Sri Dasam Granth

Tudalen - 365


ਮੋ ਬਤੀਯਾ ਜਦੁਰਾਇ ਜੁ ਪੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਕਹੀਯੋ ਸੁ ਅਹੋ ਰੀ ॥
mo bateeyaa jaduraae ju pai kab sayaam kahai kaheeyo su aho ree |

Dywed y Bardd Shyam, (meddai Radha) ewch i Krishna a dywedwch fy ngeiriau fel hyn.

ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰੋ ਤੁਮ ਸੋ ਨਹੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਹਿਯੋ ਪ੍ਰਭ ਮੋਰੀ ॥੭੦੪॥
chandrabhagaa sang preet karo tum so nahee preet kahiyo prabh moree |704|

���Dywedwch fy holl eiriau wrth frenin Yadavas yn ddibetrus a dywedwch hyn hefyd, ���O Krishna! Rydych chi'n caru Chandarbhaga yn unig ac nid oes gennych chi gariad tuag ataf.���704.

ਸੁਨਿ ਕੈ ਇਹ ਰਾਧਿਕਾ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਤਬ ਸੋ ਉਠਿ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਪਾਇ ਲਾਗੀ ॥
sun kai ih raadhikaa kee bateeyaa tab so utth gvaaran paae laagee |

Ar ôl clywed hyn gan Radha, cododd Gopi a syrthiodd wrth ei thraed.

ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਹਿਯੋ ਹਰਿ ਕੀ ਤੁਮ ਸੋ ਹਰਿ ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਹੂੰ ਸੋ ਪ੍ਰੀਤਿ ਤਿਯਾਗੀ ॥
preet kahiyo har kee tum so har chandrabhagaa hoon so preet tiyaagee |

Wrth glywed y geiriau hyn gan Radha, syrthiodd y gopi hwnnw wrth ei thraed a dweud, ���O Radha! Dim ond chi y mae Krisshan yn ei garu ac mae wedi cefnu ar ei gariad at Chandarbhaga

ਉਨ ਕੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਬੁਧਿ ਕਹੈ ਤੁਹਿ ਦੇਖਨ ਕੇ ਰਸ ਮੈ ਅਨੁਰਾਗੀ ॥
aun kee kab sayaam subudh kahai tuhi dekhan ke ras mai anuraagee |

Dywed y bardd Shyam fod negesydd yn dweud wrth Radha ei bod yn ddiamynedd i'w gweld.

ਤਾਹੀ ਤੇ ਬਾਲ ਬਲਾਇ ਲਿਉ ਤੇਰੀ ਮੈ ਬੇਗ ਚਲੋ ਹਰਿ ਪੈ ਬਡਭਾਗੀ ॥੭੦੫॥
taahee te baal balaae liau teree mai beg chalo har pai baddabhaagee |705|

���O llances hardd! Yr wyf yn aberth i chwi yn awr yr ydych yn myned yn gyflym ewch Krishna.���705.

ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਬੁਲਾਵਤ ਹੈ ਚਲੀਯੈ ਕਛੁ ਜਾਨਤ ਹੈ ਰਸ ਬਾਤ ਇਯਾਨੀ ॥
brijanaath bulaavat hai chaleeyai kachh jaanat hai ras baat iyaanee |

���O ffrind! rydych chi'n anwybodus ac nid ydych chi'n deall cyfrinach pleser amorous

ਤੋਹੀ ਕੋ ਸ੍ਯਾਮ ਨਿਹਾਰਤ ਹੈ ਤੁਮਰੈ ਬਿਨੁ ਰੀ ਨਹੀ ਪੀਵਤ ਪਾਨੀ ॥
tohee ko sayaam nihaarat hai tumarai bin ree nahee peevat paanee |

Mae Krishna yn eich galw, ewch os gwelwch yn dda, mae Krishna yn eich chwilio yma ac acw ac nid yw hyd yn oed yn yfed dŵr heboch chi

ਤੂ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹੈ ਮੁਖ ਤੇ ਨਹੀ ਜਾਊਗੀ ਹਉ ਹਰਿ ਪੈ ਇਹ ਬਾਨੀ ॥
too ih bhaat kahai mukh te nahee jaaoogee hau har pai ih baanee |

���Yr ydych newydd ddweud na fyddech yn mynd i Krishna

ਤਾਹੀ ਤੇ ਜਾਨਤ ਹੋ ਸਜਨੀ ਅਬ ਜੋਬਨ ਪਾਇ ਭਈ ਹੈ ਦੀਵਾਨੀ ॥੭੦੬॥
taahee te jaanat ho sajanee ab joban paae bhee hai deevaanee |706|

Ymddengys i mi eich bod wedi myned yn wallgof ar gyrhaeddiad ieuenctyd.���706.

ਮਾਨ ਕਰਿਯੋ ਮਨ ਬੀਚ ਤ੍ਰੀਯਾ ਤਜਿ ਬੈਠਿ ਰਹੀ ਹਿਤ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕੇਰੋ ॥
maan kariyo man beech treeyaa taj baitth rahee hit sayaam joo kero |

Mae'r gopi (Radha) hwnnw sy'n cefnu ar gariad Krishna wedi eistedd yn ego

ਬੈਠਿ ਰਹੀ ਬਕ ਧ੍ਯਾਨ ਧਰੇ ਸਭ ਜਾਨਤ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕੋ ਭਾਵਨ ਨੇਰੋ ॥
baitth rahee bak dhayaan dhare sabh jaanat preet ko bhaavan nero |

Mae hi'n canolbwyntio fel crëyr glas, mae hi'n gwybod bod cartref cariad bellach gerllaw

ਤੋ ਸੰਗ ਤੌ ਮੈ ਕਹਿਯੋ ਸਜਨੀ ਕਹਬੇ ਕਹੁ ਜੋ ਉਮਗਿਯੋ ਮਨ ਮੇਰੋ ॥
to sang tau mai kahiyo sajanee kahabe kahu jo umagiyo man mero |

Felly, O Foneddigion! Yr wyf yn dywedyd i chwi, yr hyn a anwyd yn fy meddwl i'w ddywedyd.

ਆਵਤ ਹੈ ਇਮ ਮੋ ਮਨ ਮੈ ਦਿਨ ਚਾਰ ਕੋ ਪਾਹੁਨੋ ਜੋਬਨ ਤੇਰੋ ॥੭੦੭॥
aavat hai im mo man mai din chaar ko paahuno joban tero |707|

Yna dywedodd Mainprabha eto ���O gyfaill! Yr wyf wedi dweud, beth bynnag sydd wedi dod yn fy meddwl, ond ymddengys i mi nad yw eich ieuenctid ond yn westai am bedwar diwrnod.707.

ਤਾ ਕੈ ਨ ਪਾਸ ਚਲੈ ਉਠ ਕੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਜੋਊ ਸਭ ਲੋਗਨ ਭੋਗੀ ॥
taa kai na paas chalai utth kai kab sayaam joaoo sabh logan bhogee |

���He, sy'n fwynhad i bawb, nid ydych yn mynd iddo

ਤਾ ਤੇ ਰਹੀ ਹਠਿ ਬੈਠ ਤ੍ਰੀਯਾ ਉਨ ਕੋ ਕਛੁ ਜੈ ਗੋ ਨ ਆਪਨ ਖੋਗੀ ॥
taa te rahee hatth baitth treeyaa un ko kachh jai go na aapan khogee |

O gopi! Dim ond dyfalbarhau ydych chi a bydd Krishna yn colli dim o'i herwydd, dim ond chi fydd y collwr

ਜੋਬਨ ਕੋ ਜੁ ਗੁਮਾਨ ਕਰੈ ਤਿਹ ਜੋਬਨ ਕੀ ਸੁ ਦਸਾ ਇਹ ਹੋਗੀ ॥
joban ko ju gumaan karai tih joban kee su dasaa ih hogee |

Dyma gyflwr y swydd yr ydych (chi) yn ei amau.

ਤੋ ਤਜਿ ਕੈ ਸੋਊ ਯੋ ਰਮਿ ਹੈ ਜਿਮ ਕੰਧ ਪੈ ਡਾਰ ਬਘੰਬਰ ਜੋਗੀ ॥੭੦੮॥
to taj kai soaoo yo ram hai jim kandh pai ddaar baghanbar jogee |708|

���Pe (neu hi) sy'n egoistig am y llanc, bydd ef (neu hi) yn y fath gyflwr fel y bydd Krishna yn ei adael (neu hi) fel yogi yn gadael ei gartref, gan osod y croen llew ar ei ysgwydd .708.

ਨੈਨ ਕੁਰੰਗਨ ਸੇ ਤੁਮਰੇ ਕੇਹਰਿ ਕੀ ਕਟਿ ਰੀ ਸੁਨ ਤ੍ਵੈ ਹੈ ॥
nain kurangan se tumare kehar kee katt ree sun tvai hai |

���Mae dy lygaid fel y rhai hyn o doe a'r canol yn fain fel llew

ਆਨਨ ਸੁੰਦਰ ਹੈ ਸਸਿ ਸੋ ਜਿਹ ਕੀ ਫੁਨਿ ਕੰਜ ਬਰਾਬਰ ਕ੍ਵੈ ਹੈ ॥
aanan sundar hai sas so jih kee fun kanj baraabar kvai hai |

Mae'ch wyneb yn swynol fel y lleuad neu'r lotws

ਬੈਠ ਰਹੀ ਹਠ ਬਾਧਿ ਘਨੋ ਤਿਹ ਤੇ ਕਛੁ ਆਪਨ ਹੀ ਸੁਨ ਖ੍ਵੈ ਹੈ ॥
baitth rahee hatth baadh ghano tih te kachh aapan hee sun khvai hai |

���Yr ydych yn cael eich amsugno yn eich dyfalwch, ni fydd yn colli dim gan hyn

ਏ ਤਨ ਸੁ ਤੁਹਿ ਬੈਰ ਕਰਿਯੋ ਹਰਿ ਸਿਉ ਹਠਿਏ ਤੁਮਰੋ ਕਹੁ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ॥੭੦੯॥
e tan su tuhi bair kariyo har siau hatthie tumaro kahu hvai hai |709|

Rydych chi'n mynd yn wrthun i'ch corff eich hun trwy beidio â bwyta ac yfed, oherwydd ni fydd eich dyfalbarhad ynghylch Krishna yn manteisio dim.���709.

ਸੁਨ ਕੈ ਇਹ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਅਤਿ ਰੋਸ ਭਰੀ ॥
sun kai ih gvaaran kee bateeyaa brikhabhaan sutaa at ros bharee |

Wrth glywed y geiriau hyn o Gopi, aeth Radha yn ddig iawn.

ਨੈਨ ਨਚਾਇ ਚੜਾਇ ਕੈ ਭਉਹਨ ਪੈ ਮਨ ਮੈ ਸੰਗ ਕ੍ਰੋਧ ਜਰੀ ॥
nain nachaae charraae kai bhauhan pai man mai sang krodh jaree |

Wrth glywed y geiriau hyn o'r gopi, Radha, yn llawn cynddaredd, yn peri i'w llygaid ddawnsio ac yn llenwi ei aeliau a'i meddwl â llid,