شري دسم گرنتھ

صفحو - 383


ਰੋਦਨ ਕੈ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰਨੀਯਾ ਮਿਲਿ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਅਤਿ ਹੋਇ ਬਿਚਾਰੀ ॥
rodan kai sabh gvaaraneeyaa mil aaise kahiyo at hoe bichaaree |

سڀ گوپيون گڏجي روئن ٿيون ۽ ائين بيوسيءَ جو اظهار ڪن ٿيون.

ਤ੍ਯਾਗਿ ਬ੍ਰਿਜੈ ਮਥੁਰਾ ਮੈ ਗਏ ਤਜਿ ਨੇਹ ਅਨੇਹ ਕੀ ਬਾਤ ਬਿਚਾਰੀ ॥
tayaag brijai mathuraa mai ge taj neh aneh kee baat bichaaree |

سڀئي گوپيون پنهنجي ماتم ۾ نرميءَ سان چئي رهيون آهن، ”عشق ۽ علحدگيءَ جي خيالن کي ڇڏي، ڪرشن برجا مان ماٿرا هليو ويو آهي.

ਏਕ ਗਿਰੈ ਧਰਿ ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਇਕ ਐਸੇ ਸੰਭਾਰਿ ਕਹੈ ਬ੍ਰਿਜਨਾਰੀ ॥
ek girai dhar yau keh kai ik aaise sanbhaar kahai brijanaaree |

هڪ (گوپي) ائين چئي زمين تي ڪري پيو آهي ۽ هڪ برج ناري سنڀاليندي ائين چئي رهي آهي.

ਰੀ ਸਜਨੀ ਸੁਨੀਯੋ ਬਤੀਯਾ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਰਿ ਸਭੈ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥਿ ਬਿਸਾਰੀ ॥੮੬੫॥
ree sajanee suneeyo bateeyaa brij naar sabhai brijanaath bisaaree |865|

ائين چئي ڪو زمين تي ڪري پيو ۽ ڪو پاڻ کي بچائيندي چوي ٿو ته اي دوستو! منهنجي ڳالهه ٻڌ، برجا جي پالڻهار برجا جي سڀني عورتن کي وساري ڇڏيو آهي.

ਆਖਨਿ ਆਗਹਿ ਠਾਢਿ ਲਗੈ ਸਖੀ ਦੇਤ ਨਹੀ ਕਿ ਹੇਤ ਦਿਖਾਈ ॥
aakhan aageh tthaadt lagai sakhee det nahee ki het dikhaaee |

ڪرشن هميشه منهنجي اکين اڳيان بيٺو آهي، تنهن ڪري مون کي ٻيو ڪجهه نظر نٿو اچي

ਜਾ ਸੰਗਿ ਕੇਲ ਕਰੇ ਬਨ ਮੈ ਤਿਹ ਤੇ ਅਤਿ ਹੀ ਜੀਯ ਮੈ ਦੁਚਿਤਾਈ ॥
jaa sang kel kare ban mai tih te at hee jeey mai duchitaaee |

اُهي هن سان عشق جي محفل ۾ سمائجي ويا هئا، هاڻي هن کي ياد ڪندي سندن پريشاني وڌي رهي آهي.

ਹੇਤੁ ਤਜਿਯੋ ਬ੍ਰਿਜ ਬਾਸਨ ਸੋ ਨ ਸੰਦੇਸ ਪਠਿਯੋ ਜੀਯ ਕੈ ਸੁ ਢਿਠਾਈ ॥
het tajiyo brij baasan so na sandes patthiyo jeey kai su dtitthaaee |

هن برجا جي رهاڪن جي محبت کي وساري ڇڏيو آهي ۽ سخت دل ٿي ويو آهي، ڇاڪاڻ ته هن ڪوبه پيغام نه موڪليو آهي.

ਤਾਹੀ ਕੀ ਓਰਿ ਨਿਹਾਰਤ ਹੈ ਪਿਖੀਯੈ ਨਹੀ ਸ੍ਯਾਮ ਹਹਾ ਮੋਰੀ ਮਾਈ ॥੮੬੬॥
taahee kee or nihaarat hai pikheeyai nahee sayaam hahaa moree maaee |866|

اي منهنجي ماءُ! اسان ان ڪرشن ڏانهن ڏسي رهيا آهيون، پر هو نظر نٿو اچي

ਬਾਰਹਮਾਹ ॥
baarahamaah |

ٻارهن مهينن تي ٻڌل نظم:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਫਾਗੁਨ ਮੈ ਸਖੀ ਡਾਰਿ ਗੁਲਾਲ ਸਭੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਬਨ ਬੀਚ ਰਮੈ ॥
faagun mai sakhee ddaar gulaal sabhai har siau ban beech ramai |

ڦولن جي ڏهاڙيءَ ۾ نوجوان ٻڪريون جنگل ۾ ڪرشن سان گڏ هڪ ٻئي تي سڪل رنگ اڇلائي رهيا آهن.

ਪਿਚਕਾਰਨ ਲੈ ਕਰਿ ਗਾਵਤਿ ਗੀਤ ਸਭੈ ਮਿਲਿ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਤਉਨ ਸਮੈ ॥
pichakaaran lai kar gaavat geet sabhai mil gvaaran taun samai |

هٿن ۾ پمپ کڻي، دلڪش گيت ڳائي رهيا آهن:

ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਕੁੰਜ ਗਲੀਨ ਕੇ ਬੀਚ ਕਿਧੌ ਮਨ ਕੇ ਕਰਿ ਦੂਰ ਗਮੈ ॥
at sundar kunj galeen ke beech kidhau man ke kar door gamai |

ذهن جا غم تمام خوبصورت گهٽين ۾ دور ٿي ويا.

ਅਰੁ ਤ੍ਯਾਗਿ ਤਮੈ ਸਭ ਧਾਮਨ ਕੀ ਇਹ ਸੁੰਦਰਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕੀ ਮਾਨਿ ਤਮੈ ॥੮੬੭॥
ar tayaag tamai sabh dhaaman kee ih sundar sayaam kee maan tamai |867|

هو پنهنجي ذهن مان غمن کي هٽائي الڪوڙن ۾ ڊوڙي رهيا آهن ۽ خوبصورت ڪرشن جي محبت ۾، پنهنجي گهر جي سجاوٽ کي وساري ويٺا آهن.

ਫੂਲਿ ਸੀ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਫੂਲਿ ਰਹੀ ਪਟ ਰੰਗਨ ਕੇ ਫੁਨਿ ਫੂਲ ਲੀਏ ॥
fool see gvaaran fool rahee patt rangan ke fun fool lee |

گوپيون گلن وانگر ٽڙي پيون آهن، جن جي گلن سان گلن جا ڪپڙا جڙيل آهن

ਇਕ ਸ੍ਯਾਮ ਸੀਗਾਰ ਸੁ ਗਾਵਤ ਹੈ ਪੁਨਿ ਕੋਕਿਲਕਾ ਸਮ ਹੋਤ ਜੀਏ ॥
eik sayaam seegaar su gaavat hai pun kokilakaa sam hot jee |

پاڻ کي سجدو ڪرڻ کان پوءِ اهي ڪرشن لاءِ رات جي تارن وانگر ڳائي رهيا آهن

ਰਿਤੁ ਨਾਮਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਯੋ ਸਜਨੀ ਤਿਹ ਤੇ ਸਭ ਛਾਜ ਸੁ ਸਾਜ ਦੀਏ ॥
rit naameh sayaam bhayo sajanee tih te sabh chhaaj su saaj dee |

هاڻي بهار جي موسم آهي، تنهن ڪري هنن سڀ سينگار ڇڏي ڏنا آهن

ਪਿਖਿ ਜਾ ਚਤੁਰਾਨਨ ਚਉਕਿ ਰਹੈ ਜਿਹ ਦੇਖਤ ਹੋਤ ਹੁਲਾਸ ਹੀਏ ॥੮੬੮॥
pikh jaa chaturaanan chauk rahai jih dekhat hot hulaas hee |868|

سندن شان ڏسي برهما به حيران ٿي ويو.868.

ਏਕ ਸਮੈ ਰਹੈ ਕਿੰਸੁਕ ਫੂਲਿ ਸਖੀ ਤਹ ਪਉਨ ਬਹੈ ਸੁਖਦਾਈ ॥
ek samai rahai kinsuk fool sakhee tah paun bahai sukhadaaee |

هڪ دفعي پلاس جا گل ٽڙي رهيا هئا ۽ آرام ڏيندڙ هوا هلي رهي هئي

ਭਉਰ ਗੁੰਜਾਰਤ ਹੈ ਇਤ ਤੇ ਉਤ ਤੇ ਮੁਰਲੀ ਨੰਦ ਲਾਲ ਬਜਾਈ ॥
bhaur gunjaarat hai it te ut te muralee nand laal bajaaee |

ڪارا ماکڙا اُتي گونجي رهيا هئا، ڪرشن پنهنجي بانسري تي وڄايو هو

ਰੀਝਿ ਰਹਿਯੋ ਸੁਨਿ ਕੈ ਸੁਰ ਮੰਡਲ ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਬਰਨਿਯੋ ਨਹੀ ਜਾਈ ॥
reejh rahiyo sun kai sur manddal taa chhab ko baraniyo nahee jaaee |

اها بانسري ٻڌي ديوتائون خوش ٿي ويا ۽ ان تماشي جو حسن ناقابل بيان آهي.

ਤਉਨ ਸਮੈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਥੀ ਰਿਤੁ ਅਉਸਰ ਯਾਹਿ ਭਈ ਦੁਖਦਾਈ ॥੮੬੯॥
taun samai sukhadaaeik thee rit aausar yaeh bhee dukhadaaee |869|

ان وقت اها موسم خوشي ڏيندڙ هئي، پر هاڻي اها ئي ڏکوئيندڙ ٿي وئي آهي.

ਜੇਠ ਸਮੈ ਸਖੀ ਤੀਰ ਨਦੀ ਹਮ ਖੇਲਤ ਚਿਤਿ ਹੁਲਾਸ ਬਢਾਈ ॥
jetth samai sakhee teer nadee ham khelat chit hulaas badtaaee |

جيئڻ جي مهيني ۾ اي دوستو! اسان دل ۾ خوش ٿي درياهه جي ڪناري تي دلڪش راند ۾ مشغول ٿي ويندا هئاسين

ਚੰਦਨ ਸੋ ਤਨ ਲੀਪ ਸਭੈ ਸੁ ਗੁਲਾਬਹਿ ਸੋ ਧਰਨੀ ਛਿਰਕਾਈ ॥
chandan so tan leep sabhai su gulaabeh so dharanee chhirakaaee |

اسان پنهنجن جسمن کي چندن سان پلستر ڪيو ۽ زمين تي گلاب جو پاڻي ڇٽيو

ਲਾਇ ਸੁਗੰਧ ਭਲੀ ਕਪਰਿਯੋ ਪਰ ਤਾ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾ ਬਰਨੀ ਨਹੀ ਜਾਈ ॥
laae sugandh bhalee kapariyo par taa kee prabhaa baranee nahee jaaee |

اسان پنهنجي ڪپڙن تي خوشبو لڳايو ۽ اها شان ناقابل بيان آهي

ਤਉਨ ਸਮੈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਥੀ ਇਹ ਅਉਸਰ ਸ੍ਯਾਮ ਬਿਨਾ ਦੁਖਦਾਈ ॥੮੭੦॥
taun samai sukhadaaeik thee ih aausar sayaam binaa dukhadaaee |870|

اھو موقعو ڏاڍو وڻندڙ ھو، پر ھاڻي اھو ئي موقعو ڪرشن کان سواءِ مشڪل بڻجي ويو آھي.

ਪਉਨ ਪ੍ਰਚੰਡ ਚਲੈ ਜਿਹ ਅਉਸਰ ਅਉਰ ਬਘੂਲਨ ਧੂਰਿ ਉਡਾਈ ॥
paun prachandd chalai jih aausar aaur baghoolan dhoor uddaaee |

جڏهن هوا زوردار هئي ۽ گستاخي جي ڪري مٽي پکڙجي وئي.

ਧੂਪ ਲਗੈ ਜਿਹ ਮਾਸ ਬੁਰੀ ਸੁ ਲਗੈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੀਤਲ ਜਾਈ ॥
dhoop lagai jih maas buree su lagai sukhadaaeik seetal jaaee |

جنهن وقت هوا زور سان وهندي هئي، ڪنارا اُڀرندا هئا ۽ سج جي تپش ڏکوئيندڙ هئي، اهو وقت به اسان کي خوشي ڏيندڙ نظر ايندو هو.

ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਸੰਗ ਸਭੈ ਹਮ ਖੇਲਤ ਸੀਤਲ ਪਾਟਕ ਕਾਬਿ ਛਟਾਈ ॥
sayaam ke sang sabhai ham khelat seetal paattak kaab chhattaaee |

اسان سڀ هڪ ٻئي تي پاڻي جي ڇنڊڇاڻ ڪري ڪرشن سان کيڏندا هئاسين

ਤਉਨ ਸਮੈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਥੀ ਰਿਤੁ ਅਉਸਰ ਯਾਹਿ ਭਈ ਦੁਖਦਾਈ ॥੮੭੧॥
taun samai sukhadaaeik thee rit aausar yaeh bhee dukhadaaee |871|

اُهو وقت انتهائي سڪون وارو هو، پر هاڻي اهو ئي وقت اذيتناڪ بڻجي ويو آهي.

ਜੋਰਿ ਘਟਾ ਘਟ ਆਏ ਜਹਾ ਸਖੀ ਬੂੰਦਨ ਮੇਘ ਭਲੀ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥
jor ghattaa ghatt aae jahaa sakhee boondan megh bhalee chhab paaee |

ڏس، اي دوست! ڪڪرن اسان کي گهيرو ڪيو آهي ۽ اهو هڪ خوبصورت تماشو آهي جيڪو مينهن جي بوندن سان ٺهيل آهي

ਬੋਲਤ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਦਾਦਰ ਅਉ ਘਨ ਮੋਰਨ ਪੈ ਘਨਘੋਰ ਲਗਾਈ ॥
bolat chaatrik daadar aau ghan moran pai ghanaghor lagaaee |

ڪوئل، مور ۽ ڏيڏر جو آواز گونجي پيو

ਤਾਹਿ ਸਮੈ ਹਮ ਕਾਨਰ ਕੇ ਸੰਗਿ ਖੇਲਤ ਥੀ ਅਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਬਢਾਈ ॥
taeh samai ham kaanar ke sang khelat thee at prem badtaaee |

اهڙي وقت ۾ اسين ڪرشن سان گڏ دلڪش راند ۾ جذب ٿي وياسين

ਤਉਨ ਸਮੈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਥੀ ਰਿਤੁ ਅਉਸਰ ਯਾਹਿ ਭਈ ਦੁਖਦਾਈ ॥੮੭੨॥
taun samai sukhadaaeik thee rit aausar yaeh bhee dukhadaaee |872|

اهو وقت ڪيترو آرامده هو ۽ هاڻ اهو وقت تمام گهڻو پريشان ڪندڙ آهي. 872.

ਮੇਘ ਪਰੈ ਕਬਹੂੰ ਉਘਰੈ ਸਖੀ ਛਾਇ ਲਗੈ ਦ੍ਰੁਮ ਕੀ ਸੁਖਦਾਈ ॥
megh parai kabahoon ugharai sakhee chhaae lagai drum kee sukhadaaee |

ڪڏھن ڪڪر ٽٽندا برسات ۾ ۽ وڻن جي ڇانوَ آرامي نظر ايندي ھئي

ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਸੰਗਿ ਫਿਰੈ ਸਜਨੀ ਰੰਗ ਫੂਲਨ ਕੇ ਹਮ ਬਸਤ੍ਰ ਬਨਾਈ ॥
sayaam ke sang firai sajanee rang foolan ke ham basatr banaaee |

اسان ڪرشن سان گڏ، گلن جا ڪپڙا پهريل هئاسين

ਖੇਲਤ ਕ੍ਰੀੜ ਕਰੈ ਰਸ ਕੀ ਇਹ ਅਉਸਰ ਕਉ ਬਰਨਿਯੋ ਨਹੀ ਜਾਈ ॥
khelat kreerr karai ras kee ih aausar kau baraniyo nahee jaaee |

گهمڻ ڦرڻ دوران، اسان شوقين راند ۾ مشغول ٿي ويا

ਸ੍ਯਾਮ ਸਨੈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਥੀ ਰਿਤ ਸ੍ਯਾਮ ਬਿਨਾ ਅਤਿ ਭੀ ਦੁਖਦਾਈ ॥੮੭੩॥
sayaam sanai sukhadaaeik thee rit sayaam binaa at bhee dukhadaaee |873|

ان موقعي جو بيان ڪرڻ ناممڪن آهي، باقي ڪرشن سان گڏ، اها موسم ڏکوئيندڙ ٿي وئي. 873.

ਮਾਸ ਅਸੂ ਹਮ ਕਾਨਰ ਕੇ ਸੰਗਿ ਖੇਲਤ ਚਿਤਿ ਹੁਲਾਸ ਬਢਾਈ ॥
maas asoo ham kaanar ke sang khelat chit hulaas badtaaee |

اشوين جي مهيني ۾، وڏي خوشي سان، اسان ڪرشن سان راند ڪيو

ਕਾਨ੍ਰਹ ਤਹਾ ਪੁਨਿ ਗਾਵਤ ਥੋ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਰਾਗਨ ਤਾਨ ਬਸਾਈ ॥
kaanrah tahaa pun gaavat tho at sundar raagan taan basaaee |

ڪرشن نشي جي نشي ۾ (پنهنجي بانسري) وڄائيندو هو ۽ موسيقيءَ جي دلڪش موڊن جا آواز ٺاهيندو هو.

ਗਾਵਤ ਥੀ ਹਮ ਹੂੰ ਸੰਗ ਤਾਹੀ ਕੇ ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਬਰਨਿਯੋ ਨਹੀ ਜਾਈ ॥
gaavat thee ham hoon sang taahee ke taa chhab ko baraniyo nahee jaaee |

اسان هن سان گڏ ڳايو ۽ اهو تماشو ناقابل بيان آهي

ਤਾ ਸੰਗ ਮੈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਥੀ ਰਿਤੁ ਸ੍ਯਾਮ ਬਿਨਾ ਅਬ ਭੀ ਦੁਖਦਾਈ ॥੮੭੪॥
taa sang mai sukhadaaeik thee rit sayaam binaa ab bhee dukhadaaee |874|

اسان سندس صحبت ۾ رهياسين، اها موسم خوشي ڏيندڙ هئي ۽ هاڻي اها ئي موسم ڏکوئيندڙ ٿي وئي آهي.

ਕਾਤਿਕ ਕੀ ਸਖੀ ਰਾਸਿ ਬਿਖੈ ਰਤਿ ਖੇਲਤ ਥੀ ਹਰਿ ਸੋ ਚਿਤੁ ਲਾਈ ॥
kaatik kee sakhee raas bikhai rat khelat thee har so chit laaee |

ڪارتڪ جي مهيني ۾، اسين، خوشيءَ ۾، ڪرشن سان گڏ دلڪش راند ۾ مشغول ٿي ويندا هئاسين

ਸੇਤਹਿ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਕੇ ਪਟ ਛਾਜਤ ਸੇਤ ਨਦੀ ਤਹ ਧਾਰ ਬਹਾਈ ॥
seteh gvaaran ke patt chhaajat set nadee tah dhaar bahaaee |

سفيد نديءَ جي وهڪري ۾، گوپين به اڇا ڪپڙا پهريل هئا

ਭੂਖਨ ਸੇਤਹਿ ਗੋਪਨਿ ਕੇ ਅਰੁ ਮੋਤਿਨ ਹਾਰ ਭਲੀ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥
bhookhan seteh gopan ke ar motin haar bhalee chhab paaee |

گوپا به سفيد زيور ۽ گلن ۾ موتين جا هار پائيندا هئا

ਤਉਨ ਸਮੈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਥੀ ਰਿਤੁ ਅਉਸਰ ਯਾਹਿ ਭਈ ਦੁਖਦਾਈ ॥੮੭੫॥
taun samai sukhadaaeik thee rit aausar yaeh bhee dukhadaaee |875|

اهي سڀ ٺيڪ نظر اچي رهيا هئا، اهو وقت ڏاڍو آرامده هو ۽ هاڻ اهو وقت انتهائي اذيتناڪ ٿي ويو آهي.

ਮਘ੍ਰ ਸਮੈ ਸਬ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਸੰਗਿ ਹੁਇ ਖੇਲਤ ਥੀ ਮਨਿ ਆਨੰਦ ਪਾਈ ॥
maghr samai sab sayaam ke sang hue khelat thee man aanand paaee |

ماگھر جي مهيني ۾ وڏي خوشي ۾ ڪرشن سان کيڏندا هئاسين

ਸੀਤ ਲਗੈ ਤਬ ਦੂਰ ਕਰੈ ਹਮ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਅੰਗ ਸੋ ਅੰਗ ਮਿਲਾਈ ॥
seet lagai tab door karai ham sayaam ke ang so ang milaaee |

جڏهن اسان کي ٿڌ محسوس ٿيندي هئي، تڏهن ڪرشن جي عضون سان پنهنجا عضوا ملائي ٿڌ کي ختم ڪيوسين