ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்

பக்கம் - 407

ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਬਾਨ ਲਗਿਯੋ ਉਰ ਮੈ ਗਡ ਕੈ ਸੋਊ ਪੰਖਨ ਲਉ ਸੁ ਗਯੋ ਹੈ ॥

sayaam ke baan lagiyo ur mai gadd kai soaoo pankhan lau su gayo hai |

ஒரு அம்பு கிருஷ்ணரின் மார்பைத் தாக்கி இறகுகள் வரை ஊடுருவியது

ਸ੍ਰਉਨ ਕੇ ਸੰਗਿ ਭਰਿਯੋ ਸਰ ਅੰਗ ਬਿਲੋਕਿ ਤਬੈ ਹਰਿ ਕੋਪ ਭਯੋ ਹੈ ॥

sraun ke sang bhariyo sar ang bilok tabai har kop bhayo hai |

அம்பு இரத்தத்தால் நிரம்பியிருந்தது மற்றும் அவரது அவயவங்களிலிருந்து இரத்தம் வெளியேறுவதைக் கண்டு, கிருஷ்ணர் மிகவும் கோபமடைந்தார்.

ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਜਸੁ ਉਚ ਮਹਾ ਕਬਿ ਨੇ ਕਹਿ ਕੈ ਇਹ ਭਾਤ ਦਯੋ ਹੈ ॥

taa chhab ko jas uch mahaa kab ne keh kai ih bhaat dayo hai |

அவரது உருவத்தின் உச்ச கவிஞரான கவிஞர் யாஷ் கவி இவ்வாறு கூறியுள்ளார்.

ਮਾਨਹੁ ਤਛਕ ਕੋ ਲਰਿਕਾ ਖਗਰਾਜ ਲਖਿਯੋ ਗਹਿ ਨੀਲ ਲਯੋ ਹੈ ॥੧੦੯੨॥

maanahu tachhak ko larikaa khagaraaj lakhiyo geh neel layo hai |1092|

பறவைகளின் ராஜாவான கருடன், தக்ஷக் என்ற பெரிய பாம்பின் மகனை விழுங்குவது போல் இந்த காட்சி தோன்றுகிறது.1092.

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਸਰਾਸਨ ਲੈ ਰਿਸ ਕੈ ਸਰੁ ਰਾਜਨ ਬੀਚ ਕਸਾ ॥

sree brijanaath saraasan lai ris kai sar raajan beech kasaa |

மிகுந்த கோபத்தில், கிருஷ்ணர் வில்லின் சரத்தில் அம்புகளை இறுக்கி, கஜ் சிங்கை நோக்கி செலுத்தினார்.

ਗਜ ਸਿੰਘ ਕੋ ਬਾਨ ਅਚਾਨ ਹਨ੍ਯੋ ਗਿਰ ਭੂਮਿ ਪਰਿਯੋ ਜਨ ਸਾਪ ਡਸਾ ॥

gaj singh ko baan achaan hanayo gir bhoom pariyo jan saap ddasaa |

பாம்பு தீண்டியது போல் கஜ் சிங் பூமியில் விழுந்தான்

ਹਰਿ ਸਿੰਘ ਜੁ ਠਾਢੋ ਹੁਤੋ ਤਿਹ ਪੈ ਸੋਊ ਭਾਜ ਗਯੋ ਤਿਹ ਪੇਖਿ ਦਸਾ ॥

har singh ju tthaadto huto tih pai soaoo bhaaj gayo tih pekh dasaa |

அங்கே நின்றிருந்த ஹரி சிங், (குறிக்கோள்) அவனை நோக்கி (ஆனால்) அவனுடைய நிலையைக் கண்டு, அவன் ஓடினான்.

ਮਨੋ ਸਿੰਘ ਕੋ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਤ ਹੀ ਨ ਟਿਕਿਯੋ ਜੁ ਚਲਿਯੋ ਸਟਕਾਇ ਸਸਾ ॥੧੦੯੩॥

mano singh ko roop nihaarat hee na ttikiyo ju chaliyo sattakaae sasaa |1093|

அவன் அவல நிலையைக் கண்டு அவன் அருகில் நின்றிருந்த ஹரி சிங், சிங்கத்தின் உருவத்தைப் பார்த்த முயல் போல ஓடிப்போனான்.1093.

ਹਰਿ ਸਿੰਘ ਜਬੈ ਤਜਿ ਖੇਤ ਚਲਿਯੋ ਰਨ ਸਿੰਘ ਉਠਿਯੋ ਪੁਨਿ ਕੋਪ ਭਰਿਯੋ ॥

har singh jabai taj khet chaliyo ran singh utthiyo pun kop bhariyo |

ஹரி சிங் போர்க்களத்தை விட்டு ஓடியதும், ரான் சிங் மீண்டும் கோபத்துடன் எழுந்தான்

ਧਨੁ ਬਾਨ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ਪਾਨਿ ਲਯੋ ਬਹੁਰੋ ਬਲਿ ਕੋ ਰਨਿ ਜੁਧੁ ਕਰਿਯੋ ॥

dhan baan sanbhaar kai paan layo bahuro bal ko ran judh kariyo |

தன் வலிமையைப் பயன்படுத்தி வில்லையும் அம்புகளையும் தூக்கிப் பிடித்துப் போரிடத் தொடங்கினான்

ਉਨ ਹੂੰ ਪੁਨਿ ਬੀਚ ਅਯੋਧਨ ਕੇ ਹਰਿ ਕੋ ਲਲਕਾਰ ਕੈ ਇਉ ਉਚਰਿਯੋ ॥

aun hoon pun beech ayodhan ke har ko lalakaar kai iau uchariyo |

பின்னர் அவர் வனாந்தரத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் சவால் விடுத்தார்.

ਅਬ ਜਾਤ ਕਹਾ ਥਿਰੁ ਹੋਹੁ ਘਰੀ ਹਮਰੇ ਅਸਿ ਕਾਲ ਕੇ ਹਾਥ ਪਰਿਯੋ ॥੧੦੯੪॥

ab jaat kahaa thir hohu gharee hamare as kaal ke haath pariyo |1094|

அவர் களத்தில் கிருஷ்ணாவிடம் சவால் விடுத்தார், "இப்போது சிறிது நில், எங்கே போகிறாய்? நீங்கள் மரணத்தின் கைகளில் விழுந்துவிட்டீர்கள்.

ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਰਨ ਸਿੰਘ ਜਬੈ ਹਰਿ ਸਿੰਘ ਤਬੈ ਸੁਨਿ ਕੈ ਮੁਸਕਾਨ੍ਰਯੋ ॥

eih bhaat kahiyo ran singh jabai har singh tabai sun kai musakaanrayo |

இந்த வார்த்தைகளை ரான் சிங் சொன்னதும், ஹரி சிங் சிரித்தார்

ਆਇ ਅਰਿਯੋ ਹਰਿ ਸਿਉ ਧਨੁ ਲੈ ਰਨ ਕੀ ਛਿਤ ਤੇ ਨਹੀ ਪੈਗ ਪਰਾਨ੍ਰਯੋ ॥

aae ariyo har siau dhan lai ran kee chhit te nahee paig paraanrayo |

அவனும் கிருஷ்ணனுடன் சண்டையிட முன் வந்தான், பின்வாங்கவில்லை

ਕੋਪ ਕੈ ਬਾਤ ਕਹੀ ਜਦੁਬੀਰ ਸੋ ਮੈ ਇਹ ਲਛਨ ਤੇ ਪਹਚਾਨ੍ਯੋ ॥

kop kai baat kahee jadubeer so mai ih lachhan te pahachaanayo |

கோபமடைந்த அவர், இந்த அறிகுறிகளால் நான் (உன்னை) அடையாளம் கண்டுகொண்டேன் என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் கூறினார்.

ਆਇ ਕੈ ਜੁਧ ਕੀਓ ਹਮ ਸੋ ਸੁ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਕਾਲ ਕੇ ਹਾਥ ਬਿਕਾਨ੍ਰਯੋ ॥੧੦੯੫॥

aae kai judh keeo ham so su bhalee bidh kaal ke haath bikaanrayo |1095|

அவர் கோபத்துடன் கிருஷ்ணரை நோக்கி, "என்னுடன் சண்டையிடுபவர், மரணத்தின் கைகளில் விழுந்ததாகக் கருதுகிறார்"""1095.

ਯੌ ਸੁਨ ਕੈ ਬਤੀਆ ਤਿਹ ਕੀ ਹਰਿ ਜੂ ਧਨੁ ਲੈ ਕਰ ਮੈ ਮੁਸਕ੍ਰਯੋ ਹੈ ॥

yau sun kai bateea tih kee har joo dhan lai kar mai musakrayo hai |

அவன் வார்த்தைகளைக் கேட்ட கிருஷ்ணன் தன் வில்லைக் கையில் எடுத்தான்

ਦੀਰਘੁ ਗਾਤ ਲਖਿਯੋ ਤਬ ਹੀ ਸਰ ਛਾਡਿ ਦਯੋ ਅਰ ਸੀਸ ਤਕ੍ਰਯੋ ਹੈ ॥

deeragh gaat lakhiyo tab hee sar chhaadd dayo ar sees takrayo hai |

அவனுடைய பெரிய உடலைப் பார்த்து அவன் தலையில் அம்பு எய்த அவன் அதை வெளியேற்றினான்

ਬਾਨ ਲਗਿਯੋ ਹਰਿ ਸਿੰਘ ਤਬੈ ਸਿਰ ਟੂਟਿ ਪਰਿਯੋ ਧਰ ਠਾਢੋ ਰਹਿਯੋ ਹੈ ॥

baan lagiyo har singh tabai sir ttoott pariyo dhar tthaadto rahiyo hai |

அவனுடைய அம்பு தாக்குதலால், ஹரிசிங்கின் தலை வெட்டப்பட்டது, அவனுடைய தும்பிக்கை அப்படியே நின்றது

ਮੇਰੁ ਕੇ ਸ੍ਰਿੰਗਹੁ ਤੇ ਉਤਰਿਯੋ ਸੁ ਮਨੋ ਰਵਿ ਅਸਤ ਕੋ ਪ੍ਰਾਤਿ ਭਯੋ ਹੈ ॥੧੦੯੬॥

mer ke sringahu te utariyo su mano rav asat ko praat bhayo hai |1096|

அவன் உடம்பில் இருந்த ரத்தச் சிவப்பே, சுமேரு மலையில் அவன் தலையின் சூரியன் மறைந்திருப்பதையும், மீண்டும் அதிகாலையின் சிவந்த நிறம் பரவுவதையும் உணர்த்தியது.

ਮਾਰ ਲਯੋ ਹਰਿ ਸਿੰਘ ਜਬੈ ਰਨ ਸਿੰਘ ਤਬੈ ਹਰਿ ਊਪਰਿ ਧਾਯੋ ॥

maar layo har singh jabai ran singh tabai har aoopar dhaayo |

கிருஷ்ணன் ஹரிசிங்கைக் கொன்றபோது, ரான் சிங் அவன் மீது விழுந்தான்

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕੈ ਕਰ ਮੈ ਅਤਿ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥

baan kamaan kripaan gadaa geh kai kar mai at judh machaayo |

அவர் தனது ஆயுதங்களான வில், அம்பு, வாள், சூலாயுதம் போன்றவற்றைப் பிடித்துக் கொண்டு பயங்கரமான போரை நடத்தினார்.

ਕੌਚ ਸਜੇ ਨਿਜ ਅੰਗ ਮਹਾ ਲਖਿ ਕੈ ਕਬਿ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤ ਸੁਨਾਯੋ ॥

kauach saje nij ang mahaa lakh kai kab ne ih baat sunaayo |

(அவரது) உடலில் அணிந்திருந்த கவசத்தைக் கண்டு, கவிஞன் இவ்வாறு உரைத்தான்.

ਮਾਨਹੁ ਮਤ ਕਰੀ ਬਨ ਮੈ ਰਿਸ ਕੈ ਮ੍ਰਿਗਰਾਜ ਕੇ ਊਪਰ ਆਯੋ ॥੧੦੯੭॥

maanahu mat karee ban mai ris kai mrigaraaj ke aoopar aayo |1097|

கவசத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவனது கைகால்களைக் கண்டு, போதையில் இருந்த யானை, சிங்கத்தின் மீது விழுந்தது அவருக்குத் தோன்றியதாகக் கவிஞர் கூறுகிறார்.1097.

ਆਇ ਕੇ ਸ੍ਯਾਮ ਸੋ ਜੁਧੁ ਕਰਿਯੋ ਰਨ ਕੀ ਛਿਤਿ ਤੇ ਪਗੁ ਏਕ ਨ ਭਾਗਿਯੋ ॥

aae ke sayaam so judh kariyo ran kee chhit te pag ek na bhaagiyo |

வந்து கிருஷ்ணனுடன் சண்டையிட்டு ஒரு அடி கூட பின்வாங்கவில்லை

ਫੇਰਿ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕੈ ਕਰ ਮੈ ਬ੍ਰਿਜਭੂਖਨ ਕੋ ਤਨੁ ਤਾੜਨ ਲਾਗਿਯੋ ॥

fer gadaa geh kai kar mai brijabhookhan ko tan taarran laagiyo |

பின்னர் அவர் தனது தந்திரத்தை கையில் எடுத்து கிருஷ்ணரின் உடலில் அடிக்கத் தொடங்கினார்

ਸੋ ਮਧਸੂਦਨ ਜੂ ਲਖਿਯੋ ਰਸ ਰੁਦ੍ਰ ਬਿਖੈ ਅਤਿ ਇਹ ਪਾਗਿਯੋ ॥

so madhasoodan joo lakhiyo ras rudr bikhai at ih paagiyo |

அவர் ரௌட ரசத்தில் மிகவும் மூழ்கியிருப்பதை ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் பார்த்தார்.

ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਚਕ੍ਰ ਲਯੋ ਕਰ ਮੈ ਭੂਅ ਬਕ੍ਰ ਕਰੀ ਰਿਸ ਸੋ ਅਨੁਰਾਗਿਯੋ ॥੧੦੯੮॥

sree har chakr layo kar mai bhooa bakr karee ris so anuraagiyo |1098|

இதையெல்லாம் பார்த்த கிருஷ்ணர் மிகுந்த கோபம் கொண்டு, புருவங்களைச் சாய்த்து, அவரைத் தரையில் வீழ்த்துவதற்காகத் தன் வட்டை கையில் எடுத்தார்.1098.

ਲੈ ਬਰਛੀ ਰਨ ਸਿੰਘ ਤਬੈ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਮਾਰਨ ਕਾਜ ਚਲਾਈ ॥

lai barachhee ran singh tabai jadubeer ke maaran kaaj chalaaee |

பின்னர் ரான் சிங் ஒரு ஈட்டியை எடுத்துக்கொண்டு ஸ்ரீ கிருஷ்ணரைக் கொல்லச் சென்றான்.

ਜਾਇ ਲਗੀ ਹਰਿ ਕੋ ਅਨਚੇਤ ਦਈ ਭੁਜ ਫੋਰ ਕੈ ਪਾਰਿ ਦਿਖਾਈ ॥

jaae lagee har ko anachet dee bhuj for kai paar dikhaaee |

அதே நேரத்தில், தனது ஆபத்தை கையில் எடுத்துக் கொண்ட ரான் சிங், யாதவ வீரன் கிருஷ்ணனைக் கொல்வதற்காக அடி கொடுத்தான்.

ਲਾਗ ਰਹੀ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਤਨ ਸਿਉ ਉਪਮਾ ਤਿਹ ਕੀ ਕਬਿ ਭਾਖਿ ਸੁਨਾਈ ॥

laag rahee prabh ke tan siau upamaa tih kee kab bhaakh sunaaee |

அது திடீரென்று கிருஷ்ணரைத் தாக்கி வலது கையைக் கிழித்துக் கொண்டு மறுபக்கம் ஊடுருவியது

ਮਾਨਹੁ ਗ੍ਰੀਖਮ ਕੀ ਰੁਤਿ ਭੀਤਰ ਨਾਗਨਿ ਚੰਦਨ ਸਿਉ ਲਪਟਾਈ ॥੧੦੯੯॥

maanahu greekham kee rut bheetar naagan chandan siau lapattaaee |1099|

கிருஷ்ணரின் உடலைத் துளைத்து, கோடைக்காலத்தில் சந்தன மரத்தைச் சுருட்டிய பெண் பாம்பு போல் காட்சியளித்தது.1099.

ਸ੍ਯਾਮ ਉਖਾਰ ਕੈ ਸੋ ਬਰਛੀ ਭੁਜ ਤੇ ਅਰਿ ਮਾਰਨ ਹੇਤ ਚਲਾਈ ॥

sayaam ukhaar kai so barachhee bhuj te ar maaran het chalaaee |

கிருஷ்ணர் தனது கையிலிருந்து அதே குத்துவாளைப் பிரித்தெடுத்து, எதிரியைக் கொல்லும் பொருட்டு அதை இயக்கினார்

ਬਾਨਨ ਕੇ ਘਨ ਬੀਚ ਚਲੀ ਚਪਲਾ ਕਿਧੌ ਹੰਸ ਕੀ ਅੰਸ ਤਚਾਈ ॥

baanan ke ghan beech chalee chapalaa kidhau hans kee ans tachaaee |

அது அம்புகளின் மேகங்களுக்குள் வெளிச்சம் போல் தாக்கியது மற்றும் பறக்கும் அன்னம் போல் தோன்றியது

ਜਾਇ ਲਗੀ ਤਿਹ ਕੇ ਤਨ ਮੈ ਉਰਿ ਫੋਰਿ ਦਈ ਉਹਿ ਓਰ ਦਿਖਾਈ ॥

jaae lagee tih ke tan mai ur for dee uhi or dikhaaee |

அது ரன் சிங்கின் உடலில் பட்டது மற்றும் அவரது மார்பு கிழிந்தது

ਕਾਲਿਕਾ ਮਾਨਹੁ ਸ੍ਰਉਨ ਭਰੀ ਹਨਿ ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭ ਕੋ ਮਾਰਨ ਧਾਈ ॥੧੧੦੦॥

kaalikaa maanahu sraun bharee han sunbh nisunbh ko maaran dhaaee |1100|

ரத்தத்தில் தோய்ந்த துர்கா, ஷும்பையும் நிசும்பையும் கொல்லப் போவது போல் தோன்றியது.1100.

ਰਨ ਸਿੰਘ ਜਬੈ ਰਣਿ ਸਾਗ ਹਨ੍ਯੋ ਧਨ ਸਿੰਘ ਤਬੈ ਕਰਿ ਕੋਪੁ ਸਿਧਾਰਿਯੋ ॥

ran singh jabai ran saag hanayo dhan singh tabai kar kop sidhaariyo |

ரன்-பூமியில் ரன் சிங் ஈட்டியால் கொல்லப்பட்டபோது, தன் சிங் கோபத்துடன் வெளியேறினார்.

ਧਾਇ ਪਰਿਯੋ ਕਰਿ ਲੈ ਬਰਛਾ ਲਲਕਾਰ ਕੈ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਊਪਰਿ ਝਾਰਿਯੋ ॥

dhaae pariyo kar lai barachhaa lalakaar kai sree har aoopar jhaariyo |

ரான் சிங் கத்தியால் கொல்லப்பட்டபோது, தன் சிங் ஆவேசத்துடன் ஓடி, வெள்ளைக் கூச்சலிட்டவாறு தன் ஈட்டியைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு, கிருஷ்ணாவை ஒரு அடியாகப் போட்டான்.

ਆਵਤ ਸੋ ਲਖਿਯੋ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ਨਿਕਾਰ ਕੈ ਖਗ ਸੁ ਦੁਇ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥

aavat so lakhiyo ghan sayaam nikaar kai khag su due kar ddaariyo |

(ஈட்டி) வருவதைக் கண்டு, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தனது வாளை எடுத்து இரண்டு துண்டுகளாக வெட்டி எறிந்தார்.

ਭੂਮਿ ਦੁਟੂਕ ਹੋਇ ਟੂਟ ਪਰਿਯੋ ਸੁ ਮਨੋ ਖਗਰਾਜ ਬਡੋ ਅਹਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥੧੧੦੧॥

bhoom duttook hoe ttoott pariyo su mano khagaraaj baddo eh maariyo |1101|

அவர் வருவதைக் கண்ட கிருஷ்ணர் தனது வாளை எடுத்து, தனது அடியால் எதிரிகளை இரண்டாக வெட்டினார், கருடன் ஒரு பெரிய பாம்பை கொன்றது போல் இந்த காட்சி தோன்றியது.1101.