شري دسم گرنتھ

صفحو - 1406


ਬਿਗੋਯਦ ਕਿ ਏ ਨਾਜ਼ਨੀ ਸੀਮ ਤਨ ॥੧੩੨॥
bigoyad ki e naazanee seem tan |132|

۽ فرمايائون ته ”اي تون اهڙو شاندار جسم وارو“ (۱۳۲)

ਹਰਾ ਕਸ ਕਿ ਖ਼ਾਹੀ ਬਿਗੋ ਮਨ ਦਿਹਮ ॥
haraa kas ki khaahee bigo man diham |

”توهان جي جيڪا به خواهش آهي، مون کي ٻڌاءِ، مان ڏيندس،

ਕਿ ਏ ਸ਼ੇਰ ਦਿਲ ਮਨ ਗ਼ੁਲਾਮੇ ਤੁਅਮ ॥੧੩੩॥
ki e sher dil man gulaame tuam |133|

”ان ڪري، اي شعر دل، مان تنهنجو غلام آهيان.“ (133)

ਖ਼ੁਦਾਵੰਦ ਬਾਸੀ ਤੁ ਏ ਕਾਰ ਸਖ਼ਤ ॥
khudaavand baasee tu e kaar sakhat |

”او، تون پنهنجي ڪمن ۾ محنتي،

ਕਿ ਮਾਰਾ ਬ ਯਕ ਬਾਰ ਕੁਨ ਨੇਕ ਬਖ਼ਤ ॥੧੩੪॥
ki maaraa b yak baar kun nek bakhat |134|

(134) ”مون کي پنهنجي زال ڪري وٺو ۽ مون کي نيڪ عورت بڻاءِ.

ਬਿਜ਼ਦ ਪੁਸ਼ਤ ਪਾਓ ਕੁਸ਼ਾਦਸ਼ ਬ ਚਸ਼ਮ ॥
bizad pushat paao kushaadash b chasham |

هن ڌرتيءَ جي سيني تي پير رکيا،

ਹਮਹ ਰਵਸ਼ ਸ਼ਾਹਾਨ ਪੇਸ਼ੀਨ ਰਸ਼ਮ ॥੧੩੫॥
hamah ravash shaahaan pesheen rasham |135|

(135) ۽ پنھنجي اڳين جي رسم کي ورجايو.

ਬਿਅਫ਼ਤਾਦ ਬਰ ਰਥ ਬਿਆਵੁਰਦ ਜਾ ॥
biafataad bar rath biaavurad jaa |

هن (سببت سنگهه) کي رٿ تي ويهاريو ويو، ۽ هوءَ کيس گهر وٺي آئي،

ਬਿਜ਼ਦ ਨਉਬਤਸ਼ ਸ਼ਾਹਿ ਸ਼ਾਹੇ ਜ਼ਮਾ ॥੧੩੬॥
bizad naubatash shaeh shaahe zamaa |136|

۽ بادشاهن جي بادشاهه (سندس پيءُ) (خوشيءَ ۾) ڍول وڄايا.(136)

ਬਹੋਸ਼ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਦੁ ਚਸ਼ਮਸ਼ ਕੁਸ਼ਾਦ ॥
bahosh andar aamad du chashamash kushaad |

ڊرم جي شور سان، جڏهن هو (سڀت سنگهه) جاڳندو هو،

ਬਿਗੋਯਦ ਕਿਰਾ ਜਾਇ ਮਾਰਾ ਨਿਹਾਦ ॥੧੩੭॥
bigoyad kiraa jaae maaraa nihaad |137|

پڇيائين ته ”ڪنهن جي گهر ۾ آندو ويو آهيان؟“ (137)

ਬਿਗੋਯਦ ਤੁਰਾ ਜ਼ਫ਼ਰ ਜੰਗ ਯਾਫ਼ਤਮ ॥
bigoyad turaa zafar jang yaafatam |

هن جواب ڏنو، ”مون تو کي جنگ ۾ فتح ڪيو آهي.

ਬ ਕਾਰੇ ਸ਼ੁਮਾ ਕਤ ਖ਼ੁਦਾ ਯਾਫ਼ਤਮ ॥੧੩੮॥
b kaare shumaa kat khudaa yaafatam |138|

۽ جنگ جي ذريعي مون توکي پنهنجو مڙس ڪري ورتو آهي.' (138)

ਪਸ਼ੇਮਾ ਸ਼ਵਦ ਸੁਖ਼ਨ ਗੁਫ਼ਤਨ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ॥
pashemaa shavad sukhan gufatan fazool |

هُن اڻڄاڻايل لفظن تي توبهه ڪئي،

ਹਰਾ ਕਸ ਤੁ ਗੋਈ ਕਿ ਬਰ ਮਨ ਕਬੂਲ ॥੧੩੯॥
haraa kas tu goee ki bar man kabool |139|

پر پوءِ ڇا ٿي سگھيو ۽ ان (شادي) قبول ڪئي.(139)

ਬਿਦਿਹ ਸਾਕੀਯਾ ਜਾਮ ਫੇਰੋਜ਼ਹ ਫ਼ਾਮ ॥
bidih saakeeyaa jaam ferozah faam |

(شاعر چوي ٿو ته) اي ساڪي، مون کي سبزي سان ڀريل پيالو ڏي.

ਕਿ ਮਾ ਰਾ ਬ ਕਾਰ ਅਸਤ ਰੋਜ਼ੇ ਤਮਾਮ ॥੧੪੦॥
ki maa raa b kaar asat roze tamaam |140|

جنهن جي مون کي ڊگهي ڏينهن جي آخر ۾ ضرورت آهي. (140)

ਤੁ ਮਾਰਾ ਬਿਦਿਹ ਤਾ ਸ਼ਵਮ ਤਾਜ਼ਹ ਦਿਲ ॥
tu maaraa bidih taa shavam taazah dil |

مون کي ڏي ته منهنجي دل تازگي سان ڀري،

ਕਿ ਗੌਹਰ ਬਿਆਰੇਮ ਆਲੂਦਹ ਗਿਲ ॥੧੪੧॥੪॥
ki gauahar biaarem aaloodah gil |141|4|

۽ مٽيءَ مان موتي ڪڍندو آھي.(141)

ੴ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹ ॥
ik oankaar vaahiguroo jee kee fatah |

رب هڪ آهي ۽ فتح سچي گرو جي آهي.

ਤੁਈ ਰਹਿਨੁਮਾਓ ਤੁਈ ਦਿਲ ਕੁਸ਼ਾਇ ॥
tuee rahinumaao tuee dil kushaae |

تون منهنجو رهنما آهين ۽ تون ئي منهنجو صلاحڪار آهين،

ਤੁਈ ਦਸਤਗੀਰ ਅੰਦਰ ਹਰ ਦੋ ਸਰਾਇ ॥੧॥
tuee dasatageer andar har do saraae |1|

تون اسان جي رهنمائي ڪرين ٿو، اسان جي هٿن ۾، ٻنهي جهانن ۾ (1)

ਤੁਈ ਰਾਜ਼ ਰੋਜ਼ੀ ਦਿਹੋ ਦਸਤਗੀਰ ॥
tuee raaz rozee diho dasatageer |

توهان اسان جي حمايت ۽ مهيا ڪندڙ آهيو.

ਕਰੀਮੇ ਖ਼ਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਦਾਨਸ਼ ਪਜ਼ੀਰ ॥੨॥
kareeme khataa bakhash daanash pazeer |2|

تون اسان جي گهٽتائي کي سڃاڻي ٿو، ۽ اسان جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ آهين (2)

ਹਿਕਾਯਤ ਸ਼ੁਨੀਦਮ ਯਕੇ ਕਾਜ਼ੀਅਸ਼ ॥
hikaayat shuneedam yake kaazeeash |

مون هڪ قاضيءَ جو قصو ٻڌو آهي،

ਕਿ ਬਰਤਰ ਨ ਦੀਦਮ ਕਜ਼ੋ ਦੀਗਰਸ਼ ॥੩॥
ki baratar na deedam kazo deegarash |3|

۽ مون ڪڏهن به هن جهڙو سٺو ماڻهو نه ڏٺو آهي (3)

ਯਕੇ ਖ਼ਾਨਹ ਓ ਬਾਨੂਏ ਨਉਜਵਾ ॥
yake khaanah o baanooe naujavaa |

هن جي گهر ۾ هڪ ڌيءُ هئي، جيڪا جوانيءَ جي عروج تي هئي.

ਕਿ ਕੁਰਬਾ ਸ਼ਵਦ ਹਰਕਸੇ ਨਾਜ਼ਦਾ ॥੪॥
ki kurabaa shavad harakase naazadaa |4|

هن جي ڪشمڪش سڀني ماڻهن جي زندگين کي ناقابل برداشت بڻائي ڇڏيو هو (4)

ਕਿ ਸ਼ੋਸਨ ਸਰੇ ਰਾ ਫ਼ਰੋ ਮੇਜ਼ਦਹ ॥
ki shosan sare raa faro mezadah |

هن کي ڏسي ليليٰ پنهنجا ڪنڌ هيٺ ڪري ڇڏيا.

ਗੁਲੇ ਲਾਲਹ ਰਾ ਦਾਗ਼ ਬਰ ਦਿਲ ਸ਼ੁਦਹ ॥੫॥
gule laalah raa daag bar dil shudah |5|

۽ ٽُولپ جي ٻوٽن جي گلن کي محسوس ٿيو ته سندن دل ٽُٽي پئي.(5)

ਕਜ਼ਾ ਸੂਰਤੇ ਮਾਹਿ ਰਾ ਬੀਮ ਸ਼ੁਦ ॥
kazaa soorate maeh raa beem shud |

هن جي نظر ۾ چنڊ لڄي ٿي ويو

ਰਸ਼ਕ ਸ਼ੋਖ਼ਤਹ ਅਜ਼ ਮਿਯਾ ਨੀਮ ਸ਼ੁਦ ॥੬॥
rashak shokhatah az miyaa neem shud |6|

۽، حسد جي جذبي ۾، ان جي روشني جو اڌ گھٽائي ڇڏيو (6)

ਬਕਾਰ ਅਜ਼ ਸੂਏ ਖ਼ਾਨਹ ਬੇਰੂੰ ਰਵਦ ॥
bakaar az sooe khaanah beroon ravad |

هوءَ جڏهن به ڪنهن ڪم تي گهر کان ٻاهر نڪرندي هئي،

ਬ ਦੋਸ਼ੇ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਸ਼ੋਰ ਸੁੰਬਲ ਸ਼ਵਦ ॥੭॥
b doshe zulaf shor sunbal shavad |7|

هن جي وارن جا ٽُڪر هن جي ڪلهن جي چوڌاري هائيڪينٿ جي گجڙن وانگر لڪي ويا (7)

ਗਰ ਆਬੇ ਬ ਦਰੀਯਾ ਬਸ਼ੋਯਦ ਰੁਖ਼ਸ਼ ॥
gar aabe b dareeyaa bashoyad rukhash |

جيڪڏهن هوءَ درياهه جي پاڻيءَ ۾ منهن ڌوئي،

ਹਮਹ ਖ਼ਾਰ ਮਾਹੀ ਸ਼ਵਦ ਗੁਲ ਰੁਖ਼ਸ਼ ॥੮॥
hamah khaar maahee shavad gul rukhash |8|

مڇيءَ جا ڪنڊا گل بڻجي ويندا هئا.(8)

ਬਖ਼ਮ ਓ ਫ਼ਿਤਾਦਹ ਹੁਮਾ ਸਾਯਹ ਆਬ ॥
bakham o fitaadah humaa saayah aab |

جڏهن هوءَ پاڻيءَ جي گهيري ۾ ڏسندي هئي،

ਜ਼ਿ ਮਸਤੀ ਸ਼ੁਦਹ ਨਾਮ ਨਰਗ਼ਸ ਸ਼ਰਾਬ ॥੯॥
zi masatee shudah naam naragas sharaab |9|

پاڻيءَ کي شراب ۾ تبديل ڪيو ويو، جنهن کي وائن آف نارسيسس (9) چيو وڃي ٿو.

ਬਜੀਦਸ਼ ਯਕੇ ਰਾਜਹੇ ਨਉਜਵਾ ॥
bajeedash yake raajahe naujavaa |

هن هڪ نوجوان راجا کي ڏٺو،

ਕਿ ਹੁਸਨਲ ਜਮਾਲ ਅਸਤੁ ਜ਼ਾਹਰ ਜਹਾ ॥੧੦॥
ki husanal jamaal asat zaahar jahaa |10|

جيڪو تمام سهڻو ۽ دنيا ۾ مشهور هو (10)

ਬਗੁਫ਼ਤਾ ਕਿ ਏ ਰਾਜਹੇ ਨੇਕ ਬਖ਼ਤ ॥
bagufataa ki e raajahe nek bakhat |

(هن) چيو ته اي! منهنجا راجا، مون کي سواءِ رهڻ ڏي

ਤੁ ਮਾਰਾ ਬਿਦਿਹ ਜਾਇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਤਖ਼ਤ ॥੧੧॥
tu maaraa bidih jaae nazadeek takhat |11|

توهان جو تخت (مون کي پنهنجي راڻي ٺاهيو). 11)

ਨਖ਼ੁਸ਼ਤੀ ਸਰੇ ਕਾਜ਼ੀ ਆਵਰ ਤੁ ਰਾਸਤ ॥
nakhushatee sare kaazee aavar tu raasat |

(راجا جواب ڏنو ته) سڀ کان پهرين تون وڃي پنهنجي مڙس قاضيءَ جو سر قتل ڪر.

ਵਜ਼ਾ ਪਸ ਕਿ ਈਂ ਖ਼ਾਨਹ ਮਾ ਅਜ਼ ਤੁਰਾਸਤੁ ॥੧੨॥
vazaa pas ki een khaanah maa az turaasat |12|

ان کان پوءِ منهنجو گهر تنهنجو گهر هوندو.(12)

ਸ਼ੁਨੀਦ ਈਂ ਸੁਖ਼ਨ ਰਾ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਨਿਹਾਦ ॥
shuneed een sukhan raa dil andar nihaad |

اهو ٻڌي هن دل ۾ راز لڪائي ڇڏيو.

ਨ ਰਾਜ਼ੇ ਦਿਗ਼ਰ ਪੇਸ਼ ਅਉਰਤ ਕੁਸ਼ਾਦ ॥੧੩॥
n raaze digar pesh aaurat kushaad |13|

وَلَا تَعْلَمُهُ فِي الْأَرْضِ (13)

ਬ ਵਕਤੇ ਸ਼ੌਹਰ ਰਾ ਚੁ ਖ਼ੁਸ਼ ਖ਼ੁਫ਼ਤਹ ਦੀਦ ॥
b vakate shauahar raa chu khush khufatah deed |

هن پنهنجي مڙس کي اوندهه ۾ ڏٺو،

ਬਿਜ਼ਦ ਤੇਗ਼ ਖ਼ੁਦ ਦਸਤ ਸਰ ਓ ਬੁਰੀਦ ॥੧੪॥
bizad teg khud dasat sar o bureed |14|

هن پنهنجي هٿ ۾ تلوار ورتي ۽ هن جو سر ڪٽي ڇڏيو (14)