هو بادشاهه جو عقيدتمند هو، رب جي محبت ۾ بيحد رنگيل هو.
تيز برسات پئي آهي،
(پر پوءِ به هو) گهر جي در جي اوٽ نه کڻندو آهي.
هر طرف جا جانور ۽ پکي
تيز برسات سبب سڀ جانور ۽ پکي پناهه وٺڻ لاءِ مختلف طرفن کان پنهنجن گهرن ڏانهن وڃي رهيا هئا.
اهو هڪ اميد تي بيٺو آهي.
هڪ پير (تي) ويرڪت (بيٺو آهي).
(هن) هٿ ۾ تلوار کنئي آهي
هو هڪ پيرن تي بيٺو هو ۽ پنهنجي هڪ هٿ ۾ تلوار کڻي بيٺو هو، بيحد هوشيار نظر اچي رهيو هو.
ذهن ۾ ٻيو ڪو به مطلب ناهي،
چت ۾ فقط هڪ ديو (سوامي) چو آهي.
اهڙيءَ طرح هڪ ٽنگ تي بيٺو،
هن جي ذهن ۾ پنهنجي مالڪ کان سواءِ ٻيو ڪو به خيال نه هو ۽ هو هڪ پيرن تي ائين بيٺو هو جيئن ميدان جنگ ۾ بيٺو هو.
اها زمين جنهن تي (هن) پير رکيا آهن.
جتي به پير رکيائين، اتي مضبوطيءَ سان پڪڙيائين
جاءِ نه ھلندي ھئي.
هن جي جاءِ تي هو نهاري رهيو هو ۽ کيس ڏسي دت دت خاموش ٿي ويو.
شيرومني کيس ڏٺو
بابا هن کي ڏٺو ۽ هو هن کي بي عيب چنڊ جو حصو لڳي رهيو هو
(انهيءَ ٻانهي کي) ڄاڻندي گرو سندس پيرن تي ڪري پيو
285 بابا شرمائي شرم کي ڇڏي کيس پنهنجو گرو مڃيندي سندس پيرن تي ڪري پيو.
هن کي گروديو جي طور تي ڄاڻڻ بيڪار آهي
۽ ابي دت جو
ذهن هن جي رس ۾ اٽڪي پيو
بي عيب دت، کيس پنهنجو گرو تسليم ڪري، سندس ذهن کي پنهنجي محبت ۾ جذب ڪيو ۽ اهڙيءَ طرح کيس تيرهين گرو جي حيثيت ۾ اختيار ڪيو. 286.
تيرهين گرو جي بيان جي پڄاڻي.
هاڻي چوڏهين گرو جو بيان شروع ٿئي ٿو
راساوال اسٽينزا
دتا راجا اڳتي وڌيو
(جنهن کي) ڏسڻ سان گناهه ڀڄي ويندا آهن.
جنهن ڏٺو (هن کي) جيترو ٿي سگهي،
دت اڳتي وڌيو، جنهن کي ڏسي گناهه ڀڄي ويا، جنهن ڏٺا ان کي پنهنجو گرو سمجهيو.
(سندس) منهن تي وڏو نور چمڪي رهيو هو
(جنهن کي) ڏسي گناهه ڀڄي رهيا هئا.
(هن جو منهن) وڏي روشنيءَ سان سينگاريل هو
انهيءَ شانتي ۽ شان واري بابا کي ڏسي، گناهه ڀڄي ويا ۽ جيڪڏهن شيوا جهڙو ڪوئي هجي ته اهو صرف دت هو.
جنهن ڏٺائين ٿورڙو به،
جنهن به هن کي ڏٺو، هن ۾ محبت جو ديوتا ڏٺو
هن کي صحيح طور تي خدائي طور سڃاتو وڃي ٿو
هن کيس برهمڻ جهڙو سمجهيو ۽ سندس دوئي کي تباهه ڪري ڇڏيو.
سڀ عورتون (سندس) حسد ڪندڙ آهن.
سڀ عورتون انهيءَ عظيم ۽ نامور دت ۽ ڏاڏيءَ کان متوجه ٿي ويون
اهي شڪست کي هٿي نه ڏيندا آهن
اهي ڪپڙا ۽ زيورن بابت پريشان نه هئا. 290.
(دت کي ڏسي) هوءَ اهڙيءَ طرح ڀڄي وئي آهي
اهي ڊوڙي رهيا هئا جيئن ٻيڙيءَ جي وهڪري ۾ اڳتي وڌي رهي آهي
نوجوان، پوڙها ۽ ڇوڪريون (انهن ۾)
ڪو به نوجوان، پوڙهو ۽ ننڍو نه رهيو.