شري دسم گرنتھ

صفحو - 892


ਨਊਆ ਸੁਤ ਤਿਹ ਭੇਖ ਬਨਾਯੋ ॥
naooaa sut tih bhekh banaayo |

حجام جي پٽ کيس ويس بدلائي ڇڏيو

ਦੇ ਬੁਗਚਾ ਸੁਤ ਸਾਹੁ ਚਲਾਯੋ ॥
de bugachaa sut saahu chalaayo |

حجام جي پٽ پنهنجو ويس بدلائي کيس پنهنجو بنڊل ڏئي هلڻ لاءِ چيو.

ਤਾ ਕੋ ਅਤਿ ਹੀ ਚਿਤ ਹਰਖਾਨੋ ॥
taa ko at hee chit harakhaano |

سندس ذهن ڏاڍو خوش ٿيو.

ਸਾਹੁ ਪੁਤ੍ਰ ਕਛੁ ਭੇਦ ਨ ਜਾਨੋ ॥੭॥
saahu putr kachh bhed na jaano |7|

هو ڏاڍو خوش ٿيو، پر شاهه جو پٽ اهو راز سمجهي نه سگهيو.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਚਲਤ ਚਲਤ ਸਸੁਰਾਰਿ ਕੌ ਗਾਵ ਪਹੂੰਚ੍ਯੋ ਆਇ ॥
chalat chalat sasuraar kau gaav pahoonchayo aae |

هلندي هلندي سسر جي ڳوٺ پهتي.

ਉਤਰਿ ਨ ਤਿਹ ਸੁਤ ਸਾਹੁ ਕੋ ਹੈ ਪਰ ਲਿਯੋ ਚਰਾਇ ॥੮॥
autar na tih sut saahu ko hai par liyo charaae |8|

پر نه لٿو ۽ نه وري کيس (شاهه جي پٽ) کي چڙهڻ ڏنو (8)

ਸਾਹੁ ਪੁਤ੍ਰ ਤਿਹ ਕਹਿ ਰਹਿਯੋ ਲਯੋ ਨ ਤੁਰੈ ਚਰਾਇ ॥
saahu putr tih keh rahiyo layo na turai charaae |

شاهه جي پٽ اصرار ڪيو پر هن کيس گهوڙي تي سوار ٿيڻ نه ڏنو.

ਸਾਹੁ ਪੁਤ੍ਰ ਲਖਿ ਤਿਹ ਧਨੀ ਸਕਲ ਮਿਲਤ ਭੇ ਆਇ ॥੯॥
saahu putr lakh tih dhanee sakal milat bhe aae |9|

(ماڻهو) آيا ۽ حجام جي پٽ کي شاهه جو پٽ سمجهندا آيا (9)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਸਾਹੁ ਪੁਤ੍ਰ ਨਊਆ ਕਰਿ ਮਾਨ੍ਯੋ ॥
saahu putr naooaa kar maanayo |

حجام جو پٽ شاهه ڏانهن

ਨਊਆ ਸੁਤ ਸੁਤ ਸਾਹੁ ਪਛਾਨ੍ਯੋ ॥
naooaa sut sut saahu pachhaanayo |

هنن شاهه جي پٽ کي حجام جو پٽ ۽ حجام جي پٽ کي شاهه جو پٽ مڃيو.

ਅਤਿ ਲਜਾਇ ਮਨ ਮੈ ਵਹੁ ਰਹਿਯੋ ॥
at lajaae man mai vahu rahiyo |

هو (شاهه جو پٽ) دل ۾ ڏاڍو شرمندو هو

ਤਿਨ ਪ੍ਰਤਿ ਕਛੂ ਬਚਨ ਨਹਿ ਕਹਿਯੋ ॥੧੦॥
tin prat kachhoo bachan neh kahiyo |10|

هن کي تمام گهڻو شرم آيو، پر هن جي خلاف ڪا به ڳالهه نه چئي سگهيو (10)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਨਊਆ ਸੁਤ ਕੋ ਸਾਹੁ ਕੀ ਦੀਨੀ ਬਧੂ ਮਿਲਾਇ ॥
naooaa sut ko saahu kee deenee badhoo milaae |

شاهه جي پٽ کي حجام جي پٽ جي حيثيت ۾ حاصل ڪيو ويو،

ਸਾਹੁ ਪੁਤ੍ਰ ਸੋ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਦੁਆਰੇ ਬੈਠਹੁ ਜਾਇ ॥੧੧॥
saahu putr so yau kahiyo duaare baitthahu jaae |11|

۽ شاهه جي پٽ کي چيو ويو ته وڃي در جي پاسي کان ٻاهر ويه.(11)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਤਬ ਨਊਆ ਯੌ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
tab naooaa yau bachan uchaare |

پوءِ حجام جي پٽ چيو ته:

ਕਹੌ ਕਾਜ ਇਹ ਕਰੋ ਹਮਾਰੇ ॥
kahau kaaj ih karo hamaare |

شاهه جي پٽ پڇيو ته، ”منهنجي مهرباني.

ਬਹੁ ਬਕਰੀ ਤਿਹ ਦੇਹੁ ਚਰਾਵੈ ॥
bahu bakaree tih dehu charaavai |

ان کي چرڻ لاءِ ڪيترائي ٻڪريون ڏيو.

ਦਿਵਸ ਚਰਾਇ ਰਾਤਿ ਘਰ ਆਵੈ ॥੧੨॥
divas charaae raat ghar aavai |12|

”هن کي ڪجهه ٻڪريون ڏي. ھو انھن کي چرڻ لاءِ ٻاھر ڪڍندو ۽ شام جو موٽي ايندو.'' (12)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਸਾਹੁ ਪੁਤ੍ਰ ਛੇਰੀ ਲਏ ਬਨ ਮੈ ਭਯੋ ਖਰਾਬ ॥
saahu putr chheree le ban mai bhayo kharaab |

اهڙيءَ طرح شاهه جو پٽ جهنگ ۾ گهمندو رهيو.

ਸੂਕਿ ਦੂਬਰੋ ਤਨ ਭਯੋ ਹੇਰੇ ਲਜਤ ਰਬਾਬ ॥੧੩॥
sook doobaro tan bhayo here lajat rabaab |13|

وَلَمْ يُزْعَلُوا عَلَيْكُمْ بِالْحَمْدِ (13)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਅਤਿ ਦੁਰਬਲ ਜਬ ਤਾਹਿ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
at durabal jab taeh nihaariyo |

جڏهن ڏٺائين ته ڏاڍو ڪمزور هو

ਤਬ ਨਊਆ ਸੁਤ ਬਚਨ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
tab naooaa sut bachan uchaariyo |

جڏهن هن کي هفتو کن ٿيندي ڏٺو، تڏهن حجام جي پٽ پڇيو:

ਏਕ ਖਾਟ ਯਾ ਕੋ ਅਬ ਦੀਜੈ ॥
ek khaatt yaa ko ab deejai |

هاڻي ان کي بسترو ڏيو

ਮੇਰੋ ਕਹਿਯੋ ਬਚਨ ਯਹ ਕੀਜੈ ॥੧੪॥
mero kahiyo bachan yah keejai |14|

'هن کي بستري ڏيو، ۽ هر جسم کي اهو ڪرڻ گهرجي جيڪو آئون چوان ٿو' (14)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਖਾਟ ਸਾਹੁ ਕੋ ਪੁਤ੍ਰ ਲੈ ਅਧਿਕ ਦੁਖ੍ਯ ਭਯੋ ਚਿਤ ॥
khaatt saahu ko putr lai adhik dukhay bhayo chit |

بستري تي کڻي شاهه جي پٽ کي ڏاڍو ڏک ٿيو.

ਗਹਿਰੇ ਬਨ ਮੈ ਜਾਇ ਕੈ ਰੋਵਤ ਪੀਟਤ ਨਿਤ ॥੧੫॥
gahire ban mai jaae kai rovat peettat nit |15|

۽ ھر روز جھنگ ڏانھن روئڻ ۽ پاڻ کي ڀڄڻ لاءِ ويو (15)

ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਅਰੁ ਪਾਰਬਤੀ ਜਾਤ ਹੁਤੈ ਨਰ ਨਾਹਿ ॥
mahaa rudr ar paarabatee jaat hutai nar naeh |

هڪ دفعي (ديو) شيو ۽ (سندس زال) پاروتي اتان گذري رهيا هئا.

ਤਾ ਕੋ ਦੁਖਿਤ ਬਿਲੋਕਿ ਕੈ ਦਯਾ ਭਈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੧੬॥
taa ko dukhit bilok kai dayaa bhee man maeh |16|

کيس تڪليف ۾ ڏسي کين مٿس رحم آيو (16)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਦਯਾ ਮਾਨ ਯੌ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
dayaa maan yau bachan uchaare |

رحمدل ٿي (انهن) هن طرح چيو ته:

ਸੁਨਹੁ ਸਾਹੁ ਕੇ ਸੁਤ ਦੁਖ੍ਰਯਾਰੇ ॥
sunahu saahu ke sut dukhrayaare |

رحمدل ٿي چيائون ته ٻڌاءِ تون، شاهه جو ڏکايل پٽ.

ਜਾਇ ਚਮਰੁ ਤੂ ਤੂ ਮੁਖ ਕਹਿ ਹੈ ॥
jaae chamar too too mukh keh hai |

جنهن کي تون پنهنجي وات سان چوندين، ”تون چوٽي“،

ਛੇਰੀ ਲਗੀ ਭੂੰਮ ਮੈ ਰਹਿ ਹੈ ॥੧੭॥
chheree lagee bhoonm mai reh hai |17|

”جنهن ٻڪريءَ کي ڦاسڻ جو حڪم ڪندين، سو وڃي سمهي پوندو“ (17)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਜਬੈ ਉਝਰੁ ਤੂ ਭਾਖਿ ਹੈ ਤੁਰਤ ਵਹੈ ਛੁਟਿ ਜਾਇ ॥
jabai ujhar too bhaakh hai turat vahai chhutt jaae |

'۽ جڏهن به تون چوندين ته، اٿ،

ਜਬ ਲਗਿਯੋ ਕਹਿ ਹੈ ਨਹੀ ਮਰੈ ਧਰਨਿ ਲਪਟਾਇ ॥੧੮॥
jab lagiyo keh hai nahee marai dharan lapattaae |18|

ٻڪري اٿندي ۽ نه مرندي.'(8)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਜਬੈ ਚਮਰੁ ਤੂ ਵਹਿ ਮੁਖ ਕਹੈ ॥
jabai chamar too veh mukh kahai |

جڏهن هن (شيو) پنهنجي وات مان چيو، 'تون مون کي چنبڙي ڇڏيو'

ਚਿਮਟਿਯੋ ਅਧਰ ਧਰਨਿ ਸੋ ਰਹੈ ॥
chimattiyo adhar dharan so rahai |

هاڻي جڏهن به چوندو هو ته ڦاسي پوي، اهو (بکري) ليٽندو هو.

ਸਾਚੁ ਬਚਨ ਸਿਵ ਕੋ ਜਬ ਭਯੋ ॥
saach bachan siv ko jab bhayo |

جڏهن شيو جون ڳالهيون سچ ٿيون،

ਤਬ ਤਿਹ ਚਿਤ ਯਹ ਠਾਟ ਠਟ੍ਰਯੋ ॥੧੯॥
tab tih chit yah tthaatt tthattrayo |19|

جيئن ته شيو جا لفظ سچا ٿي رهيا هئا، هن اها چال کيڏڻ جو فيصلو ڪيو (19)