ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்

பக்கம் - 548

ਕੋਪ ਕੀਯੋ ਨ ਗਹੇ ਰਿਖਿ ਪਾ ਇਹ ਸ੍ਰੀਪਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥੨੪੬੦॥

kop keeyo na gahe rikh paa ih sreepat sree brijanaath bichaariyo |2460|

விஷ்ணு கோபம் கொள்ளாமல், அவன் கால்களைப் பிடித்துக் கொண்டு, அவனிடம் இவ்வாறு கூறினார்,2460

ਬਿਸਨੁ ਜੂ ਬਾਚ ਭ੍ਰਿਗੁ ਸੋ ॥

bisan joo baach bhrig so |

பிருகுவிடம் விஷ்ணுவின் பேச்சு:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਪਾਇ ਕੋ ਘਾਇ ਰਹਿਓ ਸਹਿ ਕੈ ਹਸ ਕੈ ਦਿਜ ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੋ ॥

paae ko ghaae rahio seh kai has kai dij so ih bhaat uchaaro |

விஷ்ணு கால் அடியை எடுத்து சிரித்தபடி பிராமணரிடம் கூறினார்.

ਬਜ੍ਰ ਸਮਾਨ ਹ੍ਰਿਦੈ ਹਮਰੋ ਲਗਿ ਪਾਇ ਦੁਖਿਓ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ਤੁਹਿ ਮਾਰੋ ॥

bajr samaan hridai hamaro lag paae dukhio hvai hai tuhi maaro |

கால் அடித்ததைச் சிரித்துப் பொறுத்துக் கொண்ட விஷ்ணு, பிராமணனிடம், “என் இதயம் வஜ்ராவைப் போல் (கடினமானது) உன் பாதம் காயப்பட்டிருக்கலாம்.

ਮਾਗਤਿ ਹਉ ਇਕ ਜੋ ਤੁਮ ਦੇਹੁ ਜੁ ਪੈ ਛਿਮ ਕੈ ਅਪਰਾਧ ਹਮਾਰੋ ॥

maagat hau ik jo tum dehu ju pai chhim kai aparaadh hamaaro |

“நான் உன்னிடம் ஒரு வரம் கேட்கிறேன், தயவுசெய்து என்னை குற்றத்தை மன்னித்து இந்த வரத்தை எனக்கு வழங்குங்கள்

ਜੇਤਕ ਰੂਪ ਧਰੋ ਜਗ ਹਉ ਤੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਪਾਇ ਕੋ ਚਿਹਨ ਤੁਹਾਰੋ ॥੨੪੬੧॥

jetak roop dharo jag hau tu sadaa rahai paae ko chihan tuhaaro |2461|

"நான் உலகில் எப்பொழுது அவதாரம் செய்கிறேனோ, அப்போது உன் பாதத்தின் அடையாளங்கள் என் இடுப்பில் பதிந்திருக்கும்." 2461.

ਇਉ ਜਬ ਬੈਨ ਕਹੇ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਤਉ ਰਿਖਿ ਚਿਤ ਬਿਖੈ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥

eiau jab bain kahe brij naaeik tau rikh chit bikhai sukh paayo |

கிருஷ்ணர் இதைச் சொன்னபோது, முனிவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்

ਕੈ ਕੈ ਪ੍ਰਨਾਮ ਘਨੇ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਪੁਨਿ ਆਪਨੇ ਆਸ੍ਰਮ ਮੈ ਫਿਰਿ ਆਯੋ ॥

kai kai pranaam ghane prabh kau pun aapane aasram mai fir aayo |

அவர் முன் பணிந்து மீண்டும் தனது துறவறத்திற்கு வந்தார்.

ਰੁਦ੍ਰ ਕੋ ਬ੍ਰਹਮ ਕੋ ਬਿਸਨੁ ਕਥਾਨ ਕੋ ਭੇਦ ਸਭੈ ਇਨ ਕੋ ਸਮਝਾਯੋ ॥

rudr ko braham ko bisan kathaan ko bhed sabhai in ko samajhaayo |

மேலும் ருத்திரன், பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணுவின் ரகசியத்தை அவர் அனைவருக்கும் வீட்டிற்கு கொண்டு வந்தார்

ਸ੍ਯਾਮ ਕੋ ਜਾਪ ਜਪੈ ਸਭ ਹੀ ਹਮ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਸਹੀ ਪ੍ਰਭ ਪਾਯੋ ॥੨੪੬੨॥

sayaam ko jaap japai sabh hee ham sree brijanaath sahee prabh paayo |2462|

கிருஷ்ணர் உண்மையில் இறைவன் (கடவுள்) என்று கூறினார், நாம் அனைவரும் அவரை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ”2462.

ਜਾਪ ਕੀਯੋ ਸਭ ਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਜਬ ਯੋ ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਇ ਕੈ ਬਾਤ ਸੁਨਾਈ ॥

jaap keeyo sabh hee har ko jab yo bhrig aae kai baat sunaaee |

பிருகு திரும்பி வரும்போது அவர்கள் அனைவருக்கும் அனைத்து அத்தியாயங்களையும் சொன்னதும் அனைவரும் ஓ

ਹੈ ਰੇ ਅਨੰਤ ਕਹਿਓ ਕਰੁਨਾਨਿਧਿ ਬੇਦ ਸਕੈ ਨਹੀ ਜਾਹਿ ਬਤਾਈ ॥

hai re anant kahio karunaanidh bed sakai nahee jaeh bataaee |

எஃப் அவர்கள் கிருஷ்ணரைத் தியானித்து, கிருஷ்ணரைக் கண்டுபிடித்தார்கள், கிருஷ்ணர் எல்லையற்ற கருணையின் பெருங்கடல் என்பதைக் கண்டறிந்தனர், வேதங்களால் கூட அவரை விவரிக்க முடியாது.

ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੈ ਰੁਦ੍ਰ ਗਰੇ ਰੁੰਡ ਮਾਲ ਕਉ ਡਾਰਿ ਕੈ ਬੈਠੋ ਹੈ ਡਿੰਭ ਜਨਾਈ ॥

krodhee hai rudr gare rundd maal kau ddaar kai baittho hai ddinbh janaaee |

ருத்ரா தனது கழுத்தில் மண்டை ஓடுகளின் ஜெபமாலையுடன் அமர்ந்து ஆடம்பரம் காட்டுகிறார்

ਤਾਹਿ ਜਪੋ ਨ ਜਪੋ ਹਰਿ ਕੋ ਪ੍ਰਭ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਸਹੀ ਠਹਰਾਈ ॥੨੪੬੩॥

taeh japo na japo har ko prabh sree brijanaath sahee tthaharaaee |2463|

நாம் அவரை நினைவுகூர மாட்டோம், பகவான் கிருஷ்ணரை மட்டுமே நினைவுகூர்வோம்.2463.

ਜਾਪ ਜਪਿਯੋ ਸਭ ਹੂ ਹਰਿ ਕੋ ਜਬ ਯੌ ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਨਿ ਰਿਖੋ ਸਮਝਾਯੋ ॥

jaap japiyo sabh hoo har ko jab yau bhrig aan rikho samajhaayo |

பிருகு, திரும்பி வரும்போது, இந்த விஷயத்தை எல்லோரிடமும் கொண்டுவந்தபோது, அவர்கள் அனைவருக்கும் கிருஷ்ணரின் நினைவு வந்தது

ਜਿਉ ਜਗ ਭੂਤ ਪਿਸਾਚਨ ਮਾਨਤ ਤੈਸੋ ਈ ਲੈ ਇਕ ਰੁਦ੍ਰ ਬਨਾਯੋ ॥

jiau jag bhoot pisaachan maanat taiso ee lai ik rudr banaayo |

யக்ஞத்தில் பேய்களும் நண்பர்களும் விரும்பத்தகாதவர்களாகக் கருதப்படுவது போலவே, ருத்ரா நிறுவப்பட்டது.

ਕੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਰਿ ਮਾਲਾ ਲੀਏ ਜਪੁ ਤਾ ਕੋ ਕਰੈ ਤਿਹ ਕੋ ਨਹੀ ਪਾਯੋ ॥

ko brahamaa kar maalaa lee jap taa ko karai tih ko nahee paayo |

பிரம்மா யார்? கையில் மாலையுடன் (ஏனென்றால்) அவருடன் (மேலான சக்தி) அவரைக் காணமுடியாது.

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕੋ ਧਿਆਨ ਧਰੋ ਸੁ ਧਰਿਓ ਤਿਨ ਅਉਰ ਸਭੈ ਬਿਸਰਾਯੋ ॥੨੪੬੪॥

sree brijanaath ko dhiaan dharo su dhario tin aaur sabhai bisaraayo |2464|

மேலும் பிரம்மத்தை நினைவு செய்வதால், அவரை யாரும் உணர முடியாது, எனவே பிரம்மத்தை மட்டுமே தியானியுங்கள், மீதமுள்ள அனைத்தையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டாம் என்றும் முடிவு செய்யப்பட்டது.2464.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਭ੍ਰਿਗੁਲਤਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਬਰਨਨੰ ਨਾਮ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ॥

eit sree dasam sikandh puraane bachitr naattak granthe krisanaavataare bhrigulataa prasang barananan naam dhiaae samaapatam |

பச்சிட்டர் நாடகத்தில் கிருஷ்ணாவதாரத்தில் (தசம் ஸ்கந்த புராணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது) "பிருகுவால் கால் தாக்கப்பட்ட அத்தியாயத்தின் விளக்கம்" என்ற தலைப்பில் அத்தியாயத்தின் முடிவு.

ਅਥ ਪਾਰਥ ਦਿਜ ਕੇ ਨਮਿਤ ਚਿਖਾ ਸਾਜ ਆਪ ਜਲਨ ਲਗਾ ॥

ath paarath dij ke namit chikhaa saaj aap jalan lagaa |

பிராமணனுக்கு அர்ஜுனன் இறுதிச்சடங்கு தயாரித்து அதில் தன்னை எரித்துக் கொள்ள நினைக்கிறான்

ਚੌਪਈ ॥

chauapee |

சௌபாய்

ਇਕ ਦਿਜ ਹੁਤੋ ਸੁ ਹਰਿ ਘਰਿ ਆਯੋ ॥

eik dij huto su har ghar aayo |

ஒரு பிராமணர் இருந்தார், அவர் ஸ்ரீ கிஷன் வீட்டிற்கு வந்தார்.

ਚਿਤ ਬਿਤ ਤੇ ਅਤਿ ਸੋਕ ਜਨਾਯੋ ॥

chit bit te at sok janaayo |

ஒரு பிராமணன் மிகுந்த வேதனையில் கிருஷ்ணனின் வீட்டில் கூறினான், “என் மகன்கள் அனைவரும் யமனால் கொல்லப்பட்டனர்.

ਮੇਰੇ ਸੁਤ ਸਭ ਹੀ ਜਮ ਮਾਰੇ ॥

mere sut sabh hee jam maare |

எனது மகன்கள் அனைவரும் ஜாமினால் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்.

ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਯਾ ਜਗ ਜੀਯਤ ਤੁਹਾਰੇ ॥੨੪੬੫॥

prabh joo yaa jag jeeyat tuhaare |2465|

ஆண்டவரே! உனது ராஜ்யத்தில் நானும் உயிருடன் இருக்கிறேன்.”2465.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਦੇਖਿ ਬ੍ਰਿਲਾਪ ਤਬੈ ਦਿਜ ਪਾਰਥ ਤਉਨ ਸਮੈ ਅਤਿ ਓਜ ਜਨਾਯੋ ॥

dekh brilaap tabai dij paarath taun samai at oj janaayo |

அப்போது அர்ஜுனன் அவனது புலம்பலையும் தவிப்பையும் பார்த்து கோபம் கொண்டான்

ਰਾਖਿ ਹੋ ਹਉ ਨਹਿ ਰਾਖੇ ਗਏ ਤਬ ਲਜਤ ਹ੍ਵੈ ਜਰਬੋ ਜੀਅ ਆਯੋ ॥

raakh ho hau neh raakhe ge tab lajat hvai jarabo jeea aayo |

தன்னைக் காக்க முடியவில்லையே என்று எண்ணிய அவன், வெட்கப்பட்டு, தன்னைத் தானே எரித்துக் கொல்ல நினைக்கத் தொடங்கினான்

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਤਬੈ ਤਿਹ ਪੈ ਚਲਿ ਆਵਤ ਭਯੋ ਹਠ ਤੇ ਸਮਝਾਯੋ ॥

sree brijanaath tabai tih pai chal aavat bhayo hatth te samajhaayo |

பின்னர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அவரிடம் சென்று, ஹதத்தை (அகற்ற) (அர்ஜனிடம்) விளக்கினார்.

ਤਾਹੀ ਕਉ ਲੈ ਸੰਗਿ ਆਪਿ ਅਰੂੜਤ ਹ੍ਵੈ ਰਥ ਪੈ ਤਿਨ ਓਰਿ ਸਿਧਾਯੋ ॥੨੪੬੬॥

taahee kau lai sang aap aroorrat hvai rath pai tin or sidhaayo |2466|

அப்போது, கிருஷ்ணர் அங்கு வந்து அவருக்குப் புரிய வைத்து, தேரில் ஏறி அவரைத் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்லத் தொடங்கினார்.2466.

ਗਯੋ ਹਰਿ ਜੀ ਚਲ ਕੈ ਤਿਹ ਠਾ ਅੰਧਿਆਰ ਘਨੋ ਜਿਹ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥

gayo har jee chal kai tih tthaa andhiaar ghano jih drisatt na aavai |

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் மிகவும் இருட்டாக இருந்த மற்றும் (எதுவும்) காண முடியாத இடத்திற்கு நடந்து சென்றார்.

ਦ੍ਵਾਦਸ ਸੂਰ ਚੜੈ ਤਿਹ ਠਾ ਤੁ ਸਭੈ ਤਿਨ ਕੀ ਗਤਿ ਹ੍ਵੈ ਤਮ ਜਾਵੈ ॥

dvaadas soor charrai tih tthaa tu sabhai tin kee gat hvai tam jaavai |

போகும்போது, கிருஷ்ணர், பன்னிரண்டு சூரியன்கள் உதயமாயிருந்தால், அந்த இருள் முடிந்திருக்கக்கூடிய, இருள் சூழ்ந்த ஒரு இடத்தை அடைந்தார்.

ਪਾਰਥ ਤਾਹੀ ਚੜਿਯੋ ਰਥ ਪੈ ਡਰਪਾਤਿ ਭਯੋ ਪ੍ਰਭ ਯੌ ਸਮਝਾਵੈ ॥

paarath taahee charriyo rath pai ddarapaat bhayo prabh yau samajhaavai |

பயந்துபோன அர்ஜுனனிடம் விளக்கிய கிருஷ்ணர், “கவலைப்படாதே

ਚਿੰਤ ਕਰੋ ਨ ਸੁਦਰਸਨਿ ਚਕ੍ਰ ਦਿਪੈ ਜਦ ਹੀ ਹਰਿ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥੨੪੬੭॥

chint karo na sudarasan chakr dipai jad hee har maarag paavai |2467|

டிஸ்கஸின் வெளிச்சத்தில் பாதையைப் பார்க்க முடியும். ”2467.

ਚੌਪਈ ॥

chauapee |

சௌபாய்

ਜਹਾ ਸੇਖਸਾਈ ਥੋ ਸੋਯੋ ॥

jahaa sekhasaaee tho soyo |

சேஷ்நாக முனிவர் மீது 'சேஷசாய்' எங்கே

ਅਹਿ ਆਸਨ ਪਰ ਸਭ ਦੁਖੁ ਖੋਯੋ ॥

eh aasan par sabh dukh khoyo |

சேஷ்நாகப் படுக்கையில் அனைவரின் திருவருளும் உறங்கிக் கொண்டிருந்த இடத்தை அவர்கள் அடைந்தனர்

ਜਗਯੋ ਸ੍ਯਾਮ ਜਬ ਹੀ ਦਰਸਾਯੋ ॥

jagayo sayaam jab hee darasaayo |

(சேஷசாயி) கண்விழித்து ஸ்ரீ கிருஷ்ணரைக் கண்டதும் (உலகத்தை விட்டு மறைந்தார்),

ਅਪਨੇ ਮਨ ਅਤਿ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥੨੪੬੮॥

apane man at hee sukh paayo |2468|

கிருஷ்ணரைக் கண்டு விழித்து அதீத மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.2468.

ਕਿਹ ਕਾਰਨ ਇਹ ਠਾ ਹਰਿ ਆਏ ॥

kih kaaran ih tthaa har aae |

ஓ கிருஷ்ணா! இந்த இடத்திற்கு எப்படி வந்தாய்?

ਹਮ ਜਾਨਤ ਹਮ ਅਬ ਸੁਖ ਪਾਏ ॥

ham jaanat ham ab sukh paae |

“ஓ கிருஷ்ணா! நீ எப்படி இங்கு வந்தாய்? இதை அறிந்து நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன், நீங்கள் செல்லும் போது, பிராமண சிறுவர்களை உங்களுடன் அழைத்துச் செல்லுங்கள்

ਜਾਨਤ ਦਿਜ ਬਾਲਕ ਅਬ ਲੀਜੈ ॥

jaanat dij baalak ab leejai |

நமக்குத் தெரியும், இப்போது பிராமண பையனை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

ਏਕ ਘਰੀ ਇਹ ਠਾ ਸੁਖ ਦੀਜੈ ॥੨੪੬੯॥

ek gharee ih tthaa sukh deejai |2469|

இங்கே சிறிது நேரம் அமர்ந்து, உங்கள் இருப்பின் மகிழ்ச்சியை எனக்குக் கொடுங்கள். ”2469.

ਚੌਪਈ ॥

chauapee |

கிருஷ்ணரை நோக்கி விஷ்ணுவின் பேச்சு: சௌபை

ਜਬਿ ਹਰਿ ਕਰਿ ਦਿਜ ਬਾਲਕ ਆਏ ॥

jab har kar dij baalak aae |

பிராமண பிள்ளைகள் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கைகளில் வந்ததும்.

ਤਬ ਤਿਹ ਕਉ ਏ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ ॥

tab tih kau e bachan sunaae |

பின்னர் அவர் இந்த வார்த்தைகளை கூறினார்.

ਜਾਤ ਜਾਇ ਦਿਜ ਬਾਲਕ ਦੈ ਹੋ ॥

jaat jaae dij baalak dai ho |

நீ போகும்போதே குழந்தையை பிராமணனிடம் கொடுத்துவிடு

குறியீட்டு அட்டவணை (1 - 1428)

ஜாபு பக்கம்: 1 - 10

அகால் உஸ்தாத் பக்கம்: 11 - 38

பச்சித்தர நாடகம் பக்கம்: 39 - 73

சாண்டி சரித்தர் உகட் பிலாஸ் பக்கம்: 74 - 99

சாண்டி சரித்தர் பக்கம்: 100 - 118

வார் ஸ்ரீ பகவதி ஜி கி பக்கம்: 119 - 126

ஞானப் பிரபோத பக்கம்: 127 - 154

சௌபீஸ் அவதார் பக்கம்: 155 - 610

பிரஹ்மா அவதார் பக்கம்: 611 - 634

ருத்ரா அவதார் பக்கம்: 635 - 708

ஷபத் ஹஜாரே பக்கம்: 709 - 712

33 ஸ்வையாய் பக்கம்: 712 - 716

ಖால್ಸா ಮಹಿಮಾ பக்கம்: 716 - 716

ஷஸ்த்ர நாம் மாலா பக்கம்: 717 - 808

சரித்திரோபக்யான பக்கம்: 809 - 1388

ஜபர்நாமா பக்கம்: 1389 - 1394

ஹிகாயத் பக்கம்: 1394 - 1428