ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்

பக்கம் - 491

ਜੀਵ ਮਨੁਛ ਜਰੋ ਤ੍ਰਿਨ ਜਬੈ ॥

jeev manuchh jaro trin jabai |

உயிரினங்கள், மனிதன் மற்றும் புல் எரிக்கப்பட்ட போது,

ਸੰਕਾ ਕਰਤ ਭਏ ਭਟ ਤਬੈ ॥

sankaa karat bhe bhatt tabai |

பின்னர் அனைத்து வீரர்களும் (மனதில்) சம்சா செய்யத் தொடங்கினர்.

ਮਿਲਿ ਸਭ ਹੀ ਜਦੁਪਤਿ ਪਹਿ ਆਏ ॥

mil sabh hee jadupat peh aae |

அனைவரும் சேர்ந்து ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் வந்தனர்

ਦੀਨ ਭਾਤਿ ਹੁਇ ਅਤਿ ਘਿਘਿਆਏ ॥੧੯੩੫॥

deen bhaat hue at ghighiaae |1935|

உயிரினங்களும் வைக்கோல்களும் எரியத் தொடங்கியதும், யாதவ வீரர்கள் அனைவரும் மிகுந்த சந்தேகத்துடன் கிருஷ்ணரிடம் வந்து அழுதுகொண்டே தங்கள் துன்பங்களைச் சொல்லத் தொடங்கினர்.1935.

ਸਭ ਜਾਦੋ ਬਾਚ ॥

sabh jaado baach |

அனைத்து யாதவர்களின் பேச்சு:

ਚੌਪਈ ॥

chauapee |

சௌபாய்

ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਹਮਰੀ ਰਛਾ ਕੀਜੈ ॥

prabh joo hamaree rachhaa keejai |

ஆண்டவரே! எங்களை பாதுகாக்க

ਜੀਵ ਰਾਖ ਇਨ ਸਭ ਕੋ ਲੀਜੈ ॥

jeev raakh in sabh ko leejai |

“இறைவா! எங்களைப் பாதுகாத்து இந்த உயிரினங்கள் அனைத்தையும் காப்பாற்றுங்கள்

ਆਪਹਿ ਕੋਊ ਉਪਾਵ ਬਤਈਯੈ ॥

aapeh koaoo upaav bateeyai |

நீங்களே ஒரு தீர்வு சொல்லுங்கள்.

ਕੈ ਭਜੀਐ ਕੈ ਜੂਝ ਮਰਈਯੈ ॥੧੯੩੬॥

kai bhajeeai kai joojh mareeyai |1936|

ஏதாவது பரிகாரம் சொல்லுங்கள், அதனால் நாம் சண்டையிட்டு இறக்கலாம் அல்லது ஓடிவிடலாம்.1936.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਤਿਨ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਸੁਨਿ ਕੈ ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਗਿਰਿ ਕਉ ਸੰਗਿ ਪਾਇਨ ਕੇ ਮਸਕਿਯੋ ॥

tin kee bateeyaa sun kai prabh joo gir kau sang paaein ke masakiyo |

அவர்களின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட கிருஷ்ணன் மலையை தன் கால்களால் நசுக்கினார்.

ਨ ਸਕਿਯੋ ਸਹ ਭਾਰ ਸੁ ਤਾ ਪਗ ਕੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਜਲ ਲਉ ਧਸਕਿਯੋ ॥

n sakiyo sah bhaar su taa pag ko kab sayaam bhanai jal lau dhasakiyo |

அவர்களின் பேச்சைக் கேட்ட இறைவன் மலையைத் தன் கால்களால் அழுத்தினான், மலை அவனுடைய எடையைத் தாங்க முடியாமல் கீழே மூழ்கியது.

ਉਸਕਿਯੋ ਗਿਰਿ ਊਰਧ ਕੋ ਧਸਿ ਕੈ ਕੋਊ ਪਾਵਕ ਜੀਵ ਜਰਾ ਨ ਸਕਿਯੋ ॥

ausakiyo gir aooradh ko dhas kai koaoo paavak jeev jaraa na sakiyo |

கீழே மூழ்கிய பிறகு, மலை மேலே உயர்ந்தது, இந்த வழியில், நெருப்பால் யாரையும் எரிக்க முடியவில்லை

ਜਦੁਬੀਰ ਹਲੀ ਤਿਹ ਸੈਨ ਮੈ ਕੂਦਿ ਪਰੇ ਨ ਹਿਯਾ ਤਿਨ ਕੌ ਕਸਿਕਿਯੋ ॥੧੯੩੭॥

jadubeer halee tih sain mai kood pare na hiyaa tin kau kasikiyo |1937|

அதே சமயம் கிருஷ்ணனும் பல்ராமும் சத்தமின்றி எதிரியின் படையில் குதித்தனர்.1937.

ਏਕਹਿ ਹਾਥਿ ਗਦਾ ਗਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਭੂਪਤਿ ਕੇ ਬਹੁਤੇ ਭਟ ਮਾਰੇ ॥

ekeh haath gadaa geh sayaam joo bhoopat ke bahute bhatt maare |

கிருஷ்ணர் தனது சூலாயுதத்தை கையில் பிடித்தபடி அரசனின் பல வீரர்களைக் கொன்றார்

ਅਉਰ ਘਨੇ ਅਸਵਾਰ ਹਨੇ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਘਨੇ ਗਜਿ ਕੈ ਭੁਇ ਪਾਰੇ ॥

aaur ghane asavaar hane bin praan ghane gaj kai bhue paare |

பல குதிரை வீரர்களைக் கொன்று தரையில் வீழ்த்தினான்

ਪਾਇਨ ਪੰਤ ਹਨੇ ਅਗਨੇ ਰਥ ਤੋਰਿ ਰਥੀ ਬਿਰਥੀ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ॥

paaein pant hane agane rath tor rathee birathee kar ddaare |

அவர் காலால் சென்ற வீரர்களை அழித்தார் மற்றும் தேர் ஓட்டுபவர்களின் தேர்களை பறித்தார்.

ਜੀਤ ਭਈ ਜਦੁਬੀਰ ਕੀ ਯੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਸਭ ਯੋ ਅਰਿ ਹਾਰੇ ॥੧੯੩੮॥

jeet bhee jadubeer kee yo kab sayaam kahai sabh yo ar haare |1938|

இவ்வாறே அனைத்து வீரர்களையும் கொன்று கிருஷ்ணர் வெற்றி பெற்றார், எதிரிகள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.1938.

ਜੋ ਭਟ ਸ੍ਯਾਮ ਸੋ ਜੂਝ ਕੋ ਆਵਤ ਜੂਝਤ ਹੈ ਸੁ ਲਗੇ ਭਟ ਭੀਰ ਨ ॥

jo bhatt sayaam so joojh ko aavat joojhat hai su lage bhatt bheer na |

கிருஷ்ணனுடன் போரிட வந்த வீரர்கள் தீவிர ஆர்வத்துடன் போரிட்டனர்

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕੇ ਤੇਜ ਕੇ ਅਗ੍ਰ ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਧਰੈ ਕੋਊ ਧੀਰ ਨ ॥

sree brijanaath ke tej ke agr kahai kab sayaam dharai koaoo dheer na |

கிருஷ்ணனின் வலிமைக்கு முன் என்று கவிஞர் ஷ்யாம் கூறுகிறார். எந்த வீரனும் பொறுமை காக்க முடியாது.

ਭੂਪਤਿ ਦੇਖ ਦਸਾ ਤਿਨ ਕੀ ਸੁ ਕਹਿਓ ਇਹ ਭਾਤਿ ਭਯੋ ਅਤਿ ਹੀ ਰਨ ॥

bhoopat dekh dasaa tin kee su kahio ih bhaat bhayo at hee ran |

அவர்களின் நிலையைக் கண்ட மன்னன் (உக்ரசைன்) மிகக் கடுமையான போர் நடப்பதாகக் கூறினான்.

ਮਾਨੋ ਤੰਬੋਲੀ ਹੀ ਕੀ ਸਮ ਹ੍ਵੈ ਨ੍ਰਿਪ ਫੇਰਤ ਪਾਨਨ ਕੀ ਜਿਮ ਬੀਰਨਿ ॥੧੯੩੯॥

maano tanbolee hee kee sam hvai nrip ferat paanan kee jim beeran |1939|

போர்க்களத்தில் போர்வீரர்களின் அவல நிலையைக் கண்டு அரசன் உகர்சைன், “வெற்றிலை மெல்லுவது போல் படையை அழிக்கும் மன்னன் ஜராசந்தன் வெற்றிலை போன்றவன்.1939.

ਇਤ ਕੋਪ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕੈ ਮੁਸਲੀਧਰ ਸਤ੍ਰਨ ਸੈਨ ਭਲੇ ਝਕਝੋਰਿਯੋ ॥

eit kop gadaa geh kai musaleedhar satran sain bhale jhakajhoriyo |

இதனால் ஆத்திரமடைந்த பலராமன் சூலாயுதத்தை எடுத்து எதிரி படையை நன்றாக வீழ்த்தினான்.

ਜੋ ਭਟ ਆਇ ਭਿਰੇ ਸਮੁਹੇ ਤਿਹ ਏਕ ਚਪੇਟਹਿ ਸੋ ਸਿਰੁ ਤੋਰਿਯੋ ॥

jo bhatt aae bhire samuhe tih ek chapetteh so sir toriyo |

அந்தப் பக்கம் பலராம் ஆத்திரத்தில் தனது சூலாயுதத்தை கையில் எடுத்துக்கொண்டு, எதிரியின் படையையும், தன்னை எதிர்கொண்ட வீரனையும் கடுமையாக உலுக்கி, ஒரு தூக்கத்தில் கூட தலையை உடைத்தார்.

ਅਉਰ ਜਿਤੀ ਚਤੁਰੰਗ ਚਮੂੰ ਤਿਨ ਕੋ ਮੁਖ ਐਸੀ ਹੀ ਭਾਤਿ ਸੋ ਮੋਰਿਯੋ ॥

aaur jitee chaturang chamoon tin ko mukh aaisee hee bhaat so moriyo |

நால்வர்ணப் படை எந்தளவுக்கு இருந்ததோ, அவ்வாறே அவர்களின் முகங்களும் வளைந்திருக்கும்.

ਜੀਤ ਲਏ ਸਭ ਹੀ ਅਰਿਵਾ ਤਿਨ ਤੇ ਅਜਿਤਿਓ ਭਟ ਏਕ ਨ ਛੋਰਿਯੋ ॥੧੯੪੦॥

jeet le sabh hee arivaa tin te ajitio bhatt ek na chhoriyo |1940|

எஞ்சியிருந்த அனைத்து எதிரிகளின் படையையும் தோற்கடித்து முற்றிலும் வெற்றி பெற்றார்.1940.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਹਲੀ ਮਿਲਿ ਭ੍ਰਾਤ ਦੁਹੂੰ ਜਬ ਸੈਨ ਸਬੈ ਤਿਹ ਭੂਪ ਕੋ ਮਾਰਿਯੋ ॥

kaanrah halee mil bhraat duhoon jab sain sabai tih bhoop ko maariyo |

இரு சகோதரர்களான கிருஷ்ணனும் பலராமனும் சேர்ந்து மன்னனின் (ஜராசந்தன்) முழுப் படையையும் கொன்றனர்.

ਸੋ ਕੋਊ ਜੀਤ ਬਚਿਯੋ ਤਿਹ ਤੇ ਜਿਨਿ ਦਾਤਨ ਘਾਸ ਗਹਿਓ ਬਲੁ ਹਾਰਿਯੋ ॥

so koaoo jeet bachiyo tih te jin daatan ghaas gahio bal haariyo |

சகோதரர்கள் கிருஷ்ணா மற்றும் பல்ராம் இருவரும் சேர்ந்து எதிரியின் முழு இராணுவத்தையும் கொன்றபோது, அவரால் மட்டுமே தன்னைக் காப்பாற்ற முடியும், புல்-வைகளை வாயில் திணித்தவர், அவர்களின் அடைக்கலத்தில் இருந்தார்.