شري دسم گرنتھ

صفحو - 904


ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |

ڪبت

ਘੋਰਾ ਕਹੂੰ ਭਯੋ ਕਹੂੰ ਹਾਥੀ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਗਯੋ ਕਹੂੰ ਪੰਛੀ ਰੂਪ ਲਯੋ ਕਹੂੰ ਫਲ ਫੂਲ ਰਹਿਯੋ ਹੈ ॥
ghoraa kahoon bhayo kahoon haathee hvai kai gayo kahoon panchhee roop layo kahoon fal fool rahiyo hai |

”ڪڏهن هو گهوڙن ۾، ڪڏهن هاٿين ۾، ڪڏهن ڳئون ۾، ڪڏهن پکين ۾، ڪڏهن نباتات ۾،

ਪਾਵਕ ਹ੍ਵੈ ਦਹਿਯੋ ਕਹੂੰ ਪੌਨ ਰੂਪ ਕਹਿਯੋ ਕਹੂੰ ਚੀਤ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਗਹਿਯੋ ਕਹੂੰ ਪਾਨੀ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਬਹਿਯੋ ਹੈ ॥
paavak hvai dahiyo kahoon pauan roop kahiyo kahoon cheet hvai kai gahiyo kahoon paanee hvai kai bahiyo hai |

”هو باهه جي صورت ۾ سڙي ٿو ۽ پوءِ هوا جي صورت ۾ اچي ٿو، ‘ڪڏهن ذهنن ۾ رهي ٿو ته ڪڏهن پاڻيءَ جي شڪل ۾.

ਅੰਬਰ ਉਤਾਰੇ ਰਾਵਨਾਦਿਕ ਸੰਘਾਰੇ ਕਹੂੰ ਬਨ ਮੈ ਬਿਹਾਰੇ ਐਸੇ ਬੇਦਨ ਮੈ ਕਹਿਯੋ ਹੈ ॥
anbar utaare raavanaadik sanghaare kahoon ban mai bihaare aaise bedan mai kahiyo hai |

'ڪڏهن ڪڏهن آسمان مان نازل ٿئي ٿو راڻا (شيطان) کي ختم ڪرڻ لاء،' جنگل ۾، جنهن جو بيان ويد ۾ پڻ آهي.

ਪੁਰਖ ਹ੍ਵੈ ਆਪੁ ਕਹੂੰ ਇਸਤ੍ਰਿਨ ਕੋ ਰੂਪ ਧਰਿਯੋ ਮੂਰਖਨ ਭੇਦ ਤਾ ਕੋ ਨੈਕ ਹੂੰ ਨ ਲਹਿਯੋ ਹੈ ॥੧੮॥
purakh hvai aap kahoon isatrin ko roop dhariyo moorakhan bhed taa ko naik hoon na lahiyo hai |18|

”هو ڪٿي مرد آهي ته ڪٿي عورت جو روپ. 'صرف بيوقوف هن جي اسرار کي سمجهي نٿا سگهن (18)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਕਵਨ ਮਰੈ ਕਾ ਕੋ ਕੋਊ ਮਾਰੈ ॥
kavan marai kaa ko koaoo maarai |

ڪير مري، ڪير ماري.

ਭੂਲਾ ਲੋਕ ਭਰਮ ਬੀਚਾਰੈ ॥
bhoolaa lok bharam beechaarai |

”هو ڪنهن کي ماري ٿو ۽ ڇو ٿو، معصوم ماڻهو سمجهي نٿا سگهن.

ਯਹ ਨ ਮਰਤ ਮਾਰਤ ਹੈ ਨਾਹੀ ॥
yah na marat maarat hai naahee |

اي راجن! اهو ذهن ۾ رکو

ਯੌ ਰਾਜਾ ਸਮਝਹੁ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥੧੯॥
yau raajaa samajhahu man maahee |19|

”نه هو ماريندو آهي نه مرندو، ۽ تون ان ڳالهه کي مڃڻ جي ڪوشش ڪر، اي راجا (19)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਬਿਨਾ ਨਾਮ ਤਾ ਕੇ ਜਪੇ ਬਾਲ ਬ੍ਰਿਧ ਕੋਊ ਹੋਇ ॥
binaa naam taa ke jape baal bridh koaoo hoe |

پوڙهو توڙي جوان، سڀ هن تي غور ڪن،

ਰਾਵ ਰੰਕ ਰਾਜਾ ਸਭੈ ਜਿਯਤ ਨ ਰਹਸੀ ਕੋਇ ॥੨੦॥
raav rank raajaa sabhai jiyat na rahasee koe |20|

(20) (سندس نالي کان سواءِ) حاڪم يا رعيت، ڪجهه به نه رهندو.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਜੋ ਜਿਯ ਲਖਿ ਪਾਵੈ ॥
sat naam jo jiy lakh paavai |

جيڪو (ماڻهو) سچن کي دل ۾ سمجهي ٿو.

ਤਾ ਕੇ ਕਾਲ ਨਿਕਟ ਨਹਿ ਆਵੈ ॥
taa ke kaal nikatt neh aavai |

”جيڪي ستنام کي سڃاڻن ٿا، موت جو فرشتو انهن جي ويجهو نه ٿو اچي.

ਬਿਨਾ ਨਾਮ ਤਾ ਕੇ ਜੋ ਰਹਿ ਹੈ ॥
binaa naam taa ke jo reh hai |

جيڪي هن جي نالي کان سواءِ رهن ٿا (اهي سڀ ۽)

ਬਨ ਗਿਰ ਪੁਰ ਮੰਦਰ ਸਭ ਢਹਿ ਹੈ ॥੨੧॥
ban gir pur mandar sabh dteh hai |21|

۽ سندس نالي کان سواءِ سڀ جهنگ، جبل، محلات ۽ شهر تباهيءَ جي منهن ۾ آهن (21)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਚਕਿਯਾ ਕੈਸੇ ਪਟ ਬਨੇ ਗਗਨ ਭੂਮਿ ਪੁਨਿ ਦੋਇ ॥
chakiyaa kaise patt bane gagan bhoom pun doe |

”آسمان ۽ زمين ٻن پٿرن وانگر آهن.

ਦੁਹੂੰ ਪੁਰਨ ਮੈ ਆਇ ਕੈ ਸਾਬਿਤ ਗਯਾ ਨ ਕੋਇ ॥੨੨॥
duhoon puran mai aae kai saabit gayaa na koe |22|

(22) ”وچ ۾ ڪا به شيءِ اچڻ سان نه بچي ويندي آهي.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਸਤਿ ਨਾਮ ਜੋ ਪੁਰਖ ਪਛਾਨੈ ॥
sat naam jo purakh pachhaanai |

جيڪو پروشا ستنام کي سڃاڻي ٿو

ਸਤਿ ਨਾਮ ਲੈ ਬਚਨ ਪ੍ਰਮਾਨੈ ॥
sat naam lai bachan pramaanai |

”جيڪي ستنام کي قبول ڪن ٿا، انهن جي فصاحت تي ستنام غالب آهي.

ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਮਾਰਗ ਲੈ ਚਲਹੀ ॥
sat naam maarag lai chalahee |

هو سُتنام سان راهه تي هلي ٿو،

ਤਾ ਕੋ ਕਾਲ ਨ ਕਬਹੂੰ ਦਲਹੀ ॥੨੩॥
taa ko kaal na kabahoon dalahee |23|

”اهي ستم جي راهه تي هلن ٿا ۽ موت جا ڀوت کين تڪليف نه ٿا ڏين.“ (23)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਐਸੇ ਬਚਨਨ ਸੁਨਤ ਹੀ ਰਾਜਾ ਭਯੋ ਉਦਾਸੁ ॥
aaise bachanan sunat hee raajaa bhayo udaas |

راجا اهڙو بيان ٻڌي اداس ٿي ويو.

ਭੂਮਿ ਦਰਬੁ ਘਰ ਰਾਜ ਤੇ ਚਿਤ ਮੈ ਭਯੋ ਨਿਰਾਸੁ ॥੨੪॥
bhoom darab ghar raaj te chit mai bhayo niraas |24|

(24)

ਜਬ ਰਾਨੀ ਐਸੇ ਸੁਨਿਯੋ ਦੁਖਤ ਭਈ ਮਨ ਮਾਹ ॥
jab raanee aaise suniyo dukhat bhee man maah |

راڻي جڏهن اهو سڀ ڪجهه ٻڌو ته هوءَ پريشان ٿي وئي.

ਦੇਸ ਦਰਬੁ ਗ੍ਰਿਹ ਛਾਡਿ ਕੈ ਜਾਤ ਲਖਿਯੋ ਨਰ ਨਾਹ ॥੨੫॥
des darab grih chhaadd kai jaat lakhiyo nar naah |25|

جيئن کيس خبر پئي ته راجا بادشاهت، دولت ۽ گهر ڇڏي وڃي رهيو آهي.(25)

ਤਬ ਰਾਨੀ ਅਤਿ ਦੁਖਿਤ ਹ੍ਵੈ ਮੰਤ੍ਰੀ ਲਯੋ ਬੁਲਾਇ ॥
tab raanee at dukhit hvai mantree layo bulaae |

جڏهن راڻي سخت پريشاني ۾ هئي؛ هن وزير کي فون ڪيو.

ਕ੍ਯੋਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਗ੍ਰਿਹ ਰਾਖਿਯੈ ਕੀਜੈ ਕਛੂ ਉਪਾਇ ॥੨੬॥
kayohoon nrip grih raakhiyai keejai kachhoo upaae |26|

هن کانئس پڇيو ته کيس ڪو اهڙو حل ڏي ته جيئن راجا کي گهر ۾ رکي سگهجي.(26)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਤਬ ਮੰਤ੍ਰੀ ਇਮਿ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
tab mantree im bachan uchaare |

پوءِ وزير چيو ته:

ਸੁਨੁ ਰਾਨੀ ਤੈ ਮੰਤ੍ਰ ਹਮਾਰੇ ॥
sun raanee tai mantr hamaare |

پوءِ وزير صلاح ڏني ته، ”راڻي، پنهنجي وزير جي ڳالهه ٻڌ.

ਐਸੋ ਜਤਨ ਆਜੁ ਹਮ ਕਰਿ ਹੈ ॥
aaiso jatan aaj ham kar hai |

اسان اڄ به اهڙي ڪوشش ڪريون ٿا

ਨ੍ਰਿਪ ਗ੍ਰਿਹ ਰਾਖਿ ਜੋਗਿਯਹਿ ਮਰਿ ਹੈ ॥੨੭॥
nrip grih raakh jogiyeh mar hai |27|

”آءٌ اڄ اهڙي طريقي سان اڳتي وڌندس ته راجا کي گهر ۾ رکان ۽ يوگي کي ختم ڪري ڇڏيندس.(27)

ਰਾਨੀ ਜੋ ਹੌ ਕਹੌ ਸੁ ਕਰਿਯਹੁ ॥
raanee jo hau kahau su kariyahu |

اي راڻي! جيڪو چوان سو ڪر

ਰਾਜਾ ਜੂ ਤੇ ਨੈਕ ਨ ਡਰਿਯਹੁ ॥
raajaa joo te naik na ddariyahu |

”اڙي، راڻي، تون ائين ڪندين، جيڪو مان چوان، ۽ راجا کان نه ڊڄ.

ਯਾ ਜੁਗਿਯਾ ਕਹ ਧਾਮ ਬੁਲੈਯਹੁ ॥
yaa jugiyaa kah dhaam bulaiyahu |

هن جوڳيءَ کي گهر وٺي اچ

ਲੌਨ ਡਾਰਿ ਭੂਅ ਮਾਝ ਗਡੈਯਹੁ ॥੨੮॥
lauan ddaar bhooa maajh gaddaiyahu |28|

’توهان يوگي کي گهر ۾ سڏي، ان کي لوڻ سان ڍڪيو ۽ کيس زمين ۾ دفن ڪريو.‘ (28)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਤਬ ਰਾਨੀ ਤਯੋ ਹੀ ਕਿਯੋ ਜੁਗਿਯਹਿ ਲਯੋ ਬੁਲਾਇ ॥
tab raanee tayo hee kiyo jugiyeh layo bulaae |

راڻي ان مطابق عمل ڪيو ۽ يوگي کي گهر سڏيو.

ਲੌਨ ਡਾਰਿ ਭੂਅ ਖੋਦਿ ਕੈ ਗਹਿ ਤਿਹ ਦਯੋ ਦਬਾਇ ॥੨੯॥
lauan ddaar bhooa khod kai geh tih dayo dabaae |29|

هن کيس پڪڙيو، مٿس لوڻ هڻي کيس زمين ۾ دفن ڪيو (29)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਜਾਇ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਪਤਿ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
jaae nripat pat bachan uchaare |

(راڻي) وڃي پنهنجي مڙس کي بادشاهه ٻڌايو

ਜੁਗਿਯ ਮਾਟੀ ਲਈ ਤਿਹਾਰੇ ॥
jugiy maattee lee tihaare |

پوءِ هوءَ راجا وٽ آئي ۽ چيائين، ”يوگي مري ويو آهي.