شري دسم گرنتھ

صفحو - 548


ਕੋਪ ਕੀਯੋ ਨ ਗਹੇ ਰਿਖਿ ਪਾ ਇਹ ਸ੍ਰੀਪਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥੨੪੬੦॥
kop keeyo na gahe rikh paa ih sreepat sree brijanaath bichaariyo |2460|

وشنو ناراض نه ٿيو ۽ هن جا پير پڪڙي، هن کي چيو، 2460

ਬਿਸਨੁ ਜੂ ਬਾਚ ਭ੍ਰਿਗੁ ਸੋ ॥
bisan joo baach bhrig so |

وشنو جو خطاب ڀريو کي مخاطب ڪيو:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਪਾਇ ਕੋ ਘਾਇ ਰਹਿਓ ਸਹਿ ਕੈ ਹਸ ਕੈ ਦਿਜ ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੋ ॥
paae ko ghaae rahio seh kai has kai dij so ih bhaat uchaaro |

وشنو پيرن تي زور ورتو ۽ کلندي برهمڻ کي چيو.

ਬਜ੍ਰ ਸਮਾਨ ਹ੍ਰਿਦੈ ਹਮਰੋ ਲਗਿ ਪਾਇ ਦੁਖਿਓ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ਤੁਹਿ ਮਾਰੋ ॥
bajr samaan hridai hamaro lag paae dukhio hvai hai tuhi maaro |

وشنوءَ مسڪرائيندي ٽنگ جي ڌڪ کي برداشت ڪندي برهمڻ کي چيو ته، ”منهنجي دل وجر وانگر (سخت) آهي ۽ تنهنجو پير زخمي ٿي سگهي ٿو.

ਮਾਗਤਿ ਹਉ ਇਕ ਜੋ ਤੁਮ ਦੇਹੁ ਜੁ ਪੈ ਛਿਮ ਕੈ ਅਪਰਾਧ ਹਮਾਰੋ ॥
maagat hau ik jo tum dehu ju pai chhim kai aparaadh hamaaro |

”مان توکان هڪ نعمت گهران ٿو، مهرباني ڪري مون کي ڏوهن جي معافي ڏي ۽ مون کي اها نعمت عطا ڪر

ਜੇਤਕ ਰੂਪ ਧਰੋ ਜਗ ਹਉ ਤੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਪਾਇ ਕੋ ਚਿਹਨ ਤੁਹਾਰੋ ॥੨੪੬੧॥
jetak roop dharo jag hau tu sadaa rahai paae ko chihan tuhaaro |2461|

”جڏهن به مان دنيا ۾ جنم وٺندس، تڏهن تنهنجي پيرن جا نشان منهنجي کمر تي رهجي وڃن“ 2461.

ਇਉ ਜਬ ਬੈਨ ਕਹੇ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਤਉ ਰਿਖਿ ਚਿਤ ਬਿਖੈ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥
eiau jab bain kahe brij naaeik tau rikh chit bikhai sukh paayo |

جڏهن ڪرشن اهو چيو ته بابا بيحد خوش ٿيو

ਕੈ ਕੈ ਪ੍ਰਨਾਮ ਘਨੇ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਪੁਨਿ ਆਪਨੇ ਆਸ੍ਰਮ ਮੈ ਫਿਰਿ ਆਯੋ ॥
kai kai pranaam ghane prabh kau pun aapane aasram mai fir aayo |

هن جي اڳيان سجدو ڪرڻ کان پوءِ هو واپس پنهنجي آستان ۾ آيو.

ਰੁਦ੍ਰ ਕੋ ਬ੍ਰਹਮ ਕੋ ਬਿਸਨੁ ਕਥਾਨ ਕੋ ਭੇਦ ਸਭੈ ਇਨ ਕੋ ਸਮਝਾਯੋ ॥
rudr ko braham ko bisan kathaan ko bhed sabhai in ko samajhaayo |

۽ رودر، برهما ۽ وشنو جو راز هن سڀني کي گهر پهچايو

ਸ੍ਯਾਮ ਕੋ ਜਾਪ ਜਪੈ ਸਭ ਹੀ ਹਮ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਸਹੀ ਪ੍ਰਭ ਪਾਯੋ ॥੨੪੬੨॥
sayaam ko jaap japai sabh hee ham sree brijanaath sahee prabh paayo |2462|

۽ چيو ته ڪرشن حقيقت ۾ رب (خدا) هو، اسان سڀني کي هن کي ياد ڪرڻ گهرجي. 2462.

ਜਾਪ ਕੀਯੋ ਸਭ ਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਜਬ ਯੋ ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਇ ਕੈ ਬਾਤ ਸੁਨਾਈ ॥
jaap keeyo sabh hee har ko jab yo bhrig aae kai baat sunaaee |

جڏهن واپسيءَ تي ڀِرگُو انهن سڀني قسطن جو ذڪر ڪيو ته پوءِ سڀ اي

ਹੈ ਰੇ ਅਨੰਤ ਕਹਿਓ ਕਰੁਨਾਨਿਧਿ ਬੇਦ ਸਕੈ ਨਹੀ ਜਾਹਿ ਬਤਾਈ ॥
hai re anant kahio karunaanidh bed sakai nahee jaeh bataaee |

هنن ڪرشن تي غور ڪيو ۽ ڏٺائين ته ڪرشن لامحدود رحمت جو سمنڊ هو ۽ ويد به هن کي بيان نه ڪري سگهيا آهن.

ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੈ ਰੁਦ੍ਰ ਗਰੇ ਰੁੰਡ ਮਾਲ ਕਉ ਡਾਰਿ ਕੈ ਬੈਠੋ ਹੈ ਡਿੰਭ ਜਨਾਈ ॥
krodhee hai rudr gare rundd maal kau ddaar kai baittho hai ddinbh janaaee |

رودر پنهنجي ڳچيءَ ۾ کوپڙيءَ جي گلابن سان گڏ بيٺو رهي ٿو ۽ ظاهر ڪري ٿو

ਤਾਹਿ ਜਪੋ ਨ ਜਪੋ ਹਰਿ ਕੋ ਪ੍ਰਭ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਸਹੀ ਠਹਰਾਈ ॥੨੪੬੩॥
taeh japo na japo har ko prabh sree brijanaath sahee tthaharaaee |2463|

اسان کيس ياد نه ڪنداسين ۽ صرف ڪرشن کي ياد ڪنداسين. 2463.

ਜਾਪ ਜਪਿਯੋ ਸਭ ਹੂ ਹਰਿ ਕੋ ਜਬ ਯੌ ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਨਿ ਰਿਖੋ ਸਮਝਾਯੋ ॥
jaap japiyo sabh hoo har ko jab yau bhrig aan rikho samajhaayo |

جڏهن ڀُريگو، واپس گهر اچي سڀني کي اها ڳالهه ٻڌائي، تڏهن سڀني کي ڪرشن ياد آيو

ਜਿਉ ਜਗ ਭੂਤ ਪਿਸਾਚਨ ਮਾਨਤ ਤੈਸੋ ਈ ਲੈ ਇਕ ਰੁਦ੍ਰ ਬਨਾਯੋ ॥
jiau jag bhoot pisaachan maanat taiso ee lai ik rudr banaayo |

جيئن يجن ۾ ڀوت ۽ دوست ناپسنديده سمجهيا وڃن ٿا، ساڳيءَ طرح رودر به قائم ٿيو.

ਕੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਰਿ ਮਾਲਾ ਲੀਏ ਜਪੁ ਤਾ ਕੋ ਕਰੈ ਤਿਹ ਕੋ ਨਹੀ ਪਾਯੋ ॥
ko brahamaa kar maalaa lee jap taa ko karai tih ko nahee paayo |

برهما ڪير آهي؟ هٿ ۾ هار کڻي کيس ڪير ڳائيندو (ڇاڪاڻ ته) هن وٽ (سڀ کان وڏي طاقت) ملي ئي نٿي سگهي.

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕੋ ਧਿਆਨ ਧਰੋ ਸੁ ਧਰਿਓ ਤਿਨ ਅਉਰ ਸਭੈ ਬਿਸਰਾਯੋ ॥੨੪੬੪॥
sree brijanaath ko dhiaan dharo su dhario tin aaur sabhai bisaraayo |2464|

۽ اهو به طئي ڪيو ويو ته برهما کي ياد ڪرڻ سان ڪو به ان کي محسوس نه ڪري سگهندو، تنهن ڪري رڳو برهما جو غور ڪريو ۽ باقي سڀني کي ياد نه ڪريو. 2464.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਭ੍ਰਿਗੁਲਤਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਬਰਨਨੰ ਨਾਮ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ॥
eit sree dasam sikandh puraane bachitr naattak granthe krisanaavataare bhrigulataa prasang barananan naam dhiaae samaapatam |

باب جي پڄاڻيءَ جو عنوان آهي ”ڀُرگو پاران ٽانگن کي مارڻ واري قسط جو بيان“ ڪرشناوتار (دشم اسڪند پراڻ تي ٻڌل) بچيتار ناٽڪ ۾.

ਅਥ ਪਾਰਥ ਦਿਜ ਕੇ ਨਮਿਤ ਚਿਖਾ ਸਾਜ ਆਪ ਜਲਨ ਲਗਾ ॥
ath paarath dij ke namit chikhaa saaj aap jalan lagaa |

ارجن پاران برهمڻ جي جنازي جي تياري، پر ان ۾ پاڻ کي ساڙڻ جو سوچيو.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپي

ਇਕ ਦਿਜ ਹੁਤੋ ਸੁ ਹਰਿ ਘਰਿ ਆਯੋ ॥
eik dij huto su har ghar aayo |

اتي هڪ برهمڻ هو، سري ڪشن جي گهر آيو.

ਚਿਤ ਬਿਤ ਤੇ ਅਤਿ ਸੋਕ ਜਨਾਯੋ ॥
chit bit te at sok janaayo |

هڪڙي برهمڻ ڏاڍي ڏک ۾ ڪرشنا جي گهر ۾ چيو، ”منهنجا سڀئي پٽ يما جي هٿان مارجي ويا آهن.

ਮੇਰੇ ਸੁਤ ਸਭ ਹੀ ਜਮ ਮਾਰੇ ॥
mere sut sabh hee jam maare |

منهنجا سڀ پٽ ڄام جي هٿان مارجي ويا آهن.

ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਯਾ ਜਗ ਜੀਯਤ ਤੁਹਾਰੇ ॥੨੪੬੫॥
prabh joo yaa jag jeeyat tuhaare |2465|

اي رب! مان به تنهنجي بادشاهي ۾ جيئرو آهيان.“ 2465.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਦੇਖਿ ਬ੍ਰਿਲਾਪ ਤਬੈ ਦਿਜ ਪਾਰਥ ਤਉਨ ਸਮੈ ਅਤਿ ਓਜ ਜਨਾਯੋ ॥
dekh brilaap tabai dij paarath taun samai at oj janaayo |

پوءِ ارجن ڪاوڙ ۾ ڀرجي ويو، سندس ماتم ۽ ڏک ڏسي

ਰਾਖਿ ਹੋ ਹਉ ਨਹਿ ਰਾਖੇ ਗਏ ਤਬ ਲਜਤ ਹ੍ਵੈ ਜਰਬੋ ਜੀਅ ਆਯੋ ॥
raakh ho hau neh raakhe ge tab lajat hvai jarabo jeea aayo |

هو اهو سوچيندي، هن جي حفاظت نه ڪري سگهيو، شرمسار ٿي ويو ۽ پاڻ کي ساڙڻ جو سوچڻ لڳو

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਤਬੈ ਤਿਹ ਪੈ ਚਲਿ ਆਵਤ ਭਯੋ ਹਠ ਤੇ ਸਮਝਾਯੋ ॥
sree brijanaath tabai tih pai chal aavat bhayo hatth te samajhaayo |

پوءِ شري ڪرشن هن وٽ ويو ۽ (ارجن کي) هت (ڇڪڻ) لاءِ چيو.

ਤਾਹੀ ਕਉ ਲੈ ਸੰਗਿ ਆਪਿ ਅਰੂੜਤ ਹ੍ਵੈ ਰਥ ਪੈ ਤਿਨ ਓਰਿ ਸਿਧਾਯੋ ॥੨੪੬੬॥
taahee kau lai sang aap aroorrat hvai rath pai tin or sidhaayo |2466|

انهيءَ وقت ڪرشن اتي پهتو ۽ کيس سمجهائي، رٿ تي چڙهائي، کيس پاڻ سان گڏ وٺي هلڻ لڳو.

ਗਯੋ ਹਰਿ ਜੀ ਚਲ ਕੈ ਤਿਹ ਠਾ ਅੰਧਿਆਰ ਘਨੋ ਜਿਹ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥
gayo har jee chal kai tih tthaa andhiaar ghano jih drisatt na aavai |

شري ڪرشن هڪ اهڙي هنڌ هليو ويو جتي تمام اونداهو هو ۽ (ڪجهه به) نظر نه پئي آيو.

ਦ੍ਵਾਦਸ ਸੂਰ ਚੜੈ ਤਿਹ ਠਾ ਤੁ ਸਭੈ ਤਿਨ ਕੀ ਗਤਿ ਹ੍ਵੈ ਤਮ ਜਾਵੈ ॥
dvaadas soor charrai tih tthaa tu sabhai tin kee gat hvai tam jaavai |

هلندي هلندي ڪرشن هڪ اهڙي جاءِ تي پهتو، جتي اوندهه اهڙي هئي جو ٻارهن سج اڀرن ها ته اوندهه ختم ٿي وڃي ها.

ਪਾਰਥ ਤਾਹੀ ਚੜਿਯੋ ਰਥ ਪੈ ਡਰਪਾਤਿ ਭਯੋ ਪ੍ਰਭ ਯੌ ਸਮਝਾਵੈ ॥
paarath taahee charriyo rath pai ddarapaat bhayo prabh yau samajhaavai |

خوفزده ارجن کي سمجهائيندي ڪرشن چيو ته ”پريشان نه ٿيو

ਚਿੰਤ ਕਰੋ ਨ ਸੁਦਰਸਨਿ ਚਕ੍ਰ ਦਿਪੈ ਜਦ ਹੀ ਹਰਿ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥੨੪੬੭॥
chint karo na sudarasan chakr dipai jad hee har maarag paavai |2467|

اسان ڊسڪس جي روشني ۾ رستو ڏسي سگهنداسين." 2467.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپي

ਜਹਾ ਸੇਖਸਾਈ ਥੋ ਸੋਯੋ ॥
jahaa sekhasaaee tho soyo |

جتي سيشناگ جي سيج تي ’سيشسائي‘

ਅਹਿ ਆਸਨ ਪਰ ਸਭ ਦੁਖੁ ਖੋਯੋ ॥
eh aasan par sabh dukh khoyo |

اهي اتي پهچي ويا جتي سڀني جو رب شيشنگا جي بستري تي سمهي رهيو هو

ਜਗਯੋ ਸ੍ਯਾਮ ਜਬ ਹੀ ਦਰਸਾਯੋ ॥
jagayo sayaam jab hee darasaayo |

جڏهن (شيشاسائي) جاڳيو ۽ ڏٺو ته شري ڪرشن (دنيا مان گذاري ويو)،

ਅਪਨੇ ਮਨ ਅਤਿ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥੨੪੬੮॥
apane man at hee sukh paayo |2468|

ڪرشن کي ڏسي، هو جاڳي پيو ۽ ڏاڍو خوش ٿيو. 2468.

ਕਿਹ ਕਾਰਨ ਇਹ ਠਾ ਹਰਿ ਆਏ ॥
kih kaaran ih tthaa har aae |

اي ڪرشن! توهان هن جڳهه تي ڪيئن آيا آهيو؟

ਹਮ ਜਾਨਤ ਹਮ ਅਬ ਸੁਖ ਪਾਏ ॥
ham jaanat ham ab sukh paae |

”اي ڪرشن! تون هتي ڪيئن آيو آهين؟ اها خبر ٻڌي مون کي خوشي ٿي، جڏهن تون هليو ته برهمڻ ڇوڪرن کي پاڻ سان وٺي اچ

ਜਾਨਤ ਦਿਜ ਬਾਲਕ ਅਬ ਲੀਜੈ ॥
jaanat dij baalak ab leejai |

اسان ڄاڻون ٿا، هاڻي برهمڻ ڇوڪرو وٺو.

ਏਕ ਘਰੀ ਇਹ ਠਾ ਸੁਖ ਦੀਜੈ ॥੨੪੬੯॥
ek gharee ih tthaa sukh deejai |2469|

ٿوري دير لاءِ هتي بيٺو ۽ مون کي پنهنجي موجودگيءَ جي خوشي ڏي.” 2469.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

وشنو جو خطاب ڪرشن کي خطاب ڪيو: CHAUPAI

ਜਬਿ ਹਰਿ ਕਰਿ ਦਿਜ ਬਾਲਕ ਆਏ ॥
jab har kar dij baalak aae |

جڏهن برهمڻ جا ٻار سري ڪرشن جي هٿ ۾ آيا.

ਤਬ ਤਿਹ ਕਉ ਏ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ ॥
tab tih kau e bachan sunaae |

پوءِ هن اهي لفظ پڙهيا.

ਜਾਤ ਜਾਇ ਦਿਜ ਬਾਲਕ ਦੈ ਹੋ ॥
jaat jaae dij baalak dai ho |

وڃ ۽ ٻار کي برهمڻ کي ڏي جيئن تون وڃين