ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்

பக்கம் - 536

ਪੁਤ੍ਰ ਲਉ ਪੌਤ੍ਰ ਲਉ ਪੈ ਤਿਨ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਕੇ ਅਨਤੈ ਨਹਿ ਮਾਗਨ ਧਾਏ ॥

putr lau pauatr lau pai tin ke grih ke anatai neh maagan dhaae |

அவர்களின் மகன்கள் மற்றும் பேரன்கள் ஒருபோதும் பிச்சை எடுக்காத அளவுக்கு அவர்களுக்கு தர்மம் செய்யப்பட்டது

ਪੂਰਨ ਜਗਿ ਕਰਾਇ ਕੈ ਯੌ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ਸਭੈ ਮਿਲਿ ਡੇਰਨ ਆਏ ॥੨੩੫੪॥

pooran jag karaae kai yau sukh paae sabhai mil dderan aae |2354|

இப்படியாக யாகத்தை முடித்துக் கொண்டு அனைவரும் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பினர்.2354.

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

டோஹ்ரா

ਜਬੈ ਆਪਨੇ ਗ੍ਰਹਿ ਬਿਖੈ ਆਏ ਭੂਪ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥

jabai aapane greh bikhai aae bhoop prabeen |

மகாராஜா (யுதிஷ்டிரர்) அவரது வீட்டிற்கு வந்தபோது,

ਜਗ੍ਯ ਕਾਜ ਬੋਲੇ ਜਿਤੇ ਸਭੈ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਦੀਨ ॥੨੩੫੫॥

jagay kaaj bole jite sabhai bidaa kar deen |2355|

இந்த திறமையான மன்னர்கள் தங்கள் வீட்டிற்கு வந்ததும், அவர்கள் யாகத்திற்கு அழைக்கப்பட்ட அனைவருக்கும் விடைபெற்றனர்.2355.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਕਾਨ੍ਰਹ ਰਹੇ ਬਹੁ ਦਿਵਸ ਤਹਾ ਸੁ ਬਧੂ ਅਪਨੀ ਸਭ ਹੀ ਸੰਗ ਲੈ ਕੈ ॥

kaanrah rahe bahu divas tahaa su badhoo apanee sabh hee sang lai kai |

கிருஷ்ணன் தன் மனைவியுடன் நீண்ட காலம் அங்கேயே இருந்தான்

ਕੰਚਨ ਦੇਹ ਦਿਪੈ ਜਿਨ ਕੀ ਤਿਨ ਮੈਨ ਰਹੇ ਪਿਖਿ ਲਜਤ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ॥

kanchan deh dipai jin kee tin main rahe pikh lajat hvai kai |

அவனுடைய பொன் போன்ற உடலைக் கண்டு காதல் தேவன் வெட்கப்பட்டான்

ਭੂਖਨ ਅੰਗ ਸਜੇ ਅਪਨੇ ਸਭ ਆਵਤ ਭੀ ਦ੍ਰੁਪਤੀ ਸਿਰਿ ਨਿਐ ਕੈ ॥

bhookhan ang saje apane sabh aavat bhee drupatee sir niaai kai |

அனைத்து உறுப்புகளிலும் நகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட துரோபதி, தலை குனிந்தபடி (அங்கு) வந்திருக்கிறாள்.

ਕੈਸੇ ਬਿਵਾਹਿਓ ਹੈ ਸ੍ਯਾਮ ਤੁਮੈ ਸਭ ਮੋਹ ਕਹੋ ਤੁਮੈ ਆਨੰਦ ਕੈ ਕੈ ॥੨੩੫੬॥

kaise bivaahio hai sayaam tumai sabh moh kaho tumai aanand kai kai |2356|

திரௌபதியும் தன் கைகால்களில் அணிகலன்களை அணிந்து கொண்டு வந்து அங்கேயே தங்கி, கிருஷ்ணருக்கும் ருக்மணிக்கும் திருமணம் பற்றிக் கேட்டாள்.2356.

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

டோஹ்ரா

ਜਬ ਤਿਨ ਕਉ ਯੌ ਦ੍ਰੋਪਤੀ ਪੂਛਿਯੋ ਪ੍ਰੇਮ ਬਢਾਇ ॥

jab tin kau yau dropatee poochhiyo prem badtaae |

திரௌபதி தன் அன்பை அதிகரித்து அவர்களிடம் இப்படிக் கேட்டபோது

ਅਪਨੀ ਅਪਨੀ ਤਿਹ ਬ੍ਰਿਥਾ ਸਭ ਹੂ ਕਹੀ ਸੁਨਾਇ ॥੨੩੫੭॥

apanee apanee tih brithaa sabh hoo kahee sunaae |2357|

இதையெல்லாம் திரௌபதி அன்புடன் கேட்டபோது, அனைவரும் அவரவர் கதையைச் சொன்னார்கள்.2357.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਜਗਿ ਨਿਹਾਰਿ ਜੁਧਿਸਟਰ ਕੋ ਮਨ ਭੀਤਰ ਕਉਰਨ ਕੋਪ ਬਸਾਯੋ ॥

jag nihaar judhisattar ko man bheetar kauran kop basaayo |

யுதிஷ்டிரரின் யாகத்தைப் பார்த்த கௌரவர்கள் மனதில் கோபம் வந்தது.

ਪੰਡੁ ਕੈ ਪੁਤ੍ਰਨ ਜਗ ਕੀਯੋ ਤਿਹ ਤੇ ਇਨ ਕੋ ਜਗ ਮੈ ਜਸੁ ਛਾਯੋ ॥

pandd kai putran jag keeyo tih te in ko jag mai jas chhaayo |

யுதிஷ்டரின் யாகத்தைப் பார்த்த கௌரவர்கள் மனதில் கோபம் கொண்டு, “பாண்டவர்கள் யாகம் செய்ததால் அவர்களின் புகழ் உலகம் முழுவதும் பரவியது.

ਐਸੋ ਨ ਲੋਕ ਬਿਖੈ ਹਮਰੋ ਜਸੁ ਹੋਤ ਭਯੋ ਕਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਯੋ ॥

aaiso na lok bikhai hamaro jas hot bhayo keh sayaam sunaayo |

இவ்வாறான வெற்றி இவ்வுலகில் எமக்கு ஏற்படவில்லை. (கவிஞர்) ஷ்யாம் (சொல்லி) ஓதுகிறார்.

ਭੀਖਮ ਤੇ ਸੁਤ ਸੂਰਜ ਤੇ ਸੁ ਨਹੀ ਹਮ ਤੇ ਐਸੋ ਜਗ ਹ੍ਵੈ ਆਯੋ ॥੨੩੫੮॥

bheekham te sut sooraj te su nahee ham te aaiso jag hvai aayo |2358|

எங்களிடம் பீஷ்மர், கரன் போன்ற வலிமைமிக்க வீரர்கள் உள்ளனர், அப்போதும் எங்களால் அத்தகைய யாகம் செய்ய முடியவில்லை, உலகில் நாம் புகழ் பெற முடியவில்லை. ”2358.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਰਾਜਾ ਜੁਧਿਸਟਰ ਰਾਜਸੂਇ ਜਗ ਸੰਪੂਰਨੰ ॥

eit sree dasam sikandh puraane bachitr naattak granthe krisanaavataare raajaa judhisattar raajasooe jag sanpooranan |

பச்சிட்டர் நாடகத்தில் கிருஷ்ணாவதாரத்தில் (தசம் ஸ்கந்த புராணத்தின் அடிப்படையில்) ராஜ்சுய் யக்ஞத்தின் விளக்கத்தின் முடிவு.

ਜੁਧਿਸਟਰ ਕੋ ਸਭਾ ਬਨਾਇ ਕਥਨੰ ॥

judhisattar ko sabhaa banaae kathanan |

யுதிஷ்டரால் நீதிமன்றக் கட்டிடம் கட்டப்பட்டது பற்றிய விளக்கம்

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਮੈ ਇਕ ਦੈਤ ਹੁਤੋ ਤਿਨ ਆਇ ਕੈ ਸੁੰਦਰ ਏਕ ਸਭਾ ਸੁ ਬਨਾਈ ॥

mai ik dait huto tin aae kai sundar ek sabhaa su banaaee |

மாயி என்ற அரக்கன் இருந்தான்

ਲਜਤ ਹੋਇ ਰਹੇ ਅਮਰਾਵਤਿ ਐਸੀ ਪ੍ਰਭਾ ਇਹ ਭੂਮਹਿ ਆਈ ॥

lajat hoe rahe amaraavat aaisee prabhaa ih bhoomeh aaee |

அவர், அங்கு சென்றதும் அத்தகைய நீதிமன்றக் கட்டிடத்தைக் கட்டினார், அதைக் கண்டு கடவுள்களின் இருப்பிடம் வெட்கமடைந்தது.

ਬੈਠਿ ਬਿਰਾਜਤ ਭੂਪ ਤਹਾ ਜਦੁਬੀਰ ਲੀਏ ਸੰਗ ਚਾਰੋ ਈ ਭਾਈ ॥

baitth biraajat bhoop tahaa jadubeer lee sang chaaro ee bhaaee |

யுதிஷ்டர் தனது நான்கு சகோதரர்கள் மற்றும் கிருஷ்ணருடன் அங்கே அமர்ந்திருந்தார்.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਤਿਹ ਆਭਹਿ ਕੀ ਉਪਮਾ ਮੁਖ ਤੇ ਬਰਨੀ ਨਹੀ ਜਾਈ ॥੨੩੫੯॥

sayaam bhanai tih aabheh kee upamaa mukh te baranee nahee jaaee |2359|

அந்த நளினம் விவரிக்க முடியாததாக இருந்தது என்று கவிஞர் ஷ்யாம் கூறுகிறார்.2359

ਨੀਰ ਢਰੇ ਕਹੂ ਚਾਦਰ ਛਤਨ ਛੂਟਤ ਹੈ ਕਹੂ ਠਉਰ ਫੁਹਾਰੇ ॥

neer dtare kahoo chaadar chhatan chhoottat hai kahoo tthaur fuhaare |

கோர்ட் கட்டுமானத்தில், எங்கோ கூரைகளில் நீரூற்றுகள் இருந்தன, எங்கோ தண்ணீர் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

ਮਲ ਭਿਰੈ ਕਹੂ ਮਤ ਕਰੀ ਕਹੂ ਨਾਚਤ ਬੇਸਯਨ ਕੇ ਸੁ ਅਖਾਰੇ ॥

mal bhirai kahoo mat karee kahoo naachat besayan ke su akhaare |

எங்கோ மல்யுத்த வீரர்கள் சண்டையிட்டனர், எங்கோ போதையில் யானைகள் தங்களுக்குள் மோதிக் கொண்டிருந்தன, எங்கோ பெண் நடனக் கலைஞர்கள் நடனமாடிக் கொண்டிருந்தனர்.

ਬਾਜ ਲਰੈ ਕਹੂ ਸਾਜ ਸਜੈ ਭਟ ਛਾਜਤ ਹੈ ਅਤਿ ਡੀਲ ਡਿਲਾਰੇ ॥

baaj larai kahoo saaj sajai bhatt chhaajat hai at ddeel ddilaare |

எங்கோ குதிரைகள் மோதிக் கொண்டிருந்தன, எங்கோ உறுதியான மற்றும் வடிவமுள்ள போர்வீரர்கள் அற்புதமாகத் தோன்றினர்.

ਰਾਜਤ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਤਹਾ ਜਿਮ ਤਾਰਨ ਮੈ ਸਸਿ ਸ੍ਯਾਮ ਉਚਾਰੇ ॥੨੩੬੦॥

raajat sree brijanaath tahaa jim taaran mai sas sayaam uchaare |2360|

நட்சத்திரங்களில் சந்திரன் போல் கிருஷ்ணன் இருந்தான்.2360.

ਜੋਤਿ ਲਸੈ ਕਹੂ ਬਜ੍ਰਨ ਕੀ ਕਹੂ ਲਾਲ ਲਗੇ ਛਬਿ ਮੰਦਿਰ ਪਾਵੈ ॥

jot lasai kahoo bajran kee kahoo laal lage chhab mandir paavai |

எங்கோ கற்களின் மகத்துவமும், எங்கோ நகைகளின் மகத்துவமும் தெரிந்தன

ਨਾਗਨ ਕੋ ਪੁਰ ਲੋਕ ਪੁਰੀ ਸੁਰ ਦੇਖਿ ਪ੍ਰਭਾ ਜਿਹ ਸੀਸ ਨਿਵਾਵੈ ॥

naagan ko pur lok puree sur dekh prabhaa jih sees nivaavai |

விலையுயர்ந்த கற்களின் நேர்த்தியைக் கண்டு, தெய்வங்களின் இருப்பிடங்கள் தலை குனிந்தன

ਰੀਝਿ ਰਹੇ ਜਿਹ ਦੇਖਿ ਚਤੁਰਮੁਖ ਹੇਰਿ ਪ੍ਰਭਾ ਸਿਵ ਸੋ ਲਲਚਾਵੈ ॥

reejh rahe jih dekh chaturamukh her prabhaa siv so lalachaavai |

அந்த நீதிமன்றக் கட்டிடத்தின் மகத்துவத்தைக் கண்டு பிரம்மா மகிழ்ந்தார், சிவனும் மனதில் மயங்கினார்.

ਭੂਮਿ ਜਹਾ ਤਹਾ ਨੀਰ ਸੋ ਲਾਗਤ ਨੀਰ ਜਹਾ ਨਹੀ ਚੀਨਬੋ ਆਵੈ ॥੨੩੬੧॥

bhoom jahaa tahaa neer so laagat neer jahaa nahee cheenabo aavai |2361|

எங்கெங்கே பூமி இருந்ததோ, அங்கே நீர் வஞ்சித்ததோ, எங்கோ நீர் இருந்ததோ, அதை அறியமுடியவில்லை.2361.

ਜੁਧਿਸਟਰ ਬਾਚ ਦ੍ਰਜੋਧਨ ਸੋ ॥

judhisattar baach drajodhan so |

துரியோதனனை நோக்கி யுதிஷ்டரின் பேச்சு:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਐਸੀ ਸਭਾ ਰਚਿ ਕੈ ਸੁ ਜੁਧਿਸਟਰ ਅੰਧ ਕੋ ਬਾਲਕੁ ਬੋਲਿ ਪਠਾਯੋ ॥

aaisee sabhaa rach kai su judhisattar andh ko baalak bol patthaayo |

இந்த நீதிமன்றக் கட்டிடம் கட்டப்பட்ட பிறகு, யுதிஸ்டர் துரியோதனனை அழைத்தார்

ਸੂਰਜ ਕੋ ਸੁਤ ਸੰਗ ਲੀਏ ਅਰੁ ਭੀਖਮ ਮਾਨ ਭਰਿਯੋ ਸੋਊ ਆਯੋ ॥

sooraj ko sut sang lee ar bheekham maan bhariyo soaoo aayo |

அவர் பீஷ்மர் மற்றும் கரனுடன் பெருமையுடன் அங்கு சென்றடைந்தார்.

ਭੂਮਿ ਜਹਾ ਹੁਤੀ ਤਾਹਿ ਲਖਿਯੋ ਜਲ ਬਾਰਿ ਹੁਤੋ ਜਹ ਭੂਮਿ ਜਨਾਯੋ ॥

bhoom jahaa hutee taeh lakhiyo jal baar huto jah bhoom janaayo |

மேலும் அவர் தண்ணீரைப் பார்த்தார், எங்கே பூமி இருக்கிறது, எங்கே தண்ணீர் இருக்கிறது, அதை அவர் பூமி என்று கருதினார்

ਜਾਇ ਨਿਸੰਕ ਪਰਿਯੋ ਜਲ ਮੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਕਛੁ ਭੇਦ ਨ ਪਾਯੋ ॥੨੩੬੨॥

jaae nisank pariyo jal mai kab sayaam kahai kachh bhed na paayo |2362|

இப்படியாக மர்மம் புரியாமல் தண்ணீரில் விழுந்தான்.2362.

ਜਾਇ ਪਰਿਯੋ ਤਬ ਹੀ ਸਰ ਮੈ ਤਨ ਬਸਤ੍ਰ ਧਰੇ ਪੁਨਿ ਬੂਡ ਗਯੋ ਹੈ ॥

jaae pariyo tab hee sar mai tan basatr dhare pun boodd gayo hai |

அவர் தொட்டியில் விழுந்து தனது உடைகள் அனைத்தும் நனைந்தார்

ਬੂਡਤ ਜੋ ਨਿਕਸਿਯੋ ਸੋਊ ਭੂਪਤਿ ਚਿਤ ਬਿਖੈ ਅਤਿ ਕੋਪ ਕਯੋ ਹੈ ॥

booddat jo nikasiyo soaoo bhoopat chit bikhai at kop kayo hai |

தண்ணீரில் மூழ்கி வெளியே வந்ததும், அவன் மனதில் கடும் கோபம் வந்தது

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਭਾਰ ਉਤਾਰਨ ਕੇ ਹਿਤ ਆਂਖ ਸੋ ਭੀਮਹਿ ਭੇਦ ਦਯੋ ਹੈ ॥

kaanrah joo bhaar utaaran ke hit aankh so bheemeh bhed dayo hai |

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் (முன்னர் தூக்கிய வரியின்) சுமையை அகற்றும்படி பீமனைக் கண்ணால் சைகை செய்தார்.

ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੋ ਬੋਲਿ ਉਠਿਓ ਅਰੇ ਅੰਧ ਕੇ ਅੰਧ ਹੀ ਪੁਤ੍ਰ ਭਯੋ ਹੈ ॥੨੩੬੩॥

so ih bhaat so bol utthio are andh ke andh hee putr bhayo hai |2363|

பின்னர் கிருஷ்ணர் பீமனுக்கு தனது கண்ணால் சூசகமாக கூறினார், அவர் உடனடியாக கூறினார், "குருடர்களின் மகன்களும் குருடர்கள்." 2363.

ਯੌ ਜਬ ਭੀਮ ਹਸਿਯੋ ਤਿਹ ਕਉ ਤੁ ਘਨੋ ਚਿਤ ਭੀਤਰ ਭੂਪ ਰਿਸਾਯੋ ॥

yau jab bheem hasiyo tih kau tu ghano chit bheetar bhoop risaayo |

இதைக் கூறி பீமன் சிரித்தபோது, மன்னன் (துரியோதனன்) மனதில் மிகவும் கோபம் கொண்டான்.

ਮੋ ਕਹੁ ਪੰਡੁ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰ ਹਸੈ ਅਬ ਹੀ ਬਧ ਯਾ ਕੋ ਕਰੋ ਜੀਅ ਆਯੋ ॥

mo kahu pandd ke putr hasai ab hee badh yaa ko karo jeea aayo |

"பாண்டுவின் மகன்கள் என்னைப் பார்த்து சிரிக்கிறார்கள், நான் பீமனைக் கொன்றுவிடுவேன்."

ਭੀਖਮ ਦ੍ਰੋਣ ਰਿਸੇ ਮਨ ਮੈ ਜੜ ਭੀਮ ਭਯੋ ਕਹ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਯੋ ॥

bheekham dron rise man mai jarr bheem bhayo kah sayaam sunaayo |

பீஷ்மரும் துரோணாச்சாரியாரும் தங்கள் இதயத்தில் கோபமடைந்தனர், (ஆனால்) ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அவர்களிடம் பீமன் ஒரு முட்டாள் என்று கூறினார்.

ਧਾਮਿ ਗਯੋ ਅਪੁਨੇ ਫਿਰ ਕੈ ਸੁ ਸਭਾ ਇਹ ਭੀਤਰ ਫੇਰਿ ਨ ਆਯੋ ॥੨੩੬੪॥

dhaam gayo apune fir kai su sabhaa ih bheetar fer na aayo |2364|

பீஷ்மரும் கரனும் கோபமடைந்தபோது பீமன் பயந்து தன் வீட்டிற்கு ஓடிப்போய் திரும்பி வரவில்லை.2364.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਦੁਰਜੋਧਨ ਸਭਾ ਦੇਖਿ ਧਾਮਿ ਗਏ ਧਯਾਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree bachitr naattak granthe krisanaavataare durajodhan sabhaa dekh dhaam ge dhayaae samaapatan |

பச்சிட்டர் நாடகத்தில் கிருஷ்ணாவதாரத்தில் உள்ள நீதிமன்றக் கட்டிடத்தைப் பார்த்துவிட்டு துரியோதனன் தன் வீட்டிற்குத் திரும்பினான் என்ற தலைப்பில் அத்தியாயத்தின் முடிவு.