ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 490


ਕੈ ਇਹ ਕੋ ਸਭ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਪੁਰਿ ਛਾਡਿ ਨਹੀ ਅਨਤੈ ਕਉ ਸਿਧਈਯੈ ॥
kai ih ko sabh jaae milai pur chhaadd nahee anatai kau sidheeyai |

ಒಂದೋ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಹೋಗಬೇಕು ಅಥವಾ ನಗರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಓಡಿಹೋಗಬೇಕು

ਬਾਤ ਕੁਪੇਚ ਬਨੀ ਸਭ ਹੀ ਇਨ ਬਾਤਨ ਤੇ ਧੌ ਕਹਾ ਅਬ ਕਈਯੈ ॥੧੯੨੮॥
baat kupech banee sabh hee in baatan te dhau kahaa ab keeyai |1928|

ಇದು ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರವಾದ ವಿಷಯ, ಈಗ ಕೇವಲ ಮಾತನಾಡುವುದರಿಂದ ಏನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ”1928.

ਸੋਰਠਾ ॥
soratthaa |

SORTHA

ਕੀਨੋ ਇਹੈ ਬਿਚਾਰ ਪੁਰਿ ਤਜਿ ਕੈ ਅਨਤੈ ਬਸਹਿ ॥
keeno ihai bichaar pur taj kai anatai baseh |

ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಕಡೆ ನೆಲೆಸಬೇಕು ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ਨਾਤਰ ਡਾਰੈ ਮਾਰਿ ਜਰਾਸੰਧਿ ਭੂਪਤਿ ਪ੍ਰਬਲ ॥੧੯੨੯॥
naatar ddaarai maar jaraasandh bhoopat prabal |1929|

ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಗರವನ್ನು ತೊರೆದು ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಯಿತು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಜ ಜರಾಸಂಧನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.1929.

ਕੀਜੋ ਸੋਊ ਬਿਚਾਰ ਜੋ ਭਾਵੈ ਸਭ ਜਨਨ ਮਨਿ ॥
keejo soaoo bichaar jo bhaavai sabh janan man |

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು

ਅਪੁਨੇ ਚਿਤਹ ਬਿਚਾਰਿ ਬਾਤ ਨ ਕੀਜੈ ਠਾਨਿ ਹਠ ॥੧੯੩੦॥
apune chitah bichaar baat na keejai tthaan hatth |1930|

ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಹಠವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು.1930.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਤਜਿ ਕੈ ਮਥੁਰਾ ਸੁਨਿ ਕੈ ਇਹ ਸਤ੍ਰ ਸੁ ਲੈ ਕੇ ਕੁਟੰਬਨ ਜਾਦੋ ਪਰਾਏ ॥
taj kai mathuraa sun kai ih satr su lai ke kuttanban jaado paraae |

ಶತ್ರುಗಳ ಬರುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ ಯಾದವರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಟೂರಾದಿಂದ ಹೊರಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು

ਏਕ ਬਡੋ ਗਿਰਿ ਥੋ ਤਿਹ ਭੀਤਰ ਨੈਕੁ ਟਿਕੇ ਚਿਤ ਮੈ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
ek baddo gir tho tih bheetar naik ttike chit mai sukh paae |

ಅವರು ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು

ਘੇਰਤ ਭਯੋ ਨਗ ਸੰਧਿ ਜਰਾ ਤਿਹ ਕੀ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਏ ॥
gherat bhayo nag sandh jaraa tih kee upamaa kab sayaam sunaae |

ಜರಾಸಂಧನು ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದಾನೆ. ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಅವರ ಸಾಮ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. (ಇರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ)

ਪਾਤਨ ਕੇ ਜਨ ਭਛਨ ਕਉ ਭਟਵਾ ਨਹਿ ਬਾਦਰ ਹੀ ਮਿਲਿ ਆਏ ॥੧੯੩੧॥
paatan ke jan bhachhan kau bhattavaa neh baadar hee mil aae |1931|

ರಾಜ ಜರಾಸಂಧನು ಪರ್ವತವನ್ನು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದನು ಮತ್ತು ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಲು ದಡದಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಜನರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು, ಮೇಘಗಳ ಯೋಧರು ಮೇಲಿನಿಂದ ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿತು.1931.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ದೋಹ್ರಾ

ਜਰਾਸੰਧਿ ਤਬ ਮੰਤ੍ਰੀਅਨ ਸੰਗਿ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਾਇ ॥
jaraasandh tab mantreean sang yau kahiyo sunaae |

ಆಗ ಜರಾಸಂಧನು ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ਨਗ ਭਾਰੀ ਇਹ ਸੈਨ ਤੇ ਨੈਕੁ ਨ ਸੋਧਿਯੋ ਜਾਇ ॥੧੯੩੨॥
nag bhaaree ih sain te naik na sodhiyo jaae |1932|

ಆಗ ಜರಾಸಂಧನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ, “ಇದು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯವು ಅದನ್ನು ಏರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.1932.

ਸੋਰਠਾ ॥
soratthaa |

SORTHA

ਦੀਜੈ ਆਗਿ ਲਗਾਇ ਦਸੋ ਦਿਸਾ ਤੇ ਘੇਰਿ ਗਿਰਿ ॥
deejai aag lagaae daso disaa te gher gir |

“ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ

ਆਪਨ ਹੀ ਜਰਿ ਜਾਇ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੁਟੰਬ ਸਨਿ ॥੧੯੩੩॥
aapan hee jar jaae sree jadubeer kuttanb san |1933|

ಮತ್ತು ಈ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಯಾದವರ ಎಲ್ಲಾ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ. ”1933.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਘੇਰਿ ਦਸੋ ਦਿਸ ਤੇ ਗਿਰਿ ਕਉ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਦਈ ਆਗਿ ਲਗਾਈ ॥
gher daso dis te gir kau kab sayaam kahai dee aag lagaaee |

ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ

ਤੈਸੇ ਹੀ ਪਉਨ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਹਿਯੋ ਤਿਹ ਪਉਨ ਸੋ ਆਗਿ ਘਨੀ ਹਹਰਾਈ ॥
taise hee paun prachandd bahiyo tih paun so aag ghanee haharaaee |

ಬಲವಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯಿತು

ਜੀਵ ਬਡੋ ਤ੍ਰਿਨ ਰੂਖ ਘਨੇ ਛਿਨ ਬੀਚ ਦਏ ਫੁਨਿ ਤਾਹਿ ਜਰਾਈ ॥
jeev baddo trin rookh ghane chhin beech de fun taeh jaraaee |

ಅವನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಕೊಂಬೆಗಳು, ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ਤਉਨ ਘਰੀ ਤਿਨ ਲੋਗਨ ਪੈ ਫੁਨਿ ਹੋਤ ਭਈ ਅਤਿ ਹੀ ਦੁਖਦਾਈ ॥੧੯੩੪॥
taun gharee tin logan pai fun hot bhee at hee dukhadaaee |1934|

ಹುಲ್ಲು, ಮರಗಳು, ಜೀವಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾದಾಗ, ಆ ಕ್ಷಣಗಳು ಯಾದವರಿಗೆ ಬಹಳ ಸಂಕಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದವು.1934.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ಚೌಪೈ