ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்

பக்கம் - 310

ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਬਨਿਯੋ ਇਹ ਕੋ ਕਹ ਕੈ ਇਹ ਤਾਹਿ ਸਰਾਹਤ ਦਾਈ ॥

sundar roop baniyo ih ko kah kai ih taeh saraahat daaee |

அவரது வடிவம் மிகவும் அழகாக இருந்தது, அனைவரும் அவரைப் பாராட்டினர்

ਗ੍ਵਾਰ ਸਨੈ ਬਨ ਬੀਚ ਫਿਰੈ ਕਬਿ ਨੈ ਉਪਮਾ ਤਿਹ ਕੀ ਲਖਿ ਪਾਈ ॥

gvaar sanai ban beech firai kab nai upamaa tih kee lakh paaee |

அவரது வடிவம் மிகவும் அழகாக இருந்தது, அனைவரும் அவரைப் பாராட்டினர்

ਕੰਸਹਿ ਕੇ ਬਧ ਕੇ ਹਿਤ ਕੋ ਜਨੁ ਬਾਲ ਚਮੂੰ ਭਗਵਾਨਿ ਬਨਾਈ ॥੧੮੯॥

kanseh ke badh ke hit ko jan baal chamoon bhagavaan banaaee |189|

கிருஷ்ணரைக் காட்டில் கோப சிறுவர்களுடன் பார்த்த கவிஞர், கன்சனைக் கொல்வதற்கு இறைவன் படையைத் தயார் செய்ததாகக் கூறுகிறார்.189.

ਕਬਿਤੁ ॥

kabit |

கேபிட்

ਕਮਲ ਸੋ ਆਨਨ ਕੁਰੰਗ ਤਾ ਕੇ ਬਾਕੇ ਨੈਨ ਕਟਿ ਸਮ ਕੇਹਰਿ ਮ੍ਰਿਨਾਲ ਬਾਹੈ ਐਨ ਹੈ ॥

kamal so aanan kurang taa ke baake nain katt sam kehar mrinaal baahai aain hai |

அவரது முகம் தாமரை போன்றது, கண்கள் வெற்றிகரமானது, அவரது இடுப்பு இரும்பு போன்றது, அவரது கைகள் தாமரை போன்ற நீண்டது.

ਕੋਕਿਲ ਸੋ ਕੰਠ ਕੀਰ ਨਾਸਕਾ ਧਨੁਖ ਭਉ ਹੈ ਬਾਨੀ ਸੁਰ ਸਰ ਜਾਹਿ ਲਾਗੈ ਨਹਿ ਚੈਨ ਹੈ ॥

kokil so kantth keer naasakaa dhanukh bhau hai baanee sur sar jaeh laagai neh chain hai |

அவனுடைய தொண்டை இரவியின் தொண்டை போலவும், மூக்குத்தி கிளியைப் போலவும், புருவங்கள் வில் போலவும், பேச்சு கங்கையைப் போலவும் இருக்கிறது.

ਤ੍ਰੀਅਨਿ ਕੋ ਮੋਹਤਿ ਫਿਰਤਿ ਗ੍ਰਾਮ ਆਸ ਪਾਸ ਬ੍ਰਿਹਨ ਕੇ ਦਾਹਬੇ ਕੋ ਜੈਸੇ ਪਤਿ ਰੈਨ ਹੈ ॥

treean ko mohat firat graam aas paas brihan ke daahabe ko jaise pat rain hai |

பெண்களை வசீகரிப்பதில், சந்திரனைப் போல பக்கத்து கிராமங்களுக்குச் சென்று, வானத்தில் நகர்ந்து, காதல் நோய்வாய்ப்பட்ட பெண்களை உற்சாகப்படுத்துகிறார்.

ਪੁਨਿ ਮੰਦਿ ਮਤਿ ਲੋਕ ਕਛੁ ਜਾਨਤ ਨ ਭੇਦ ਯਾ ਕੋ ਏਤੇ ਪਰ ਕਹੈ ਚਰਵਾਰੋ ਸ੍ਯਾਮ ਧੇਨ ਹੈ ॥੧੯੦॥

pun mand mat lok kachh jaanat na bhed yaa ko ete par kahai charavaaro sayaam dhen hai |190|

புத்தி குறைந்த மனிதர்கள், இந்த ரகசியத்தை அறியாமல், உயர்ந்த குணங்கள் கொண்ட கிருஷ்ணரை வெறும் மாடு மேய்ப்பவர் என்று அழைக்கிறார்கள்.190.

ਗੋਪੀ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਸੋ ॥

gopee baach kaanrah joo so |

கிருஷ்ணரை நோக்கி கோபியர்களின் பேச்சு:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਹੋਇ ਇਕਤ੍ਰ ਬਧੂ ਬ੍ਰਿਜ ਕੀ ਸਭ ਬਾਤ ਕਹੈ ਮੁਖ ਤੇ ਇਹ ਸ੍ਯਾਮੈ ॥

hoe ikatr badhoo brij kee sabh baat kahai mukh te ih sayaamai |

பிரஜ்-பூமி பெண்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி கிருஷ்ணரிடம் இதைச் சொல்ல ஆரம்பித்தனர்.

ਆਨਨ ਚੰਦ ਬਨੇ ਮ੍ਰਿਗ ਸੇ ਦ੍ਰਿਗ ਰਾਤਿ ਦਿਨਾ ਬਸਤੋ ਸੁ ਹਿਯਾ ਮੈ ॥

aanan chand bane mrig se drig raat dinaa basato su hiyaa mai |

பிரஜாவின் பெண்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி, அவர் முகம் கருமையாக இருந்தாலும், அவரது முகம் சந்திரனைப் போல, கண்கள் காளையைப் போல, அவர் இரவும் பகலும் நம் இதயத்தில் தங்கியிருப்பார் என்று தங்களுக்குள் பேசிக்கொள்கிறார்கள்.

ਬਾਤ ਨਹੀ ਅਰਿ ਪੈ ਇਹ ਕੀ ਬਿਰਤਾਤ ਲਖਿਯੋ ਹਮ ਜਾਨ ਜੀਯਾ ਮੈ ॥

baat nahee ar pai ih kee birataat lakhiyo ham jaan jeeyaa mai |

எதிரிகளால் எதுவும் பாதிக்க முடியாது. இந்த உண்மையை நாங்கள் எங்கள் இதயத்தில் கற்றுக்கொண்டோம்.

ਕੈ ਡਰਪੈ ਹਰ ਕੇ ਹਰਿ ਕੋ ਛਪਿ ਮੈਨ ਰਹਿਯੋ ਅਬ ਲਉ ਤਨ ਯਾ ਮੈ ॥੧੯੧॥

kai ddarapai har ke har ko chhap main rahiyo ab lau tan yaa mai |191|

நண்பரே! அவரைப் பற்றி அறிந்ததும் உள்ளத்தில் பயம் வெளிப்பட்டு, கிருஷ்ணரின் உடலில் அன்புக் கடவுள் குடிகொண்டிருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.191.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ॥

kaanrah joo baach |

கிருஷ்ணரின் பேச்சு:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਸੰਗ ਹਲੀ ਹਰਿ ਜੀ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰ ਕਹੀ ਸਭ ਤੀਰ ਸੁਨੋ ਇਹ ਭਈਯਾ ॥

sang halee har jee sabh gvaar kahee sabh teer suno ih bheeyaa |

கோபியர்கள் அனைவரும் கிருஷ்ணனுடன் சென்று அவரிடம் சொன்னார்கள்.

ਰੂਪ ਧਰੋ ਅਵਤਾਰਨ ਕੋ ਤੁਮ ਬਾਤ ਇਹੈ ਗਤਿ ਕੀ ਸੁਰ ਗਈਯਾ ॥

roop dharo avataaran ko tum baat ihai gat kee sur geeyaa |

உங்கள் மகத்துவத்தை யாரும் அறிய முடியாத அவதாரமாக நீங்கள் உங்களை வெளிப்படுத்தப் போகிறீர்கள்

ਨ ਹਮਰੋ ਅਬ ਕੋ ਇਹ ਰੂਪ ਸਬੈ ਜਗ ਮੈ ਕਿਨਹੂੰ ਲਖ ਪਈਯਾ ॥

n hamaro ab ko ih roop sabai jag mai kinahoon lakh peeyaa |

கிருஷ்ணா சொன்னார், "என்னுடைய ஆளுமை பற்றி யாரும் தெரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள்.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹਿਯੋ ਹਮ ਖੇਲ ਕਰੈ ਜੋਊ ਹੋਇ ਭਲੋ ਮਨ ਕੋ ਪਰਚਈਯਾ ॥੧੯੨॥

kaanrah kahiyo ham khel karai joaoo hoe bhalo man ko paracheeyaa |192|

மனதை மகிழ்விப்பதற்காக மட்டுமே எனது எல்லா நாடகங்களையும் காட்சிப்படுத்துகிறேன்.

ਤਾਲ ਭਲੇ ਤਿਹ ਠਉਰ ਬਿਖੈ ਸਭ ਹੀ ਜਨ ਕੇ ਮਨ ਕੇ ਸੁਖਦਾਈ ॥

taal bhale tih tthaur bikhai sabh hee jan ke man ke sukhadaaee |

அந்த இடத்தில் அழகான தொட்டிகள் இருந்தன, அது மனதில் இடத்தை உருவாக்கியது

ਸੇਤ ਸਰੋਵਰ ਹੈ ਅਤਿ ਹੀ ਤਿਨ ਮੈ ਸਰਮਾ ਸਸਿ ਸੀ ਦਮਕਾਈ ॥

set sarovar hai at hee tin mai saramaa sas see damakaaee |

அவற்றில் அழகான வெள்ளைப் பூக்களால் ஜொலிக்கும் தொட்டி ஒன்று இருந்தது.

ਮਧਿ ਬਰੇਤਨ ਕੀ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਨੈ ਮੁਖ ਤੇ ਇਮ ਭਾਖਿ ਸੁਨਾਈ ॥

madh baretan kee upamaa kab nai mukh te im bhaakh sunaaee |

அந்தத் தொட்டிக்குள் ஒரு மேடு வெளிப்பட்டு, வெண்மையான பூக்களைப் பார்த்ததும் கவிஞருக்குத் தோன்றியது பூமி,

ਲੋਚਨ ਸਉ ਕਰਿ ਕੈ ਬਸੁਧਾ ਹਰਿ ਕੇ ਇਹ ਕਉਤਕ ਦੇਖਨਿ ਆਈ ॥੧੯੩॥

lochan sau kar kai basudhaa har ke ih kautak dekhan aaee |193|

நூற்றுக்கணக்கான கண்களுடன், கிருஷ்ணனின் அற்புதமான நாடகத்தைப் பார்க்க வந்திருக்கிறார்.193.

ਰੂਪ ਬਿਰਾਜਤ ਹੈ ਅਤਿ ਹੀ ਜਿਨ ਕੋ ਪਿਖ ਕੈ ਮਨ ਆਨੰਦ ਬਾਢੇ ॥

roop biraajat hai at hee jin ko pikh kai man aanand baadte |

கிருஷ்ணருக்கு மிக அழகான வடிவம் உள்ளது, அதைக் கண்டு ஆனந்தம் அதிகரிக்கிறது

ਖੇਲਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਫਿਰੈ ਤਿਹ ਜਾਇ ਬਨੈ ਜਿਹ ਠਉਰ ਬਡੇ ਸਰ ਗਾਢੇ ॥

khelat kaanrah firai tih jaae banai jih tthaur badde sar gaadte |

ஆழமான தொட்டிகள் உள்ள இடங்களில் காட்டில் கிருஷ்ணன் விளையாடுகிறான்

ਗਵਾਲ ਹਲੀ ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਗ ਰਾਜਤ ਦੇਖਿ ਦੁਖੀ ਮਨ ਕੋ ਦੁਖ ਕਾਢੇ ॥

gavaal halee har ke sang raajat dekh dukhee man ko dukh kaadte |

ஆழமான தொட்டிகள் உள்ள இடங்களில் காட்டில் கிருஷ்ணன் விளையாடுகிறான்

ਕਉਤੁਕ ਦੇਖਿ ਧਰਾ ਹਰਖੀ ਤਿਹ ਤੇ ਤਰੁ ਰੋਮ ਭਏ ਤਨਿ ਠਾਢੇ ॥੧੯੪॥

kautuk dekh dharaa harakhee tih te tar rom bhe tan tthaadte |194|

கோபப் பையன்கள் கிருஷ்ணரைக் கவர்ந்து, அவர்களைக் கண்டு, மன வேதனை நீங்கி, கிருஷ்ணரின் அற்புதமான ஆட்டத்தைக் கண்டு, பூமியும் மகிழ்ந்தது, பூமியின் முடியின் அடையாளங்களான மரங்களும் சீயின் மீது குளிர்ச்சியடைகின்றன.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਤਰੈ ਤਰੁ ਕੇ ਮੁਰਲੀ ਸੁ ਬਜਾਇ ਉਠਿਯੋ ਤਨ ਕੋ ਕਰਿ ਐਡਾ ॥

kaanrah tarai tar ke muralee su bajaae utthiyo tan ko kar aaiddaa |

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தனது உடலை பாலத்தின் கீழ் வளைத்து முரளியை (அதன் சத்தம் கேட்டு) இசைக்கத் தொடங்கினார்.

ਮੋਹ ਰਹੀ ਜਮੁਨਾ ਖਗ ਅਉ ਹਰਿ ਜਛ ਸਭੈ ਅਰਨਾ ਅਰੁ ਗੈਡਾ ॥

moh rahee jamunaa khag aau har jachh sabhai aranaa ar gaiddaa |

ஒரு மரத்தடியில் சாய்ந்து நின்று கிருஷ்ணர் தனது புல்லாங்குழலில் இசைக்கிறார், யமுனை, பறவைகள், பாம்புகள், யக்ஷர்கள் மற்றும் காட்டு விலங்குகள் உட்பட அனைவரையும் கவர்ந்திழுக்கிறார்.

ਪੰਡਿਤ ਮੋਹਿ ਰਹੇ ਸੁਨ ਕੈ ਅਰੁ ਮੋਹਿ ਗਏ ਸੁਨ ਕੈ ਜਨ ਜੈਡਾ ॥

panddit mohi rahe sun kai ar mohi ge sun kai jan jaiddaa |

புல்லாங்குழலின் குரலைக் கேட்ட அவர், பண்டிதராக இருந்தாலும் சரி, சாதாரண மனிதராக இருந்தாலும் சரி, அவர் மனம் கவர்ந்தார்.

ਬਾਤ ਕਹੀ ਕਬਿ ਨੈ ਮੁਖ ਤੇ ਮੁਰਲੀ ਇਹ ਨਾਹਿਨ ਰਾਗਨ ਪੈਡਾ ॥੧੯੫॥

baat kahee kab nai mukh te muralee ih naahin raagan paiddaa |195|

புல்லாங்குழல் அல்ல என்று கவிஞர் கூறுகிறார், இது ஆண் மற்றும் பெண் இசை முறைகளின் நீண்ட பாதை என்று தோன்றுகிறது.195.

ਆਨਨ ਦੇਖਿ ਧਰਾ ਹਰਿ ਕੋ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਅਤਿ ਹੀ ਲਲਚਾਨੀ ॥

aanan dekh dharaa har ko apane man mai at hee lalachaanee |

பூமி, கிருஷ்ணரின் அழகிய முகத்தைக் கண்டு அவள் மனதில் அவனைக் கவர்ந்தது

ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਬਨਿਯੋ ਇਹ ਕੋ ਤਿਹ ਤੇ ਪ੍ਰਿਤਮਾ ਅਤਿ ਤੇ ਅਤਿ ਭਾਨੀ ॥

sundar roop baniyo ih ko tih te pritamaa at te at bhaanee |

அவனுடைய அழகிய வடிவத்தின் காரணமாக, அவனுடைய உருவம் மிகவும் பிரகாசமாக இருப்பதாக நினைக்கிறான்

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੀ ਉਪਮਾ ਤਿਹ ਕੀ ਅਪੁਨੇ ਮਨ ਮੈ ਫੁਨਿ ਜੋ ਪਹਿਚਾਨੀ ॥

sayaam kahee upamaa tih kee apune man mai fun jo pahichaanee |

கவிஞர் ஷ்யாம் தனது மனதை வெளிப்படுத்தி, பூமி,

ਰੰਗਨ ਕੇ ਪਟ ਲੈ ਤਨ ਪੈ ਜੁ ਮਨੋ ਇਹ ਕੀ ਹੁਇਬੇ ਪਟਰਾਨੀ ॥੧੯੬॥

rangan ke patt lai tan pai ju mano ih kee hueibe pattaraanee |196|

கிருஷ்ணரின் தலைமை ராணியாக தன்னை கற்பனை செய்து கொண்டு விதவிதமான நிறங்களின் ஆடைகளை அணிந்திருந்தாள்.196.

ਗੋਪ ਬਾਚ ॥

gop baach |

கோபாவின் பேச்சு:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਗ੍ਵਾਰ ਕਹੀ ਬਿਨਤੀ ਹਰਿ ਪੈ ਇਕ ਤਾਲ ਬਡੋ ਤਿਹ ਪੈ ਫਲ ਹਛੇ ॥

gvaar kahee binatee har pai ik taal baddo tih pai fal hachhe |

ஒரு நாள் கோபர்கள் கிருஷ்ணரிடம் ஒரு தொட்டி இருப்பதாகவும், அங்கு பல பழ மரங்கள் நடப்பட்டிருப்பதாகவும் கூறினார்கள்

ਲਾਇਕ ਹੈ ਤੁਮਰੇ ਮੁਖ ਕੀ ਕਰੂਆ ਜਹ ਦਾਖ ਦਸੋ ਦਿਸ ਗੁਛੇ ॥

laaeik hai tumare mukh kee karooaa jah daakh daso dis guchhe |

அங்குள்ள மதுக் கொத்துகள் அவர் சாப்பிடுவதற்கு மிகவும் பொருத்தமானவை என்று சேர்த்து

ਧੇਨੁਕ ਦੈਤ ਬਡੋ ਤਿਹ ਜਾਇ ਕਿਧੋ ਹਨਿ ਲੋਗਨ ਕੇ ਉਨ ਰਛੇ ॥

dhenuk dait baddo tih jaae kidho han logan ke un rachhe |

ஆனால் அங்கே தேனுகா என்ற அரக்கன் வாழ்கிறான், அவன் மக்களைக் கொல்லுகிறான்

ਪੁਤ੍ਰ ਮਨੋ ਮਧਰੇਾਂਦ ਪ੍ਰਭਾਤਿ ਤਿਨੈ ਉਠਿ ਪ੍ਰਾਤ ਸਮੈ ਵਹ ਭਛੇ ॥੧੯੭॥

putr mano madhareaand prabhaat tinai utth praat samai vah bhachhe |197|

அதே அரக்கன் அந்த தொட்டியைப் பாதுகாக்கிறான், அவன் இரவில் மக்களின் மகன்களைப் பிடித்து விடியற்காலையில் எழுந்து அவர்களை விழுங்குகிறான்.197.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਾਚ ॥

kaanrah baach |

கிருஷ்ணரின் பேச்சு:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਜਾਇ ਕਹੀ ਤਿਨ ਕੋ ਹਰਿ ਜੀ ਜਹ ਤਾਲ ਵਹੈ ਅਰੁ ਹੈ ਫਲ ਨੀਕੇ ॥

jaae kahee tin ko har jee jah taal vahai ar hai fal neeke |

அந்தத் தொட்டியின் பழங்கள் மிகவும் நல்லது என்று கிருஷ்ணர் தனது தோழர்கள் அனைவருக்கும் கூறினார்

ਬੋਲਿ ਉਠਿਓ ਮੁਖ ਤੇ ਮੁਸਲੀ ਸੁ ਤੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੇ ਨਹਿ ਹੈ ਫੁਨਿ ਫੀਕੇ ॥

bol utthio mukh te musalee su to amrit ke neh hai fun feeke |

அப்போது பல்ராம் அவர்கள் முன் அமிர்தம் அமிர்தம் என்று கூறினார்

ਮਾਰ ਹੈ ਦੈਤ ਤਹਾ ਚਲ ਕੈ ਜਿਹ ਤੇ ਸੁਰ ਜਾਹਿ ਨਭੈ ਦੁਖ ਜੀ ਕੇ ॥

maar hai dait tahaa chal kai jih te sur jaeh nabhai dukh jee ke |

சொர்க்கத்தில் (வானத்தில்) உள்ள தேவர்களின் துன்பம் நீங்கும்படி, அங்கே சென்று அரக்கனை வதம் செய்வோம்.

ਹੋਇ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਚਲੇ ਤਹ ਕੋ ਮਿਲਿ ਸੰਖ ਬਜਾਇ ਸਭੈ ਮੁਰਲੀ ਕੇ ॥੧੯੮॥

hoe prasan chale tah ko mil sankh bajaae sabhai muralee ke |198|

இவ்வாறே, அனைவரும் மகிழ்ச்சியடைந்து, புல்லாங்குழல் மற்றும் சங்குகளில் இசைத்து அந்தப் பக்கம் சென்றனர்.198.

குறியீட்டு அட்டவணை (1 - 1428)

ஜாபு பக்கம்: 1 - 10

அகால் உஸ்தாத் பக்கம்: 11 - 38

பச்சித்தர நாடகம் பக்கம்: 39 - 73

சாண்டி சரித்தர் உகட் பிலாஸ் பக்கம்: 74 - 99

சாண்டி சரித்தர் பக்கம்: 100 - 118

வார் ஸ்ரீ பகவதி ஜி கி பக்கம்: 119 - 126

ஞானப் பிரபோத பக்கம்: 127 - 154

சௌபீஸ் அவதார் பக்கம்: 155 - 610

பிரஹ்மா அவதார் பக்கம்: 611 - 634

ருத்ரா அவதார் பக்கம்: 635 - 708

ஷபத் ஹஜாரே பக்கம்: 709 - 712

33 ஸ்வையாய் பக்கம்: 712 - 716

ಖால್ಸா ಮಹಿಮಾ பக்கம்: 716 - 716

ஷஸ்த்ர நாம் மாலா பக்கம்: 717 - 808

சரித்திரோபக்யான பக்கம்: 809 - 1388

ஜபர்நாமா பக்கம்: 1389 - 1394

ஹிகாயத் பக்கம்: 1394 - 1428