ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 522


ਕੋਊ ਨ ਸੂਰ ਟਿਕਿਯੋ ਮੁਹ ਅਗ੍ਰਜ ਹਉ ਜਿਹ ਕੀ ਰਿਸਿ ਓਰਿ ਪਧਾਰਿਯੋ ॥
koaoo na soor ttikiyo muh agraj hau jih kee ris or padhaariyo |

ತನ್ನ ಗಾಯಗಳಿಂದಾಗಿ ಸಂಕಟಗೊಂಡ ರಾಜನು ತನ್ನ ವೀರ ಸೈನಿಕರಿಗೆ, “ನಾನು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಯಾವ ಯೋಧನೂ ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಲಾರನು.

ਗਾਜਬੋ ਮੋ ਸੁਨਿ ਕੈ ਅਬ ਲਉ ਕਿਨਹੂ ਕਰ ਮੈ ਨਹੀ ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿਯੋ ॥
gaajabo mo sun kai ab lau kinahoo kar mai nahee sasatr sanbhaariyo |

“ನನ್ನ ಗುಡುಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಯಾರೂ ಅವನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಲ್ಲ

ਏਤੇ ਪੈ ਮੋ ਸੰਗਿ ਆਇ ਭਿਰਿਯੋ ਸੁ ਸਹੀ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਬੀਰ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥੨੨੨੯॥
ete pai mo sang aae bhiriyo su sahee brij naaeik beer nihaariyo |2229|

ಅಂತಹ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳದೆ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದವನು ನಿಜವಾದ ವೀರನಾದ ಕೃಷ್ಣ.” 2229.

ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਤੇ ਜੋ ਸਹਸ੍ਰ ਭੁਜ ਭਾਜਿ ਗਯੋ ਨਹਿ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥
sree jadubeer te jo sahasr bhuj bhaaj gayo neh judh machaayo |

ಸಹಸ್ರಬಾಹು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಓಡಿಹೋದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಉಳಿದ ಎರಡು ತೋಳುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು

ਦ੍ਵੈ ਭੁਜ ਦੇਖਿ ਭਈ ਅਪੁਨੀ ਅਪੁਨੇ ਚਿਤ ਮੈ ਅਤਿ ਤ੍ਰਾਸ ਬਢਾਯੋ ॥
dvai bhuj dekh bhee apunee apune chit mai at traas badtaayo |

ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಪರೀತ ಭಯವಾಯಿತು

ਸੋ ਜਗ ਮੈ ਜਸੁ ਲੇਤਿ ਭਯੋ ਜਿਨਿ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥਹਿ ਕੋ ਗੁਨ ਗਾਯੋ ॥
so jag mai jas let bhayo jin sree brijanaatheh ko gun gaayo |

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ ಅವರು, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ

ਤਉ ਹੀ ਜਥਾਮਤਿ ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦ ਤੇ ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਕਛੁ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਯੋ ॥੨੨੩੦॥
tau hee jathaamat sant prasaad te yau keh kai kachh sayaam sunaayo |2230|

ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಸಂತರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅದೇ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ.2230.

ਆਵਤ ਭਯੋ ਰਿਸ ਕੈ ਸਿਵ ਜੂ ਫਿਰਿ ਆਪੁਨੇ ਸੰਗ ਸਭੈ ਗਨ ਲੈ ਕੈ ॥
aavat bhayo ris kai siv joo fir aapune sang sabhai gan lai kai |

ಆಗ ಶಿವನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಎಲ್ಲಾ ಗಣಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದನು.

ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਸਾਮੁਹੇ ਬੀਰ ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁ ਕ੍ਰੁਧਿਤ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ॥
sree jadubeer ke saamuhe beer kahai kab sayaam su krudhit hvai kai |

ಮತ್ತೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಶಿವನು ತನ್ನ ಗಣಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ತಲುಪಿದನು

ਬਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਦਾ ਬਰਛੀ ਗਹਿ ਆਵਤ ਭੇ ਰਿਸਿ ਨਾਦ ਬਜੈ ਕੈ ॥
baan kripaan gadaa barachhee geh aavat bhe ris naad bajai kai |

ಅವರು ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಕತ್ತಿಗಳು, ಗದೆಗಳು ಮತ್ತು ಈಟಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಯುದ್ಧದ ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ಊದುತ್ತಿದ್ದರು.

ਸੋ ਛਿਨ ਮੈ ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਸਭ ਬੀਰ ਦਏ ਫੁਨਿ ਅੰਤ ਕੇ ਧਾਮਿ ਪਠੈ ਕੈ ॥੨੨੩੧॥
so chhin mai prabh joo sabh beer de fun ant ke dhaam patthai kai |2231|

ಕೃಷ್ಣನು ಅವರನ್ನು (ಗಣಗಳನ್ನು) ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಮನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.2231.

ਏਕ ਹਨੇ ਜਦੁਰਾਇ ਗਦਾ ਗਹਿ ਏਕ ਬਲੀ ਰਿਪੁ ਸੰਬਰ ਘਾਏ ॥
ek hane jaduraae gadaa geh ek balee rip sanbar ghaae |

ಅನೇಕರನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಗದೆಯಿಂದ ಕೊಂದನು ಮತ್ತು ಅನೇಕರನ್ನು ಶಂಬರನು ಕೊಂದನು

ਏਕ ਭਿਰੇ ਮੁਸਲੀਧਰ ਸੋ ਸੁ ਤੇ ਜੀਵਤ ਧਾਮ ਹੂ ਜਾਨ ਨ ਪਾਏ ॥
ek bhire musaleedhar so su te jeevat dhaam hoo jaan na paae |

ಬಲರಾಮ್ ಜೊತೆ ಹೋರಾಡಿದವರು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ

ਜੋ ਫਿਰਿ ਆਇ ਭਿਰੇ ਹਰਿ ਸੋ ਚਿਤ ਮੈ ਫੁਨਿ ਕੋਪ ਕੀ ਓਪ ਬਢਾਏ ॥
jo fir aae bhire har so chit mai fun kop kee op badtaae |

ಬಂದು ಕೃಷ್ಣನೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಕಾದಾಡಿದವರನ್ನು ಹೀಗೆ ತುಂಡಾಗಿ ತುಂಡರಿಸಲಾಯಿತು

ਯੌ ਫਿਰਿ ਛੇਦਤ ਭਯੋ ਤਿਨ ਕਉ ਜੋਊ ਜੰਬੁਕ ਗੀਧਨ ਹਾਥਿ ਨ ਆਏ ॥੨੨੩੨॥
yau fir chhedat bhayo tin kau joaoo janbuk geedhan haath na aae |2232|

, ಅವರು bultures ಮತ್ತು ನರಿಗಳಿಂದ ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು.2232.

ਐਸੇ ਨਿਹਾਰਿ ਭਯੋ ਤਹਿ ਆਹਵ ਚਿਤ ਬਿਖੈ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧ ਬਢਾਯੋ ॥
aaise nihaar bhayo teh aahav chit bikhai at krodh badtaayo |

ಅಂತಹ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿದ ಶಿವನು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ತೋಳುಗಳನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಗುಡುಗಿನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದನು

ਠੋਕਿ ਭੁਜਾ ਅਪਨੀ ਦੋਊ ਆਪ ਹੀ ਹਾਥ ਲੈ ਆਪਨੈ ਨਾਦ ਬਜਾਯੋ ॥
tthok bhujaa apanee doaoo aap hee haath lai aapanai naad bajaayo |

ಅಂಧಾಕ್ಷುರ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು ಕೋಪದಿಂದ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದ ರೀತಿ,

ਜਿਉ ਕੁਪ ਅੰਧਕ ਦੈਤ ਪੈ ਧਾਵਤ ਭਯੋ ਤਿਮ ਕੋਪ ਕੈ ਸ੍ਯਾਮ ਪੈ ਧਾਯੋ ॥
jiau kup andhak dait pai dhaavat bhayo tim kop kai sayaam pai dhaayo |

ಅಂಧಕನು ಕೋಪಗೊಂಡು ದೈತ್ಯನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದನೋ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದನು.

ਯੌ ਉਪਜੀ ਉਪਮਾ ਲਰਬੇ ਕਹੁ ਕੇਹਰਿ ਸੋ ਜਨੁ ਕੇਹਰਿ ਆਯੋ ॥੨੨੩੩॥
yau upajee upamaa larabe kahu kehar so jan kehar aayo |2233|

ಅದೇ ರೀತಿ ಅವನು ಮಹಾಕೋಪದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಸಿಂಹದೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಎರಡನೆಯ ಸಿಂಹವು ಬಂದಂತೆ ತೋರಿತು.2233.

ਜੁਧ ਮੰਡਿਯੋ ਅਤਿ ਹੀ ਤਬ ਹੀ ਸਿਵ ਤਾਪ ਹੁਤੋ ਇਕ ਸੋਊ ਸੰਭਾਰਿਯੋ ॥
judh manddiyo at hee tab hee siv taap huto ik soaoo sanbhaariyo |

ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಶಿವನು ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯುತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ಆಯುಧ) ಹಿಡಿದನು.

ਸ੍ਯਾਮ ਜੁ ਭੇਦ ਸਭੈ ਲਹਿ ਕੈ ਜੁਰ ਸੀਤ ਸੁ ਤਾਹੀ ਕੀ ਓਰਿ ਪਚਾਰਿਯੋ ॥
sayaam ju bhed sabhai leh kai jur seet su taahee kee or pachaariyo |

ಈ ನಿಗೂಢವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಹಿಮಪಾತದ ದಂಡೆಯನ್ನು ಶಿವನ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಸಿದನು.

ਦੇਖਤ ਹੀ ਜੁਰ ਸੀਤ ਕਉ ਸੋ ਜੁਰ ਭਾਜਿ ਗਯੋ ਨ ਰਤੀ ਕੁ ਸੰਭਾਰਿਯੋ ॥
dekhat hee jur seet kau so jur bhaaj gayo na ratee ku sanbhaariyo |

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಶಕ್ತಿ ಶಕ್ತಿಹೀನನಾದ

ਯੌ ਉਪਮਾ ਉਪਜੀ ਜੀਅ ਮੈ ਬਦਰਾ ਬਹਿਯੋ ਜਾਤ ਬਿਯਾਰ ਕੋ ਮਾਰਿਯੋ ॥੨੨੩੪॥
yau upamaa upajee jeea mai badaraa bahiyo jaat biyaar ko maariyo |2234|

ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಮೋಡವು ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು.೨೨೩೪.

ਗਰਬ ਜਿਤੋ ਸਿਵ ਬੀਚ ਹੁਤੋ ਸਭ ਹੀ ਹਰਿ ਕ੍ਰੁਧ ਕੈ ਜੁਧੁ ਮਿਟਾਯੋ ॥
garab jito siv beech huto sabh hee har krudh kai judh mittaayo |

ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಗರ್ವವೆಲ್ಲ ಭಗ್ನವಾಯಿತು

ਜੋ ਤਿਨ ਤੀਰਨ ਬ੍ਰਿਸਟ ਕਰੀ ਤਿਹ ਤੇ ਸਰ ਏਕ ਨੇ ਭੇਟਨ ਪਾਯੋ ॥
jo tin teeran brisatt karee tih te sar ek ne bhettan paayo |

ಶಿವನು ಬಿಡಿಸಿದ ಬಾಣಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನೂ ಹೊಡೆಯಲಾರದು

ਅਉਰ ਜਿਤੇ ਗਨ ਸੰਗ ਹੁਤੇ ਸਭ ਕੋ ਹਰਿ ਘਾਇ ਘਨੇ ਸੰਗਿ ਘਾਯੋ ॥
aaur jite gan sang hute sabh ko har ghaae ghane sang ghaayo |

ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಎಲ್ಲಾ ಗಣಗಳು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡವು

ਐਸੋ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਪਉਰਖ ਸ੍ਯਾਮ ਗਨਪਤਿ ਪਾਇਨ ਸੋ ਲਪਟਾਯੋ ॥੨੨੩੫॥
aaiso nihaar kai paurakh sayaam ganapat paaein so lapattaayo |2235|

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಿವ, ಗಣಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.2235.

ਸਿਵ ਬਾਚ ॥
siv baach |

ಶಿವನ ಮಾತು:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਭੂਲ ਪਰਿਯੋ ਪ੍ਰਭ ਮੈ ਘਟ ਕਾਮ ਕੀਯੋ ਤੁਮ ਸੋ ਜੁ ਪੈ ਜੁਧ ਚਹਿਯੋ ॥
bhool pariyo prabh mai ghatt kaam keeyo tum so ju pai judh chahiyo |

“ಓ ಕರ್ತನೇ! ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುವ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದೇನೆ

ਤੋ ਕਹਾ ਭਯੋ ਜੋ ਰਿਸਿ ਆਇ ਭਿਰਿਯੋ ਤੁ ਕਹਾ ਇਹ ਠਾ ਮੇਰੋ ਮਾਨ ਰਹਿਯੋ ॥
to kahaa bhayo jo ris aae bhiriyo tu kahaa ih tthaa mero maan rahiyo |

ಏನು! ನನ್ನ ಕೋಪದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿದ್ದೀ

ਤੁਮਰੇ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਹੀ ਸਹਸ ਫਨਿ ਅਉਰ ਚਤੁਰਾਨਨ ਹਾਰਿ ਰਹਿਯੋ ॥
tumare gun gaavat hee sahas fan aaur chaturaanan haar rahiyo |

ಶೇಷನಾಗನೂ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ದಣಿದಿದ್ದಾರೆ

ਤੁਮਰੇ ਗੁਣ ਕਉਨ ਗਨੈ ਕਹ ਲਉ ਜਿਹ ਬੇਦ ਸਕੈ ਨਹਿ ਭੇਦ ਕਹਿਯੋ ॥੨੨੩੬॥
tumare gun kaun ganai kah lau jih bed sakai neh bhed kahiyo |2236|

ನಿಮ್ಮ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ವಿವರಿಸಬಹುದು? ಏಕೆಂದರೆ ವೇದಗಳು ನಿಮ್ಮ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ”2236.

ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ॥
kabiyo baach |

ಕವಿಯ ಮಾತು:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਕਾ ਭਯੋ ਜੋ ਧਰਿ ਮੂੰਡ ਜਟਾ ਸੋ ਤਪੋਧਨ ਕੋ ਜਗ ਭੇਖ ਦਿਖਾਯੋ ॥
kaa bhayo jo dhar moondd jattaa so tapodhan ko jag bhekh dikhaayo |

ಹಾಗಾದರೆ, ಯಾರಾದರೂ ಜಡೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವೇಷ ಧರಿಸಿ ತಿರುಗಾಡಿದರೆ

ਕਾ ਭਯੋ ਜੁ ਕੋਊ ਲੋਚਨ ਮੂੰਦਿ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਸੋ ਹਰਿ ਕੋ ਗੁਨ ਗਾਯੋ ॥
kaa bhayo ju koaoo lochan moond bhalee bidh so har ko gun gaayo |

ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಭಗವಂತನ ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ,

ਅਉਰ ਕਹਾ ਜੋ ਪੈ ਆਰਤੀ ਲੈ ਕਰਿ ਧੂਪ ਜਗਾਇ ਕੈ ਸੰਖ ਬਜਾਯੋ ॥
aaur kahaa jo pai aaratee lai kar dhoop jagaae kai sankh bajaayo |

ಮತ್ತು ಧೂಪದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದುವ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ಆರತಿ (ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ) ನಡೆಸುವುದು

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਤੁਮ ਹੀ ਨ ਕਹੋ ਬਿਨ ਪ੍ਰੇਮ ਕਿਹੂ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਪਾਯੋ ॥੨੨੩੭॥
sayaam kahai tum hee na kaho bin prem kihoo brij naaeik paayo |2237|

ಪ್ರೇಮವಿಲ್ಲದೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಬ್ರಜ.2237.

ਤਿਉ ਚਤੁਰਾਨਨ ਤਿਉਹੂ ਖੜਾਨਨ ਤਿਉ ਸਹਸਾਨਨ ਹੀ ਗੁਨ ਗਾਯੋ ॥
tiau chaturaanan tiauhoo kharraanan tiau sahasaanan hee gun gaayo |

ನಾಲ್ಕು ಬಾಯಿಯ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಆರು ಬಾಯಿಯ (ಕಾರ್ತಿಕೆ) ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾಯಿಯ (ಶೇಷನಾಗ) ಅದೇ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾನೆ.

ਨਾਰਦ ਸਕ੍ਰ ਸਦਾ ਸਿਵ ਬ੍ਯਾਸ ਇਤੇ ਗੁਨ ਸ੍ਯਾਮ ਕੋ ਗਾਇ ਸੁਨਾਯੋ ॥
naarad sakr sadaa siv bayaas ite gun sayaam ko gaae sunaayo |

ಬ್ರಹ್ಮ, ಕಾರ್ತಿಕೇಯ, ಶೇಷನಾಗ, ನಾರದ, ಇಂದ್ರ, ಶಿವ, ವ್ಯಾಸ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ਚਾਰੋ ਈ ਬੇਦ ਨ ਭੇਦ ਲਹਿਯੋ ਜਗ ਖੋਜਤ ਹੈ ਸਭ ਪਾਰ ਨ ਪਾਯੋ ॥
chaaro ee bed na bhed lahiyo jag khojat hai sabh paar na paayo |

ಎಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು, ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿವೆ, ಅವನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਤੁਮ ਹੀ ਨ ਕਹੋ ਬਿਨ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹੂ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਰਿਝਾਯੋ ॥੨੨੩੮॥
sayaam bhanai tum hee na kaho bin prem kahoo brijanaath rijhaayo |2238|

ಪ್ರೇಮವಿಲ್ಲದೆ ಯಾರಾದರೂ ಆ ಬ್ರಜದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ಕವಿ ಶಾಮ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.2238.

ਸਿਵ ਜੂ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਸੋ ॥
siv joo baach kaanrah joo so |

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಶಿವನ ಮಾತು:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਪਾਇ ਪਰਿਯੋ ਸਿਵ ਜੂ ਹਰਿ ਕੇ ਕਹਿਯੋ ਮੋ ਬਿਨਤੀ ਹਰਿ ਜੂ ਸੁਨਿ ਲੀਜੈ ॥
paae pariyo siv joo har ke kahiyo mo binatee har joo sun leejai |

ಶಿವನು ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೇಳಿದನು, “ಓ ಭಗವಂತ! ನನ್ನ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಆಲಿಸಿ

ਸੇਵਕ ਮਾਗਤ ਹੈ ਬਰੁ ਏਕ ਵਹੈ ਅਬ ਰੀਝਿ ਦਇਆ ਨਿਧਿ ਦੀਜੈ ॥
sevak maagat hai bar ek vahai ab reejh deaa nidh deejai |

ಈ ನಿನ್ನ ಸೇವಕನು ವರವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ದಯಮಾಡಿ ನನಗೂ ವರವನ್ನು ಕೊಡು

ਹੇਰਿ ਹਮੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਕਬਹੂੰ ਕਰੁਨਾ ਰਸ ਕੇ ਸੰਗਿ ਭੀਜੈ ॥
her hamai kab sayaam bhanai kabahoon karunaa ras ke sang bheejai |

“ಓ ಕರ್ತನೇ! ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ, ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಸಹಸ್ರಬಾಹುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲದಿರಲು ನಿಮ್ಮ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿ,