(ஆனால் தத்) அங்கு ஒரு பணிப்பெண்ணைக் கண்டார்
அங்கே தத் முனிவர் போதையில் சந்தனத்தைத் தேய்த்துக் கொண்டிருந்த பணிப்பெண்ணைக் கண்டார்.195.
(அவள்) நல்ல நடத்தை கொண்ட பெண்
நன்னடத்தை உடைய அந்தப் பெண்மணி தன் வீட்டில் ஏகமனதாக சந்தனம் அரைத்துக் கொண்டிருந்தாள்
அவள் கவனம் சிதறி சிட்டை விடாமல் இருந்தாள்
அவள் மனதை ஒருமுகப்படுத்தியிருந்தாள், அவளைப் பார்த்ததும் ஓவியம் கூட வெட்கமாக இருந்தது.196.
தத்தா அவரிடமிருந்து சன்னியாசிகளை எடுத்துக் கொண்டார்.
அவன் உடலைத் தொட்டுக் கடந்து சென்றான்.
(ஆனால்) அவர் நிமிர்ந்து பார்க்கவில்லை
அவளைச் சந்திப்பதற்காக சன்னியாசிகளுடன் தத் அந்த வழியில் சென்றாள், ஆனால் அவள் தலையை உயர்த்தி, யாரேனும் ராஜாவா அல்லது ஒரு ஏழைப் போகிறானா என்று பார்க்கவில்லை.197.
அவரைப் பார்த்ததும் தத் ஈர்க்கப்பட்டார்
மேலும் அவரை எட்டாவது குருவாக ஏற்றுக்கொண்டார்.
இந்த ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட பணிப்பெண் பாக்கியவான்,
அவளது தாக்கத்தைக் கண்டு, தத் அவளை எட்டாவது குருவாக ஏற்றுக்கொண்டு, “அந்த இறைவனின் அன்பில் மூழ்கியிருக்கும் இந்தப் பணிப்பெண் பாக்கியசாலி.”198.
இறைவனிடம் இவ்வாறான அன்பைப் பெறுவோம்.
அத்தகைய அன்பை அந்த இறைவனிடம் காணும்போது, அவன் உணரப்படுகிறான்
(காதலில்) சம்மதம் இல்லாமல் (இறைவன்) வருவதில்லை.
மனத்தில் அடக்கம் வராமல் அவன் அடையவில்லை நான்கு வேதங்களும் இதையே கூறுகின்றன.199.
பணிப்பெண்ணை எட்டாவது குருவாக ஏற்றுக்கொண்டது பற்றிய விளக்கத்தின் முடிவு.
இப்போது வியாபாரியை ஒன்பதாம் குருவாக ஏற்றுக்கொண்டது பற்றிய விளக்கம் தொடங்குகிறது.
சௌபாய்
யோகங்களையும் ஜாட்களையும் வைத்திருக்கும் (முனி) முன்னோக்கிச் சென்றார்.
பின்னர் தம்முடன் சீடர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு, மெத்தை பூட்டப்பட்ட யோகியான தத் மேலும் நகர்ந்தார்
(அவர்) இடிபாடுகள், நகரங்கள் மற்றும் மலைகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
காடுகள், நகரங்கள் மற்றும் மலைகள் வழியாக அவர்கள் முன்னோக்கிச் சென்றபோது, அங்கு ஒரு வியாபாரி வருவதைக் கண்டார்கள்.200.
அனைத்து கடைகளும் நிறைந்த செல்வத்துடன்.
(அவர்) பல (ஏற்றப்பட்ட) காளைகளின் கூட்டத்துடன் சென்றார்.
முடிவற்ற சாக்குகள் ('காவ்') கிராம்புகளால் நிரப்பப்பட்டன.
அவனது பணப்பெட்டியில் பணம் நிரம்பியிருந்தது, நல்ல வியாபாரப் பொருட்களுடன் அவன் நகர்ந்துகொண்டிருந்தான், அவனிடம் பல கிராம்புகள் நிறைந்திருந்தன, அவற்றை யாரும் எண்ண முடியாது.201.
(அவர்) இரவும் பகலும் பணத்தை விரும்பினார்.
அவர் இரவும் பகலும் அதிக செல்வத்தை விரும்பினார், மேலும் அவர் தனது பொருட்களை விற்பதற்காக தனது வீட்டை விட்டு வெளியேறினார்
(அவருக்கு) வேறு எந்த நம்பிக்கையும் இல்லை.
அவனது வாணிகத்தைத் தவிர அவனுக்கு வேறு ஆசை இல்லை.202.
(அவர்) சூரியனின் நிழலுக்கு அஞ்சவில்லை
அவர் சூரிய ஒளி மற்றும் நிழலைப் பற்றி பயப்படவில்லை, மேலும் அவர் எப்போதும் இரவும் பகலும் முன்னேற வேண்டும் என்று நினைத்தார்
(அவருக்கு) பாவம் மற்றும் புண்ணியத்தின் வேறு எந்த விஷயமும் தெரியாது
அறம், தீமை ஆகியவற்றில் அவருக்கு எந்த அக்கறையும் இல்லை, அவர் வணிகத்தின் சுவையில் மட்டுமே மூழ்கினார்.203.
அவரைக் கண்ட ஹரியின் பக்தன் தத்தா (சிந்தனை)
ஹரியின் வடிவம் உலகில் ஒளிர்கிறது என்று,
ஹரியை இவ்வாறு வழிபட்டால் (உணர்ச்சியுடன்)
அவரைக் கண்டதும், உலகமெங்கும் போற்றப்படும் இறைவனின் பக்தனான தத், அப்படி இறைவனை நினைவுகூர வேண்டும், அப்போதுதான் அந்த உன்னத புருஷனை அதாவது இறைவனை உணர முடியும் என்று மனதிற்குள் நினைத்தான்.204.
அவர் வர்த்தகரை ஒன்பதாம் குருவாக ஏற்றுக்கொண்டதன் விளக்கத்தின் முடிவு.
இப்போது லேடி-தோட்டக்காரரை பத்தாவது குருவாக ஏற்றுக்கொண்டது பற்றிய விளக்கம் தொடங்குகிறது.
சௌபாய்
(அங்கிருந்து) முனி தத் நம்பிக்கையை விட்டு வெளியேறினார்.
முனிவர் எல்லா ஆசைகளையும் துறந்து பெரும் மௌனத்தைக் கடைப்பிடித்த நிலையில் மேலும் கவலையற்ற நிலையில் நகர்ந்தார்
(அவர்) பரமாத்மாவை அறிந்த அதிர்ஷ்டசாலி.
அவர் சாரத்தை நன்கு அறிந்தவர், மௌனத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர், இறைவனை விரும்புபவர்.205.