இதைக் கேட்ட காமா அவனைத் தன் வீட்டில் ஒளித்து வைத்தாள்.
அவள் கோபத்தில் பறந்து ராஜாவை விமர்சித்தாள்.(17)
காமகண்டலா கூறியதாவது:
சௌபேயி
(அவள் உச்சரித்தாள்) 'இரகசியத்தைப் புரிந்துகொள்ளாத ராஜாவுக்கு சாபம் உண்டாகட்டும்.
உங்களைப் போன்ற ஞானிகள் மீது பொறாமை ஏற்பட்டது.
'அப்படிப்பட்ட பிளாக்ஹெட் பற்றி நாம் என்ன சொல்ல முடியும்.
அத்தகைய துணையின் நாட்டில் ஒருவர் வாழக்கூடாது.(l8)
தோஹிரா
'கார்னே, நாம் அதே பாதையில் சென்று அருகருகே வாழ்வோம்.
'நான் உன்னை எப்போதும் நினைவில் வைத்து உன்னுடன் இருப்பேன்.'(19)
'பிரிவினையின் அம்பு என்னைத் துளைத்துவிட்டது, நான் எப்படி நிரூபிப்பது?
'மெதுவாகவும், சீராகவும், இந்தப் பிரிவினையின் நெருப்பில் நான் எரிந்து கொண்டிருக்கிறேன்.(20)
'ஓ நண்பர்களே, பகல் நேரத்தில் என் காதலன் போய்விடுவான் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.
'(அவர் வெளியேறுவது மற்றும் சூரிய உதயம்) யார் முதலில் இயற்றுவார்கள் என்பதுதான் முக்கிய விஷயம்.(21)
மத்வன் பேச்சு
சௌபேயி
ஓ அழகு! நீங்கள் இங்கே மகிழ்ச்சியாக தங்கலாம்
'அழகான நீ, இங்கே ஆனந்தத்தில் தங்கி, என்னிடம் விடைபெறு.
நாம் எந்த வலியையும் (போகும்போது) உணர்வதில்லை.
'என்னைப் பற்றிக் கலங்காதே, கடவுளான ராம நாமத்தைத் தியானம் செய்' (22)
தோஹிரா
அறிவுரையைக் கேட்டு, அந்த பெண் மயக்கமடைந்து தரையில் விழுந்தாள்.
காயமடைந்தவரைப் போல, எழுந்திருக்க முயன்றார், ஆனால் மீண்டும் கீழே விழுந்தார்.(23)
சோர்த்த
பிரிந்ததை அடுத்து, காமா இரத்த சோகையுடன் காணப்பட்டார்.
பரமசிவம் தன் இதயத்தைத் திருடிச் சென்றது போல; அவள் முற்றிலும் வறண்டு போனாள்.(24)
இரட்டை:
நான்கு மாதங்களாக சதையை விட உடலும் இல்லை, சதையும் இல்லை.
மூன்றும் (நோய்கள்) எலும்புகள், தோல் மற்றும் மூச்சுக்கு நல்லது. 25
மத்வானின் பிரிவு அவளை தரையில் உருளச் செய்தது.
அபின் போதைக்கு அடிமையானவள் போல் அவள் புழுதியில் அலைந்தாள்.(26)
காத்தாடி (தீபக்குடன் பை) நைன் கலக்காமல் இருக்க முடியாது என்பதை ப்ரீத்திடமிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம்.
ஏமாற்றத்தின் காரணமாக (விளக்கை) தொட்டு தன் உறுப்புகளை எரிக்கிறான். 27.
காமா பேச்சு
சௌபேயி
(நான்) அனைத்து பகுதிகளின் புனித யாத்திரைகளுக்குச் செல்வேன்.
'யாத்திரை ஸ்தலங்களைச் சுற்றி வருவேன், மீண்டும் மீண்டும் அன்னியத் தீயில் எரிப்பேன்.
காசியில் அரம்புடன் சிறுவாங்கி.
'நான் கன்சியில் ரம்பம் எதிர்கொள்வேன் ஆனால் உன்னைக் கண்டுபிடிக்கும் வரை ஓய்வெடுக்க மாட்டேன்.(28)
அர்ரில்
'எங்கே அன்பு இருக்கிறதோ அங்கே என் வாழ்க்கை இருக்கிறது.
'எனது உடல் உறுப்புகள் அனைத்தும் சோர்வடைகின்றன.
எனக்கு மத்வானின் வசீகரம் வேண்டும்.
'அவன் இல்லாமல் என் இதயம் ஏங்குகிறது.'(29)
தோஹிரா
'உன் நினைவாக மரணத்தின் கடவுள் என் உயிரைப் பறித்தால்,
நான் சூனியக்காரியாகி உன்னைத் தேடி அலைந்து கொண்டே இருப்பேன்.(30)
'ஆவேச நெருப்பில் எரியும்,
நான் என் பெயரை "எரிந்தவன்" என்று ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.(31)
"உண்மையாகச் சொல்கிறேன், ஒரு பிரிந்தவர் அன்பில் எரிகிறார்,
'உலர்ந்த மரம் வெடிக்கும் சத்தத்துடன் எரிவது போல.'(32)
இதற்கிடையில் மத்வன் காற்றைப் போல் பறந்து சென்றான்.
மரியாதைக்குரிய பிக்ரிமஜீத் அமர்ந்திருந்த இடத்தை அடைந்தான்.(33)
சௌபேயி
எங்க பிக்ரமஜித் தினமும் நடந்து போறான்
பிக்ரிம் அந்த இடத்திற்குச் சென்று கோரி தேவிக்கு பிரார்த்தனை செய்து வந்தார்.
கோவிலில் உயர்ந்த கொடிகள் பறந்தன.
அந்த ஆலயம் உயரமானதாகவும், அதன் அருளால் மிஞ்ச முடியாததாகவும் இருந்தது.(34)
தோஹிரா
மாதவன் அங்கு சென்று, அந்த இடத்தில் ஒரு ஜோடி எழுதினார்.
(சிந்தித்து) 'பிக்ரிம் அதைப் படிக்கும் போது, அவர் எனக்கு சில தீர்வுகளை பரிந்துரைப்பார்.'(35)
ஒரு நபர் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தால், அவருக்கு சில தீர்வுகளை பரிந்துரைக்கலாம்.
ஆனால், காதல் நோயால் அவதியுறும் ஒருவருக்கு, சரணாலயம் இல்லை.(36)
சௌபேயி
மன்னர் பிக்ரமஜித் அங்கு நடந்தார்.
பிக்ரிம் மாலையில் அங்கு வந்து கோரி தெய்வத்தை வணங்கினார்.
இரட்டிப்பைப் படித்து ஆச்சரியப்பட்டார்
அவர் அந்த ஜோடியைப் படித்துவிட்டு, காதல் நோயாளி யாராவது வந்திருக்கிறார்களா என்று விசாரித்தார்.(37)
தோஹிரா
(அவள் உச்சரித்தாள்) 'காதல் நோயுள்ளவர், இங்கே வந்திருக்கிறார், அழை
அவரை. அவர் எதை விரும்புகிறாரோ, அதை நான் நிறைவேற்றுவேன். (38)