ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்

பக்கம் - 441


ਕਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਤਾਨ ਕਮਾਨਨ ਯੌ ਨ੍ਰਿਪ ਊਪਰਿ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥
kaan pramaan lau taan kamaanan yau nrip aoopar baan chalaae |

காது வரை வில்களை நீட்டிக்கொண்டு அரசனை நோக்கி அம்புகளை எய்கின்றனர்.

ਮਾਨਹੁ ਪਾਵਸ ਕੀ ਰਿਤੁ ਮੈ ਘਨ ਬੂੰਦਨ ਜਿਉ ਸਰ ਤਿਉ ਬਰਖਾਏ ॥੧੪੪੦॥
maanahu paavas kee rit mai ghan boondan jiau sar tiau barakhaae |1440|

அவர்கள் தங்கள் வில்களைத் தங்கள் காதுகளுக்கு மேலே இழுத்து, மழைக்காலத்தில் மழைத்துளிகளைப் போல மன்னர் மீது அம்புகளைப் பொழிந்தனர்.1440.

ਕਾਟਿ ਕੈ ਬਾਨ ਸਬੈ ਤਿਨ ਕੇ ਅਪੁਨੇ ਸਰ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਕੇ ਤਨ ਘਾਏ ॥
kaatt kai baan sabai tin ke apune sar sree har ke tan ghaae |

அவர் (காரக் சிங்) அவர்களின் அனைத்து அம்புகளையும் இடைமறித்து, கிருஷ்ணரின் உடலில் பல காயங்களை ஏற்படுத்தினார்.

ਘਾਇਨ ਤੇ ਬਹੁ ਸ੍ਰਉਨ ਬਹਿਓ ਤਬ ਸ੍ਰੀਪਤਿ ਕੇ ਪਗ ਨ ਠਹਰਾਏ ॥
ghaaein te bahu sraun bahio tab sreepat ke pag na tthaharaae |

அந்தக் காயங்களிலிருந்து கிருஷ்ணரால் போர்க்களத்தில் இருக்க முடியாத அளவுக்கு ரத்தம் வெளியேறியது

ਅਉਰ ਜਿਤੇ ਬਰਬੀਰ ਹੁਤੇ ਰਨ ਦੇਖਿ ਕੈ ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਬਿਸਮਾਏ ॥
aaur jite barabeer hute ran dekh kai bhoopat ko bisamaae |

மற்ற மன்னர்கள் அனைவரும் காரக் சிங்கைக் கண்டு வியந்தனர்

ਧੀਰ ਨ ਕਾਹੂੰ ਸਰੀਰ ਰਹਿਓ ਜਦੁਬੀਰ ਤੇ ਆਦਿਕ ਬੀਰ ਪਰਾਏ ॥੧੪੪੧॥
dheer na kaahoon sareer rahio jadubeer te aadik beer paraae |1441|

யாருடைய உடலிலும் பொறுமை இல்லாமல் யாதவ வீரர்கள் அனைவரும் ஓடிவிட்டனர்.1441.

ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਭਾਜਤ ਹੀ ਛੁਟ ਧੀਰ ਗਯੋ ਬਰ ਬੀਰਨ ਕੋ ॥
sree jadubeer ke bhaajat hee chhutt dheer gayo bar beeran ko |

எல்லா பிரபல ஹீரோக்களின் பொறுமையும் பகவான் கிருஷ்ணரின் கோஷத்தால் தீர்ந்துவிட்டது.

ਅਤਿ ਬਿਆਕੁਲ ਬੁਧਿ ਨਿਰਾਕੁਲ ਹ੍ਵੈ ਲਖਿ ਲਾਗੇ ਹੈ ਘਾਇ ਸਰੀਰਨ ਕੋ ॥
at biaakul budh niraakul hvai lakh laage hai ghaae sareeran ko |

கிருஷ்ணர் விரைவாக வெளியேறிய பிறகு, அனைத்து வீரர்களும் பொறுமை இழந்தனர், அவர்கள் தங்கள் உடலில் உள்ள காயங்களைக் கண்டு மிகவும் கலக்கமடைந்து கவலைப்பட்டனர்.

ਸੁ ਧਵਾਇ ਕੈ ਸ੍ਯੰਦਨ ਭਾਜਿ ਚਲੇ ਡਰੁ ਮਾਨਿ ਘਨੋ ਅਰਿ ਤੀਰਨ ਕੋ ॥
su dhavaae kai sayandan bhaaj chale ddar maan ghano ar teeran ko |

பகைவரின் அம்புகளுக்கு மிகவும் பயந்து, தேர்களைத் துரத்திவிட்டு (போர்க்களத்திலிருந்து) நழுவிச் சென்றனர்.

ਮਨ ਆਪਨੇ ਕੋ ਸਮਝਾਵਤ ਸਿਆਮ ਤੈ ਕੀਨੋ ਹੈ ਕਾਮੁ ਅਹੀਰਨ ਕੋ ॥੧੪੪੨॥
man aapane ko samajhaavat siaam tai keeno hai kaam aheeran ko |1442|

அவர்கள் தங்கள் தேர்களை ஓட்டிக்கொண்டு, அம்பு மழைக்குப் பயந்து ஓடிப்போய், காரக் சிங்குடன் போர் தொடுப்பதில் கிருஷ்ணர் சாமர்த்தியமாகச் செயல்படவில்லை என்று மனதிற்குள் எண்ணிக் கொண்டார்கள்.1442.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

டோஹ்ரா

ਨਿਜ ਮਨ ਕੋ ਸਮਝਾਇ ਕੈ ਬਹੁਰਿ ਫਿਰੇ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ॥
nij man ko samajhaae kai bahur fire ghan sayaam |

மனதை உறுதி செய்து கொண்டு, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் மீண்டும் திரும்பிச் சென்றார்

ਜਾਦਵ ਸੈਨਾ ਸੰਗਿ ਲੈ ਪੁਨਿ ਆਏ ਰਨ ਧਾਮ ॥੧੪੪੩॥
jaadav sainaa sang lai pun aae ran dhaam |1443|

தன் மனதில் நினைத்துக் கொண்ட கிருஷ்ணர் மீண்டும் யாதவப் படையுடன் போர்க்களத்திற்குத் திரும்பினார்.1443.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ॥
kaanrah joo baach |

கிருஷ்ணரின் பேச்சு:

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

டோஹ்ரா

ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਕੋ ਹਰਿ ਕਹਿਓ ਅਬ ਤੂ ਖੜਗ ਸੰਭਾਰੁ ॥
kharrag singh ko har kahio ab too kharrag sanbhaar |

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கரக் சிங்கிடம் இப்போது நீங்கள் வாளைப் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் என்று கூறினார்.

ਜਾਮ ਦਿਵਸ ਕੇ ਰਹਤ ਹੀ ਡਾਰੋ ਤੋਹਿ ਸੰਘਾਰਿ ॥੧੪੪੪॥
jaam divas ke rahat hee ddaaro tohi sanghaar |1444|

கிருஷ்ணர் கரக் சிங்கிடம், "இப்போது நீ வாளைப் பிடித்துக்கொள், ஏனென்றால் நான் உன்னைக் கொன்றுவிடுவேன், இன்னும் நான்கில் ஒரு பங்கு இருக்கும் வரை.1444.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਕੋਪ ਕੈ ਬੈਨ ਕਹੈ ਖੜਗੇਸ ਕੋ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਜੂ ਧਨੁ ਬਾਨਨ ਲੈ ਕੈ ॥
kop kai bain kahai kharrages ko sree har joo dhan baanan lai kai |

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் வில்லையும் அம்பையும் எடுத்துக் கொண்டு கோபத்துடன் கூறினார்.

ਚਾਮ ਕੇ ਦਾਮ ਚਲਾਇ ਲਏ ਤੁਮ ਹੂੰ ਰਨ ਮੈ ਮਨ ਕੋ ਨਿਰਭੈ ਕੈ ॥
chaam ke daam chalaae le tum hoon ran mai man ko nirabhai kai |

தன் வில் அம்புகளைக் கைகளில் எடுத்துக்கொண்டு, மிகுந்த கோபத்துடன், கிருஷ்ணன் கரக் சிங்கிடம், "நீங்கள் சிறிது நேரம் அச்சமின்றி போர்க்களத்தை ஆட்டிவிட்டீர்கள்.

ਮਤਿ ਕਰੀ ਗਰਬੈ ਤਬ ਲਉ ਜਬ ਲਉ ਮ੍ਰਿਗਰਾਜ ਗਹਿਓ ਨ ਰਿਸੈ ਕੈ ॥
mat karee garabai tab lau jab lau mrigaraaj gahio na risai kai |

கோபத்தில் இருக்கும் சிங்கம் தன்னைத் தாக்காத வரைதான் போதையில் இருக்கும் யானை பெருமைப்படும்

ਕਾਹੇ ਕਉ ਪ੍ਰਾਨਨ ਸੋ ਧਨ ਖੋਵਤ ਜਾਹੁ ਭਲੇ ਹਥਿਯਾਰਨ ਦੈ ਕੈ ॥੧੪੪੫॥
kaahe kau praanan so dhan khovat jaahu bhale hathiyaaran dai kai |1445|

நீங்கள் ஏன் உங்கள் வாழ்க்கையை இழக்க விரும்புகிறீர்கள்? ஓடிப்போய் உங்கள் ஆயுதங்களை எங்களிடம் கொடுங்கள்.

ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਹਰਿ ਕੀ ਬਤੀਆ ਤਬ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਉਤਰ ਦੇਤ ਭਯੋ ਹੈ ॥
yau sun kai har kee bateea tab hee nrip utar det bhayo hai |

ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் இத்தகைய வார்த்தைகளைக் கேட்ட மன்னன் (காரக் சிங்) உடனே பதில் சொல்ல ஆரம்பித்தான்.

ਕਾਹੇ ਕਉ ਸੋਰ ਕਰੈ ਰਨ ਮੈ ਬਨ ਮੈ ਜਨੁ ਕਾਹੂ ਨੇ ਲੂਟਿ ਲਯੋ ਹੈ ॥
kaahe kau sor karai ran mai ban mai jan kaahoo ne loott layo hai |

கிருஷ்ணரின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட மன்னன், "காட்டில் கொள்ளையடிக்கப்பட்டவனைப் போல் போர்க்களத்தில் ஏன் கூச்சலிடுகிறாய்?

ਬੋਲਤ ਹੋ ਹਠਿ ਕੈ ਸਠਿ ਜਿਉ ਹਮ ਤੇ ਕਈ ਬਾਰਨ ਭਾਜ ਗਯੋ ਹੈ ॥
bolat ho hatth kai satth jiau ham te kee baaran bhaaj gayo hai |

நீங்கள் எனக்கு முன் பலமுறை களத்தை விட்டு ஓடியிருந்தாலும், முட்டாள்கள் போல் விடாமுயற்சியுடன் இருக்கிறீர்கள்

ਨਾਮ ਪਰਿਓ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਬ੍ਰਿਥਾ ਬਿਨ ਲਾਜ ਸਮਾਜ ਮੈ ਆਜੁ ਖਯੋ ਹੈ ॥੧੪੪੬॥
naam pario brijaraaj brithaa bin laaj samaaj mai aaj khayo hai |1446|

நீங்கள் பிரஜா பகவான் என்று அழைக்கப்பட்டாலும், உங்கள் மரியாதையை இழந்தாலும், உங்கள் சமூகத்தில் உங்கள் நிலையை நீங்கள் தக்க வைத்துக் கொள்கிறீர்கள்.1446.

ਖੜਗੇਸ ਬਾਚ ॥
kharrages baach |

கரக் சிங்கின் பேச்சு:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਕਾਹੇ ਕਉ ਕ੍ਰੋਧ ਸੋ ਜੁਧੁ ਕਰੋ ਹਰਿ ਜਾਹੁ ਭਲੇ ਦਿਨ ਕੋ ਇਕੁ ਜੀਜੈ ॥
kaahe kau krodh so judh karo har jaahu bhale din ko ik jeejai |

கோபத்தில் ஏன் போர் புரிகிறாய் கிருஷ்ணா! வந்து இன்னும் சில நாட்கள் நிம்மதியாக வாழுங்கள்

ਬੈਸ ਕਿਸੋਰ ਮਨੋਹਰਿ ਮੂਰਤਿ ਆਨਨ ਮੈ ਅਬ ਹੀ ਮਸ ਭੀਜੈ ॥
bais kisor manohar moorat aanan mai ab hee mas bheejai |

நீங்கள் இன்னும் இளமையாக இருக்கிறீர்கள் அழகான முகம், நீங்கள் இன்னும் இளமை பருவத்தில் இருக்கிறீர்கள்

ਜਾਈਐ ਧਾਮਿ ਸੁਨੋ ਘਨਿ ਸ੍ਯਾਮ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ਕਰੋ ਸੁਖ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਜੈ ॥
jaaeeai dhaam suno ghan sayaam bisraam karo sukh amrit peejai |

ஓ கிருஷ்ணா! உங்கள் வீட்டிற்குச் சென்று ஓய்வெடுத்து நிம்மதியாக வாழுங்கள்

ਨਾਹਕ ਪ੍ਰਾਨ ਤਜੋ ਰਨ ਮੈ ਅਪੁਨੇ ਪਿਤ ਮਾਤ ਅਨਾਥ ਨ ਕੀਜੈ ॥੧੪੪੭॥
naahak praan tajo ran mai apune pit maat anaath na keejai |1447|

போரில் உங்கள் உயிரை இழந்து உங்கள் பெற்றோரின் ஆதரவை இழக்காதீர்கள்.1447.

ਕਾਹੇ ਕਉ ਕਾਨ੍ਰਹ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਹਠ ਕੈ ਹਮ ਸੋ ਰਨ ਦੁੰਦ ਮਚੈ ਹੋ ॥
kaahe kau kaanrah ayodhan mai hatth kai ham so ran dund machai ho |

ஏன் என்னுடன் விடாப்பிடியாகப் போர் புரிகிறாய்? ஓ கிருஷ்ணா! பயனற்றது

ਜੁਧ ਕੀ ਬਾਤ ਬੁਰੀ ਸਬ ਤੇ ਹਰਿ ਕ੍ਰੁਧ ਕੀਏ ਨ ਕਛੂ ਫਲੁ ਪੈ ਹੋ ॥
judh kee baat buree sab te har krudh kee na kachhoo fal pai ho |

யுத்தம் மிகவும் மோசமானது, நீங்கள் கோபமடைந்து எதையும் பெற மாட்டீர்கள்

ਜਾਨਤ ਹੋ ਅਬ ਯਾ ਰਨ ਮੈ ਹਮ ਸੋ ਲਰਿ ਕੈ ਤੁਮ ਜੀਤ ਨ ਜੈਹੋ ॥
jaanat ho ab yaa ran mai ham so lar kai tum jeet na jaiho |

இந்த போரில் என்னை வெல்ல முடியாது என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள், எனவே உடனடியாக ஓடிவிடு.

ਜਾਹੁ ਤੋ ਭਾਜ ਕੈ ਜਾਹੁ ਅਬੈ ਨਹੀ ਅੰਤ ਕੋ ਅੰਤ ਕੇ ਧਾਮਿ ਸਿਧੈ ਹੋ ॥੧੪੪੮॥
jaahu to bhaaj kai jaahu abai nahee ant ko ant ke dhaam sidhai ho |1448|

இல்லையெனில், நீங்கள் யமனின் இருப்பிடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਹਰਿ ਚਾਪ ਲਯੋ ਕਰਿ ਤਾਨ ਕੈ ਬਾਨ ਕਉ ਖੈਚ ਚਲਾਯੋ ॥
yau sun kai har chaap layo kar taan kai baan kau khaich chalaayo |

இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட கிருஷ்ணர் தனது வில்லைக் கையில் எடுத்து, அம்பு எய்தினார்.

ਭੂਪਤਿ ਕਉ ਹਰਿ ਘਾਇਲ ਕੀਨੋ ਹੈ ਸ੍ਰੀਪਤ ਕਉ ਨ੍ਰਿਪ ਘਾਇ ਲਗਾਯੋ ॥
bhoopat kau har ghaaeil keeno hai sreepat kau nrip ghaae lagaayo |

கிருஷ்ணன் அரசனுக்கும், அரசனுக்கு கிருஷ்ணனுக்கும் காயம் ஏற்பட்டது

ਬੀਰ ਦੁਹੂੰ ਤਿਹ ਠਉਰ ਬਿਖੈ ਕਬਿ ਰਾਮ ਭਨੈ ਅਤਿ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥
beer duhoon tih tthaur bikhai kab raam bhanai at judh machaayo |

போர்வீரர்கள் அல்லது இரு தரப்பினரும் ஒரு பயங்கரமான போரை நடத்தினர்

ਬਾਨ ਅਪਾਰ ਚਲੇ ਦੁਹੂੰ ਓਰ ਤੇ ਅਭ੍ਰਨ ਜਿਉ ਦਿਵ ਮੰਡਲ ਛਾਯੋ ॥੧੪੪੯॥
baan apaar chale duhoon or te abhran jiau div manddal chhaayo |1449|

இருபுறமும் மகத்தான அம்பு மழை பொழிந்தது, மேகங்கள் வானத்தில் பரவியிருப்பதாகத் தோன்றியது.1449.

ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਸਹਾਇ ਕੇ ਕਾਜ ਜਿਨੋ ਬਰ ਬੀਰਨ ਤੀਰ ਚਲਾਏ ॥
sree jadubeer sahaae ke kaaj jino bar beeran teer chalaae |

ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்கு உதவ அம்புகளை எய்த துணிச்சலான வீரர்கள்,

ਭੂਪਤਿ ਏਕ ਨ ਬਾਨ ਲਗਿਯੋ ਲਖਿ ਦੂਰਿ ਤੇ ਬਾਨਨ ਸੋ ਬਹੁ ਘਾਏ ॥
bhoopat ek na baan lagiyo lakh door te baanan so bahu ghaae |

கிருஷ்ணரின் உதவிக்காக மற்ற வீரர்கள் எய்திய அம்புகள், அவர்களில் யாரும் அரசனைத் தாக்கவில்லை, அவர்கள் தொலைதூர அம்புகளால் கொல்லப்பட்டனர்.

ਧਾਇ ਪਰੀ ਬਹੁ ਜਾਦਵ ਸੈਨ ਧਵਾਇ ਕੈ ਸ੍ਯੰਦਨ ਚਾਪ ਚਢਾਏ ॥
dhaae paree bahu jaadav sain dhavaae kai sayandan chaap chadtaae |

யாதவப் படை, தேர்களில் ஏறி, வில்லை இழுத்து, அரசர் மீது விழுந்தது.

ਆਵਤ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਰਿਸ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਪਲ ਮੈ ਦਲ ਪੈਦਲ ਘਾਏ ॥੧੪੫੦॥
aavat sayaam bhanai ris kai nrip so pal mai dal paidal ghaae |1450|

கவிஞரின் கூற்றுப்படி அவர்கள் கோபத்தில் வந்தார்கள், ஆனால் மன்னன் இராணுவத்தின் கொத்துக்களை ஒரு நொடியில் அழித்து விடுகிறான்.1450.

ਏਕ ਗਿਰੇ ਤਜਿ ਪ੍ਰਾਨਨ ਕੋ ਰਨ ਕੀ ਛਿਤ ਮੈ ਅਤਿ ਜੁਧੁ ਮਚੈ ਕੈ ॥
ek gire taj praanan ko ran kee chhit mai at judh machai kai |

அவர்களில் சிலர் உயிரற்றவர்களாகி போர்க்களத்தில் வீழ்ந்தனர், அவர்களில் சிலர் தப்பி ஓடிவிட்டனர்

ਏਕ ਗਏ ਭਜਿ ਕੈ ਇਕ ਘਾਇਲ ਏਕ ਲਰੇ ਮਨਿ ਕੋਪੁ ਬਢੈ ਕੈ ॥
ek ge bhaj kai ik ghaaeil ek lare man kop badtai kai |

அவர்களில் சிலர் காயமடைந்தனர், மேலும் சிலர் கோபத்தில் சண்டையிட்டனர்

ਤਉ ਨ੍ਰਿਪ ਲੈ ਕਰ ਮੈ ਕਰਵਾਰ ਦੀਯੋ ਬਹੁ ਖੰਡਨ ਖੰਡਨ ਕੈ ਕੈ ॥
tau nrip lai kar mai karavaar deeyo bahu khanddan khanddan kai kai |

அரசன் வாளைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு, வீரர்களை துண்டு துண்டாக வெட்டினான்

ਭੂਪ ਕੋ ਪਉਰਖ ਹੈ ਮਹਬੂਬ ਨਿਹਾਰ ਰਹੇ ਸਬ ਆਸਿਕ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ॥੧੪੫੧॥
bhoop ko paurakh hai mahaboob nihaar rahe sab aasik hvai kai |1451|

மன்னனின் துணிவு அன்பைப் போலவும், அவர்கள் அனைவரும் அவரைக் காதலர்களாகவும் பார்க்கிறார்கள் என்று தோன்றியது.1451.