Gwahoddodd ef heblaw ef ac, wedyn, ei drosglwyddo (i'r wraig).(35)
(Dywedodd wrth y Tywysog), 'Rwyt ti wedi cyrraedd y rhyddid yn hawdd,
'Nawr rydych chi'n eu dal nhw (Raja a'i Gynghorwyr). Rwy'n dy garu di yn fwy na fy mywyd'.(36)
Daliodd hi blygiadau ei thwrban ag un llaw,
A rhoi'r llaw arall ar wain ei chleddyf,(37)
Rhoddodd hi bedair amrant i bob un ohonyn nhw (y torwyr gwair),
Ac a ddywedodd, 'Chi, yr anwybodus, nid ydych yn gwybod dim.(38)
'Rydych chi wedi dod yma lle nad oes glaswellt i'w dorri.
'Duw yn unig yw fy nhyst,' (39)
'Duw yw fy Amddiffynnydd,
'Mae'n Faddeuwr ac, rwy'n siŵr, bydd yn esgusodi fy nghorwedd.'(40)
Wedi ennill rhyddid i'w sofran,
Gadawodd y lle hwnnw i'w chartref ei hun.(41)
(Dywed y bardd), 'O! Saki, rho win gwyrdd i mi i'w yfed,
Am fod Meistr y Deallusrwydd yn drech na'r cwbl.(42)
'Saki! Rhowch y cwpan llawn gwyrdd i mi (hylif),
“Sydd yn lleddfu yn ystod y rhyfeloedd a’r nosweithiau unig.” (42)
Mae'r Arglwydd yn Un a Buddugoliaeth y Gwir Gwrw.
Mae Duw yn holl garedig,
Mae'n amlwg iawn ac yn tra-arglwyddiaethu ar bob parth.(1)
Ei ewyllys sydd drechaf, a'i wynfydedigrwydd sydd ysblenydd,
Ac y mae'r gwynfydedigrwydd ysblenydd yn epitome of sagacity.(2)
Pan ymadawodd Asphand Yaar o'r byd hwn, gan gymryd ei holl eiddo gydag ef,
Rhoddodd y sofraniaeth i'w fab, Bahmin.(3)
Yr oedd gan Bahmin ferch, yr hon oedd fel adenydd ffenics.
Ac roedd hi'n gain osgeiddig ac yn eithaf cefnog (4)
Pan ymadawodd Bahmin, hefyd, o'r byd hwn gan wynebu ei dynged,
Rhoddodd y sofraniaeth i'w ferch.(5)
Hi oedd yr un, a oedd fel ffenics Rhufain,
Lledaenu drosodd i gynnydd fel tymor y gwanwyn.(6)
Pan oedd pedair blynedd ar ddeg wedi mynd heibio a hithau yn ei harddegau,
Enillodd ei swyn y swing llawn.(7)
Cyrhaeddodd hi'r un llwyfan,
Fel blodyn y rhosyn a flodeuai yn yr ardd.(8)
Roedd ei harddwch yn swyno fel yr aderyn glas sy'n pefrio yn y gwanwyn,
Ac fel y lleuad a'i haddurnodd ei hun mewn tywydd llawen.(9)
Roedd y diniweidrwydd plentynnaidd yn dal i ddarlunio,
Pan ddisgynnodd blas ieuenctid arni.(10)
Pan hedfanodd ei holl blentyndod i ffwrdd,
A swyn y glasoed wedi ei bweru,(11)
Yna hi a orseddodd ei hun ar y sedd frenhinol,
Ac yn myfyrio dros y papurau brenhinol oedd yn gyffredin yno.(12)
Unwaith y daeth ar draws gwerthuswr o ddiamwntau (gemydd),
Ac, gan fanteisio ar dywyllwch, aeth ag ef i mewn.(13)
Cadwodd hi ef i mewn am ddau, tri, pedwar mis,
A thrwy semen y tecoon hwnnw, beichiogodd hi.(14)
Pan fydd naw mis wedi mynd heibio,
Teimlodd y wraig hyfryd symudiad genedigaeth plentyn.(15)