شري دسم گرنتھ

صفحو - 98


ਭਾਜਿ ਦੈਤ ਇਕ ਸੁੰਭ ਪੈ ਗਇਓ ਤੁਰੰਗਮ ਡਾਰਿ ॥੨੦੩॥
bhaaj dait ik sunbh pai geio turangam ddaar |203|

پوءِ هڪ ڀوت گهوڙي تي تيزيءَ سان سمڀ ڏانهن ويو.

ਆਨਿ ਸੁੰਭ ਪੈ ਤਿਨ ਕਹੀ ਸਕਲ ਜੁਧ ਕੀ ਬਾਤ ॥
aan sunbh pai tin kahee sakal judh kee baat |

هن سمڀ کي سڀ ڪجهه ٻڌايو جيڪو جنگ ۾ ٿيو هو.

ਤਬ ਭਾਜੇ ਦਾਨਵ ਸਭੈ ਮਾਰਿ ਲਇਓ ਤੁਅ ਭ੍ਰਾਤ ॥੨੦੪॥
tab bhaaje daanav sabhai maar leio tua bhraat |204|

هن کي چيائين ته جڏهن ديوتا تنهنجي ڀاءُ کي ماري ڇڏيو، تڏهن سڀ ڀوت ڀڄي ويا.

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥
svaiyaa |

سويا،

ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭ ਹਨਿਓ ਸੁਨਿ ਕੈ ਬਰ ਬੀਰਨ ਕੇ ਚਿਤਿ ਛੋਭ ਸਮਾਇਓ ॥
sunbh nisunbh hanio sun kai bar beeran ke chit chhobh samaaeio |

جڏهن سمڀ کي نسمڀ جي موت جي خبر پيئي ته ان عظيم جنگجو جي ڪاوڙ جي ڪا حد نه رهي.

ਸਾਜਿ ਚੜਿਓ ਗਜ ਬਾਜ ਸਮਾਜ ਕੈ ਦਾਨਵ ਪੁੰਜ ਲੀਏ ਰਨ ਆਇਓ ॥
saaj charrio gaj baaj samaaj kai daanav punj lee ran aaeio |

وڏي غضب سان ڀريل هاٿين ۽ گھوڙن جو سمورو سامان تيار ڪري، پنهنجي لشڪر جا ٽڪرا کڻي ميدان جنگ ۾ داخل ٿيو.

ਭੂਮਿ ਭਇਆਨਕ ਲੋਥ ਪਰੀ ਲਖਿ ਸ੍ਰਉਨ ਸਮੂਹ ਮਹਾ ਬਿਸਮਾਇਓ ॥
bhoom bheaanak loth paree lakh sraun samooh mahaa bisamaaeio |

ان خوفناڪ ميدان ۾ لاش ۽ گڏ ٿيل رت ڏسي، هو ڏاڍو حيران ٿي ويو.

ਮਾਨਹੁ ਸਾਰਸੁਤੀ ਉਮਡੀ ਜਲੁ ਸਾਗਰ ਕੇ ਮਿਲਿਬੇ ਕਹੁ ਧਾਇਓ ॥੨੦੫॥
maanahu saarasutee umaddee jal saagar ke milibe kahu dhaaeio |205|

ائين پئي لڳو ڄڻ سرسوتي سمنڊ سان ملڻ لاءِ ڊوڙي رهي آهي.

ਚੰਡ ਪ੍ਰਚੰਡਿ ਸੁ ਕੇਹਰਿ ਕਾਲਿਕਾ ਅਉ ਸਕਤੀ ਮਿਲਿ ਜੁਧ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥
chandd prachandd su kehar kaalikaa aau sakatee mil judh kario hai |

ويڙهاڪ چانڊئي، شير ڪاليڪا ٻين طاقتن گڏجي هڪ پرتشدد جنگ وڙهي آهي.

ਦਾਨਵ ਸੈਨ ਹਤੀ ਇਨਹੂੰ ਸਭ ਇਉ ਕਹਿ ਕੈ ਮਨਿ ਕੋਪ ਭਰਿਓ ਹੈ ॥
daanav sain hatee inahoon sabh iau keh kai man kop bhario hai |

"هنن ڀوتن جي سڄي لشڪر کي ماري ڇڏيو آهي،" ائين چئي سمڀ جو دماغ ڪاوڙ سان ڀرجي ويو.

ਬੰਧੁ ਕਬੰਧ ਪਰਿਓ ਅਵਲੋਕ ਕੈ ਸੋਕ ਕੈ ਪਾਇ ਨ ਆਗੈ ਧਰਿਓ ਹੈ ॥
bandh kabandh pario avalok kai sok kai paae na aagai dhario hai |

پنهنجي ڀاءُ جي لاش جو ٽڪنڊو هڪ طرف ڏسي، ڏک ۾ هڪ قدم به اڳتي نه وڌي سگهيو.

ਧਾਇ ਸਕਿਓ ਨ ਭਇਓ ਭਇ ਭੀਤਹ ਚੀਤਹ ਮਾਨਹੁ ਲੰਗੁ ਪਰਿਓ ਹੈ ॥੨੦੬॥
dhaae sakio na bheio bhe bheetah cheetah maanahu lang pario hai |206|

هو ايترو ته ڊڄي ويو هو جو تيزيءَ سان اڳتي نه وڌي سگهيو، ائين پئي لڳو ته چيتا لٺ ٿي ويو هو. 206.

ਫੇਰਿ ਕਹਿਓ ਦਲ ਕੋ ਜਬ ਸੁੰਭ ਸੁ ਮਾਨਿ ਚਲੇ ਤਬ ਦੈਤ ਘਨੇ ॥
fer kahio dal ko jab sunbh su maan chale tab dait ghane |

جڏهن سمڀ پنهنجي لشڪر کي حڪم ڏنو ته ڪيترائي ڀوتارن حڪم جي تعميل ڪندي اڳتي وڌيا.

ਗਜਰਾਜ ਸੁ ਬਾਜਨ ਕੇ ਅਸਵਾਰ ਰਥੀ ਰਥੁ ਪਾਇਕ ਕਉਨ ਗਨੈ ॥
gajaraaj su baajan ke asavaar rathee rath paaeik kaun ganai |

وڏن هاٿين ۽ گهوڙن جي سوارن، رٿن، رٿن تي ويڙهاڪن ۽ پيادل ويڙهاڪن کي ڪير ڳڻائي سگهندو؟

ਤਹਾ ਘੇਰ ਲਈ ਚਹੂੰ ਓਰ ਤੇ ਚੰਡਿ ਮਹਾ ਤਨ ਕੇ ਤਨ ਦੀਹ ਬਨੈ ॥
tahaa gher lee chahoon or te chandd mahaa tan ke tan deeh banai |

هنن، تمام وڏا جسم، چئني پاسن کان چانڊئي کي گهيرو ڪيو.

ਮਨੋ ਭਾਨੁ ਕੋ ਛਾਇ ਲਇਓ ਉਮਡੈ ਘਨ ਘੋਰ ਘਮੰਡ ਘਟਾਨਿ ਸਨੈ ॥੨੦੭॥
mano bhaan ko chhaae leio umaddai ghan ghor ghamandd ghattaan sanai |207|

ائين محسوس ٿي رهيو هو ته اوندهه ۽ گجگوڙ ڪندڙ اونداهي ڪڪرن سج کي ڍڪي ڇڏيو آهي. 207.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA,

ਚਹੂੰ ਓਰਿ ਘੇਰੋ ਪਰਿਓ ਤਬੈ ਚੰਡ ਇਹ ਕੀਨ ॥
chahoon or ghero pario tabai chandd ih keen |

جڏهن چانڊيءَ کي چئن طرفن کان گهيرو ڪيو ويو، تڏهن هن ائين ڪيو:،

ਕਾਲੀ ਸੋ ਹਸਿ ਤਿਨ ਕਹੀ ਨੈਨ ਸੈਨ ਕਰਿ ਦੀਨ ॥੨੦੮॥
kaalee so has tin kahee nain sain kar deen |208|

هوءَ کلڻ لڳي ۽ ڪالي کي به اکين سان اشارو ڪندي چيائين.208.

ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |

ڪيبٽ،

ਕੇਤੇ ਮਾਰਿ ਡਾਰੇ ਅਉ ਕੇਤਕ ਚਬਾਇ ਡਾਰੇ ਕੇਤਕ ਬਗਾਇ ਡਾਰੇ ਕਾਲੀ ਕੋਪ ਤਬ ਹੀ ॥
kete maar ddaare aau ketak chabaae ddaare ketak bagaae ddaare kaalee kop tab hee |

جڏهن چانڊئي ڪالي ڏانهن اشارو ڪيو ته هن ڏاڍي ڪاوڙ ۾ ڪيترن کي ماريو، ڪيترن کي چيڀاٽيو ۽ ڪيترن کي پري اڇلائي ڇڏيو.

ਬਾਜ ਗਜ ਭਾਰੇ ਤੇ ਤੋ ਨਖਨ ਸੋ ਫਾਰਿ ਡਾਰੇ ਐਸੇ ਰਨ ਭੈਕਰ ਨ ਭਇਓ ਆਗੈ ਕਬ ਹੀ ॥
baaj gaj bhaare te to nakhan so faar ddaare aaise ran bhaikar na bheio aagai kab hee |

هوءَ پنهنجن نانگن سان، ڪيترائي وڏا هاٿي ۽ گهوڙا لٽي، اهڙي جنگ وڙهي وئي، جيڪا اڳ ۾ نه وڙهي وئي هئي.

ਭਾਗੇ ਬਹੁ ਬੀਰ ਕਾਹੂੰ ਸੁਧ ਨ ਰਹੀ ਸਰੀਰ ਹਾਲ ਚਾਲ ਪਰੀ ਮਰੇ ਆਪਸ ਮੈ ਦਬ ਹੀ ॥
bhaage bahu beer kaahoon sudh na rahee sareer haal chaal paree mare aapas mai dab hee |

ڪيترائي ويڙهاڪ ڀڄي ويا، انهن مان ڪنهن کي به هن جي لاش جي خبر نه رهي، اتي تمام گهڻو گوڙ مچي ويو، ۽ انهن مان ڪيترائي هڪ ٻئي جي دٻائڻ سان مري ويا.

ਪੇਖਿ ਸੁਰ ਰਾਇ ਮਨਿ ਹਰਖ ਬਢਾਇ ਸੁਰ ਪੁੰਜਨ ਬੁਲਾਇ ਕਰੈ ਜੈਜੈਕਾਰ ਸਬ ਹੀ ॥੨੦੯॥
pekh sur raae man harakh badtaae sur punjan bulaae karai jaijaikaar sab hee |209|

ديوتا کي ماريل ڏسي اندرا، ديوتائن جو راجا، دل ۾ ڏاڍو خوش ٿيو ۽ ديوتائن جي سڀني گروهن کي سڏي، هن فتح جي واکاڻ ڪئي. 209.

ਕ੍ਰੋਧਮਾਨ ਭਇਓ ਕਹਿਓ ਰਾਜਾ ਸਭ ਦੈਤਨ ਕੋ ਐਸੋ ਜੁਧੁ ਕੀਨੋ ਕਾਲੀ ਡਾਰਿਯੋ ਬੀਰ ਮਾਰ ਕੈ ॥
krodhamaan bheio kahio raajaa sabh daitan ko aaiso judh keeno kaalee ddaariyo beer maar kai |

راجا سنڀ ڏاڍو ڪاوڙيو ۽ سڀني ڀوتن کي چيو ته: جنهن ڪالي جنگ ڪئي آهي، هن منهنجي ويڙهاڪن کي ماري ڇڏيو آهي.

ਬਲ ਕੋ ਸੰਭਾਰਿ ਕਰਿ ਲੀਨੀ ਕਰਵਾਰ ਢਾਰ ਪੈਠੋ ਰਨ ਮਧਿ ਮਾਰੁ ਮਾਰੁ ਇਉ ਉਚਾਰ ਕੈ ॥
bal ko sanbhaar kar leenee karavaar dtaar paittho ran madh maar maar iau uchaar kai |

پنهنجي طاقت کي هٿي وٺرائڻ لاءِ، سمڀ پنهنجي هٿن ۾ تلوار ۽ ڍال جهلي، ”مار، مار“ جو نعرو هڻي، ميدان جنگ ۾ داخل ٿيو.

ਸਾਥ ਭਏ ਸੁੰਭ ਕੇ ਸੁ ਮਹਾ ਬੀਰ ਧੀਰ ਜੋਧੇ ਲੀਨੇ ਹਥਿਆਰ ਆਪ ਆਪਨੇ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ॥
saath bhe sunbh ke su mahaa beer dheer jodhe leene hathiaar aap aapane sanbhaar kai |

عظيم هيرو ۽ جنگي عظيم همٿ جا، پنهنجا پوزر کڻي، سمڀ سان گڏ ويا.

ਐਸੇ ਚਲੇ ਦਾਨੋ ਰਵਿ ਮੰਡਲ ਛਪਾਨੋ ਮਾਨੋ ਸਲਭ ਉਡਾਨੋ ਪੁੰਜ ਪੰਖਨ ਸੁ ਧਾਰ ਕੈ ॥੨੧੦॥
aaise chale daano rav manddal chhapaano maano salabh uddaano punj pankhan su dhaar kai |210|

شيطان سج کي ڍڪڻ لاءِ اڏامندڙ ماڪڙن وانگر مارچ ڪيو. 210.

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥
svaiyaa |

سويا،

ਦਾਨਵ ਸੈਨ ਲਖੈ ਬਲਵਾਨ ਸੁ ਬਾਹਨਿ ਚੰਡਿ ਪ੍ਰਚੰਡ ਭ੍ਰਮਾਨੋ ॥
daanav sain lakhai balavaan su baahan chandd prachandd bhramaano |

ڀوتن جي طاقتور لشڪر کي ڏسي، چانڊئي تيزيءَ سان شينهن جو منهن ڦيرايو.

ਚਕ੍ਰ ਅਲਾਤ ਕੀ ਬਾਤ ਬਘੂਰਨ ਛਤ੍ਰ ਨਹੀ ਸਮ ਅਉ ਖਰਸਾਨੋ ॥
chakr alaat kee baat baghooran chhatr nahee sam aau kharasaano |

ايستائين جو ڊسڪ، واء، ڇت ۽ گرائنڊ اسٽون ايتري تيزيءَ سان نه ٿو ڦري سگهي.

ਤਾਰਿਨ ਮਾਹਿ ਸੁ ਐਸੋ ਫਿਰਿਓ ਜਨ ਭਉਰ ਨਹੀ ਸਰਤਾਹਿ ਬਖਾਨੋ ॥
taarin maeh su aaiso firio jan bhaur nahee sarataeh bakhaano |

هن جنگ جي ميدان ۾ شينهن اهڙيءَ طرح گهميو آهي جو واءُ به ان جو مقابلو نٿو ڪري سگهي.

ਅਉਰ ਨਹੀ ਉਪਮਾ ਉਪਜੈ ਸੁ ਦੁਹੂੰ ਰੁਖ ਕੇਹਰਿ ਕੇ ਮੁਖ ਮਾਨੋ ॥੨੧੧॥
aaur nahee upamaa upajai su duhoon rukh kehar ke mukh maano |211|

ان کان سواءِ ٻيو ڪوبه مقابلو نٿو ٿي سگهي ته شينهن جو چهرو هن جي جسم جي ٻنهي پاسن تي غور ڪيو وڃي. 211.

ਜੁਧੁ ਮਹਾ ਅਸੁਰੰਗਨਿ ਸਾਥਿ ਭਇਓ ਤਬ ਚੰਡਿ ਪ੍ਰਚੰਡਹਿ ਭਾਰੀ ॥
judh mahaa asurangan saath bheio tab chandd prachanddeh bhaaree |

ان وقت طاقتور چانڊئي وڏي جنگ وڙهي چڪو هو، جنهن ۾ ڀوتن جي وڏي گڏهه هئي.

ਸੈਨ ਅਪਾਰ ਹਕਾਰਿ ਸੁਧਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿ ਸੰਘਾਰਿ ਦਈ ਰਨਿ ਕਾਰੀ ॥
sain apaar hakaar sudhaar bidaar sanghaar dee ran kaaree |

بي حساب لشڪر کي چيلينج ڪري، ان کي تاڪيد ۽ جاڳائي، ڪالي ان کي ميدان جنگ ۾ تباهه ڪري ڇڏيو.

ਖੇਤ ਭਇਓ ਤਹਾ ਚਾਰ ਸਉ ਕੋਸ ਲਉ ਸੋ ਉਪਮਾ ਕਵਿ ਦੇਖਿ ਬਿਚਾਰੀ ॥
khet bheio tahaa chaar sau kos lau so upamaa kav dekh bichaaree |

اتي چار سؤ ڪوس تائين جنگ وڙهي وئي ۽ شاعر ان جو تصور هن طرح ڪيو آهي:

ਪੂਰਨ ਏਕ ਘਰੀ ਨ ਪਰੀ ਜਿ ਗਿਰੇ ਧਰਿ ਪੈ ਥਰ ਜਿਉ ਪਤਝਾਰੀ ॥੨੧੨॥
pooran ek gharee na paree ji gire dhar pai thar jiau patajhaaree |212|

فقط هڪ گهڙي (ننڍو عرصو) پورو نه ٿيو هو، جڏهن سرءُ ۾ پنن (وڻن جا) زمين تي ڪريا هئا. 212.

ਮਾਰਿ ਚਮੂੰ ਚਤੁਰੰਗ ਲਈ ਤਬ ਲੀਨੋ ਹੈ ਸੁੰਭ ਚਮੁੰਡ ਕੋ ਆਗਾ ॥
maar chamoon chaturang lee tab leeno hai sunbh chamundd ko aagaa |

جڏهن لشڪر جا چارئي حصا مارجي ويا، تڏهن سمڀ چانڊئي جي اڳڀرائي کي روڪڻ لاءِ اڳتي وڌيو.

ਚਾਲ ਪਰਿਓ ਅਵਨੀ ਸਿਗਰੀ ਹਰ ਜੂ ਹਰਿ ਆਸਨ ਤੇ ਉਠਿ ਭਾਗਾ ॥
chaal pario avanee sigaree har joo har aasan te utth bhaagaa |

ان وقت سڄي زمين لرزجي وئي ۽ شيو اٿي بيٺو ۽ پنهنجي سوچ جي جاءِ تان ڀڄي ويو.

ਸੂਖ ਗਇਓ ਤ੍ਰਸ ਕੈ ਹਰਿ ਹਾਰਿ ਸੁ ਸੰਕਤਿ ਅੰਕ ਮਹਾ ਭਇਓ ਜਾਗਾ ॥
sookh geio tras kai har haar su sankat ank mahaa bheio jaagaa |

شيو جي ڳلي جو هار (سانپ) خوف جي ڪري سڪي ويو هو، دل ۾ وڏي خوف جي ڪري لرزڻ لڳو.

ਲਾਗ ਰਹਿਓ ਲਪਟਾਇ ਗਰੇ ਮਧਿ ਮਾਨਹੁ ਮੁੰਡ ਕੀ ਮਾਲ ਕੋ ਤਾਗਾ ॥੨੧੩॥
laag rahio lapattaae gare madh maanahu mundd kee maal ko taagaa |213|

اهو نانگ شيو جي ڳلي ۾ چمڪندو نظر اچي ٿو، جيئن کوپڙي جي چادر جي تار وانگر.213.

ਚੰਡਿ ਕੇ ਸਾਮੁਹਿ ਆਇ ਕੈ ਸੁੰਭ ਕਹਿਓ ਮੁਖਿ ਸੋ ਇਹ ਮੈ ਸਭ ਜਾਨੀ ॥
chandd ke saamuhi aae kai sunbh kahio mukh so ih mai sabh jaanee |

چانڊئي جي سامهون اچي، ڀوت سنڀ پنهنجي وات مان چيو: ”مون کي اهو سڀ ڪجهه معلوم ٿيو آهي.

ਕਾਲੀ ਸਮੇਤ ਸਭੈ ਸਕਤੀ ਮਿਲਿ ਦੀਨੋ ਖਪਾਇ ਸਭੈ ਦਲੁ ਬਾਨੀ ॥
kaalee samet sabhai sakatee mil deeno khapaae sabhai dal baanee |

ڪالي ۽ ٻين طاقتن سان گڏ تو منهنجي لشڪر جا سڀ حصا ناس ڪري ڇڏيا.

ਚੰਡਿ ਕਹਿਓ ਮੁਖ ਤੇ ਉਨ ਕੋ ਤੇਊ ਤਾ ਛਿਨ ਗਉਰ ਕੇ ਮਧਿ ਸਮਾਨੀ ॥
chandd kahio mukh te un ko teaoo taa chhin gaur ke madh samaanee |

ان وقت چانڊئي پنهنجي مهيني کان ڪالي ۽ ٻين طاقتن ڏانهن هي لفظ چيا ته: ”منهنجي اندر ضم ٿي وڃ“ ۽ ساڳئي وقت اهي سڀ چندي ۾ ضم ٿي ويا.

ਜਿਉ ਸਰਤਾ ਕੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕੇ ਬੀਚ ਮਿਲੇ ਬਰਖਾ ਬਹੁ ਬੂੰਦਨ ਪਾਨੀ ॥੨੧੪॥
jiau sarataa ke pravaah ke beech mile barakhaa bahu boondan paanee |214|

ٻاڦ جي وهڪري ۾ مينهن جو پاڻي. 214.

ਕੈ ਬਲਿ ਚੰਡਿ ਮਹਾ ਰਨ ਮਧਿ ਸੁ ਲੈ ਜਮਦਾੜ ਕੀ ਤਾ ਪਰਿ ਲਾਈ ॥
kai bal chandd mahaa ran madh su lai jamadaarr kee taa par laaee |

جنگ ۾ چنڊيءَ خنجر کڻي وڏي زور سان ڀوت تي وار ڪيو.

ਬੈਠ ਗਈ ਅਰਿ ਕੇ ਉਰ ਮੈ ਤਿਹ ਸ੍ਰਉਨਤ ਜੁਗਨਿ ਪੂਰਿ ਅਘਾਈ ॥
baitth gee ar ke ur mai tih sraunat jugan poor aghaaee |

اهو دشمن جي سيني ۾ داخل ٿيو، ويمپس سندس رت سان مڪمل طور تي مطمئن هئا.

ਦੀਰਘ ਜੁਧ ਬਿਲੋਕ ਕੈ ਬੁਧਿ ਕਵੀਸ੍ਵਰ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਇਹ ਆਈ ॥
deeragh judh bilok kai budh kaveesvar ke man mai ih aaee |

ان خوفناڪ جنگ کي ڏسي شاعر هن طرح تصور ڪيو آهي: