Ac a ddywedodd, 'O chwi yr hwn sydd â chorff mor gogoneddus, (132)
'Beth bynnag a fynnoch, dywedwch wrthyf, caniatâf,
'Oherwydd, O, y llew-galon, caethwas i ti ydwyf fi.'(133)
'O, ti sy'n llafurio'n galed yn dy weithredoedd,
‘Cymer fi fel dy wraig a gwaddolwch fi yn wraig garedig.’ (134)
Stampiodd ei thraed ar frest y ddaear,
Ac ailadrodd arfer ei rhagflaenwyr (ei briodi).(135)
Gosodwyd ef (Subat Singh) i lawr ar y cerbyd, a daeth ag ef adref,
Ac fe gurodd brenin y brenhinoedd (ei thad) y drymiau (mewn hapusrwydd).(136)
Gyda sŵn y drymiau, pan ddeffrowyd ef (Subat Singh),
Gofynnodd, ‘Yn nhŷ pwy y’m daethpwyd i mewn?’ (137)
Atebodd hithau, 'Rwyf wedi dy ennill di yn y rhyfel,
A thrwy'r rhyfel fe'ch cymerais yn ŵr i mi.'(138)
Edifarhaodd am y geiriau anfwriadol a lefarodd,
Ond beth ellid ei wneud felly a derbyniodd (y briodas).(139)
(Mae'r bardd yn dweud), 'O, Saki, rhowch y cwpan llawn o wyrdd i mi (hylif),
Sydd ei angen arnaf ar ddiwedd y diwrnod hir.(140)
Rho imi fel bod fy nghalon yn llawn ffresni,
Ac yn nôl y perlau o'r pridd disbyddedig.(141)
Mae'r Arglwydd yn Un a Buddugoliaeth y Gwir Gwrw.
Ti yw fy arweinydd a ti yw fy nghynghorydd,
Ti sy'n ein harwain, gan ddal ein dwylo, yn y ddau fyd.(1)
Chi yw ein cefnogaeth a'n darparwr.
Rydych yn cydnabod ein diffyg, a chi yw ein gwaredwr.(2)
Dw i wedi clywed Chwedlau Cwsi,
Ac nid wyf erioed wedi gweld person cystal ag ef.(3)
Ar ei aelwyd, yr oedd y Fonesig, yr hon oedd ar frig ei hieuenctyd.
Roedd ei choquetry wedi gwneud bywydau'r holl bobl yn annioddefol.(4)
Wrth ei gweld, roedd lelogiaid yn hongian eu pennau i lawr,
A theimlai blodau planhigion tiwlip eu calonnau'n rhwygo.(5)
Ar ei golwg aeth y Lleuad yn betrusgar
Ac, yn angerdd cenfigen, lleihaodd hanner ei ddisgleirdeb.(6)
Pryd bynnag roedd hi'n cerdded allan o'i thŷ ar neges,
Roedd tresi ei gwallt yn sleifio o amgylch ei hysgwyddau fel clystyrau o hiasinth.(7)
Os bu erioed yn golchi ei hwyneb yn nŵr yr afon,
Byddai esgyrn drain y pysgodyn yn troi yn flodau.(8)
Pan edrychodd i mewn i'r pwll dŵr,
Trowyd y dŵr yn wirod a elwid Gwin Narcissus.(9)
Gwelodd hi Raja ifanc,
Pwy oedd yn olygus iawn ac yn enwog yn y byd.(10)
Dywedodd (hi), 'O! fy Raja, gadewch i mi fod ar wahân
dy orsedd (gwna fi yn Frenhines i ti).' 11)
(Atebodd y Raja), 'Yn gyntaf oll ewch, lladdwch ben Quazi, eich gŵr,
'Wedi hynny, fy nhŷ i fydd eich cartref.'(12)
Wrth glywed hyn cuddiodd y gyfrinach yn ei chalon,
Ac ni ddatgelodd hyn i unrhyw fenyw arall.(13)
Daeth o hyd i'w gŵr mewn cysgu dwfn,
Cymerodd hi gleddyf yn ei llaw a thorri ei ben i ffwrdd.(14)