ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்

பக்கம் - 527


ਸੇਵ ਕਰੀ ਸਿਵ ਕੀ ਹਿਤ ਸੋ ਤਿਹ ਗਾਲ੍ਰਹ ਬਜਾਇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਯੋ ॥
sev karee siv kee hit so tih gaalrah bajaae prasan karaayo |

ஆடு விளையாடி சிவனை மகிழ்வித்தார்.

ਸ੍ਯਾਮ ਹਨੋ ਝਟ ਦੈ ਛਿਨ ਮੈ ਤਿਨਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਤਟ ਦੈ ਬਰੁ ਪਾਯੋ ॥੨੨੭੬॥
sayaam hano jhatt dai chhin mai tin sayaam bhanai tatt dai bar paayo |2276|

மனதின் ஏகத்துவத்தால் சிவனுக்கு சேவை செய்து வணங்கி, அவரை மகிழ்வித்து, கிருஷ்ணனைக் கொல்லும் வரத்தை நொடியில் பெற்றார்.2276.

ਰੁਦ੍ਰ ਬਾਚ ਦਛ ਸੋ ॥
rudr baach dachh so |

சுதக்ஷாவிடம் சிவனின் பேச்சு:

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

சௌபாய்

ਤਬ ਸਿਵ ਜੂ ਫਿਰ ਯੌ ਉਚਰੋ ॥
tab siv joo fir yau ucharo |

அப்போது சிவாஜி இப்படிச் சொன்னார்

ਹਰਿ ਕੇ ਬਧ ਹਿਤ ਹੋਮਹਿ ਕਰੋ ॥
har ke badh hit homeh karo |

சிவன் மீண்டும் அவனிடம், “கிருஷ்ணனைக் கொன்றதற்காக நீ ஹோமம் செய்யலாம்

ਤਾ ਤੇ ਮੂਰਤਿ ਏਕ ਨਿਕਰਿ ਹੈ ॥
taa te moorat ek nikar hai |

அதிலிருந்து (ஹவன் குண்டில்) ஒரு சிலை வெளிப்படும்.

ਸੋ ਹਰਿ ਜੀ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨਨ ਹਰਿ ਹੈ ॥੨੨੭੭॥
so har jee ke praanan har hai |2277|

அந்த ஹோமத்திலிருந்து (யாகம்), கிருஷ்ணரின் உயிரைக் கைப்பற்றும் ஒரு சிலை உங்களுக்குக் கிடைக்கும்.2277.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

டோஹ்ரா

ਏਕ ਕਹੀ ਤਿਹ ਜੁਧ ਸਮੈ ਜੋ ਕੋਊ ਬਿਮੁਖ ਕਰਾਇ ॥
ek kahee tih judh samai jo koaoo bimukh karaae |

ஒருவர் (மேலும்) போரில் யார் அதை (சிலையை) முகமற்றதாக ஆக்குவார்கள் (அதாவது அதை பின்னோக்கி திருப்புவார்கள்) என்றார்.

ਤਾ ਪੈ ਬਲੁ ਨਹਿ ਚਲਿ ਸਕੈ ਤੁਹਿ ਮਾਰੈ ਫਿਰਿ ਆਇ ॥੨੨੭੮॥
taa pai bal neh chal sakai tuhi maarai fir aae |2278|

"யாராவது அவரை சண்டையில் பின்னுக்குத் தள்ளி, அவரை கவனக்குறைவாக மாற்றினால், அந்த சக்தி உங்களைக் கொல்ல வரும்." 2278.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਐਸੇ ਸੁਦਛਨ ਕੋ ਜਬ ਹੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਅਸ ਰੁਦ੍ਰ ਬਖਾਨਿਯੋ ॥
aaise sudachhan ko jab hee kab sayaam bhanai as rudr bakhaaniyo |

சிவன் சுதக்ஷாவிடம் இதைச் சொன்னபோது, அவர் மகிழ்ச்சியடைந்தார்

ਸੋ ਉਨਿ ਕਾਜ ਕੀਯੋ ਉਠ ਕੈ ਅਪੁਨੇ ਮਨ ਮੈ ਅਤਿ ਹੀ ਹਰਿਖਾਨਿਯੋ ॥
so un kaaj keeyo utth kai apune man mai at hee harikhaaniyo |

சிவா இயக்கியபடி அவர் செய்தார்

ਹੋਮ ਕੀਓ ਤਿਨਿ ਪਾਵਕ ਮੈ ਘ੍ਰਿਤ ਅਛਤ ਜਉ ਜੈਸੇ ਬੇਦਨ ਬਖਾਨਿਯੋ ॥
hom keeo tin paavak mai ghrit achhat jau jaise bedan bakhaaniyo |

அவர் வேத கட்டளைகளின்படி நெருப்பு, நெய் மற்றும் பிற பொருட்களைப் பயன்படுத்தி ஹவானா செய்தார்

ਰੁਦ੍ਰ ਕੇ ਭਾਖਬੇ ਕੋ ਸੁ ਕਛੂ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਜੜ ਭੇਦ ਨ ਜਾਨਿਯੋ ॥੨੨੭੯॥
rudr ke bhaakhabe ko su kachhoo kab sayaam bhanai jarr bhed na jaaniyo |2279|

அந்த முட்டாளுக்கு சிவனின் வார்த்தைகளின் ரகசியம் புரியவில்லை.2279.

ਤਉ ਨਿਕਸੀ ਤਿਹ ਤੇ ਪ੍ਰਿਤਮਾ ਇਹ ਦੇਖਤ ਹੀ ਸਭ ਕਉ ਡਰੁ ਆਵੈ ॥
tau nikasee tih te pritamaa ih dekhat hee sabh kau ddar aavai |

அந்த ஹோமத்திலிருந்து ஒரு சிலை வெளியே வந்தது, அதைக் கண்டு அனைவரும் பயந்தனர்

ਕਉਨ ਬਲੀ ਪ੍ਰਗਟਿਯੋ ਜਗ ਮੈ ਇਹ ਧਾਵਤ ਅਗ੍ਰਜ ਕੋ ਠਹਰਾਵੈ ॥
kaun balee pragattiyo jag mai ih dhaavat agraj ko tthaharaavai |

அவரது உலகில் யார் அந்த வலிமைமிக்கவர், அதை எதிர்த்து நிற்கக்கூடியவர் யார்?

ਠਾਢੀ ਭਈ ਕਰਿ ਲੈ ਕੈ ਗਦਾ ਅਤਿ ਰੋਸ ਕੈ ਦਾਤ ਸੋ ਦਾਤ ਬਜਾਵੈ ॥
tthaadtee bhee kar lai kai gadaa at ros kai daat so daat bajaavai |

அந்த சிலை, கோபத்தில் பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு, ஒரு பெரிய தந்திரத்தை எடுத்துக்கொண்டு எழுந்து நின்றது

ਐਸੇ ਲਖਿਯੋ ਸਭ ਹੂ ਇਹ ਤੇ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਜੀਵਤ ਜਾਨ ਨ ਪਾਵੈ ॥੨੨੮੦॥
aaise lakhiyo sabh hoo ih te brij naaeik jeevat jaan na paavai |2280|

இப்போது கிருஷ்ணன் உயிரோடு போக மாட்டான் என்று எல்லோரும் நினைத்தார்கள்.2280.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

சௌபாய்

ਤਬ ਦਿਸ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਕੀ ਧਾਈ ॥
tab dis dvaaravatee kee dhaaee |

(அந்த சிலை) பின்னர் துவாரிகாவிடம் ஓடியது.

ਅਤਿ ਚਿਤਿ ਅਪਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਬਢਾਈ ॥
at chit apane krodh badtaaee |

அப்போது அந்த சிலை, மனதில் மிகவும் கோபம் கொண்டு, துவாரகையை நோக்கி நகரத் தொடங்கியது

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਇਤੈ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥
sree brijanaath itai sun paayo |

இங்கே ஸ்ரீ கிருஷ்ணனும் கேட்டான்