ڪيترن ئي (موت) سبب،
گھڻن کي ناس ڪرڻ ۽ منظوريءَ حاصل ڪرڻ کان پوءِ، ھو ڇڏي ويو.61.
سنک ۽ ڍونس کيڏيا ويندا آهن
ڪنچ ۽ صور گونجندا آهن ۽ انهن جو آواز مسلسل ٻڌو ويندو آهي.
ڍول ۽ دان جو آواز.
ٽمبر ۽ ڊرم گونجن ٿا ۽ ويڙهاڪن پنهنجا هٿيار ڪڍي رهيا آهن.
اهو تمام گهڻو ڀريل آهي.
هجوم آهي ۽ بادشاهه شهيد ٿي ويا آهن.
منهن تي سهڻي مُڇن سان
جن جي منهن تي ويڙهاڪن جا وار آهن، اهي ڏاڍا شور ڪري رهيا آهن.63.
اهي گهڻو ڳالهائيندا آهن.
انهن جي وات مان، اهي مارڻ جا آواز آهن. ماريو، ۽ جنگ جي ميدان ۾ گھمندو رھيو.
هٿيار هٿ ڪرڻ سان
انهن وٽ هٿيار آهن ۽ ٻنهي پاسن جا گهوڙا ڀڄي وڃن ٿا
DOHRA
جڏهن ڪرپال جنگ جي ميدان ۾ مري ويو، گوپال خوش ٿيو.
جڏهن سندن اڳواڻ حسين ۽ ڪرپال مارجي ويا ته سڄي لشڪر بدامني ۾ ڀڄي ويو. 65.
حسين ۽ ڪرپال جي وفات ۽ همت جي زوال کان پوءِ
سڀ ويڙهاڪ ڀڄي ويا، جيئن ماڻهو مهاڻن کي اختيار ڏيڻ کان پوءِ ڀڄي ويندا آهن.66.
چوپي
اهڙي طرح (گوپال چند) سڀني دشمنن کي ماري ڇڏيو
اهڙيءَ طرح سڀني دشمنن کي نشانو بڻائي ماريو ويو. ان کان پوءِ هنن پنهنجي مئلن جو خيال رکيو.
اتي زخمين جي همت ڏسي
پوءِ همت کي زخمي حالت ۾ ڏسي، رام سنگهه گوپال کي چيو.
اها جرئت جنهن اهڙي دشمني کي باهه ڏني،
اهو همت، جيڪو سڀني جهيڙن جو اصل سبب هو، سو هاڻي زخمي هٿن مان ڪري پيو آهي.
گوپال چند اها ڳالهه ٻڌي
گوپال اهي ڳالهيون ٻڌي همت کي ماري ڇڏيو ۽ کيس جيئرو اٿڻ نه ڏنو. 68.
(جبل بادشاهن) فتح حاصل ڪئي ۽ ميداني ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويا.
فتح حاصل ڪئي وئي ۽ جنگ ختم ٿي وئي. گهرن کي ياد ڪندي، سڀ اُتي هليا ويا.
خدا اسان کي بچايو
رب مون کي جنگ جي ڪڪر کان بچايو، جيڪو ڪنهن ٻئي هنڌ مينهن پيو. 69.
بچيتار ناٽڪ جي يارهين باب جي پڄاڻي، جنهن ۾ حسيني جي قتل جو تفصيل ۽ ڪرپال، همت ۽ سنگتيا جو قتل پڻ آهي. 11.423.
چوپي
اهڙي طرح هڪ وڏي جنگ لڳي
اهڙيءَ طرح وڏي جنگ وڙهي وئي، جڏهن ترڪن (محمدن) جو سردار مارجي ويو.
(نتيجو) دلاور خان ڪاوڙ ۾ لال پيلو ٿي ويو
ان تي دلاور سخت ناراض ٿيو ۽ گھوڙي سوارن جو لشڪر هن طرف موڪليو.
اُتان (ٻئي طرف کان) جوجهر سنگهه کي موڪليائون.
ٻئي پاسي کان جوجهر سنگهه موڪليو ويو، جنهن ڀالن مان دشمن کي فوري طور ڪڍي ڇڏيو.
اتان گج سنگهه ۽ پما (پرمانند) فوج گڏ ڪئي
انهيءَ پاسي گج سنگهه ۽ پما (پرمانند) پنهنجا لشڪر گڏ ڪري صبح جو سوير مٿن حملو ڪيو.
اتي، جوجهر سنگهه (ميدان ۾) ائين ئي رهيو
ٻئي طرف جوجهر سنگهه مضبوطيءَ سان بيٺو هو، جيئن جنگ جي ميدان ۾ لڳل جهنڊو.
ٽٽل (پرچم) ته ھلندو، پر لاش (جنگ جي ميدان مان ذات جو راجپوت) ھلڻ وارو نه آھي.
جيتوڻيڪ جھنڊو خالي ٿي سگھي ٿو، پر بهادر راجپوت نه ڊنو، ھن کي ڦھلجڻ کان سواءِ ڌڪ رسيو.
ويڙهاڪن جا ٻه ٽولا ورهائجي ويا ۽ اچي (هڪ ٻئي تي).
ٻنهي لشڪر جا ويڙهاڪ لشڪر وٺي هليا ويا، ان پاسي چندل جو راجا ۽ ان طرف جسور جو راجا.