو ڪندو هو
ڪنهن به جسم جي جان نه بخشيندس.(3)
چوپائي
(هڪ ڏينهن) رتن سنگهه انهيءَ رستي تان گذريو.
هڪ ڀيري رتن سنگهه انهيءَ رستي تي آيو ته چور کيس ڏٺائين.
هن کي چيو ته يا ته ڪپڙا لاهي.
”يا ته تون پنهنجا ڪپڙا لاهي، يا پنهنجي ڪمان ۽ تير سان وڙهڻ لاءِ تيار ٿي ڪر،“ (چور کيس چيو).
(رتن سنگهه ڪمان سنڀالي) رتن سنگهه جيڪو تير ڊوڙائيندو هو،
رتن سنگهه کي تير لڳڻ تي هن خنجر سان ڪٽي ڇڏيو.
(جڏهن هن) 59 تير ماريا، هن چيو
جڏهن هن 99 تير ماريا هئا، تڏهن هن چيو ته، 'هاڻي، منهنجي ترکش ۾ فقط هڪ تير بچيو آهي.
دوهيرا
”ٻڌ، اي چور! توھان کي واضح ڪرڻ چاھيو ٿا،
”جڏهن به آئون هي تير وجهان ٿو، ته ڪڏهن به پنهنجو نشانو نه وڃان.(6)
چوپائي
جيترا تير مون تو تي ماريا،
”هن وقت تائين، مون جيڪي به تير ماريا آهن، تن کي تو ڪٽي ڇڏيو آهي.
هاڻي مان دماغ کان تنهنجو غلام ٿي ويو آهيان.
”مون کي تنهنجي قابليت قبول آهي. ھاڻي تون جيڪي چوندين سو آءٌ تنھنجي لاءِ ڪندس (7)
دوهيرا
”پر منهنجي هڪ تمنا آهي، جنهن جو اظهار مون کي ڪرڻو آهي،
”آءٌ چاهيان ٿو ته ڪنهن کي ماران، جنهن کي تون پسند ڪرين،“ (8)
چوپائي
اهو ٻڌي چور ڏاڍو خوش ٿيو.
هن جي اتفاق کي پهچائڻ لاء، هن پنهنجي هٿ کي وڌايو.
جيئن ئي هن پنهنجون اکيون (پنهنجي هٿ ڏانهن) وڌو، هن کي ڇڪيو
هن جي دل ۾ تير جي تيز ڪنڊ. (9)
دوهيرا
رتن سنگهه اها چال کيڏي هئي، جيئن ئي هن جون اکيون لڪي ويون.
۽ ان کي تير جي تيز ڪناري سان ماريو. (10) (1)
127 هين مثال مبارڪ ڪرتار جي راجا ۽ وزير جي گفتگو، خيرات سان مڪمل. (127) (2487)
دوهيرا
مارواڙ جي ملڪ ۾ راجا اوگر دت رهندو هو.
جڏهن ناراض ٿيندو هو ته باهه وانگر تڙپندو هو پر جڏهن سڪندو هو ته هو پاڻيءَ جهڙو هوندو هو.
چوپائي
(هڪ دفعي) حملي آورن سندس پئسا لٽيا.
جڏهن دشمن سندن (جانورن جو) مال کسي ورتو، تڏهن ڍڳي ڳوٺ ۾ آيو ۽ رڙيون ڪرڻ لڳو.
(شھر ۾ بدلو وٺڻ لاءِ) ڪيترائي ڍول ۽ نگار وڄڻ لڳا
ڍول وڄايا ويا ۽ ڪيترائي حوصلو پنهنجا ڀورا ۽ خنجر کڻي ٻاهر آيا (2)
دوهيرا
ٻنهي طرفن کان جنگي ڊرم وڄايا ويا ۽ بهادرن جو زور زور سان جهنڊو هنيو.
انهن جي ڊوڙندڙ گهوڙن هرن کي به عاجز محسوس ڪيو (3)
ڀڄڻ چانڊ
عظيم جنگجو غصي ۾ گوڙ ڪيو.
جن بهادرن ڪشترين کي جنگ ۾ ڏسي روئي ڏنو ۽ اهي
(انهن) نيڻن، تيرن ۽ گجگوڙ سان مارا.
ڀلن ۽ تيرن سان هڪ ٻئي جي سامهون پٿر وانگر سخت هئا. (4)
ڪيترا گھوڙا کٽيا ويا ۽ ڪيترا جنگ ۾ مارجي ويا.
موت جي گھنٽي ۽ گھنگرن جو آواز.