ڪرشن پنهنجي لشڪر اندر وڏي آواز ۾ چيو، ”اهو ويڙهاڪ ڪير آهي، جيڪو دشمن سان وڙهندو؟ ڪير هن جي هٿن جا وار برداشت ڪندو ۽ هن کي پنهنجي هٿيارن سان ماريندو؟
(پنهنجي هٿ ۾ پان کڻي بيٺو) ڪرشن (سوچيو) ته انهن ۾ ڪو به ويڙهاڪ نه آهي جيڪو لاج سنڀالي.
ڪرشن پنهنجي هٿ ۾ بيٽل پتي کي پڪڙي رهيو هو، ته جيئن ڪو ويڙهاڪ اها ذميواري کڻي سگهي، پر ڪنهن به ويڙهاڪ هن جي عزت ۽ رسم جو خيال نه ڪيو، اڳوڻو نشان صرف ان کي حاصل ٿيندو، جيڪو وڙهندي نه ڊوڙندو.
DOHRA
ڏاڍا مضبوط ويڙهاڪن (گهڻي) جنگ وڙهيا، پر هنن ڇا ڪيو؟
ڪيترن ئي ويڙهاڪن وڏي جنگ وڙهي ۽ انهن مان زبردست آهو سنگهه اهو بيت الخلاء گهرايو.1291.
شاعر جو ڪلام: DOHRA
هتي هڪ سوال ڪرڻ گهرجي ته ڪرشن (پاڻ) ڇو نه وڙهندو آهي.
هتي ڪو سوال اٿاري سگهي ٿو ته ڪرشن، برجا جو رب، پاڻ ڇو نه وڙهندو آهي؟ جواب آهي ��� هو اهو ڪري رهيو آهي صرف راند کي ڏسڻ لاءِ.1292.
سويا
ڪرشن جي ويڙهاڪ احو سنگهه پنهنجي غضب ۾ سمر سنگهه تي ڪري پيو
ٻئي طرف سمر سنگهه ڏاڍو ثابت قدم هو، هن به سخت جنگ ڪئي
سمر سنگهه پنهنجي ڳري خنجر سان احو سنگهه کي ڪٽي ڇڏيو ۽ کيس زمين تي اڇلائي ڇڏيو
سندس ٽنگ وجر وانگر زمين تي ڪري پيو، جنهن ڪري زمين لرزڻ لڳي.
ڪيبٽ
راجا انيرود سنگهه ڪرشن جي ڀرسان بيٺو هو، هن کي ڏسي ڪرشن هن کي سڏ ڪيو
کيس وڏي عزت ڏئي، جنگ لاءِ وڃڻ لاءِ چيو، حڪم حاصل ڪري جنگ جي ميدان ۾ داخل ٿيو.
اتي تيرن، تلوارن ۽ لٺن سان سخت جنگ وڙهي وئي
جهڙيءَ طرح شينهن هرڻ کي ماريندو آهي يا ڀاڳ ڪنهن چري کي ماريندو آهي، اهڙيءَ طرح ڪرشن جو هي ويڙهاڪ سمر سنگهه ماريو هو.
شاعر شيام جو چوڻ آهي ته، هڪ عقلمند طبيب وانگر، دوا جي طاقت سان سنپت (سرسم) جي بيماري جو علاج ڪري ٿو.
شاعر شيام چوي ٿو ته جيئن ڪو قبر جي بيماريءَ کي دوا جي مدد سان دور ڪري ٿو يا ڪو سٺو شاعر شاعر جو شعر ٻڌي محفل ۾ ان جي تعريف نٿو ڪري.
جهڙيءَ طرح شينهن نانگ کي ناس ڪري ٿو ۽ پاڻي باهه کي ناس ڪري ٿو يا نشہ آور شيءِ سُريلي ڳلي کي ناس ڪري ٿي.
اهڙيءَ طرح ڪرشن جو هي ويڙهاڪ به سمر سنگهه جي هٿان قتل ٿي ويو، سندس جسم مان جاندار قوتون اهڙيءَ طرح نڪري ويون، جهڙيون خوبيون لالچ جي ڪري تيزيءَ سان ڀڄي وينديون آهن يا اونداهيءَ جي ڪري اوندهه ۾ ڊوڙندا آهن.
ويرڀدر سنگهه، واسوديو سنگهه، وير سنگهه ۽ بال سنگهه نالي ويڙهاڪن ڪاوڙ ۾ اچي دشمن جو مقابلو ڪيو.