انهن جي شان جو ذڪر ڪهڙي حد تائين ٿي سگهي ٿو
انهن جي خوبصورتي منهنجي ذهن ۾ اچي چڪي آهي، هاڻي مان مختصر طور تي انهن جي ذهن جي خواهشن تي بحث ڪندس. 576.
ڪرشن جو ڪلام:
DOHRA
ڪرشن چت ۾ ڏاڍو خوش ٿيو ۽ هنن کي چيو.
ڪرشن دل ۾ مسڪرائيندي گوپين کي چيو، ”اي دوستو! sing some songs, performing the use of the amourous pleasure.577.
سويا
ڪرشن جا لفظ ٻڌي سڀ گوپيون ڳائڻ لڳيون
اندرا جي درٻار جي آسماني ڇوڪري لڪشمي ۽ گرتاچي به انهن وانگر ناچ ۽ ڳائي نه ٿيون سگهن.
شاعر شيام (چوي ٿو) گجراج کي ابيدان ڏيڻ وارو ('ديويا'، سري ڪرشن) انهن سان راند ڪري رهيو آهي.
اهي گوپيون، جن ۾ هاٿي جي چڙهائي آهي، سي ڪرشن سان بي خوفيءَ سان خدائي انداز ۾ کيڏنديون آهن ۽ سندن دلڪش راند ڏسڻ لاءِ، ديوتا پنهنجي هوائي گاڏين ۾ اچي آسمان مان نڪرندا آهن.
تريتا يوگ ۾ جنهن طاقتور راون (’جگجيت‘) کي رام (اوتار) طور قتل ڪيو هو ۽ انتهائي فضيلت اختيار ڪئي هئي.
عظيم رام، جنهن تريتا جي دور ۾ دنيا کي فتح ڪندي ڪردار ۽ سچائيءَ جي زندگي گذاري هئي، اهو ئي هاڻي گوپين جي محفلن ۾ رڌل آهي، ڏاڍي سهڻي انداز سان گيت ڳائي ٿو.
جنهن جو ساونلا بدن سينگاريل آهي ۽ جنهن تي زرد ڪفن سينگاريل آهي.
هن جي سهڻي جسم تي پيلا ڪپڙا تمام سهڻا نظر اچن ٿا ۽ هن کي يهودن جو مستقل راجا سڏيو وڃي ٿو، جيڪو گوپين سان دلفريب عملن جو ڪم ڪندڙ آهي. 579.
جتي کوکلا سڏ ڪري رهيا آهن ۽ مور (رتاسي) هر طرف شور مچائي رهيا آهن.
جنهن کي ڏسندي رات جي تاريڪي رڙيون ڪري رهي آهي ۽ مور پنهنجو قول ورجائي رهيو آهي ته ان ڪرشن جو جسم ڄڻ ته محبت جي ديوتا جو ڪڪر آهي.
هن کي ڏسي گوپين جون دليون وڏي پيار سان ڀرجي ويون، ڄڻ ته ڪاريون غائب ٿي ويون آهن.
ڪرشن کي ڏسي گوپين جي ذهن ۾ گجگوڙ ڪندڙ ڪڪر اڀريا ۽ انهن جي وچ ۾ راڌا روشنيءَ وانگر چمڪي رهي آهي.
اکيون جن ۾ انٽيموني لڳل آهي ۽ نڪ کي زيور سان سينگاريو ويو آهي
اهو چهرو، جنهن جي جلال کي شاعر چنڊ وانگر ڏٺو آهي
هن (راڌا) هر قسم جا زيور پهريل آهن ۽ پيشانيءَ تي هڪ نقطو لڳايو آهي.
جنهن کي مڪمل طور تي سينگاريل، پنهنجي پيشانيءَ تي نشان لڳل آهي، جنهن کي ڏسي راڌا ڪرشن متوجه ٿي ويا آهن ۽ سندس ذهن جا سڀ غم ختم ٿي ويا آهن.
سري ڪرشن کلندي چيو (الف) راڌا سان کيڏڻ لاءِ خوبصورت شيءِ.
ڪرشن راڌا سان مسڪرائيندي ڳالهايو، هن کان دلڪش راند لاءِ پڇيو، جنهن کي ٻڌي دل خوش ٿي ويو ۽ ڪاوڙ ختم ٿي وئي.
گوپين جو ذهن هن شاندار راند کي مسلسل ڏسڻ چاهي ٿو
آسمان ۾ به ديوتا ۽ گنڌرو، اهو ڏسي بيٺا آهن ۽ دل موهي رهيا آهن. 582.
شاعر شيام ان جي واکاڻ ڪري ٿو، جنهن کي زرد ڪپڙا پهريل آهن
عورتون سارنگ ۽ گوري جي موسيقيءَ جا گيت ڳائي سندس طرف اچي رهيون آهن
ڳاڙهي رنگ جون پرڪشش عورتون (آهستگي سان) هن ڏانهن اچي رهيون آهن ۽ ڪي ڊوڙنديون اچي رهيون آهن
اُهي ڪاريون مکيون ڊوڙنديون نظر اچن ٿيون، جيئن ڪرشن جي گلن کي ڀاڪر پائڻ لاءِ ڊوڙن.583.
(شاعر) شيام ان جي مثال ڏئي ٿو، جيڪو جنات جو دشمن ۽ ڪامياب ويڙهاڪ آهي.
شاعر شيام ان جي ساراهه ڪري ٿو، جيڪو شيطانن جو دشمن آهي، جيڪو هڪ قابل ستائش جنگجو آهي، جيڪو سنتن ۾ وڏو عالم آهي ۽ جيڪو ذوق رکندڙ ماڻهن ۾ وڏو اسهيو آهي.
جنهن جو ٿلهو ڪبوتر جهڙو آهي ۽ جنهن جو منهن چنڊ جي روشنيءَ جهڙو آهي.
جنهن جو ٿلهو ڪبوتر جهڙو ۽ منهن جو شان چنڊ جهڙو ۽ جنهن پنهنجي ابروءَ جا تير تيار ڪري رکيا آهن ته ڪبوتر جهڙي عورتن کي مارڻ لاءِ.584.
گوپين سان گڏ، ڪرشن سارنگ ۽ رامڪلي جي موسيقي جي طريقن کي ڳائي رهيو آهي
ان پاسي راڌا به ڳائي رهي آهي، پنهنجي دوستن جي ٽولي سان گڏ ڏاڍي خوش ٿي
ساڳئي گروهه ۾ ڪرشن به انتهائي خوبصورت راڌا سان گڏ هلي رهيو آهي
ان راڌيڪا جو منهن چنڊ جهڙو آهي ۽ اکيون ڪنول جهڙيون.585.
ڀڳت ڪرشن راڌا ڏانهن اشارو ڪيو
راڌا جي چهري جو شان چنڊ جهڙو ۽ اکيون ڪتي جي ڪاري اکين وانگر
جنهن جو منهن شينهن جهڙو پتلي آهي، سو (ڪرشن سان) ائين ڳالهائي ٿو.
راڌا، جنهن جي کمر شينهن وانگر پتلي آهي، جڏهن ڪرشن هن کي هن طرح چيو، ته گوپين جي ذهنن مان سڀ غم ناس ٿي ويا.
رب، جنهن جنگل جي باهه کي پيتو هو، مسڪرائيندي ڳالهايو
اهو رب، جيڪو سڄي دنيا ۽ دنيا جي سڀني شين کي پکڙيل آهي، بشمول سج، انسان، هاٿي ۽ حشرات.
هن نهايت نفيس لفظن ۾ ڳالهايو
هن جون ڳالهيون ٻڌي سڀ گوپيون ۽ راڌا متوجه ٿي ويا.
ڪرشن جي ڳالهه ٻڌي گوپيون بيحد خوش ٿيون