ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்

பக்கம் - 300

ਨੰਦ ਕੇ ਧਾਮ ਗਯੋ ਤਬ ਹੀ ਬਹੁ ਆਦਰ ਤਾਹਿ ਕਰਿਯੋ ਨੰਦ ਰਾਨੀ ॥

nand ke dhaam gayo tab hee bahu aadar taeh kariyo nand raanee |

வாசுதேவ் கூறியதை ஏற்று, பிராமண கர்க் கோகுலத்தை நோக்கி விரைந்து சென்று நந்தின் வீட்டை அடைந்தார், அங்கு அவரை நந்தின் மனைவி அன்புடன் வரவேற்றார்.

ਨਾਮੁ ਸੁ ਕ੍ਰਿਸਨ ਕਹਿਓ ਇਹ ਕੋ ਕਰਿ ਮਾਨ ਲਈ ਇਹ ਬਾਤ ਬਖਾਨੀ ॥

naam su krisan kahio ih ko kar maan lee ih baat bakhaanee |

பிராமணர் சிறுவனுக்கு கிருஷ்ணா என்ற பெயரை வைத்தார், அது அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது, பின்னர் அவர், சிறுவன் பிறந்த தேதி மற்றும் நேரத்தை ஆய்வு செய்து, சிறுவனின் வாழ்க்கையில் வரும் மர்மமான நிகழ்வுகளை சுட்டிக்காட்டினார்.96.

ਲਾਇ ਲਗੰਨ ਨਛਤ੍ਰਨ ਸੋਧਿ ਕਹੀ ਸਮਝਾਇ ਅਕਥ ਕਹਾਨੀ ॥੯੬॥

laae lagan nachhatran sodh kahee samajhaae akath kahaanee |96|

(கர்கா) விடாமுயற்சியைப் பயன்படுத்துவதன் மூலமும் விண்மீன்களை மாற்றியமைப்பதன் மூலமும் (கிருஷ்ணரின்) சொல்லப்படாத கதையை விவரித்தார். 96.

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

டோஹ்ரா

ਕ੍ਰਿਸਨ ਨਾਮ ਤਾ ਕੋ ਧਰਿਯੋ ਗਰਗਹਿ ਮਨੈ ਬਿਚਾਰਿ ॥

krisan naam taa ko dhariyo garageh manai bichaar |

கர்கா மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டு அவனுக்கு 'கிரிசன்' என்று பெயரிட்டாள்.

ਸਿਆਮ ਪਲੋਟੈ ਪਾਇ ਜਿਹ ਇਹ ਸਮ ਮਨੋ ਮੁਰਾਰਿ ॥੯੭॥

siaam palottai paae jih ih sam mano muraar |97|

கர்க் மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டு அந்தச் சிறுவனுக்கு கிருஷ்ணன் என்ற பெயரைச் சூட்டி, சிறுவன் தன் கால்களை உயர்த்தியபோது, பண்டிதருக்கு அவன் விஷ்ணுவைப் போலவே இருப்பதாகத் தோன்றியது.97.

ਸੁਕਲ ਬਰਨ ਸਤਿਜੁਗਿ ਭਏ ਪੀਤ ਬਰਨ ਤ੍ਰੇਤਾਇ ॥

sukal baran satijug bhe peet baran tretaae |

சத்யுகத்தில், வெள்ளை நிறத்தில் (ஹன்சாவதாரம்) மாறியது மற்றும் திரேதாவில், மஞ்சள் நிறத்தில் (கவசம் அணிந்த ராமர்) ஆனது.

ਪੀਤ ਬਰਨ ਪਟ ਸਿਆਮ ਤਨ ਨਰ ਨਾਹਨਿ ਕੇ ਨਾਹਿ ॥੯੮॥

peet baran patt siaam tan nar naahan ke naeh |98|

கறுப்பு நிறம் சத்யுகத்தின் அடையாளமும், திரேதாவின் மஞ்சள் நிறமும், ஆனால் மஞ்சள் நிற ஆடைகளை அணிவது மற்றும் கருமை நிற உடலைக் கொண்டிருப்பது, இவை இரண்டும் சாதாரண மனிதர்களின் குணாதிசயங்கள் அல்ல.98.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਅੰਨ੍ਰਯ ਦਯੋ ਗਰਗੈ ਜਬ ਨੰਦਹਿ ਤਉ ਉਠਿ ਕੈ ਜਮੁਨਾ ਤਟਿ ਆਯੋ ॥

anray dayo garagai jab nandeh tau utth kai jamunaa tatt aayo |

நந்த் கார்க்கிற்கு சோளப் பிச்சை அளித்தபோது, அனைத்தையும் எடுத்துக் கொண்டு உணவு சமைப்பதற்காக யமுனைக் கரைக்கு வந்தார்.

ਨ੍ਰਹਾਇ ਕਟੈ ਕਰਿ ਕੈ ਧੁਤੀਆ ਹਰਿ ਕੋ ਅਰੁ ਦੇਵਨ ਭੋਗ ਲਗਾਯੋ ॥

nrahaae kattai kar kai dhuteea har ko ar devan bhog lagaayo |

ஸ்நானம் செய்துவிட்டு, பகவான் கிருஷ்ணரை நினைத்துக் கொண்டே, தேவர்களுக்கும், இறைவனுக்கும் உணவு அளித்தார்

ਆਇ ਗਏ ਨੰਦ ਲਾਲ ਤਬੈ ਕਰ ਸੋ ਗਹਿ ਕੈ ਅਪੁਨੇ ਮੁਖ ਪਾਯੋ ॥

aae ge nand laal tabai kar so geh kai apune mukh paayo |

நந்தனின் மகன் அங்கு வந்து கர்கின் கையிலிருந்து உணவை எடுத்து சாப்பிட்டான்

ਚਕ੍ਰਤ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ਪੇਖਿ ਤਬੈ ਤਿਹ ਅੰਨ੍ਰਯ ਸਭੈ ਇਨ ਭੀਟਿ ਗਵਾਯੋ ॥੯੯॥

chakrat hvai gayo pekh tabai tih anray sabhai in bheett gavaayo |99|

பிராமணன், ஆச்சரியத்துடன், இதைப் பார்த்து, இந்த சிறுவன் தனது தீண்டலினால் தனது உணவை அழித்துவிட்டதாக நினைக்க ஆரம்பித்தான்.99.

ਫੇਰਿ ਬਿਚਾਰ ਕਰਿਯੋ ਮਨ ਮੈ ਇਹ ਤੇ ਨਹਿ ਬਾਲਕ ਪੈ ਹਰਿ ਜੀ ਹੈ ॥

fer bichaar kariyo man mai ih te neh baalak pai har jee hai |

(கர்கா) மீண்டும் மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டான், (இது) குழந்தை அல்ல, ஹரிஜியே.

ਮਾਨਸ ਪੰਚ ਭੂ ਆਤਮ ਕੋ ਮਿਲਿ ਕੈ ਤਿਨ ਸੋ ਕਰਤਾ ਸਰਜੀ ਹੈ ॥

maanas panch bhoo aatam ko mil kai tin so karataa sarajee hai |

பண்டிதர் மனதில் இருந்தாலும், அவர் எப்படி சிறுவனாக இருக்க முடியும்?, இது ஏதோ ஒரு மாயை. படைப்பாளி இந்த உலகத்தை மனம், ஐந்து கூறுகள் மற்றும் ஆன்மாவின் ஒருமைப்பாட்டுடன் படைத்துள்ளார்

ਯਾਦ ਕਰੀ ਮਮਤਾ ਇਹ ਕਾਰਨ ਮਧ ਕੋ ਦੂਰ ਕਰੈ ਕਰਜੀ ਹੈ ॥

yaad karee mamataa ih kaaran madh ko door karai karajee hai |

நான் நந்த் லாலை மட்டும் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன், இது என்னுடைய மாயையாக இருக்கும்

ਮੂੰਦ ਲਈ ਤਿਹ ਕੀ ਮਤਿ ਯੌ ਪਟ ਸੌ ਤਨ ਢਾਪਤ ਜਿਉ ਦਰਜੀ ਹੈ ॥੧੦੦॥

moond lee tih kee mat yau patt sau tan dtaapat jiau darajee hai |100|

அந்த பிராமணனால் அடையாளம் காண முடியவில்லை, தையல்காரன் உடலை துணியால் மூடுவது போல அவனது புத்தி மூடியது.100.

ਨੰਦ ਕੁਮਾਰ ਤ੍ਰਿਬਾਰ ਭਯੋ ਜਬ ਤੋ ਮਨਿ ਬਾਮਨ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥

nand kumaar tribaar bhayo jab to man baaman krodh kario hai |

இதே போல் மூன்று முறை நடந்தபோது பிராமணனின் மனம் ஆத்திரத்தால் நிறைந்தது

ਮਾਤ ਖਿਝੀ ਜਸੁਦਾ ਹਰਿ ਕੋ ਗਹਿ ਕੈ ਉਰ ਆਪਨੇ ਲਾਇ ਧਰਿਓ ਹੈ ॥

maat khijhee jasudaa har ko geh kai ur aapane laae dhario hai |

அம்மா யசோதா இப்படிச் சொல்லி அழுதாள், அவள் கிருஷ்ணனைத் தன் மார்போடு அணைத்துக் கொண்டாள்

ਬੋਲ ਉਠੇ ਭਗਵਾਨ ਤਬੈ ਇਹ ਦੋਸ ਨ ਹੈ ਮੁਹਿ ਯਾਦ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥

bol utthe bhagavaan tabai ih dos na hai muhi yaad kario hai |

அப்போது கிருஷ்ணர், இதற்கு அவர் மீது குற்றம் இல்லை, இந்த பிராமணர் தான் குற்றம் சொல்ல வேண்டும் என்றார்.

ਪੰਡਿਤ ਜਾਨ ਲਈ ਮਨ ਮੈ ਉਠ ਕੈ ਤਿਹ ਕੇ ਤਬ ਪਾਇ ਪਰਿਓ ਹੈ ॥੧੦੧॥

panddit jaan lee man mai utth kai tih ke tab paae pario hai |101|

உணவு உண்பதற்காக அவர் என்னை மூன்று முறை நினைவு கூர்ந்தார், நான் அதைக் கேட்டு அங்கு சென்றேன், பிராமணர் மனதில் உணர்ந்து எழுந்து, கிருஷ்ணரின் பாதங்களைத் தொட்டார்.101.

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

டோஹ்ரா

ਨੰਦ ਦਾਨ ਤਾ ਕੌ ਦਯੋ ਕਹ ਲਉ ਕਹੋ ਸੁਨਾਇ ॥

nand daan taa kau dayo kah lau kaho sunaae |

பிராமணனுக்கு நந்தன் செய்த தொண்டு விவரிக்க முடியாது

ਗਰਗ ਆਪਨੇ ਘਰਿ ਚਲਿਯੋ ਮਹਾ ਪ੍ਰਮੁਦ ਮਨਿ ਪਾਇ ॥੧੦੨॥

garag aapane ghar chaliyo mahaa pramud man paae |102|

மகிழ்ச்சியான மனதுடன் கார்க் தன் வீட்டிற்குச் சென்றார்.102.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਨਾਮਕਰਨ ਬਰਨਨੰ ॥

eit sree bachitr naattak granthe krisanaavataare naamakaran barananan |

பச்சிட்டர் நாடகத்தில் பெயர் சூட்டும் விழாவின் விளக்கத்தின் முடிவு.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਬਾਲਕ ਰੂਪ ਧਰੇ ਹਰਿ ਜੀ ਪਲਨਾ ਪਰ ਝੂਲਤ ਹੈ ਤਬ ਕੈਸੇ ॥

baalak roop dhare har jee palanaa par jhoolat hai tab kaise |

அப்புறம் எப்படி ஹரிஜி குழந்தை வடிவில் தொட்டிலில் ஊஞ்சலாடுகிறார்?

ਮਾਤ ਲਡਾਵਤ ਹੈ ਤਿਹ ਕੌ ਔ ਝੁਲਾਵਤ ਹੈ ਕਰਿ ਮੋਹਿਤ ਕੈਸੇ ॥

maat laddaavat hai tih kau aau jhulaavat hai kar mohit kaise |

கிருஷ்ணர் சிறுவனின் உருவில் தொட்டிலில் ஊஞ்சலாடுகிறார், அவரது தாயார் அவரை பாசத்துடன் ஊசலாடுகிறார்.

ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਉਪਮਾ ਅਤਿ ਹੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੀ ਮੁਖ ਤੇ ਫੁਨਿ ਐਸੇ ॥

taa chhab kee upamaa at hee kab sayaam kahee mukh te fun aaise |

கவிஞர் ஷியாம் கவி தனது முகத்தில் இருந்து இவ்வாறு கூறியுள்ளார்.

ਭੂਮਿ ਦੁਖੀ ਮਨ ਮੈ ਅਤਿ ਹੀ ਜਨੁ ਪਾਲਤ ਹੈ ਰਿਪੁ ਦੈਤਨ ਜੈਸੇ ॥੧੦੩॥

bhoom dukhee man mai at hee jan paalat hai rip daitan jaise |103|

இந்த அழகிய காட்சியின் உருவகத்தை கவிஞர் இவ்வாறு வர்ணித்துள்ளார், பூமி எப்படி நண்பர்களையும் எதிரிகளையும் சமமாகப் பேணுகிறதோ, அதுபோலவே, கிருஷ்ணரை வளர்ப்பதில் உள்ள சிரமங்களின் சாத்தியக்கூறுகளை நன்கு அறிந்த அன்னை யசோதா, சுஸ்தாவாக இருக்கிறார்.

ਭੂਖ ਲਗੀ ਜਬ ਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਤਬ ਪੈ ਜਸੁਧਾ ਥਨ ਕੌ ਤਿਨਿ ਚਾਹਿਯੋ ॥

bhookh lagee jab hee har ko tab pai jasudhaa than kau tin chaahiyo |

கிருஷ்ணர் பசி எடுத்ததும், தன் தாய் யசோதாவின் பாலை குடிக்க விரும்பினார்

ਮਾਤ ਉਠੀ ਨ ਭਯੋ ਮਨ ਕ੍ਰੁਧ ਤਬੈ ਪਗ ਸੋ ਮਹਿ ਗੋਡ ਕੈ ਬਾਹਿਯੋ ॥

maat utthee na bhayo man krudh tabai pag so meh godd kai baahiyo |

அவன் கால் பலமாக நகர்த்த, அம்மா கோபம் கொள்ளாமல் எழுந்தாள்

ਤੇਲ ਧਰਿਓ ਅਰੁ ਘੀਉ ਭਰਿਓ ਛੁਟਿ ਭੂਮਿ ਪਰਿਯੋ ਜਸੁ ਸ੍ਯਾਮ ਸਰਾਹਿਯੋ ॥

tel dhario ar gheeo bhario chhutt bhoom pariyo jas sayaam saraahiyo |

எண்ணெயும் நெய்யும் நிறைந்த இந்தப் பாத்திரங்கள் அவள் கைகளிலிருந்து பூமியில் விழுந்தன

ਹੋਤ ਕੁਲਾਹਲ ਮਧ ਪੁਰੀ ਧਰਨੀ ਕੋ ਮਨੋ ਸਭ ਸੋਕ ਸੁ ਲਾਹਿਯੋ ॥੧੦੪॥

hot kulaahal madh puree dharanee ko mano sabh sok su laahiyo |104|

கவிஞர் ஷியாம் இந்தக் காட்சியை தனது கற்பனையில் காட்சிப்படுத்தினார், மறுபுறம், புட்னாவின் கொலையைப் பற்றி கேள்விப்பட்டபோது, பிரஜா நாட்டில் பெரும் கொந்தளிப்பு ஏற்பட்டது, பூமியின் துன்பம் முடிவுக்கு வந்தது.104.

ਧਾਇ ਗਏ ਬ੍ਰਿਜ ਲੋਕ ਸਬੈ ਹਰਿ ਜੀ ਤਿਨ ਅਪਨੇ ਕੰਠ ਲਗਾਏ ॥

dhaae ge brij lok sabai har jee tin apane kantth lagaae |

பிரஜாவின் மக்கள் அனைவரும் ஓடி வந்து கிருஷ்ணரை அணைத்துக் கொண்டனர்

ਅਉਰ ਸਭੈ ਬ੍ਰਿਜ ਲੋਕ ਬਧੂ ਮਿਲਿ ਭਾਤਨ ਭਾਤਨ ਮੰਗਲ ਗਾਏ ॥

aaur sabhai brij lok badhoo mil bhaatan bhaatan mangal gaae |

பிரஜா நாட்டுப் பெண்கள் பல்வேறு வகையான மகிழ்ச்சிப் பாடல்களைப் பாடத் தொடங்கினர்

ਭੂਮਿ ਹਲੀ ਨਭ ਯੋ ਇਹ ਕਉਤਕ ਬਾਰਨ ਭੇਦ ਯੌ ਭਾਖਿ ਸੁਨਾਏ ॥

bhoom halee nabh yo ih kautak baaran bhed yau bhaakh sunaae |

பூமி அதிர்ந்தது மற்றும் வானத்தில் ஒரு (கடுமையான) நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டது. இந்த வித்தியாசத்தை பெண்கள் ('பரன்') விளக்கினர்.

ਚਕ੍ਰਤ ਬਾਤ ਭਏ ਸੁਨਿ ਕੈ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਤਿਨ ਸਾਚ ਨ ਲਾਏ ॥੧੦੫॥

chakrat baat bhe sun kai apane man mai tin saach na laae |105|

பூமி அதிர்ந்தது, குழந்தைகள் பூதனைக் கொன்றதைப் பற்றிய பல்வேறு கதைகளைச் சொல்லத் தொடங்கினர், அதைக் கேட்டு அனைவரும் தங்கள் மனதில் ஆச்சரியப்பட்டு, இந்த உண்மை அத்தியாயத்தை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்கினார்கள்.105.