پوءِ جهمبلي به جنگ ۾ وڙهيو پر هو به ساڳيءَ طرح مارجي ويو
راڻيءَ کي اها خبر ڏيڻ لاءِ ساڻس گڏ ڀوتن به لنڪا ڏانهن روانا ٿيا.
ته ٻئي ڌمرڪشا ۽ جمبومالي رام جي هٿان مارجي ويا هئا.
کين عرض ڪيائون ته اي رب! هاڻي جيڪو توهان کي وڻيو، ٻيو ڪو ماپو. ���370.
اڪمپن کي پنهنجي ويجهو ڏسي، راڻيءَ کيس لشڪر سميت موڪليو.
سندس وڃڻ تي ڪيترائي قسم جا ساز وڄايا ويا، جنهن جي گونج سڄي لنڪا شهر ۾ گونجي وئي.
پرهاستا سميت وزيرن صلاح مشورا ڪيا
۽ سوچيائين ته راڻا سيتا کي رام ڏي موٽائي ۽ کيس وڌيڪ ناراض نه ڪري.
ڇَپائي اسٽينزا
سازن جا آواز ۽ تلوارن جا ٽهڪندڙ آواز گونجڻ لڳا،
۽ جنگ جي ميدان جي خوفناڪ آوازن کان سنسار جو ڌيان ڇڪايو ويو.
ويڙهاڪ هڪ ٻئي پٺيان اڳتي آيا ۽ هڪ ٻئي سان وڙهڻ لڳا.
اهڙي خوفناڪ تباهي هئي جو ڪجهه به سڃاڻي نه سگهيو،
انگد سان گڏ طاقتور قوتون ڏسي رهيا آهن،
۽ فتح جا ڳوڙها آسمان ۾ گونجڻ لڳا.
هن پاسي تاج شهزادي انگد ۽ ان طرف طاقتور اڪمپن،
سندن تيرن جي بارش ڪندي ٿڪل محسوس نه ڪندا آھن.
هٿ هٿ ملن ٿا ۽ لاش پکڙيل آهن،
بهادر ويڙهاڪ ڦرندا رهيا آهن ۽ هڪ ٻئي کي چيلينج ڪرڻ کان پوءِ قتل ڪري رهيا آهن.
ديوتا پنهنجي هوائي گاڏين ۾ ويهڻ وقت انهن کي سلام ڪري رهيا آهن.
اهي چون ٿا ته هنن اهڙي خوفناڪ جنگ اڳ ڪڏهن به نه ڏٺي آهي.
ڪٿي ڪٿي سُرَ نظر اچي رهيا آهن ته ڪٿي بي سُرن جا ٽانڊا
ڪٿي ڪٿي ٽنگون رڙيون ڪري رهيون آهن
ڪٿي ته ويمپائر رت سان رت ڀري رهيا آهن
ڪٿي ڪٿي گدھن جا آواز به ٻڌڻ ۾ اچن ٿا
ڪٿي ڀوت زور سان واڪا ڪري رهيا آهن ته ڪٿي ڀائر کلندا رهيا.
اهڙيءَ طرح انگد جي فتح ٿي ۽ هن راڻيءَ جي پٽ اڪمپن کي قتل ڪيو. هن جي موت تي خوفناڪ ڀوت پنهنجي وات ۾ گھاس جا ڦڙا کڻي ڀڄي ويا.
ان طرف قاصد اڪمپن جي موت جي خبر راون کي ڏني.
۽ ان پاسي بندرن جي مالڪ آنند کي رام جو ايلچي ڪري رانا ڏانهن موڪليو ويو.
هن کي موڪليو ويو ته رانا کي سڄي حقيقت ٻڌائي
۽ هن کي پڻ صلاح ڏيو ته هو پنهنجي موت کي روڪڻ لاء سيتا کي واپس ڏي.
بالي جو پٽ انگد، رام جي پيرن کي ڇهڻ کان پوءِ پنهنجي ڪم تي هليو ويو.
جنهن سندس پٺيءَ تي چماٽ هڻي کيس الوداع ڪيو.
جوابي گفتگو:
ڇَپائي اسٽينزا
انگد چوي ٿو، اي ڏهه مٿو راڻا! سيتا موٽي اچو ته ان جو پاڇو به نه ڏسندؤ (يعني تو کي ماريو ويندو).
راڻيءَ جو چوڻ آهي ته، ”لنڪا جي جڙڻ کان پوءِ مون کي ڪير به فتح نه ڪري سگهندو
انگد وري چوي ٿو ته تنهنجي ڪاوڙ تنهنجي عقل خراب ٿي وئي آهي، تون جنگ ڪيئن ڪندين.
راڻيءَ جواب ڏنو ته ”آءٌ اڄ به رام سميت بندر جي سموري لشڪر کي جانورن ۽ گدڙ جيان کائي ڇڏيندس.
انگد چوي ٿو، اي راڻا، انا پرستي نه ڪر، هن انا ڪيترن ئي گهرن کي تباهه ڪري ڇڏيو آهي.
راڻا جواب ڏئي ٿو. ”مون کي فخر آهي ڇو ته مون پنهنجي طاقت سان سڀني کي قابو ڪري ورتو آهي ته پوءِ اهي ٻئي انسان رام ۽ لکشمن ڪهڙي طاقت سان سنڀالي سگهن ٿا“ 376.
راون جو خطاب انگد کي ڪيو ويو:
ڇَپائي اسٽينزا
باهه جو ديوتا منهنجو پکا آهي ۽ واء جو ديوتا منهنجو صاف ڪندڙ آهي،
چنڊ جو ديوتا منهنجي مٿي تي مکڻ جي ڦيٿي کي جهلي ٿو ۽ سج جو ديوتا منهنجي مٿي تي ڇت چاڙهي ٿو.
لڪشمي، دولت جي ديوي، مون کي پيئڻ جي خدمت ڪري ٿي ۽ برهما مون لاء ويدڪ منتر پڙهي ٿو.
ورون منهنجو واٽر ڪيريئر آهي ۽ منهنجي خانداني خدا جي اڳيان سجدو ڪري ٿو
هيءَ منهنجي سموري طاقت آهي، ان کان سواءِ سڀئي شيطاني قوتون مون سان گڏ آهن، جنهن ڪري يڪشا وغيره مون کي خوشيءَ سان پنهنجي هر قسم جي دولت پيش ڪن ٿا.