ஸ்ரீ தசம் கிரந்த்

பக்கம் - 472

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

டோஹ்ரா

ਜਰਾਸੰਧਿ ਕੀ ਅਤਿ ਚਮੂੰ ਉਮਡੀ ਕ੍ਰੋਧ ਬਢਾਇ ॥

jaraasandh kee at chamoon umaddee krodh badtaae |

ஜராசந்தனின் பெரும் படை சீற்றம் கொண்டது.

ਧਨੁਖ ਬਾਨ ਹਰਿ ਪਾਨਿ ਲੈ ਛਿਨ ਮੈ ਦੀਨੀ ਘਾਇ ॥੧੭੪੭॥

dhanukh baan har paan lai chhin mai deenee ghaae |1747|

ஜராசந்தின் நால்வகைப் படைகள் முன்னோக்கி விரைந்தன, ஆனால் கிருஷ்ணர் தனது வில்லையும் அம்புகளையும் கையில் எடுத்தார்.1747.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਜਦੁਬੀਰ ਕਮਾਨ ਤੇ ਬਾਨ ਛੁਟੇ ਅਵਸਾਨ ਗਏ ਲਖਿ ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥

jadubeer kamaan te baan chhutte avasaan ge lakh satran ke |

கிருஷ்ணரின் வில்லில் இருந்து அம்புகள் பாய்ந்ததால் எதிரிகள் தைரியத்தை இழந்தனர்

ਗਜਰਾਜ ਮਰੇ ਗਿਰ ਭੂਮਿ ਪਰੇ ਮਨੋ ਰੂਖ ਕਟੇ ਕਰਵਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥

gajaraaj mare gir bhoom pare mano rookh katte karavatran ke |

அறுக்கப்பட்டு வெட்டப்பட்ட மரங்கள் விழுவது போல் இறந்த யானைகள் பூமியில் விழுந்தன

ਰਿਪੁ ਕਉਨ ਗਨੇ ਜੁ ਹਨੇ ਤਿਹ ਠਾ ਮੁਰਝਾਇ ਗਿਰੇ ਸਿਰ ਛਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥

rip kaun gane ju hane tih tthaa murajhaae gire sir chhatran ke |

இறக்கும் எதிரிகள் எண்ணற்றவர்கள், அந்த இடத்தில் க்ஷத்திரியர்களின் உயிரற்ற தலைகள் குவியல்களாக இருந்தன.

ਰਨ ਮਾਨੋ ਸਰੋਵਰਿ ਆਂਧੀ ਬਹੈ ਟੁਟਿ ਫੂਲ ਪਰੇ ਸਤ ਪਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥੧੭੪੮॥

ran maano sarovar aandhee bahai ttutt fool pare sat patran ke |1748|

போர்க்களம் ஒரு தொட்டியாக மாறியது, அதில் தலைகள் இலைகள் மற்றும் பூக்கள் போல மிதந்தன.1748.

ਘਾਇ ਲਗੇ ਇਕ ਘੂਮਤ ਘਾਇਲ ਸ੍ਰਉਨ ਸੋ ਏਕ ਫਿਰੈ ਚੁਚਵਾਤੇ ॥

ghaae lage ik ghoomat ghaaeil sraun so ek firai chuchavaate |

ஒருவருக்கு காயம் ஏற்பட்டு ஊசலாடுகிறது, யாரோ ஒருவரின் உடலில் இருந்து ரத்தம் வெளியேறுகிறது

ਏਕ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਡਾਰਿ ਹਥੀਆਰ ਭਜੈ ਬਿਸੰਭਾਰ ਗਈ ਸੁਧਿ ਸਾਤੇ ॥

ek nihaar kai ddaar hatheeaar bhajai bisanbhaar gee sudh saate |

யாரோ ஒருவர் ஓடிவருகிறார், போரின் பயங்கரத்தைக் கண்டு பயந்து, ஷேஷ்னகா தனது இருப்பை இழந்துவிட்டார்.

ਦੈ ਰਨ ਪੀਠ ਮਰੈ ਲਰ ਕੈ ਤਿਹ ਮਾਸ ਕੋ ਜੰਬੁਕ ਗੀਧ ਨ ਖਾਤੇ ॥

dai ran peetth marai lar kai tih maas ko janbuk geedh na khaate |

போர்க்களத்தில் இருந்து ஓடிப்போய் அடியெடுத்து வைக்கும் செயலில் கொல்லப்படுபவர்களின் சதையை நரிகளும் கழுகுகளும் கூட உண்ணுவதில்லை.

ਬੋਲਤ ਬੀਰ ਸੁ ਏਕ ਫਿਰੈ ਮਨੋ ਡੋਲਤ ਕਾਨਨ ਮੈ ਗਜ ਮਾਤੇ ॥੧੭੪੯॥

bolat beer su ek firai mano ddolat kaanan mai gaj maate |1749|

காட்டில் மதிமயங்கிய யானைகளைப் போல வீரர்கள் அலறுகிறார்கள்.1749.

ਪਾਨਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਹੀ ਘਨਿ ਸ੍ਯਾਮ ਬਡੇ ਰਿਪੁ ਤੇ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਕੀਏ ॥

paan kripaan gahee ghan sayaam badde rip te bin praan kee |

கிருஷ்ணர் தனது வாளைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு பல வீரர்களை உயிரற்றவர்களாக ஆக்கினார்

ਗਜ ਬਾਜਨ ਕੇ ਅਸਵਾਰ ਹਜਾਰ ਮੁਰਾਰਿ ਸੰਘਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿ ਦੀਏ ॥

gaj baajan ke asavaar hajaar muraar sanghaar bidaar dee |

ஆயிரக்கணக்கான குதிரைகள் மற்றும் யானைகளின் சவாரிகளை அவர் கொன்றார்

ਅਰਿ ਏਕਨ ਕੇ ਸਿਰ ਕਾਟਿ ਦਏ ਇਕ ਬੀਰਨ ਕੇ ਦਏ ਫਾਰਿ ਹੀਏ ॥

ar ekan ke sir kaatt de ik beeran ke de faar hee |

பலரது தலைகள் வெட்டப்பட்டன, பலரது மார்புக்கள் கிழிந்தன

ਮਨੋ ਕਾਲ ਸਰੂਪ ਕਰਾਲ ਲਖਿਓ ਹਰਿ ਸਤ੍ਰ ਭਜੇ ਇਕ ਮਾਰ ਲੀਏ ॥੧੭੫੦॥

mano kaal saroop karaal lakhio har satr bhaje ik maar lee |1750|

அவர் மரணத்தின் வெளிப்பாடாக நகர்ந்து எதிரிகளைக் கொன்றார்.1750.

ਕਬਿਤੁ ॥

kabit |

கேபிட்

ਰੋਸ ਭਰੇ ਬਹੁਰੋ ਧਨੁਖ ਬਾਨ ਪਾਨਿ ਲੀਨੋ ਰਿਪਨ ਸੰਘਾਰਤ ਇਉ ਕਮਲਾ ਕੋ ਕੰਤੁ ਹੈ ॥

ros bhare bahuro dhanukh baan paan leeno ripan sanghaarat iau kamalaa ko kant hai |

கோபத்தால் நிரம்பிய கிருஷ்ணர் மீண்டும் வில்லையும் அம்பையும் கையில் எடுத்து எதிரிகளைக் கொன்றார்.

ਕੇਤੇ ਗਜ ਮਾਰੇ ਰਥੀ ਬਿਰਥੀ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ਕੇਤੇ ਐਸੇ ਭਯੋ ਜੁਧੁ ਮਾਨੋ ਕੀਨੋ ਰੁਦ੍ਰ ਅੰਤੁ ਹੈ ॥

kete gaj maare rathee birathee kar ddaare kete aaise bhayo judh maano keeno rudr ant hai |

மீண்டும் கோபமடைந்து, வில்லையும் அம்புகளையும் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, கிருஷ்ணர் கிருஷ்ணரைக் கொன்றார், பலரைக் கொன்றார், தேர் ஓட்டுபவர்களின் தேர்களைப் பறித்தார், அழிவு நாள் வந்துவிட்டது போலும் என்று ஒரு பயங்கரமான போர் நடக்கிறது.

ਸੈਥੀ ਚਮਕਾਵਤ ਚਲਾਵਤ ਸੁਦਰਸਨ ਕੋ ਕਹੈ ਕਬਿ ਰਾਮ ਸ੍ਯਾਮ ਐਸੋ ਤੇਜਵੰਤੁ ਹੈ ॥

saithee chamakaavat chalaavat sudarasan ko kahai kab raam sayaam aaiso tejavant hai |

சில நேரங்களில் அவர் வாளைக் காட்டுகிறார், சில சமயங்களில் ஒரு புகழ்பெற்றவராக, அவர் தனது வட்டை இயக்குகிறார்

ਸ੍ਰਉਨਤ ਰੰਗੀਨ ਪਟ ਸੁਭਟ ਪ੍ਰਬੀਨ ਰਨ ਫਾਗੁ ਖੇਲ ਪੌਢ ਰਹੇ ਮਾਨੋ ਬਡੇ ਸੰਤ ਹੈ ॥੧੭੫੧॥

sraunat rangeen patt subhatt prabeen ran faag khel pauadt rahe maano badde sant hai |1751|

இரத்தம் நிரம்பிய ஆடைகளை அணிந்தவர்கள், தங்கள் மகிழ்ச்சியில் ஹோலி விளையாடும் துறவிகளைப் போல் தோன்றினர்.1751.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਤੇ ਨ ਡਰੇ ਅਰਿ ਅਰਰਾਇ ਪਰੇ ਸਬ ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਲਰਬੇ ਕਉ ਉਮਗਤਿ ਹੈ ॥

kaanrah te na ddare ar araraae pare sab kahai kab sayaam larabe kau umagat hai |

எதிரிகள் கிருஷ்ணருக்குப் பயப்படாமல், சண்டையிடச் சொல்லி முன்னோக்கி விரைகிறார்கள்

ਰਨ ਮੈ ਅਡੋਲ ਸ੍ਵਾਮ ਕਾਰ ਜੀ ਅਮੋਲ ਬੀਰ ਗੋਲ ਤੇ ਨਿਕਸ ਲਰੈ ਕੋਪ ਮੈ ਪਗਤ ਹੈ ॥

ran mai addol svaam kaar jee amol beer gol te nikas larai kop mai pagat hai |

போர்வீரர்கள் போரில் நிலையாக இருந்து தங்கள் எஜமானுக்காக கடமையாற்றுகிறார்கள், தங்கள் சொந்த குழுக்களில் கோபப்படுகிறார்கள்.

ਡੋਲਤ ਹੈ ਆਸ ਪਾਸ ਜੀਤਬੇ ਕੀ ਕਰੈ ਆਸ ਤ੍ਰਾਸ ਮਨਿ ਨੈਕੁ ਨਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਭਗਤ ਹੈ ॥

ddolat hai aas paas jeetabe kee karai aas traas man naik nahee nrip ke bhagat hai |

வெற்றி பெறுவோம் என்ற நம்பிக்கையில் அங்கும் இங்கும் நகர்கிறார்கள். (அவர்கள்) தங்கள் இதயங்களில் பயம் இல்லை, அவர்கள் ராஜாவின் தீவிர பக்தர்கள்.

ਕੰਚਨ ਅਚਲ ਜਿਉ ਅਟਲ ਰਹਿਓ ਜਦੁਬੀਰ ਤੀਰ ਤੀਰ ਸੂਰਮਾ ਨਛਤ੍ਰ ਸੇ ਡਿਗਤ ਹੈ ॥੧੭੫੨॥

kanchan achal jiau attal rahio jadubeer teer teer sooramaa nachhatr se ddigat hai |1752|

அவர்கள் தங்கள் மன்னன் ஜராசந்தின் மிகவும் நேர்மையான வேலைக்காரர்கள் மற்றும் கிருஷ்ணருக்கு அருகில் அச்சமின்றி நகர்கிறார்கள், கிருஷ்ணர் சுமேரு மலையைப் போல நிலையானவர் மற்றும் அவரது அம்புகளின் தாக்குதலால், வீரர்கள் வானத்தின் நட்சத்திரங்களைப் போல கீழே விழுந்தனர்.1752.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ஸ்வய்யா

ਇਹ ਭਾਤਿ ਇਤੈ ਜਦੁਬੀਰ ਘਿਰਿਓ ਉਤ ਕੋਪ ਹਲਾਯੁਧ ਬੀਰ ਸੰਘਾਰੇ ॥

eih bhaat itai jadubeer ghirio ut kop halaayudh beer sanghaare |

இப்படியே இந்தப் பக்கம் கிருஷ்ணனைச் சூழ்ந்துகொண்டு மறுபக்கம் கோபம் கொண்ட பல்ராம் பல வீரர்களைக் கொன்றான்.

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨਨ ਪਾਨਿ ਧਰੇ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਪਰੇ ਛਿਤਿ ਮਾਰੇ ॥

baan kamaan kripaanan paan dhare bin praan pare chhit maare |

வில், அம்பு, வாள் ஆகியவற்றை கையில் ஏந்திய பல்ராம், வீரர்களை உயிரற்றவர்களாக மாற்றி பூமியில் கிடத்தினார்.

ਟੂਕ ਅਨੇਕ ਕੀਏ ਹਲਿ ਸੋ ਬਲਿ ਕਾਤੁਰ ਦੇਖਿ ਭਜੇ ਬਿਸੰਭਾਰੇ ॥

ttook anek kee hal so bal kaatur dekh bhaje bisanbhaare |

வீரர்கள் பல துண்டுகளாக வெட்டப்பட்டனர் மற்றும் பெரும் வீரர்கள் உதவியற்றவர்களாகி, ஓடிவிட்டனர்

ਜੀਤਤ ਭਯੋ ਮੁਸਲੀ ਰਨ ਮੈ ਅਰਿ ਭਾਜਿ ਚਲੇ ਤਬ ਭੂਪ ਨਿਹਾਰੇ ॥੧੭੫੩॥

jeetat bhayo musalee ran mai ar bhaaj chale tab bhoop nihaare |1753|

போர்க்களத்தில் பல்ராம் வெற்றி பெறுகிறார், எதிரிகள் தப்பி ஓடுகிறார்கள், இந்த காட்சியை மன்னர் பார்த்தார்.1753.

ਚਕ੍ਰਤ ਹੁਇ ਚਿਤ ਬੀਚ ਚਮੂ ਪਤਿ ਆਪੁਨੀ ਸੈਨ ਕਉ ਬੈਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥

chakrat hue chit beech chamoo pat aapunee sain kau bain sunaayo |

ஆச்சரியமடைந்த மன்னன் தன் படையிடம், “ஓ வீரர்களே! போருக்கான நேரம் இப்போது வந்துவிட்டது

ਭਾਜਤ ਜਾਤ ਕਹਾ ਰਨ ਤੇ ਭਟ ਜੁਧੁ ਨਿਦਾਨ ਸਮੋ ਅਬ ਆਯੋ ॥

bhaajat jaat kahaa ran te bhatt judh nidaan samo ab aayo |

நீங்கள் எங்கே ஓடுகிறீர்கள்?"

ਇਉ ਲਲਕਾਰ ਕਹਿਓ ਦਲ ਕੋ ਤਬ ਸ੍ਰਉਨਨ ਮੈ ਸਬਹੂੰ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

eiau lalakaar kahio dal ko tab sraunan mai sabahoon sun paayo |

மன்னனின் இந்தச் சவாலை மொத்தப் படையும் கேட்டது

ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਫਿਰੇ ਤਬ ਹੀ ਅਤਿ ਕੋਪ ਭਰੇ ਹਠਿ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥੧੭੫੪॥

sasatr sanbhaar fire tab hee at kop bhare hatth judh machaayo |1754|

மேலும் போர்வீரர்கள் அனைவரும் தங்கள் ஆயுதங்களைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, கடும் கோபத்தில், பயங்கரமான போரை நடத்தத் தொடங்கினர்.1754.

ਬੀਰ ਬਡੇ ਰਨਧੀਰ ਸੋਊ ਜਬ ਆਵਤ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਨਿਹਾਰੇ ॥

beer badde ranadheer soaoo jab aavat sree jadubeer nihaare |

பெரிய போர்வீரர்களாகவும், ரந்தீர் வீரர்களாகவும் இருந்தவர்கள், (அவர்கள்) ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் வருவதைக் கண்டதும்.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਕਰਿ ਕੋਪ ਤਿਹੀ ਛਿਨ ਸਾਮੁਹੇ ਹੋਇ ਹਰਿ ਸਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥

sayaam bhanai kar kop tihee chhin saamuhe hoe har sasatr prahaare |

பெரும் போர்வீரர்கள் வருவதைக் கண்ட கிருஷ்ணர், கடும் கோபத்தில் அவர்களை எதிர்கொண்டு, ஆயுதங்களால் அவர்களைத் தாக்கினார்.

ਏਕਨ ਕੇ ਕਰ ਕਾਟਿ ਦਏ ਇਕ ਮੁੰਡ ਬਿਨਾ ਕਰਿ ਭੂ ਪਰਿ ਡਾਰੇ ॥

ekan ke kar kaatt de ik mundd binaa kar bhoo par ddaare |

பலரது தலைகள் வெட்டப்பட்டு, பலரது தும்பிக்கைகள் தரையில் வீசப்பட்டன

ਜੀਤ ਕੀ ਆਸ ਤਜੀ ਅਰਿ ਏਕ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਡਾਰਿ ਹਥਿਯਾਰ ਪਧਾਰੇ ॥੧੭੫੫॥

jeet kee aas tajee ar ek nihaar kai ddaar hathiyaar padhaare |1755|

அவர்களில் பலர் வெற்றியின் நம்பிக்கையை கைவிட்டு ஆயுதங்களை வீசி ஓடினர்.1755.

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

டோஹ்ரா

ਜਬ ਹੀ ਅਤਿ ਦਲ ਭਜਿ ਗਯੋ ਤਬ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀਓ ਉਪਾਇ ॥

jab hee at dal bhaj gayo tab nrip keeo upaae |

கட்சியில் பெரும்பாலோர் ஓடிப்போனபோது, மன்னன் (ஜராசந்தன்) நடவடிக்கை எடுத்தான்.

ਆਪਨ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸੁਮਤਿ ਕਉ ਲੀਨੋ ਨਿਕਟਿ ਬੁਲਾਇ ॥੧੭੫੬॥

aapan mantree sumat kau leeno nikatt bulaae |1756|

படை ஓடியதும் அரசன் ஒரு திட்டம் தீட்டி தன் மந்திரி சுமதியை தன் முன் அழைத்தான்.1756.

ਦ੍ਵਾਦਸ ਛੂਹਨਿ ਸੈਨ ਅਬ ਲੈ ਧਾਵਹੁ ਤੁਮ ਸੰਗ ॥

dvaadas chhoohan sain ab lai dhaavahu tum sang |

(அவனிடம்) இப்போது நீ பன்னிரண்டு தீண்டத்தகாதவர்களுடன் (போர்க்களத்திற்கு) புறப்பட்டாய்.

ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਭੂਪਤਿ ਦਯੋ ਅਪੁਨੋ ਕਵਚ ਨਿਖੰਗ ॥੧੭੫੭॥

sasatr asatr bhoopat dayo apuno kavach nikhang |1757|

"நீங்கள் இப்போது பன்னிரண்டு மிகப் பெரிய படைகளுடன் போரிடச் செல்லுங்கள்" என்று கூறி, ஜராசந்த மன்னன் அவனுக்கு ஆயுதங்கள், ஆயுதங்கள், கவசங்கள், கவசம் போன்றவற்றைக் கொடுத்தான்.1757.