ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்

பக்கம் - 384

ਫੂਲ ਚੰਬੇਲੀ ਕੇ ਫੂਲਿ ਰਹੇ ਜਹਿ ਨੀਰ ਘਟਿਯੋ ਜਮਨਾ ਜੀਅ ਆਈ ॥

fool chanbelee ke fool rahe jeh neer ghattiyo jamanaa jeea aaee |

சம்பேலி பூக்கள் பூத்து, ஜம்னா நீர் பாய்ந்து கொண்டிருந்தது.

ਤਉਨ ਸਮੈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਥੀ ਰਿਤੁ ਅਉਸਰ ਯਾਹਿ ਭਈ ਦੁਖਦਾਈ ॥੮੭੬॥

taun samai sukhadaaeik thee rit aausar yaeh bhee dukhadaaee |876|

மல்லிகைப் பூக்கள் மலராத சோகத்தில் யமுனை நீரும் குறைந்துவிட்டது தோழா! கிருஷ்ணருடன் இணைந்த பருவம் மிகவும் மகிழ்ச்சியைத் தருவதாக இருந்தது, இந்தப் பருவம் மிகவும் தொந்தரவாக இருக்கிறது.876.

ਬੀਚ ਸਰਦ ਰਿਤੁ ਕੇ ਸਜਨੀ ਹਮ ਖੇਲਤ ਸ੍ਯਾਮ ਸੋ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ॥

beech sarad rit ke sajanee ham khelat sayaam so preet lagaaee |

ஏய் ஜென்டில்மேன்! குளிர்காலத்தில் (அதாவது போமாதம்) நாங்கள் கிருஷ்ணருடன் அன்பாக விளையாடுவோம்.

ਆਨੰਦ ਕੈ ਅਤਿ ਹੀ ਮਨ ਮੈ ਤਜ ਕੈ ਸਭ ਹੀ ਜੀਯ ਕੀ ਦੁਚਿਤਾਈ ॥

aanand kai at hee man mai taj kai sabh hee jeey kee duchitaaee |

குளிர்காலத்தில், நாங்கள் அனைவரும் கிருஷ்ணரின் சகவாசத்தில் மகிழ்ச்சியாக இருந்தோம், மேலும் எங்கள் சந்தேகங்கள் அனைத்தையும் நீக்கி, நாங்கள் காதல் நாடகத்தில் மூழ்கிவிட்டோம்.

ਨਾਰਿ ਸਭੈ ਬ੍ਰਿਜ ਕੀਨ ਬਿਖੈ ਮਨ ਕੀ ਤਜਿ ਕੈ ਸਭ ਸੰਕ ਕਨ੍ਰਹਾਈ ॥

naar sabhai brij keen bikhai man kee taj kai sabh sank kanrahaaee |

கிருஷ்ணரும் தயக்கமின்றி பிரஜாவின் அனைத்து கோபியர்களையும் தனது மனைவிகளாகக் கருதினார்

ਤਾ ਸੰਗ ਸੋ ਸੁਖਦਾਇਕ ਥੀ ਰਿਤੁ ਸ੍ਯਾਮ ਬਿਨਾ ਅਬ ਭੀ ਦੁਖਦਾਈ ॥੮੭੭॥

taa sang so sukhadaaeik thee rit sayaam binaa ab bhee dukhadaaee |877|

அவனது நிறுவனத்தில் அந்தப் பருவம் இன்பம் தருவதாக இருந்தது இப்போது அதே பருவம் தொந்தரவாக மாறிவிட்டது.877.

ਮਾਘ ਬਿਖੈ ਮਿਲ ਕੈ ਹਰਿ ਸੋ ਹਮ ਸੋ ਰਸ ਰਾਸ ਕੀ ਖੇਲ ਮਚਾਈ ॥

maagh bikhai mil kai har so ham so ras raas kee khel machaaee |

மாக் மாதத்தில், கிருஷ்ணன் சகவாசத்தில் காமம் நாடகத்தை மிகவும் பிரபலமாக்கினோம்

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਜਾਵਤ ਥੋ ਮੁਰਲੀ ਤਿਹ ਅਉਸਰ ਕੋ ਬਰਨਿਯੋ ਨਹਿ ਜਾਈ ॥

kaanrah bajaavat tho muralee tih aausar ko baraniyo neh jaaee |

அந்த நேரத்தில், கிருஷ்ணர் புல்லாங்குழலில் வாசித்தார், அந்த சந்தர்ப்பத்தை விவரிக்க முடியாது

ਫੂਲਿ ਰਹੇ ਤਹਿ ਫੂਲ ਭਲੇ ਪਿਖਿਯੋ ਜਿਹ ਰੀਝਿ ਰਹੈ ਸੁਰਰਾਈ ॥

fool rahe teh fool bhale pikhiyo jih reejh rahai suraraaee |

மலர்கள் மலர்ந்தன, தேவர்களின் அரசனான இந்திரன் அந்தக் காட்சியைக் கண்டு மகிழ்ந்தான்.

ਤਉਨ ਸਮੈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਥੀ ਰਿਤੁ ਸ੍ਯਾਮ ਬਿਨਾ ਅਬ ਭੀ ਦੁਖਦਾਈ ॥੮੭੮॥

taun samai sukhadaaeik thee rit sayaam binaa ab bhee dukhadaaee |878|

நண்பரே! அந்த பருவம் ஆறுதலாக இருந்தது, இப்போது அதே பருவம் துன்பமாக மாறிவிட்டது.878.

ਸ੍ਯਾਮ ਚਿਤਾਰਿ ਸਭੈ ਤਹ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਜੁ ਹੁਤੀ ਬਡਭਾਗੀ ॥

sayaam chitaar sabhai tah gvaaran sayaam kahai ju hutee baddabhaagee |

கவிஞர் ஷ்யாம் கூறுகிறார், "அந்த அதிர்ஷ்டசாலி கோபியர்கள் கிருஷ்ணரை நினைவு செய்கிறார்கள்

ਤ੍ਯਾਗ ਦਈ ਸੁਧਿ ਅਉਰ ਸਭੈ ਹਰਿ ਬਾਤਨ ਕੇ ਰਸ ਭੀਤਰ ਪਾਗੀ ॥

tayaag dee sudh aaur sabhai har baatan ke ras bheetar paagee |

சுயநினைவை இழந்து, அவர்கள் கிருஸ்ணனின் தீவிர அன்பில் மூழ்கிவிடுகிறார்கள்

ਏਕ ਗਿਰੀ ਧਰਿ ਹ੍ਵੈ ਬਿਸੁਧੀ ਇਕ ਪੈ ਕਰੁਨਾ ਹੀ ਬਿਖੈ ਅਨੁਰਾਗੀ ॥

ek giree dhar hvai bisudhee ik pai karunaa hee bikhai anuraagee |

யாரோ ஒருவர் கீழே விழுந்துவிட்டார், ஒருவர் மயக்கமடைந்தார், யாரோ ஒருவர் தனது அன்பில் முழுமையாக மூழ்கிவிட்டார்

ਕੈ ਸੁਧਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਖੇਲਨ ਕੀ ਮਿਲ ਕੈ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਰੋਵਨ ਲਾਗੀ ॥੮੭੯॥

kai sudh sayaam ke khelan kee mil kai sabh gvaaran rovan laagee |879|

அனைத்து கோபியர்களும் கிருஷ்ணனுடனான காதல் விளையாட்டை நினைத்து அழ ஆரம்பித்துவிட்டனர்.879.

ਇਤਿ ਗੋਪੀਅਨ ਕੋ ਬ੍ਰਿਲਾਪ ਪੂਰਨੰ ॥

eit gopeean ko brilaap pooranan |

இத்துடன் கோபியர்களின் புலம்பல் முடிகிறது.

ਅਥ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਮੰਤ੍ਰ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਸੀਖਨ ਸਮੈ ॥

ath kaanrah joo mantr gaaeitree seekhan samai |

இப்போது கிருஷ்ணரால் காயத்ரி மந்திரம் கற்பது பற்றிய விளக்கம் தொடங்குகிறது

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਉਤ ਤੇ ਇਹ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਕੀ ਭੀ ਦਸਾ ਇਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਥਾ ਭਈ ਤਾਹਿ ਸੁਨਾਊ ॥

aut te ih gvaaran kee bhee dasaa it kaanrah kathaa bhee taeh sunaaoo |

அந்தப் பக்கத்திலுள்ள கோபியர்களின் நிலை இதுதான், இந்தப் பக்கம் இப்போது நான் கிருஷ்ணரின் நிலையைச் சொல்கிறேன்

ਲੀਪ ਕੈ ਭੂਮਹਿ ਗੋਬਰ ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਸਭ ਪੁਰੋਹਿਤ ਗਾਊ ॥

leep kai bhoomeh gobar so kab sayaam kahai sabh purohit gaaoo |

பூசாரிகள் அனைவரும் பசுவின் சாணத்தால் மண்ணைப் பூசிவிட்டு வரவழைக்கப்பட்டனர்.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬੈਠਾਇ ਕੈ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਕਬਿ ਪੈ ਗਰਗੈ ਸੁ ਪਵਿਤ੍ਰਹਿ ਠਾਊ ॥

kaanrah baitthaae kai sayaam kahai kab pai garagai su pavitreh tthaaoo |

கர்க் முனிவர் புனித இடத்தில் அமர்ந்திருந்தார்

ਮੰਤ੍ਰ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਕੋ ਤਾਹਿ ਦਯੋ ਜੋਊ ਹੈ ਭੁਗੀਆ ਧਰਨੀਧਰ ਨਾਊ ॥੮੮੦॥

mantr gaaeitree ko taeh dayo joaoo hai bhugeea dharaneedhar naaoo |880|

அந்த முனிவர் அவருக்கு (கிருஷ்ணருக்கு) காயத்ரி மந்திரத்தைக் கொடுத்தார், அது பூமி முழுவதையும் அனுபவிக்கும்.880.

ਡਾਰਿ ਜਨੇਊ ਸੁ ਸ੍ਯਾਮਿ ਗਰੈ ਫਿਰ ਕੈ ਤਿਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁ ਸ੍ਰਉਨ ਮੈ ਦੀਨੋ ॥

ddaar janeaoo su sayaam garai fir kai tih mantr su sraun mai deeno |

கிருஷ்ணருக்கு புனித நூல் அணிவிக்கப்பட்டது மற்றும் மந்திரம் அவரது காதில் கொடுக்கப்பட்டது

ਸੋ ਸੁਨਿ ਕੈ ਹਰਿ ਪਾਇ ਪਰਿਯੋ ਗਰਗੈ ਬਹੁ ਭਾਤਨ ਕੋ ਧਨ ਦੀਨੋ ॥

so sun kai har paae pariyo garagai bahu bhaatan ko dhan deeno |

மந்திரத்தைக் கேட்டதும், கிருஷ்ணர் கர்கின் பாதங்களில் பணிந்து, அவருக்குப் பெரும் செல்வம் முதலியவற்றைக் கொடுத்தார்.

ਅਸ ਬਡੈ ਗਜਰਾਜ ਔ ਉਸਟ ਦਏ ਪਟ ਸੁੰਦਰ ਸਾਜ ਨਵੀਨੋ ॥

as baddai gajaraaj aau usatt de patt sundar saaj naveeno |

புதிய ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பெரிய குதிரைகளும் சிறந்த யானைகளும் ஒட்டகங்களும் வழங்கப்பட்டன.

ਲਾਲ ਪਨੇ ਅਰੁ ਸਬਜ ਮਨੀ ਤਿਹ ਪਾਇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਆਨੰਦ ਕੀਨੋ ॥੮੮੧॥

laal pane ar sabaj manee tih paae purohit aanand keeno |881|

அவருக்கு குதிரைகள், பெரிய யானைகள், ஒட்டகங்கள் மற்றும் அழகான ஆடைகள் வழங்கப்பட்டன. கர்கின் பாதங்களைத் தொட்டதும், அவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், மாணிக்கங்கள், மரகதம் மற்றும் நகைகளை தர்மம் செய்தார்.881.

ਮੰਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੈ ਹਰਿ ਕੋ ਧਨੁ ਲੈ ਬਹੁਤ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥

mantr purohit dai har ko dhan lai bahut man mai sukh paayo |

கிருஷ்ணருக்கு மந்திரம் சொல்லி, செல்வத்தைப் பெற்றதில் பூசாரி மகிழ்ந்தார்

ਤਿਆਗਿ ਸਬੈ ਦੁਖ ਕੋ ਤਬ ਹੀ ਅਤਿ ਹੀ ਮਨ ਆਨੰਦ ਬੀਚ ਬਢਾਯੋ ॥

tiaag sabai dukh ko tab hee at hee man aanand beech badtaayo |

அவனுடைய துன்பங்கள் அனைத்தும் முடிந்து அவன் உச்சமான பேரின்பத்தை அடைந்தான்.

ਸੋ ਧਨ ਪਾਇ ਤਹਾ ਤੇ ਚਲਿਯੋ ਚਲਿ ਕੈ ਅਪੁਨੇ ਗ੍ਰਿਹ ਭੀਤਰ ਆਯੋ ॥

so dhan paae tahaa te chaliyo chal kai apune grih bheetar aayo |

செல்வத்தைப் பெற்றுக் கொண்டு தன் வீட்டிற்கு வந்தான்

ਸੋ ਸੁਨਿ ਮਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਭਏ ਗ੍ਰਿਹ ਤੇ ਸਭ ਦਾਰਿਦ ਦੂਰ ਪਰਾਯੋ ॥੮੮੨॥

so sun mitr prasan bhe grih te sabh daarid door paraayo |882|

இதையெல்லாம் அறிந்த அவரது நண்பர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர், முனிவரின் அனைத்து வகையான வறுமைகளும் அழிக்கப்பட்டன.882.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸਨਿ ਜੂ ਕੋ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿਖਾਇ ਜਗ੍ਰਯੋਪਵੀਤ ਗਰੇ ਡਾਰਾ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥

eit sree dasam sikandh puraane bachitr naattak granthe krisanaavataare sree krisan joo ko gaaeitree mantr sikhaae jagrayopaveet gare ddaaraa dhiaae samaapatam sat subham sat |

பச்சித்தர் நாடகத்தில் கிருஷ்ணாவதாரத்தில் (தசம் ஸ்கந்த புராணத்தின் அடிப்படையில்) "கிருஷ்ணருக்கு காயத்ரி மந்திரம் கற்பித்தல் மற்றும் புனித நூலை அணிதல்" என்ற தலைப்பில் அத்தியாயத்தின் முடிவு.

ਅਥ ਉਗ੍ਰਸੈਨ ਕੋ ਰਾਜ ਦੀਬੋ ॥

ath ugrasain ko raaj deebo |

இப்போது உகர்சைனுக்கு ராஜ்யத்தைக் கொடுப்பது பற்றிய விளக்கம் தொடங்குகிறது

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਮੰਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਹਰਿ ਲੈ ਅਪੁਨੇ ਰਿਪੁ ਕੋ ਫਿਰਿ ਤਾਤ ਛਡਾਯੋ ॥

mantr purohit te har lai apune rip ko fir taat chhaddaayo |

பூசாரியிடம் இருந்து மந்திரத்தை எடுத்துக் கொண்டு, கிருஷ்ணர் தன் தந்தையை சிறையில் இருந்து விடுவித்தார்

ਛੂਟਤ ਸੋ ਹਰਿ ਰੂਪੁ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਆਇ ਕੈ ਪਾਇਨ ਸੀਸ ਝੁਕਾਯੋ ॥

chhoottat so har roop nihaar kai aae kai paaein sees jhukaayo |

சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, கிருஷ்ணரின் தெய்வீக வடிவத்தைக் கண்டு, அவர் முன் வணங்கினார்

ਰਾਜੁ ਕਹਿਯੋ ਹਰਿ ਕੋ ਤੁਮ ਲੇਹੁ ਜੂ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਕੈ ਜਦੁਰਾਇ ਬੈਠਾਯੋ ॥

raaj kahiyo har ko tum lehu joo so nrip kai jaduraae baitthaayo |

(உக்ரசேனன்) ஓ கிருஷ்ணா! நீங்கள் ராஜ்யத்தை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள், (ஆனால்) ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அவரை அரசனாக்கி (அரியணையில்) அமரச் செய்தார்.

ਆਨੰਦ ਭਯੋ ਜਗ ਮੈ ਜਸੁ ਭਯੋ ਹਰਿ ਸੰਤਨ ਕੋ ਦੁਖੁ ਦੂਰਿ ਪਰਾਯੋ ॥੮੮੩॥

aanand bhayo jag mai jas bhayo har santan ko dukh door paraayo |883|

கிருஷ்ணர் சொன்னார், "இப்போது நீங்கள் ராஜ்யத்தை ஆள்கிறீர்கள்", பின்னர் உகர்சேன் என்ற மன்னனை அரியணையில் அமரச் செய்தீர்கள், உலகம் முழுவதும் மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது, புனிதர்களின் துன்பங்கள் நீங்கின.883.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜਬੈ ਰਿਪੁ ਕੋ ਬਧ ਕੈ ਰਿਪੁ ਤਾਤ ਕੋ ਰਾਜੁ ਕਿਧੋ ਫਿਰਿ ਦੀਨੋ ॥

kaanrah jabai rip ko badh kai rip taat ko raaj kidho fir deeno |

கிருஷ்ணர் எதிரியான கன்சனைக் கொன்றபோது, கன்சனின் தந்தைக்கு அரசைக் கொடுத்தார்

ਦੇਤ ਉਦਾਰ ਸੁ ਜਿਉ ਦਮਰੀ ਤਿਹ ਕੋ ਇਮ ਕੈ ਫੁਨਿ ਰੰਚ ਨ ਲੀਨੋ ॥

det udaar su jiau damaree tih ko im kai fun ranch na leeno |

சிறிய காசு கொடுப்பது போல் ராஜ்ஜியம் கொடுக்கப்பட்டது, கொஞ்சம் கூட பேராசை இல்லாமல் எதையும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.

ਮਾਰ ਕੈ ਸਤ੍ਰ ਅਭੇਖ ਕਰੇ ਸੁ ਦੀਯੋ ਸਭ ਸੰਤਨ ਕੇ ਸੁਖ ਜੀ ਨੋ ॥

maar kai satr abhekh kare su deeyo sabh santan ke sukh jee no |

எதிரிகளைக் கொன்ற பிறகு, கிருஷ்ணர் தனது எதிரிகளின் பாசாங்குத்தனத்தை அம்பலப்படுத்தினார்

ਅਸਤ੍ਰਨਿ ਕੀ ਬਿਧਿ ਸੀਖਨ ਕੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਹਲੀ ਮੁਸਲੀ ਮਨ ਕੀਨੋ ॥੮੮੪॥

asatran kee bidh seekhan ko kab sayaam halee musalee man keeno |884|

இதற்குப் பிறகு அவரும் பல்ராமும் ஆயுத அறிவியலைக் கற்றுக்கொள்வதில் தங்கள் மனதை உறுதி செய்து அதற்கான ஆயத்தங்களைச் செய்தனர்.884.

ਇਤਿ ਰਾਜਾ ਉਗ੍ਰਸੈਨ ਕੋ ਰਾਜ ਦੀਬੋ ਧਿਆਇ ਸੰਪੂਰਨੰ ॥

eit raajaa ugrasain ko raaj deebo dhiaae sanpooranan |

உகர்சைன் மன்னருக்கு ராஜ்யத்தை வழங்குதல் என்ற தலைப்பில் அத்தியாயத்தின் முடிவு.

ਅਥ ਧਨੁਖ ਬਿਦਿਆ ਸੀਖਨ ਸੰਦੀਪਨ ਪੈ ਚਲੇ ॥

ath dhanukh bidiaa seekhan sandeepan pai chale |

இப்போது வில்வித்தை கற்றல் பற்றிய விளக்கம் தொடங்குகிறது

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਆਇਸ ਪਾਇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦੋਊ ਧਨੁ ਸੀਖਨ ਕੀ ਬਿਧਿ ਕਾਜ ਚਲੇ ॥

aaeis paae pitaa te doaoo dhan seekhan kee bidh kaaj chale |

வில்வித்தை கற்றுக்கொள்வது தொடர்பாக தந்தையின் அனுமதியைப் பெற்ற பிறகு, சகோதரர்கள் இருவரும் (கிருஷ்ணா மற்றும் பல்ராம்) (தங்கள் இலக்கை நோக்கி) புறப்பட்டனர்.