هڪ ڏينهن راجا جي مجلس هئي ۽ سڀني عورتن کي گهرايو.
هن ٻڌايو ته هن آخري ڀيرو هڪ انگوزي ڪئي هئي.
بادشاهه چيو ته منهنجي انگوٽي گم ٿي وئي آهي.
نوڪر اُٿي بيٺي ۽ چوڻ لڳي ته اُهو مون وٽ آهي (6)
(بادشاهه پڇيو-) هي منڊي ڪٿان آئي؟
’هي انگوزي ڪٿي مليو؟ 'اهو هڪ رستو ڪوڙ هو،
مون ان کي هٿ سان کنيو.
' ۽ مون ان کي کنيو. هاڻي راجا، مهرباني ڪري وٺو.
دوهيرا
’جنهن کي خدا ڏنو آهي، مون ان کي به ڏيڻ ڏنو آهي.
زال سمجهي نه سگهيس ته راجا جيڪو فريب ڪيو هو، (8) (1)
راجا ۽ وزير جي پاڪيزه چترڪاري گفتگوءَ جو چوٿون مثال، خيرات سان پورو ٿيو. (64) (1135)
چوپائي
محبوب شهر ۾ هڪ راجپوت رهندو هو.
دنيا ۾ کيس متر سنگهه جي نالي سان سڃاتو ويندو هو.
هن ماڻهن کي ڏکڻ روڊ تي هلڻ نه ڏنو
ماڻهن کي وڃڻ نه ڏيندو هو ۽ کين مارڻ کان پوءِ ڦري ويندا هئا.
جيڪو به بزدل هوندو هو ان کان پئسا چوري ڪندو هو
هن بزدلن کي لُٽيو، ۽، جيڪي بيٺا هئا، تن کي ماري ڇڏيائين.
(اهڙيءَ طرح) هو سڀني کي ڦريندو
سڀ لُٽڻ کان پوءِ، اچي زال کي مال ڏيندو هو.(2)
هڪ ڏينهن هو هڪ ڌاڙيل کي مارڻ ويو.
هڪ دفعي جڏهن هو ڦرلٽ ڪرڻ ويو ته هن کي هڪ جنگجو نظر آيو.
ڊوڙندي گهوڙو ڪري پيو.
گهوڙي کي تيزيءَ سان ڊوڙڻ لاءِ ڊوڙڻ مهل هو ڀڄي پيو ۽ ويڙهاڪن کيس پڪڙي ورتو (3)
دوهيرا
هن کيس ڳنڍيو ۽ مارڻ لاءِ ڪالپي نگر وٺي آيو.
خبر پوڻ سان سندس زال به اتي پهتي.(4)
چوپائي
گوبر کڻي گهوڙي تي رکيائين
هوءَ گهوڙن جي گوبر جا ڪيڪ گڏ ڪري رهي هئي ته جيئن ڪنهن کي شڪ نه ٿئي.
هوءَ جلدي هلي وئي ته جيئن هن جو مڙس قتل نه ٿئي.
هوءَ پنهنجي مڙس کي ڦاسي کان بچائڻ لاءِ تيزيءَ سان ڊوڙندي اتي پهتي.
دوهيرا
هن پنهنجي (وارديءَ جو) هٿ جهليو ۽ پنهنجي مڙس کي پنهنجي گهوڙي تي کنيو.
۽ سندس لٺ کڻي کيس ماري ڇڏيو (6)
چوپائي
جيڪو سوار به اتي پهتو، تنهن کيس ماري ڇڏيو
جيڪو به گهوڙي سوار اڳيان آيو، ان کي تير سان ماري ڇڏيائين.
(هوءَ) ڪنهن کان نه ڊڄندي آهي
هوءَ ڪنهن به لاش جي پرواهه نه ڪندي، پنهنجي مڙس کي وٺي گهر وٺي آئي.(7)(1)
راجا ۽ وزير جي پاڪيزه چترڪاري گفتگوءَ جو چوٿون مثال، خيرات سان پورو ٿيو. (64) (1135)
دوهيرا
روپ جي شهر ۾ هڪ وزير کي هڪ ڌيءَ هئي.
ٽنهي جهانن ۾ هوءَ جهڙي سهڻي ڪا به نه هئي (1)
خوبصورتي سان گڏ، خدا کيس تمام گهڻي دولت سان نوازيو آهي.
سندس اثر سڀني چوڏهن براعظمن ۾ پکڙجي چڪو هو (2)
ملڪ صيام جي شاهه کي هڪ سانوڻو هو.