گدھ جو ڀاءُ ڪيتو شيطان
ڪاڪ ڪيتو ٽن ماڻهن ۾ مشهور هو.
هن سان گڏ ڪيتو نالي هڪ ظالم شيطان
بي حساب پارٽي وٺڻ جي اجازت. 65.
پاڻ:
ڪاڪ دوج کي ڪاوڙ اچي وئي ۽ هڪدم تلوار ڪڍيائين.
(هن) شينهن، پٿر، شاردول، تير وڄائي، سال ۽ تمل ۽ ڪاري نانگ کي ماري ڇڏيو.
ڪتا، گيدڙ، ديو (سورانڪاس) سر، ڌوجا، رٿ، نانگ ۽ وڏا وڏا جبل.
آسمان مان مينهن وسڻ لڳا ۽ دشمن چارئي طرفن کان خوشيءَ ۾ لڙهندا آيا. 66.
ٻٽي
ڀوت ڀوائتي طاقت کي ڦهلائي پوءِ هن طرح ڳالهايو
اھو (آءٌ) جنگ کٽڻ کان پوءِ توکي پنھنجي گھر وٺي ويندس. 67.
پاڻ:
راج ڪماري هڪدم هٿ ۾ هٿيار کڻي اڳيان آئي.
شاعر رام جو چوڻ آهي ته (راج ڪماريءَ) مضبوط ڪمان ڪڍي، جنهن کي گهريو، تنهن کي ماري ڇڏيو.
تيرن بهادرن ۽ ديوتائن جي جسمن کي اهڙيءَ ريت ڇنڊي ڇڏيو، جنهن جو بيان نٿو ڪري سگهجي.
(اهڙي طرح ظاهر ٿئي ٿو) ڄڻ اندرا جي اشوڪ باغ جي گلن جي باغن ۾ گل ۽ ميوا پوکيا ويا هئا. 68.
تلوارون ڊوڙائي ۽ ڪاوڙ ۾، ڪروڙين سپاهين جا سردار جنگ ۾ ڀڄي ويا.
(اهو) راج ڪماريءَ ڪيترن ئي مضبوط ويڙهاڪن کي پڪڙي ڦاسي ڏني هئي.
ڪٿي زيور پيل آهن، ته ڪٿي تاج ڦاٽي پيا آهن، ته ڪٿي هاٿي زمين تي مٿو ڌوئي رهيا آهن.
ڪٿي رڌل بيٺا آهن، ته ڪٿي رٿ ٽٽل آهن ۽ ڪٿي گهوڙا بغير سوار جي ڊوڙي رهيا آهن. 69.
چوويهه:
جيترا ويڙهاڪ وڏي ڪاوڙ سان آيا،
اهي سڀئي بغير جسم جي جنت ڏانهن ويا.
سخت ويڙهاڪن جيڪي جلدي ڦري ويا ۽ وڙهندا،
اُنهن کي اُپچارن هٿان ڪٽيو ۽ ماريو ويو. 70.
جنگ جي ميدان ۾ بي موت مري ويا،
نه هتان ڏيندا ۽ نڪي اتان (آخرت) ڏيندا.
جن پنهنجين جانن جو نذرانو ڏئي گھنٽي وڄائي،
اهي آسمان ڏانهن ويا ڄڻ ته اهي گوڙ ڪري رهيا آهن. 71.
ٻٽي
جن عورتن کي باهه ۾ سڙي پنهنجي جان ڏني آهي (يعني ستي ٿي)
اُتي جي اپاچارن سان جهيڙا ڪري مڙسن کي کڻي ويا آهن. 72.
چوويهه:
اهڙيءَ طرح راج ڪماري ڪيترن ئي ويڙهاڪن کي ماري ڇڏيو
۽ سمتي سنگهه وغيره کي به قتل ڪيو.
پوءِ سمر سان بادشاهه کي قتل ڪيو
۽ ٽال ڪيتو کي مئلن جي دنيا ڏانهن موڪليو. 73.
پوءِ (هن) ديوي ڪيتو جي جان ورتي
۽ ڪارتيڪيا روشني کي وسائي ڇڏيو.
پوءِ ظالم ڪيتو شيطان اچي پهتو
۽ انهيءَ جاءِ تي، گھمسان جي جنگ پيدا ٿي. 74.
(پوءِ) ڪول ڪيتو اُٿيو ۽ آيو
۽ ڪمٿ ڪيتو (سندس) دماغ ۾ ڏاڍو ناراض ٿيو.
(پوءِ) الوڪ ڪيتو جي جماعت سان گڏ ويو
۽ ڪتيسيت ڪيتو ناراض ٿي ويو (هلڻ لڳو)
ڪول ڪيتو کي عورت (راج ڪماري) ماريو هو.
۽ ڪتيسيت ڪيتو کي به ماريو.