ڪبت
”ڪڏهن هو گهوڙن ۾، ڪڏهن هاٿين ۾، ڪڏهن ڳئون ۾، ڪڏهن پکين ۾، ڪڏهن نباتات ۾،
”هو باهه جي صورت ۾ سڙي ٿو ۽ پوءِ هوا جي صورت ۾ اچي ٿو، ‘ڪڏهن ذهنن ۾ رهي ٿو ته ڪڏهن پاڻيءَ جي شڪل ۾.
'ڪڏهن ڪڏهن آسمان مان نازل ٿئي ٿو راڻا (شيطان) کي ختم ڪرڻ لاء،' جنگل ۾، جنهن جو بيان ويد ۾ پڻ آهي.
”هو ڪٿي مرد آهي ته ڪٿي عورت جو روپ. 'صرف بيوقوف هن جي اسرار کي سمجهي نٿا سگهن (18)
چوپائي
ڪير مري، ڪير ماري.
”هو ڪنهن کي ماري ٿو ۽ ڇو ٿو، معصوم ماڻهو سمجهي نٿا سگهن.
اي راجن! اهو ذهن ۾ رکو
”نه هو ماريندو آهي نه مرندو، ۽ تون ان ڳالهه کي مڃڻ جي ڪوشش ڪر، اي راجا (19)
دوهيرا
پوڙهو توڙي جوان، سڀ هن تي غور ڪن،
(20) (سندس نالي کان سواءِ) حاڪم يا رعيت، ڪجهه به نه رهندو.
چوپائي
جيڪو (ماڻهو) سچن کي دل ۾ سمجهي ٿو.
”جيڪي ستنام کي سڃاڻن ٿا، موت جو فرشتو انهن جي ويجهو نه ٿو اچي.
جيڪي هن جي نالي کان سواءِ رهن ٿا (اهي سڀ ۽)
۽ سندس نالي کان سواءِ سڀ جهنگ، جبل، محلات ۽ شهر تباهيءَ جي منهن ۾ آهن (21)
دوهيرا
”آسمان ۽ زمين ٻن پٿرن وانگر آهن.
(22) ”وچ ۾ ڪا به شيءِ اچڻ سان نه بچي ويندي آهي.
چوپائي
جيڪو پروشا ستنام کي سڃاڻي ٿو
”جيڪي ستنام کي قبول ڪن ٿا، انهن جي فصاحت تي ستنام غالب آهي.
هو سُتنام سان راهه تي هلي ٿو،
”اهي ستم جي راهه تي هلن ٿا ۽ موت جا ڀوت کين تڪليف نه ٿا ڏين.“ (23)
دوهيرا
راجا اهڙو بيان ٻڌي اداس ٿي ويو.
(24)
راڻي جڏهن اهو سڀ ڪجهه ٻڌو ته هوءَ پريشان ٿي وئي.
جيئن کيس خبر پئي ته راجا بادشاهت، دولت ۽ گهر ڇڏي وڃي رهيو آهي.(25)
جڏهن راڻي سخت پريشاني ۾ هئي؛ هن وزير کي فون ڪيو.
هن کانئس پڇيو ته کيس ڪو اهڙو حل ڏي ته جيئن راجا کي گهر ۾ رکي سگهجي.(26)
چوپائي
پوءِ وزير چيو ته:
پوءِ وزير صلاح ڏني ته، ”راڻي، پنهنجي وزير جي ڳالهه ٻڌ.
اسان اڄ به اهڙي ڪوشش ڪريون ٿا
”آءٌ اڄ اهڙي طريقي سان اڳتي وڌندس ته راجا کي گهر ۾ رکان ۽ يوگي کي ختم ڪري ڇڏيندس.(27)
اي راڻي! جيڪو چوان سو ڪر
”اڙي، راڻي، تون ائين ڪندين، جيڪو مان چوان، ۽ راجا کان نه ڊڄ.
هن جوڳيءَ کي گهر وٺي اچ
’توهان يوگي کي گهر ۾ سڏي، ان کي لوڻ سان ڍڪيو ۽ کيس زمين ۾ دفن ڪريو.‘ (28)
دوهيرا
راڻي ان مطابق عمل ڪيو ۽ يوگي کي گهر سڏيو.
هن کيس پڪڙيو، مٿس لوڻ هڻي کيس زمين ۾ دفن ڪيو (29)
چوپائي
(راڻي) وڃي پنهنجي مڙس کي بادشاهه ٻڌايو
پوءِ هوءَ راجا وٽ آئي ۽ چيائين، ”يوگي مري ويو آهي.