Naill ai dylem fynd i'w dderbyn neu adael y ddinas, rhedeg i ffwrdd i ryw le arall
Mae hwn yn fater difrifol iawn, ni fydd dim yn deillio o siarad yn unig nawr.” 1928.
SORTHA
Roedd pawb yn meddwl y dylen nhw adael y ddinas ac ymsefydlu mewn lle arall.
Yn y pen draw penderfynwyd gadael y ddinas ac aros mewn rhyw le arall, fel arall byddai'r brenin pwerus Jarasandh yn lladd y cyfan.1929.
Dim ond y penderfyniad hwnnw y dylid ei wneud, sy'n cael ei hoffi gan bawb
Ni ddylid derbyn ond dyfalwch y meddwl.1930.
SWAYYA
Wrth glywed am ddyfodiad y gelyn, dechreuodd y Yadavas symud allan o Matura gyda'u teuluoedd
Roeddent yn falch o guddio eu hunain ar fynydd mawr
Mae Jarasandha wedi amgylchynu'r mynydd hwnnw. Y bardd Shyam yn adrodd ei gyffelybiaeth. (yn ymddangos i fod)
Gwarchaeodd y brenin Jarasandh ar y mynydd ac roedd yn ymddangos, er mwyn dinistrio'r bobl oedd yn aros ar y lan i groesi'r afon, fod rhyfelwyr cymylau yn rhuthro tuag atynt oddi uchod.1931.
DOHRA
Yna y dywedodd Jarasandh wrth y gweinidogion,
Yna dywedodd Jarasandh wrth ei weinidogion, “Mae hwn yn fynydd mawr iawn ac ni fydd y fyddin yn gallu ei esgyn.1932.
SORTHA
“Gwarcha'r mynydd o bob un o'r deg cyfeiriad a'i roi ar dân
Ac â'r tân hwn bydd holl deuluoedd yr Yadafas yn cael eu llosgi.” 1933.
SWAYYA
Dywed y bardd Shyam ei fod o amgylch y mynydd o bob un o'r deg cyfeiriad, wedi ei roi ar dân
Gyda chwythiad y gwynt pwerus, fe ffrwydrodd y tân yn fflamau
Mae wedi chwythu canghennau mawr iawn, creaduriaid a gweiriau yn yr awyr.
Pan ddinistriwyd y gwellt, y coed, y bodau ac ati i gyd mewn amrantiad, roedd yr eiliadau hynny'n boenus iawn i'r yadavas.1934.
CHAUPAI