شري دسم گرنتھ

صفحو - 893


ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਸਭੈ ਚਮਰੁ ਤੂ ਮੈ ਬਿਨਾ ਯਾ ਪੁਰ ਮੈ ਹ੍ਵੈ ਜਾਹਿ ॥
sabhai chamar too mai binaa yaa pur mai hvai jaeh |

هن وراڻيو، 'مون کان سواءِ هر جسم ڦاسي پوي ٿو.'

ਜਹ ਤਹ ਨਰ ਨਾਰੀ ਹੁਤੀ ਲਗੀ ਰਹੀ ਛਿਤ ਮਾਹਿ ॥੨੦॥
jah tah nar naaree hutee lagee rahee chhit maeh |20|

پوءِ سڀيئي مرد ۽ عورتون، جتي به هئا، اُهي زمين تي ڪري پيا (20)

ਸੋਤ ਜਗਤ ਬੈਠਤ ਉਠਤ ਚਿਮਟ ਗਏ ਛਿਨ ਮਾਹਿ ॥
sot jagat baitthat utthat chimatt ge chhin maeh |

سمهڻ، جاڳندڙ، بيٺا يا ويهڻ وارا سڀ زمين سان ٽڪرائجي ويا.

ਕੂਕ ਉਠੀ ਪੁਰ ਮੈ ਘਨੀ ਨੈਕ ਰਹੀ ਸੁਧਿ ਨਾਹਿ ॥੨੧॥
kook utthee pur mai ghanee naik rahee sudh naeh |21|

ڪو به هوش ۾ نه رهيو ۽ هر طرف ماتم پکڙجي ويو (21)

ਪਤਿ ਧੋਤੀ ਬਾਧਿਤ ਫਸਿਯੋ ਪਾਕ ਪਕਾਵਤ ਤ੍ਰੀਯ ॥
pat dhotee baadhit fasiyo paak pakaavat treey |

مڙس پنهنجي شينهن جي ڪپڙي کي ڍڪڻ وقت ڦاسي پيو ۽ عورت پچائڻ وقت بيٺي هئي.

ਨੌਆ ਤ੍ਰਿਯ ਸੋਵਤ ਫਸਿਯੋ ਕਛੁ ਨ ਰਹੀ ਸੁਧਿ ਜੀਯ ॥੨੨॥
nauaa triy sovat fasiyo kachh na rahee sudh jeey |22|

نئين شاديءَ سان سمهڻ وارو مڙس بيٺو رهيو ۽ ڪو به عقلمند نه رهيو.(22)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਸਾਹੁ ਪੁਤ੍ਰ ਤਬਹ ਤਾ ਕੇ ਆਯੋ ॥
saahu putr tabah taa ke aayo |

پوءِ شاهه جو پٽ وٽس آيو (حجام جو پٽ).

ਕਹਾ ਭਯੋ ਕਹਿ ਤਿਸੈ ਸੁਨਾਯੋ ॥
kahaa bhayo keh tisai sunaayo |

اتي شاهه جو پٽ آيو ۽ کيس ٻڌايائين ته ڇا ٿيو آهي.

ਜੁ ਕਛੁ ਕਹੋ ਮੁਹਿ ਕਾਜ ਕਮਾਊ ॥
ju kachh kaho muhi kaaj kamaaoo |

(بادشاهه جي پٽ حجام جي پٽ کي چيو ته) تون جيڪو چوندين سو ڪندس.

ਬੈਦਹਿ ਢੂਢਿ ਤਿਹਾਰੇ ਲ੍ਯਾਊ ॥੨੩॥
baideh dtoodt tihaare layaaoo |23|

(هن چيو ته) تون جيئن چوندين تيئن عمل ڪندس ۽ وڃي هڪ حڪيم وٽ ويندس.(23)

ਲੈ ਘੋਰੀ ਸੁਤ ਸਾਹੁ ਸਿਧਾਯੋ ॥
lai ghoree sut saahu sidhaayo |

شاهه جو پٽ گهوڙي سان گڏ هليو ويو

ਖੋਜਿ ਬੈਦ ਕੋ ਸੰਗ ਲੈ ਆਯੋ ॥
khoj baid ko sang lai aayo |

شاهه جو پٽ گهوڙي تي سوار ٿي ڳولا ۾ نڪتو ۽ حڪيم کي اچڻ لاءِ عرض ڪيائين.

ਤਹ ਜੰਗਲ ਕੀ ਹਾਜਤਿ ਭਈ ॥
tah jangal kee haajat bhee |

انهيءَ ڊاڪٽر کي ٻيلي وڃڻو هو

ਘੋਰੀ ਸਾਹੁ ਪੁਤ੍ਰ ਕੋ ਦਈ ॥੨੪॥
ghoree saahu putr ko dee |24|

هُن (حجام جي پٽ) فطرت جي سڏ تي، گهوڙي کي شاهه جي پٽ حوالي ڪري، ملڻ لاءِ وڃڻ جو ارادو ڪيو.(24)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਜਾਇ ਬੂਟੈ ਤਬ ਬੈਠਿਯੋ ਲਈ ਕੁਪੀਨ ਉਠਾਇ ॥
jaae boottai tab baitthiyo lee kupeen utthaae |

پنهنجي شينهن واري ڪپڙي کي اُڇلائي هن پاڻ کي آرام ڪرڻ لاءِ بيهاريو.

ਡਲਾ ਭਏ ਪੌਛਨ ਲਗਿਯੋ ਕਹਿਯੋ ਚਮਰੁ ਤੂ ਤਾਹਿ ॥੨੫॥
ddalaa bhe pauachhan lagiyo kahiyo chamar too taeh |25|

جيئن ئي هن هڪ پٿر (مٽڻ لاءِ) کنيو، تڏهن هن (شاهه جو پٽ) چيو ته، ’پڪڙجي وڃ.

ਹਾਥ ਲਗੋਟੀ ਰਹਿ ਗਈ ਡਲਾ ਫਸਿਯੋ ਬੁਰਿ ਮਾਹਿ ॥
haath lagottee reh gee ddalaa fasiyo bur maeh |

شينهن جي ڪپڙي جو ڪنڊ سندس (حجام جي پٽ جي) هٿ ۾ رهيو

ਚਰਨ ਝਾਰ ਕੇ ਸੰਗ ਰਸੇ ਤਾਹਿ ਰਹੀ ਸੁਧਿ ਨਾਹਿ ॥੨੬॥
charan jhaar ke sang rase taeh rahee sudh naeh |26|

۽ پٿر هن جي ملاوٽ ۾ بيٺو هو، هن جا پير رسيءَ ۾ جڪڙيا ويا ۽ هو هوش وڃائي ويٺو (26)

ਲਏ ਅਸ੍ਵਨੀ ਸਾਹੁ ਕੋ ਪੂਤ ਪਹੂੰਚ੍ਯੋ ਆਇ ॥
le asvanee saahu ko poot pahoonchayo aae |

جڏهن شاهه جو پٽ حڪيم کي گهوڙي تي کڻي آيو.

ਕਹਿਯੋ ਬੈਦ ਮੈ ਕ੍ਯਾ ਕਰੋਂ ਇਹ ਦੁਖ ਕੋ ਸੁ ਉਪਾਇ ॥੨੭॥
kahiyo baid mai kayaa karon ih dukh ko su upaae |27|

پڇيائين ته اي حڪيم، ان مصيبت کي ڪيئن دور ڪريان.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਸਾਹੁ ਪੁਤ੍ਰ ਤਬ ਬਚਨ ਉਚਾਰੋ ॥
saahu putr tab bachan uchaaro |

تڏهن شاهه جي پٽ چيو.

ਸੁਨੋ ਬੈਦ ਉਪਚਾਰ ਹਮਾਰੋ ॥
suno baid upachaar hamaaro |

شاهه جي پٽ صلاح ڏني ته، ”حڪيم صاحب، منهنجي ڳالهه ٻڌ، منهنجو علاج.

ਹਮਰੋ ਇਹ ਆਗੇ ਦੁਖ ਭਯੋ ॥
hamaro ih aage dukh bhayo |

مون کي به اهو درد (هڪ ڀيرو) اڳي ئي هو

ਇਹ ਉਪਚਾਰ ਦੂਰਿ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥੨੮॥
eih upachaar door hvai gayo |28|

”اڳ ۾ به مون کي تڪليف ٿيندي هئي ۽ ان جي ذريعي ان جو ازالو ڪيو ويندو هو.“ (28)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਯਾ ਘੋਰੀ ਕੇ ਭਗ ਬਿਖੈ ਜੀਭ ਦਈ ਸੌ ਬਾਰ ॥
yaa ghoree ke bhag bikhai jeebh dee sau baar |

”مون پنهنجي زبان گهوڙي جي وينجن ۾ سؤ دفعا دٻائي هئي.

ਤੁਰਤ ਰੋਗ ਹਮਰੋ ਕਟਿਯੋ ਸੁਨਹੁ ਬੈਦ ਉਪਚਾਰ ॥੨੯॥
turat rog hamaro kattiyo sunahu baid upachaar |29|

”پوءِ ٻڌاءِ حڪيم، منهنجي لعنت هڪدم ٽٽي وئي.“ (29)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਤਬੈ ਬੈਦ ਸੋਊ ਕ੍ਰਿਆ ਕਮਾਈ ॥
tabai baid soaoo kriaa kamaaee |

پوءِ طبيب به ساڳيو ڪم ڪيو

ਤਾ ਕੇ ਭਗ ਮੈ ਜੀਭ ਧਸਾਈ ॥
taa ke bhag mai jeebh dhasaaee |

حڪيم پاڻ ڪوشش ڪرڻ پئي چاهيو، ۽ پنهنجي زبان گهوڙي جي وڄ ۾ اڇلائي.

ਕਹਿਯੋ ਚਮਰੁ ਤੂ ਸੋ ਲਗਿ ਗਈ ॥
kahiyo chamar too so lag gee |

(شاهه جي پٽ) چيو ته ”پاڻ کي ٽوڙيو“ ۽ هوءَ به شامل ٿي وئي.

ਅਤਿ ਹਾਸੀ ਗਦਹਾ ਕੋ ਭਈ ॥੩੦॥
at haasee gadahaa ko bhee |30|

هن (شاهه جي پٽ) اعلان ڪيو ته، پڪڙيو، اتي پڪڙيو ويو ۽ وڏو مزو آيو (30)

ਲਏ ਲਏ ਤਾ ਕੋ ਪੁਰ ਆਯੋ ॥
le le taa ko pur aayo |

هن سان گڏ ڳوٺ آيو

ਸਗਲ ਗਾਵ ਕੋ ਦਰਸ ਦਿਖਾਯੋ ॥
sagal gaav ko daras dikhaayo |

هو (شاهه جو پٽ) انهن کي ڳوٺ ۾ نمائش لاءِ وٺي آيو (جتي سڀ ماڻهو اڳي ئي بيٺا هئا).

ਬੈਦ ਕਛੂ ਉਪਚਾਰਹਿ ਕਰੌ ॥
baid kachhoo upachaareh karau |

(ڪنهن ڳوٺاڻي ڊاڪٽر کي چيو-) اي ڊاڪٽر! ان بابت ڪجهه ڪريو

ਇਨ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨ ਛੁਟਨ ਤੇ ਡਰੌ ॥੩੧॥
ein ke praan chhuttan te ddarau |31|

هر جسم حڪيم کي عرض ڪيو ته، ”مهرباني ڪري اسان کي آزاد ڪرڻ لاءِ ڪو ترياق پيش ڪريو.“ (31)

ਪੁਰ ਜਨ ਬਾਚ ॥
pur jan baach |

ڳوٺاڻن چيو:

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਅਧਿਕ ਦੁਖੀ ਪੁਰ ਜਨ ਭਏ ਕਛੂ ਨ ਚਲਿਯੋ ਉਪਾਇ ॥
adhik dukhee pur jan bhe kachhoo na chaliyo upaae |

سڄي آبادي انتشار ۾ هئي پر هو ڪجهه به ڪرڻ کان لاچار هئا.

ਚਲਤ ਫਿਰਤ ਯਾ ਕੋ ਨਿਰਖਿ ਰਹੇ ਚਰਨ ਲਪਟਾਇ ॥੩੨॥
chalat firat yaa ko nirakh rahe charan lapattaae |32|

انھن کي اندر ھلندي ڏسي پيرن تي ڪري پيا (۽ عرض ڪيائون) (٣٢)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਹਮਰੇ ਨਾਥ ਉਪਾਇਹਿ ਕੀਜੈ ॥
hamare naath upaaeihi keejai |

اي ناٿ! اسان جي (ڪنهن به) ماپ ڪريو

ਅਪਨੇ ਜਾਨਿ ਰਾਖਿ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ॥
apane jaan raakh kar leejai |

”مهرباني ڪري ڪجهه عزم کي وڌايو، ۽ اسان سڀني کي پنهنجو موضوع سمجهي، اسان کي بچايو.

ਇਨੈ ਕਰੀ ਕਛੁ ਚੂਕ ਤਿਹਾਰੀ ॥
einai karee kachh chook tihaaree |

انهن ضرور توهان سان ڪجهه غلط ڪيو هوندو.