ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்

பக்கம் - 303

ਬਾਤ ਸੁਨੋ ਪਤਿ ਕੀ ਪਤਨੀ ਤੁਮ ਡਾਰ ਦਈ ਦਧਿ ਕੀ ਸਭ ਖਾਰੀ ॥

baat suno pat kee patanee tum ddaar dee dadh kee sabh khaaree |

நந்தனின் மனைவி யசோதாவிடம், கிருஷ்ணர் அனைத்து பாத்திரங்களையும் கீழே விழச் செய்தார் என்று கூறினார்

ਕਾਨਹਿ ਕੇ ਡਰ ਤੇ ਹਮ ਚੋਰ ਕੈ ਰਾਖਤ ਹੈ ਚੜਿ ਊਚ ਅਟਾਰੀ ॥

kaaneh ke ddar te ham chor kai raakhat hai charr aooch attaaree |

கிருஷ்ணரின் பயத்தினால், வெண்ணெயை உயர்ந்த இடத்தில் வைக்கிறோம்.

ਊਖਲ ਕੋ ਧਰਿ ਕੈ ਮਨਹਾ ਪਰ ਖਾਤ ਹੈ ਲੰਗਰ ਦੈ ਕਰਿ ਗਾਰੀ ॥੧੨੪॥

aookhal ko dhar kai manahaa par khaat hai langar dai kar gaaree |124|

ஆனாலும், அவர், மோர்டார்களின் ஆதரவுடன், உயர்ந்து, எங்களைத் துன்புறுத்தி, மற்ற குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து வெண்ணெய் சாப்பிடுகிறார்.

ਹੋਤ ਨਹੀ ਜਿਹ ਕੇ ਘਰ ਮੈ ਦਧਿ ਦੈ ਕਰਿ ਗਾਰਨ ਸੋਰ ਕਰੈ ਹੈ ॥

hot nahee jih ke ghar mai dadh dai kar gaaran sor karai hai |

ஓ யசோதா! யாருடைய வீட்டில் வெண்ணெய் கிடைக்கவில்லையோ, அங்கே அவர்கள் சத்தம் எழுப்பி, கெட்ட பெயர்களை அழைப்பார்கள்

ਜੋ ਲਰਕਾ ਜਨਿ ਕੈ ਖਿਝ ਹੈ ਜਨ ਤੋ ਮਿਲਿ ਸੋਟਨ ਸਾਥ ਮਰੈ ਹੈ ॥

jo larakaa jan kai khijh hai jan to mil sottan saath marai hai |

அவர்கள் மீது யாராவது கோபப்பட்டால், அவர்களைச் சிறுவர்கள் என்று எண்ணி, அவரைக் கட்டையால் அடிப்பார்கள்

ਆਇ ਪਰੈ ਜੁ ਤ੍ਰੀਆ ਤਿਹ ਪੈ ਸਿਰ ਕੇ ਤਿਹ ਬਾਰ ਉਖਾਰ ਡਰੈ ਹੈ ॥

aae parai ju treea tih pai sir ke tih baar ukhaar ddarai hai |

அதுமட்டுமல்லாமல், யாரேனும் ஒரு பெண் வந்து அவர்களைக் கண்டிக்க முயன்றால், அவர்கள் அனைவரும் அவளது தலைமுடியைக் கீழே இறக்கி,

ਬਾਤ ਸੁਨੋ ਜਸੁਦਾ ਸੁਤ ਕੀ ਸੁ ਬਿਨਾ ਉਤਪਾਤ ਨ ਕਾਨ੍ਰਹ ਟਰੈ ਹੈ ॥੧੨੫॥

baat suno jasudaa sut kee su binaa utapaat na kaanrah ttarai hai |125|

ஓ யசோதா! உங்கள் மகனின் நடத்தையைக் கேளுங்கள், அவர் முரண்படாமல் இணங்குவதில்லை.

ਬਾਤ ਸੁਨੀ ਜਬ ਗੋਪਿਨ ਕੀ ਜਸੁਦਾ ਤਬ ਹੀ ਮਨ ਮਾਹਿ ਖਿਝੀ ਹੈ ॥

baat sunee jab gopin kee jasudaa tab hee man maeh khijhee hai |

கோபியரின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட யசோதா மனதில் கோபம் வந்தது.

ਆਇ ਗਯੋ ਹਰਿ ਜੀ ਤਬ ਹੀ ਪਿਖਿ ਪੁਤ੍ਰਹਿ ਕੌ ਮਨ ਮਾਹਿ ਰਿਝੀ ਹੈ ॥

aae gayo har jee tab hee pikh putreh kau man maeh rijhee hai |

ஆனால் வீட்டிற்கு வந்த கிருஷ்ணா, அவனைப் பார்த்து மகிழ்ந்தாள்

ਬੋਲ ਉਠੇ ਨੰਦ ਲਾਲ ਤਬੈ ਇਹ ਗਵਾਰ ਖਿਝਾਵਨ ਮੋਹਿ ਗਿਝੀ ਹੈ ॥

bol utthe nand laal tabai ih gavaar khijhaavan mohi gijhee hai |

அப்போது கிருஷ்ணா பேசினார், அம்மா! இந்த வாக்கியம் என்னை எரிச்சலூட்டுகிறது

ਮਾਤ ਕਹਾ ਦਧਿ ਦੋਸੁ ਲਗਾਵਤ ਮਾਰ ਬਿਨਾ ਇਹ ਨਾਹਿ ਸਿਝੀ ਹੈ ॥੧੨੬॥

maat kahaa dadh dos lagaavat maar binaa ih naeh sijhee hai |126|

வந்தவுடன் கிருஷ்ணா சொன்னார், "இந்த பால்காரர்கள் என்னை மிகவும் தொந்தரவு செய்கிறார்கள், அவர்கள் தயிர்க்காக மட்டுமே என்னைக் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள், அவர்கள் அடிக்காமல் சரியாக மாட்டார்கள்." 126.

ਮਾਤ ਕਹਿਯੋ ਅਪਨੇ ਸੁਤ ਕੋ ਕਹੁ ਕਿਉ ਕਰਿ ਤੋਹਿ ਖਿਝਾਵਤ ਗੋਪੀ ॥

maat kahiyo apane sut ko kahu kiau kar tohi khijhaavat gopee |

அம்மா தன் மகனிடம், கோபி உன்னை எப்படி தொந்தரவு செய்கிறான்?

ਮਾਤ ਸੌ ਬਾਤ ਕਹੀ ਸੁਤ ਯੌ ਕਰਿ ਸੋ ਗਹਿ ਭਾਗਤ ਹੈ ਮੁਹਿ ਟੋਪੀ ॥

maat sau baat kahee sut yau kar so geh bhaagat hai muhi ttopee |

அம்மா மகனிடம் கேட்டாள், சரி மகனே! சொல்லுங்கள், இந்த கோபிகள் உங்களை எப்படித் தொந்தரவு செய்கிறார்கள்? அப்போது மகன் தாயிடம், "அவர்கள் அனைவரும் என் தொப்பியுடன் ஓடிவிட்டனர்.

ਡਾਰ ਕੈ ਨਾਸ ਬਿਖੈ ਅੰਗੁਰੀ ਸਿਰਿ ਮਾਰਤ ਹੈ ਮੁਝ ਕੋ ਵਹ ਥੋਪੀ ॥

ddaar kai naas bikhai anguree sir maarat hai mujh ko vah thopee |

பிறகு என் மூக்கில் விரலை வைத்து தலையில் அறைந்தாள்.

ਨਾਕ ਘਸਾਇ ਹਸਾਇ ਉਨੈ ਫਿਰਿ ਲੇਤ ਤਬੈ ਵਹ ਦੇਤ ਹੈ ਟੋਪੀ ॥੧੨੭॥

naak ghasaae hasaae unai fir let tabai vah det hai ttopee |127|

அவர்கள் என் மூக்கை மூடி, என் தலையைத் தாக்கி, என் மூக்கைத் தேய்த்துவிட்டு, என்னைக் கேலி செய்த பிறகு என் தொப்பியைத் திருப்பிக் கொடுக்கிறார்கள்.

ਜਸੁਧਾ ਬਾਚ ਗੋਪਿਨ ਸੋ ॥

jasudhaa baach gopin so |

கோபியர்களிடம் யசோதையின் பேச்சு:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਮਾਤ ਖਿਝੀ ਉਨ ਗੋਪਿਨ ਕੋ ਤੁਮ ਕਿਉ ਸੁਤ ਮੋਹਿ ਖਿਝਾਵਤ ਹਉ ਰੀ ॥

maat khijhee un gopin ko tum kiau sut mohi khijhaavat hau ree |

அம்மா (ஜசோதா) அவர்கள் மீது கோபமடைந்து (சொல்ல ஆரம்பித்தார்) ஏன் இல்லை! என் மகனை ஏன் தொந்தரவு செய்கிறாய்?

ਬੋਲਤ ਹੋ ਅਪਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਹਮਰੇ ਧਨ ਹੈ ਦਧਿ ਦਾਮ ਸੁ ਗਉ ਰੀ ॥

bolat ho apane mukh te hamare dhan hai dadh daam su gau ree |

தாய் யசோதா கோபத்துடன் அந்த கோபியர்களிடம், "ஏன் என் குழந்தையை தொந்தரவு செய்கிறாய்? தயிர், பசு மற்றும் செல்வம் உங்கள் வீட்டில் மட்டுமே உள்ளது, வேறு யாருக்கும் கிடைக்கவில்லை என்று வாயால் பெருமை பேசுகிறீர்கள்.

ਮੂੜ ਅਹੀਰ ਨ ਜਾਨਤ ਹੈ ਬਢਿ ਬੋਲਤ ਹੋ ਸੁ ਰਹੋ ਤੁਮ ਠਉ ਰੀ ॥

moorr aheer na jaanat hai badt bolat ho su raho tum tthau ree |

ஓ முட்டாள் பால்காரர்களே! நீங்கள் யோசிக்காமல் தொடர்ந்து பேசுங்கள், இங்கேயே இருங்கள், நான் உங்களை சரிசெய்வேன்

ਕਾਨਹਿ ਸਾਧ ਬਿਨਾ ਅਪਰਾਧਹਿ ਬੋਲਹਿਾਂਗੀ ਜੁ ਭਈ ਕਛੁ ਬਉਰੀ ॥੧੨੮॥

kaaneh saadh binaa aparaadheh bolahiaangee ju bhee kachh bauree |128|

கிருஷ்ணர் மிகவும் எளிமையானவர், நீங்கள் அவரிடம் எதையும் தவறு செய்யாமல் சொன்னால், நீங்கள் பைத்தியக்காரராக கருதப்படுவீர்கள்.

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

டோஹ்ரா

ਬਿਨਤੀ ਕੈ ਜਸੁਦਾ ਤਬੈ ਦੋਊ ਦਏ ਮਿਲਾਇ ॥

binatee kai jasudaa tabai doaoo de milaae |

பின்னர் யசோதை கிருஷ்ணர் மற்றும் கோபிகை இருவருக்கும் அறிவுறுத்தி இரு தரப்பினருக்கும் அமைதியை ஏற்படுத்தினார்

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਿਗਾਰੈ ਸੇਰ ਦਧਿ ਲੇਹੁ ਮਨ ਕੁ ਤੁਮ ਆਇ ॥੧੨੯॥

kaanrah bigaarai ser dadh lehu man ku tum aae |129|

அவள் கோபியரிடம், "உன் பாலை கிருஷ்ணர் ஒரு தரிசனம் செய்தால், நீ வந்து என்னிடமிருந்து ஒரு மாவை எடுத்துக்கொள்"""129.

ਗੋਪੀ ਬਾਚ ਜਸੋਧਾ ਸੋ ॥

gopee baach jasodhaa so |

யசோதாவிடம் கோபியர்களின் பேச்சு:

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

டோஹ்ரா

ਤਬ ਗੋਪੀ ਮਿਲਿ ਯੋ ਕਹੀ ਮੋਹਨ ਜੀਵੈ ਤੋਹਿ ॥

tab gopee mil yo kahee mohan jeevai tohi |

அப்போது கோபியர்கள் ஜசோதாவை சந்தித்து, "உன் மோகன் வாழ்க.

ਯਾਹਿ ਦੇਹਿ ਹਮ ਖਾਨ ਦਧਿ ਸਭ ਮਨਿ ਕਰੈ ਨ ਕ੍ਰੋਹਿ ॥੧੩੦॥

yaeh dehi ham khaan dadh sabh man karai na krohi |130|

அப்போது கோபியர்கள், ""அம்மா யசோதா! உங்கள் அன்பு மகன் பல ஆண்டுகளாக வாழலாம், நாமே அவருக்கு பால் சுரங்கம் கொடுப்போம், எங்கள் மனதில் ஒரு தவறான எண்ணம் இருக்காது.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਮਾਖਨ ਚੁਰੈਬੋ ਬਰਨਨੰ ॥

eit sree bachitr naattak granthe krisanaavataare maakhan churaibo barananan |

பச்சிட்டர் நாடகத்தில் கிருஷ்ண அவதாரத்தில் வெண்ணெய் திருடுவது பற்றிய விளக்கத்தின் முடிவு.

ਅਥ ਜਸੁਧਾ ਕੋ ਬਿਸਵ ਸਾਰੀ ਮੁਖ ਪਸਾਰਿ ਦਿਖੈਬੋ ॥

ath jasudhaa ko bisav saaree mukh pasaar dikhaibo |

இப்போது கிருஷ்ணர் தனது வாயை முழுவதுமாக திறந்து தனது தாய் யசோதாவிடம் முழு பிரபஞ்சத்தையும் காட்டுகிறார்

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਗੋਪੀ ਗਈ ਅਪੁਨੇ ਗ੍ਰਿਹ ਮੈ ਤਬ ਤੇ ਹਰਿ ਜੀ ਇਕ ਖੇਲ ਮਚਾਈ ॥

gopee gee apune grih mai tab te har jee ik khel machaaee |

கோபியர்கள் தங்கள் சொந்த வீடுகளுக்குச் சென்றபோது, கிருஷ்ணர் ஒரு புதிய காட்சியைக் காட்டினார்

ਸੰਗਿ ਲਯੋ ਅਪੁਨੇ ਮੁਸਲੀ ਧਰ ਦੇਖਤ ਤਾ ਮਿਟੀਆ ਇਨ ਖਾਈ ॥

sang layo apune musalee dhar dekhat taa mitteea in khaaee |

பல்ராமை தன்னுடன் அழைத்துச் சென்று விளையாடத் தொடங்கினார், நாடகத்தின் போது கிருஷ்ணர் களிமண் சாப்பிடுவதை பல்ராம் கவனித்தார்

ਭੋਜਨ ਖਾਨਹਿ ਕੋ ਤਜਿ ਖੇਲੈ ਸੁ ਗੁਵਾਰ ਚਲੇ ਘਰ ਕੋ ਸਭ ਧਾਈ ॥

bhojan khaaneh ko taj khelai su guvaar chale ghar ko sabh dhaaee |

ਜਾਇ ਹਲੀ ਸੁ ਕਹਿਓ ਜਸੁਧਾ ਪਹਿ ਬਾਤ ਵਹੈ ਤਿਨ ਖੋਲਿ ਸੁਨਾਈ ॥੧੩੧॥

jaae halee su kahio jasudhaa peh baat vahai tin khol sunaaee |131|

நாடகத்தை விட்டு வெளியேறும் போது பால்காரர்களின் பிள்ளைகள் அனைவரும் உணவருந்துவதற்காக தங்கள் வீட்டிற்கு வந்தனர், பின்னர் பல்ராம் கிருஷ்ணர் களிமண் சாப்பிடுவதைப் பற்றி அம்மா யசோதாவிடம் அமைதியாக கூறினார்.131.

ਮਾਤ ਗਹਿਯੋ ਰਿਸ ਕੈ ਸੁਤ ਕੋ ਤਬ ਲੈ ਛਿਟੀਆ ਤਨ ਤਾਹਿ ਪ੍ਰਹਾਰਿਯੋ ॥

maat gahiyo ris kai sut ko tab lai chhitteea tan taeh prahaariyo |

தாய் கோபத்துடன் கிருஷ்ணனைப் பிடித்து, தடியை எடுத்து, அடிக்க ஆரம்பித்தார்

ਤਉ ਮਨ ਮਧਿ ਡਰਿਯੋ ਹਰਿ ਜੀ ਜਸੁਧਾ ਜਸੁਧਾ ਕਰਿ ਕੈ ਜੁ ਪੁਕਾਰਿਯੋ ॥

tau man madh ddariyo har jee jasudhaa jasudhaa kar kai ju pukaariyo |

அப்போது கிருஷ்ணர் மனதில் பயந்து, யசோதா அம்மா! யசோதா அம்மா!

ਦੇਖਹੁ ਆਇ ਸਬੈ ਮੁਹਿ ਕੋ ਮੁਖ ਮਾਤ ਕਹਿਯੋ ਤਬ ਤਾਤ ਪਸਾਰਿਯੋ ॥

dekhahu aae sabai muhi ko mukh maat kahiyo tab taat pasaariyo |

அம்மா சொன்னாள், "நீங்கள் அனைவரும் வந்து அவர் வாயில் பார்க்கலாம்

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਤਿਨ ਆਨਨ ਮੈ ਸਭ ਹੀ ਧਰ ਮੂਰਤਿ ਬਿਸਵ ਦਿਖਾਰਿਯੋ ॥੧੩੨॥

sayaam kahai tin aanan mai sabh hee dhar moorat bisav dikhaariyo |132|

தாய் வாயைக் காட்டச் சொன்னபோது, கிருஷ்ணன் வாயைத் திறந்தான், கிருஷ்ணன் முழு பிரபஞ்சத்தையும் தன் வாயில் அவர்களுக்குக் காட்டினான் என்று கவிஞர் கூறுகிறார்.132.

ਸਿੰਧੁ ਧਰਾਧਰ ਅਉ ਧਰਨੀ ਸਭ ਥਾ ਬਲਿ ਕੋ ਪੁਰਿ ਅਉ ਪੁਰਿ ਨਾਗਨਿ ॥

sindh dharaadhar aau dharanee sabh thaa bal ko pur aau pur naagan |

அவர் கடல், பூமி, நிகர உலகம் மற்றும் நாகாஸ் பகுதி ஆகியவற்றைக் காட்டினார்

ਅਉਰ ਸਭੈ ਨਿਰਖੇ ਤਿਹ ਮੈ ਪੁਰ ਬੇਦ ਪੜੈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਗਨਿਤਾ ਗਨਿ ॥

aaur sabhai nirakhe tih mai pur bed parrai brahamaa ganitaa gan |

வேதம் ஓதுபவர்கள் பிரம்ம நெருப்பால் சூடுபிடித்துக் கொண்டிருந்தனர்

ਰਿਧਿ ਅਉ ਸਿਧਿ ਅਉ ਆਪਨੇ ਦੇਖ ਕੈ ਜਾਨਿ ਅਭੇਵ ਲਗੀ ਪਗ ਲਾਗਨ ॥

ridh aau sidh aau aapane dekh kai jaan abhev lagee pag laagan |

சக்திகள், செல்வம் மற்றும் தன்னைப் பார்த்த அன்னை யசோதை, கிருஷ்ணர் எல்லா மர்மங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவர் என்பதை உணர்ந்து, அவரது பாதங்களைத் தொடத் தொடங்கினார்.