ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்
பக்கம் - 311
ਹੋਇ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਤਹਾ ਹਰਿ ਜੀ ਜੁ ਗਏ ਮਿਲ ਕੈ ਤਟ ਪੈ ਸਰ ਭਾਰੇ ॥
hoe prasan tahaa har jee ju ge mil kai tatt pai sar bhaare |கிருஷ்ணர் மகிழ்ச்சியடைந்து, அனைவரையும் அழைத்துக்கொண்டு, அந்தக் குளத்தின் கரையை நோக்கிச் சென்றார்
ਕੈ ਬਲ ਤੋ ਮੁਸਲੀ ਤਨ ਕੋ ਤਰੁ ਤੇ ਫਰ ਬੂੰਦਨ ਜਿਉ ਧਰਿ ਡਾਰੇ ॥
kai bal to musalee tan ko tar te far boondan jiau dhar ddaare |பூமியில் துளிகள் போல விழுந்த அந்த மரத்தின் பழங்களை பல்ராம் தட்டிவிட்டான்
ਧੇਨਕ ਕ੍ਰੋਧ ਮਹਾ ਕਰ ਕੈ ਦੋਊ ਪਾਇ ਹ੍ਰਿਦੇ ਤਿਹ ਸਾਥ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
dhenak krodh mahaa kar kai doaoo paae hride tih saath prahaare |மிகுந்த கோபத்துடன், தேனுகா என்ற அரக்கன் தன் மார்பில் இரண்டு கால்களையும் சேர்த்து அடித்தான்.
ਗੋਡਨ ਤੇ ਗਹਿ ਫੈਕ ਦਯੋ ਹਰਿ ਜਿਉ ਸਿਰ ਤੇ ਗਹਿ ਕੂਕਰ ਮਾਰੇ ॥੧੯੯॥
goddan te geh faik dayo har jiau sir te geh kookar maare |199|ஆனால், கிருஷ்ணன், அவனது கால்களைப் பிடித்து, நாயைப் போல் தூக்கி எறிந்தான்.199.
ਕ੍ਰੋਧ ਭਈ ਧੁਜਨੀ ਤਿਹ ਕੀ ਪਤਿ ਜਾਨ ਹਤਿਓ ਇਨ ਊਪਰਿ ਆਈ ॥
krodh bhee dhujanee tih kee pat jaan hatio in aoopar aaee |பின்னர் அந்த அரக்கனின் படை, தங்கள் தளபதியைக் கொன்றதாகக் கருதி,
ਗਾਇ ਕੋ ਰੂਪ ਧਰਿਓ ਸਭ ਹੀ ਤਬ ਹੀ ਖੁਰ ਸੋ ਧਰਿ ਧੂਰਿ ਉਚਾਈ ॥
gaae ko roop dhario sabh hee tab hee khur so dhar dhoor uchaaee |மாடுகளின் வடிவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, மிகுந்த கோபத்துடன், தூசியை எழுப்பி, அவற்றைத் தாக்கியது
ਕਾਨ੍ਰਹ ਹਲੀ ਬਲਿ ਕੈ ਤਬ ਹੀ ਚਤੁਰੰਗ ਦਸੋ ਦਿਸ ਬੀਚ ਬਗਾਈ ॥
kaanrah halee bal kai tab hee chaturang daso dis beech bagaaee |கிருஷ்ணனும் வலிமைமிக்க ஹல்தரும் அந்த நான்கு வகைப் படைகளையும் பத்துத் திசைகளிலும் பறந்து போகச் செய்தனர்
ਲੈ ਕਿਰਸਾਨ ਮਨੋ ਤੰਗੁਲੀ ਖਲ ਦਾਨਨ ਜ੍ਯੋ ਨਭ ਬੀਚਿ ਉਡਾਈ ॥੨੦੦॥
lai kirasaan mano tangulee khal daanan jayo nabh beech uddaaee |200|ஒரு விவசாயியைப் போல, தானியத்திலிருந்து பதரைப் பிரிக்கும் போது, கதிரையில் பறந்து செல்லும்.200.
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਧੇਨਕ ਦੈਤ ਬਧਹਿ ॥
eit sree dasam sikandhe puraane bachitr naattak krisanaavataare dhenak dait badheh |பச்சிட்டர் நாடகத்தில் கிருஷ்ண அவதாரத்தில் தேனுகா என்ற அரக்கனைக் கொன்றது பற்றிய விளக்கத்தின் முடிவு (தசம் ஸ்கந்த புராணத்தில் தொடர்புடையது).
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |ஸ்வய்யா
ਦੈਤ ਹਨ੍ਯੋ ਚਤੁਰੰਗ ਚਮੂੰ ਸੁਨਿ ਦੇਵ ਕਰੈ ਮਿਲਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਡਾਈ ॥
dait hanayo chaturang chamoon sun dev karai mil kaanrah baddaaee |நால்வகை அசுரர்களின் படை அழிந்ததைக் கேள்விப்பட்ட தேவர்கள் கிருஷ்ணரைப் புகழ்ந்தனர்
ਭਛ ਸਭੈ ਫਲ ਗਵਾਰ ਚਲੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਧੂਰ ਪਰੀ ਮੁਖ ਪੈ ਛਬਿ ਛਾਈ ॥
bhachh sabhai fal gavaar chale grihi dhoor paree mukh pai chhab chhaaee |கோபப் பையன்கள் அனைவரும் பழங்களைத் தின்று புழுதியை எழுப்பத் தொடங்கினர்
ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਉਪਮਾ ਅਤਿ ਹੀ ਕਬਿ ਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਇਮ ਭਾਖਿ ਸੁਣਾਈ ॥
taa chhab kee upamaa at hee kab ne mukh te im bhaakh sunaaee |அந்தக் காட்சியை கவிஞர் இப்படி விவரித்திருக்கிறார்.
ਧਾਵਤ ਘੋਰਨ ਕੀ ਪਗ ਕੀ ਰਜ ਛਾਇ ਲਏ ਰਵਿ ਸੀ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥੨੦੧॥
dhaavat ghoran kee pag kee raj chhaae le rav see chhab paaee |201|குதிரைகளின் குளம்புகளால் எழுப்பப்பட்ட தூசி சூரியனை அடைந்தது.201.
ਸੈਨ ਸਨੈ ਹਨਿ ਦੈਤ ਗਯੋ ਗ੍ਰਿਹਿ ਗੋਪ ਗਏ ਗੁਪੀਆ ਸਭ ਆਈ ॥
sain sanai han dait gayo grihi gop ge gupeea sabh aaee |சேனையுடன் அசுரர்களை அழித்து, கோபர்கள், கோபியர்கள் மற்றும் கிருஷ்ணர் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பினர்.
ਮਾਤ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਭਈ ਮਨ ਮੈ ਤਿਹ ਕੀ ਜੁ ਕਰੈ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ਬਡਾਈ ॥
maat prasan bhee man mai tih kee ju karai bahu bhaat baddaaee |தாய்மார்கள் மகிழ்ந்து அனைவரையும் பலவாறு துதிக்கத் தொடங்கினர்
ਚਾਵਰ ਦੂਧ ਕਰਿਯੋ ਖਾਹਿਬੇ ਕਹੁ ਖਾਇ ਬਹੂ ਤਿਹ ਦੇਹ ਬਧਾਈ ॥
chaavar doodh kariyo khaahibe kahu khaae bahoo tih deh badhaaee |சோறும் பாலும் சாப்பிட்டு அனைவரும் வலுப்பெற்றனர்
ਹੋਇ ਬਡੀ ਤੁਮਰੀ ਚੁਟੀਆ ਇਹ ਤੇ ਫੁਨਿ ਬਾਤ ਸਭੈ ਮਿਲਿ ਚਾਈ ॥੨੦੨॥
hoe baddee tumaree chutteea ih te fun baat sabhai mil chaaee |202|அம்மக்கள் கோபியர்களிடம், "இவ்வாறே, அனைத்து மக்களின் மேல் முடிச்சுகளும் நீளமாகவும் அடர்த்தியாகவும் மாறும்" என்றார்கள்.
ਭੋਜਨ ਕੈ ਟਿਕ ਗੇ ਹਰਿ ਜੀ ਪਲਕਾ ਪਰ ਅਉਰ ਕਰੈ ਜੁ ਕਹਾਨੀ ॥
bhojan kai ttik ge har jee palakaa par aaur karai ju kahaanee |சாப்பிட்டுவிட்டு தூங்கிய கிருஷ்ணர், நன்றாக தண்ணீர் குடித்துவிட்டு கனவு கண்டார்.
ਰਾਜ ਗਯੋ ਤਰਨੋ ਮਗੁ ਰੈਨ ਲਹਿਯੋ ਸੁ ਲਗਿਯੋ ਵਹ ਪੀਅਨ ਪਾਨੀ ॥
raaj gayo tarano mag rain lahiyo su lagiyo vah peean paanee |அவரது வயிறு மிகவும் நிரம்பியிருந்தது
ਰਾਤਿ ਪਰੀ ਤਬ ਹੀ ਭਰਿਭੈ ਤਿਨ ਸ੍ਰਉਨ ਸੁਨੀ ਅਪਨੇ ਇਹ ਬਾਨੀ ॥
raat paree tab hee bharibhai tin sraun sunee apane ih baanee |இரவு மேலும் முன்னேறியபோது, ஒரு பயமுறுத்தும் சத்தம் கேட்டது, அது அவரை அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறச் சொன்னது
ਜਾਹੁ ਕਹਿਯੋ ਤਿਨ ਤਉ ਹਰਿ ਗਯੋ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾਇ ਮਿਲਿਯੋ ਅਪਨੀ ਪਟਰਾਨੀ ॥੨੦੩॥
jaahu kahiyo tin tau har gayo grih jaae miliyo apanee pattaraanee |203|கிருஷ்ணன் அவ்விடத்திலிருந்து விலகி வந்து தன் வீட்டை அடைந்து தன் தாயை சந்தித்தான்.203.
ਸੋਇ ਗਏ ਹਰਿ ਪ੍ਰਾਤ ਭਏ ਫਿਰਿ ਲੈ ਬਛਰੇ ਬਨ ਗੇ ਗਿਰਧਾਰੀ ॥
soe ge har praat bhe fir lai bachhare ban ge giradhaaree |தூங்கச் சென்ற கிருஷ்ணன், தன் கன்றுகளை எடுத்துக்கொண்டு அதிகாலையில் மீண்டும் காட்டிற்குச் சென்றான்
ਮਧਿ ਭਏ ਰਵਿ ਕੇ ਜਮੁਨਾ ਤਟਿ ਧਾਇ ਗਏ ਜਹ ਥੋ ਸਰ ਭਾਰੀ ॥
madh bhe rav ke jamunaa tatt dhaae ge jah tho sar bhaaree |மதியம், அவர் ஒரு இடத்தை அடைந்தார், அங்கு ஒரு பெரிய தொட்டி இருந்தது