ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 513


ਭੇਦ ਲਹਿਯੋ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਚਲੇ ਮਦ ਮਤਿ ਸੁ ਸ੍ਯਾਮ ਪੈ ਘੂਮਤ ਧਾਏ ॥੨੧੪੭॥
bhed lahiyo nahee naik chale mad mat su sayaam pai ghoomat dhaae |2147|

ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಗಳು ಮುಂದೆ ಧಾವಿಸಿದರು, ಅವರು ರಾವಣನಂತಹ ವೀರನಿಗೆ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅಮಲೇರಿದ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಅವರು ಕೃಷ್ಣನ ಸುತ್ತಲೂ ಸುಳಿದಾಡಿದರು.2147.

ਆਵਤ ਹੀ ਮਿਲਿ ਕੈ ਸਭ ਹੂ ਜਦੁਬੀਰ ਕੈ ਊਪਰ ਸਿੰਧਰ ਪੇਲੇ ॥
aavat hee mil kai sabh hoo jadubeer kai aoopar sindhar pele |

ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಆನೆಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ಸರಿಸಿದರು

ਪੰਖ ਸੁਮੇਰ ਚਲੇ ਕਰਿ ਕੈ ਤਿਨ ਕੇ ਰਿਸ ਸੋ ਟੁਕ ਦਾਤ ਕੇ ਠੇਲੇ ॥
pankh sumer chale kar kai tin ke ris so ttuk daat ke tthele |

ಆ ಆನೆಗಳು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಚಲಿಸುವ ಸುಮೇರು ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು, ಅವು ಕೋಪದಿಂದ ಹಲ್ಲುಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದವು

ਸੁੰਡ ਕਟੇ ਤਿਨ ਕੇ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕ੍ਰਿਪਾਨਿਧਿ ਸੋ ਝਟਿ ਦੈ ਜਿਮ ਕੇਲੇ ॥
sundd katte tin ke brijanaath kripaanidh so jhatt dai jim kele |

ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಮೊದಲು ಅವರ ಕಾಂಡಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, (ನಂತರ) ಕೃಪಾನಿಧಿಯು (ಬಾಳೆ ಗಿಡವು ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿದೆ) ಎಂದು ಅಲುಗಾಡಿಸಿದನು.

ਸ੍ਰਉਨ ਭਰੇ ਰਮਨੀਯ ਰਮਾਪਤਿ ਫਾਗੁਨ ਅੰਤਿ ਬਸੰਤ ਸੇ ਖੇਲੇ ॥੨੧੪੮॥
sraun bhare ramaneey ramaapat faagun ant basant se khele |2148|

ಕೃಷ್ಣನು ಅವರ ಸೊಂಡಿಲುಗಳನ್ನು ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಮತ್ತು ರಕ್ತದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದನು, ಅವನು ಫಾಲ್ಗುಣ.2148 ರಲ್ಲಿ ಹೋಳಿಯನ್ನು ಆಡುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਬੈਰਨ ਸੋ ਜਬ ਹੀ ਰਿਸ ਮਾਡਿ ਕੀਯੋ ਖਰਕਾ ॥
sree brij naaeik bairan so jab hee ris maadd keeyo kharakaa |

ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಶತ್ರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಘರ್ಷಣೆ ಮಾಡಿದಾಗ (ಅಂದರೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದ)

ਬਹੁ ਬੀਰ ਭਏ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਤਬੈ ਜਬ ਨਾਦ ਪ੍ਰਚੰਡ ਸੁਨਿਯੋ ਹਰਿ ਕਾ ॥
bahu beer bhe bin praan tabai jab naad prachandd suniyo har kaa |

ತನ್ನ ಕೋಪದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಶತ್ರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನ ಭಯಾನಕ ಗುಡುಗುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅನೇಕ ಯೋಧರು ನಿರ್ಜೀವರಾದರು.

ਜਦੁਬੀਰ ਫਿਰਾਵਤ ਭਯੋ ਗਹਿ ਕੈ ਗਜ ਸੁੰਡਨ ਸੋ ਬਰ ਕੈ ਕਰ ਕਾ ॥
jadubeer firaavat bhayo geh kai gaj sunddan so bar kai kar kaa |

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಆನೆಗಳನ್ನು ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಕೈಗಳ ಬಲದಿಂದ ತಿರುಗಿಸಿದನು.

ਉਪਮਾ ਉਪਜੀ ਕਬਿ ਕੇ ਮਨ ਯੌ ਘਿਸੂਆ ਮਨੋ ਫੇਰਤ ਹੈ ਲਰਕਾ ॥੨੧੪੯॥
aupamaa upajee kab ke man yau ghisooaa mano ferat hai larakaa |2149|

ಕೃಷ್ಣನು ಆನೆಗಳನ್ನು ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಳೆಯುವ ಆಟವಾಡುವಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದನು.೨೧೪೯.

ਜੀਵਤ ਸੋ ਨ ਦਯੋ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾਨ ਜੋਊ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕੇ ਸਾਮੁਹੇ ਆਯੋ ॥
jeevat so na dayo grih jaan joaoo brijanaath ke saamuhe aayo |

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ಬಂದ ಅವರು ಬದುಕಿರುವಾಗ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

ਜੀਤਿ ਸੁਰੇਸ ਦਿਵਾਕਰਿ ਦ੍ਵਾਦਸ ਆਨੰਦ ਕੈ ਚਿਤਿ ਸੰਖ ਬਜਾਯੋ ॥
jeet sures divaakar dvaadas aanand kai chit sankh bajaayo |

ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ಬಂದವನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ਰੂਖ ਚਲੋ ਤੁਮ ਹੀ ਹਮਰੇ ਗ੍ਰਿਹ ਲੈ ਉਨ ਕੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥
rookh chalo tum hee hamare grih lai un ko ih bhaat sunaayo |

ಅವನು ಆ ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, “ನೀನು ಈಗ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಈ ಮರವನ್ನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು

ਸੋ ਤਰੁ ਲੈ ਹਰਿ ਸੰਗ ਚਲੇ ਸੁ ਕਬਿਤਨ ਭੀਤਰ ਸ੍ਯਾਮ ਬਨਾਯੋ ॥੨੧੫੦॥
so tar lai har sang chale su kabitan bheetar sayaam banaayo |2150|

” ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಹೋದರು ಮತ್ತು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ತನ್ನ ಕವನದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ.2150.

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਰੁਕਮਨ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਆਵਤ ਭੇ ਤਰੁ ਸੁੰਦਰ ਲੈ ਕੈ ॥
sree brijanaath rukaman ke grih aavat bhe tar sundar lai kai |

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸುಂದರವಾದ ಪೊರಕೆಯೊಂದಿಗೆ ರುಕ್ಮಣಿಯ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು.

ਲਾਲ ਲਗੇ ਜਿਨ ਧਾਮਨ ਕੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਹੈ ਦੇਖਤ ਜਾਹਿ ਲੁਭੈ ਕੈ ॥
laal lage jin dhaaman ko brahamaa rahai dekhat jaeh lubhai kai |

ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಸುಂದರವಾದ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೋಡಿದ ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಹ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ವಜ್ರಗಳಿಂದ ಹೊದಿಸಿದ ರುಕ್ಮಣಿಯ ಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ਤਉਨ ਸਮੈ ਸੋਊ ਸ੍ਯਾਮ ਕਥਾ ਜਦੁਬੀਰ ਕਹੀ ਤਿਨ ਕਉ ਸੁ ਸੁਨੈ ਕੈ ॥
taun samai soaoo sayaam kathaa jadubeer kahee tin kau su sunai kai |

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಆ (ಇಡೀ) ಕಥೆಯನ್ನು ಆ (ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ) ಹೇಳಿದನು.

ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਬਿਤਨ ਬੀਚ ਕਹੀ ਸੁਨਿਓ ਸਭ ਹੇਤੁ ਬਢੈ ਕੈ ॥੨੧੫੧॥
so kab sayaam kabitan beech kahee sunio sabh het badtai kai |2151|

ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಇಡೀ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ತನ್ನ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ.2151.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰ ਕੋ ਜੀਤ ਕਰ ਕਲਪ ਬ੍ਰਿਛ ਲਿਆਵਤ ਪਏ ॥
eit sree dasam sikandh puraane bachitr naattak granthe krisanaavataare indr ko jeet kar kalap brichh liaavat pe |

ಬಚಿತ್ತರ್ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಾವತಾರದಲ್ಲಿ (ದಶಮ ಸ್ಕಂಧ ಪುರಾಣವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ) ಇಂದ್ರನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿವರಣೆಯ ಅಂತ್ಯ.

ਰੁਕਮਿਨਿ ਸਾਥ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੀ ਹਾਸੀ ਕਰਨ ਕਥਨੰ ॥
rukamin saath kaanrah jee haasee karan kathanan |

ರುಕ್ಮಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ವಿನೋದ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ವಿವರಣೆ

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕਹਿਓ ਤ੍ਰੀਅ ਸੋ ਮੁਹਿ ਭੋਜਨ ਗੋਪਿਨ ਧਾਮਿ ਕਰਿਯੋ ॥
sree brijanaath kahio treea so muhi bhojan gopin dhaam kariyo |

ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, “ನಾನು ಗೋಪಿಯರ (ಹಾಲು-ಹೆಂಗಸರು) ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮತ್ತು ಹಾಲು ಕುಡಿದಿದ್ದೇನೆ.

ਸੁਨਿ ਸੁੰਦਰਿ ਤਾ ਦਿਨ ਤੇ ਹਮਰੋ ਬਿਚੀਆ ਦਧਿ ਕੋ ਫੁਨਿ ਨਾਮ ਪਰਿਯੋ ॥
sun sundar taa din te hamaro bicheea dadh ko fun naam pariyo |

ಮತ್ತು ಆ ದಿನದಿಂದ ನನಗೆ ಹಾಲುಗಾರ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಯಿತು

ਜਬ ਸੰਧ ਜਰਾ ਦਲੁ ਸਾਜ ਚੜਾਯੋ ਭਜ ਗੇ ਤਬ ਨੈਕੁ ਨ ਧੀਰ ਧਰਿਯੋ ॥
jab sandh jaraa dal saaj charraayo bhaj ge tab naik na dheer dhariyo |

ಜರಾಸಂಧನು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದಾಗ, ನಾನು ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ಓಡಿಹೋದೆ

ਤਿਹ ਤੇ ਤੁਮਰੀ ਮਤਿ ਕੋ ਅਬ ਕਾ ਕਹੀਐ ਹਮ ਸਉ ਕਹਿ ਆਨਿ ਬਰਿਯੋ ॥੨੧੫੨॥
tih te tumaree mat ko ab kaa kaheeai ham sau keh aan bariyo |2152|

ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಈಗ ಏನು ಹೇಳಲಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದೀಯ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ?2152.

ਰਾਜ ਸਮਾਜ ਨਹੀ ਸੁਨਿ ਸੁੰਦਰਿ ਨ ਧਨ ਕਾਹੂ ਤੇ ਮਾਗਿ ਲਯੋ ਏ ॥
raaj samaaj nahee sun sundar na dhan kaahoo te maag layo e |

“ಕೇಳು, ಓ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆ! ನಿನಗಾಗಲಿ ಸಾಮಾನುಗಳಾಗಲಿ ನನ್ನ ಬಳಿಯೂ ಇಲ್ಲ

ਸੂਰ ਨਹੀ ਜਿਨ ਤਿਆਗ ਕੈ ਆਪਨੋ ਦੇਸ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਮੋ ਬਾਸ ਕਯੋ ਹੈ ॥
soor nahee jin tiaag kai aapano des samundr mo baas kayo hai |

ಈ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಯೋಧನಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ದೇಶವನ್ನು ತೊರೆದು ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ਚੋਰ ਪਰਿਯੋ ਮਨਿ ਕੋ ਫੁਨਿ ਨਾਮ ਸੁ ਯਾਹੀ ਤੇ ਕ੍ਰੁਧਿਤ ਭ੍ਰਾਤ ਭਯੋ ਹੈ ॥
chor pariyo man ko fun naam su yaahee te krudhit bhraat bhayo hai |

ನನ್ನ ಹೆಸರು ಚೋರ್ (ಕಳ್ಳ, ಬೆಣ್ಣೆ-ಕಳ್ಳ), ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಬಲರಾಮ್ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ

ਤਾਹੀ ਤੇ ਮੋ ਤਜਿ ਕੈ ਬਰੁ ਆਨਹਿ ਤੇਰੋ ਕਛੂ ਅਬ ਲਉ ਨ ਗਯੋ ਹੈ ॥੨੧੫੩॥
taahee te mo taj kai bar aaneh tero kachhoo ab lau na gayo hai |2153|

ಆದುದರಿಂದ ಈಗ ನಿನ್ನಿಂದ ಏನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೊಬ್ಬರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗು ಎಂದು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ”೨೧೫೩.

ਰੁਕਮਿਨੀ ਬਾਚ ਸਖੀ ਸੋ ॥
rukaminee baach sakhee so |

ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ರುಕ್ಮಣಿಯ ಮಾತು:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਚਿੰਤ ਕਰੀ ਮਨ ਮੈ ਹਮ ਸੋ ਨ ਥੀ ਜਾਨਤ ਸ੍ਯਾਮ ਇਤੀ ਕਰਿ ਹੈ ॥
chint karee man mai ham so na thee jaanat sayaam itee kar hai |

ನಾನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಯೋಚಿಸಿದೆ, ಕೃಷ್ಣ ಹೀಗೆ (ನನಗೆ) ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

ਬਰੁ ਮੋ ਤਜਿ ਕੈ ਤੁਮ ਆਨਹਿ ਕਉ ਬਚਨਾ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕੇ ਉਚਰਿ ਹੈ ॥
bar mo taj kai tum aaneh kau bachanaa ih bhaat ke uchar hai |

“ನನಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತಂಕವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವನು ನನಗೆ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ਹਮਰੋ ਮਰਿਬੋ ਈ ਬਨਿਯੋ ਇਹ ਠਾ ਜੀਅ ਹੈ ਨ ਆਵਸਿ ਅਬੈ ਮਰਿ ਹੈ ॥
hamaro maribo ee baniyo ih tthaa jeea hai na aavas abai mar hai |

ಈಗ ನಾನು ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಾಯಬೇಕು, ನನಗೆ ಬದುಕಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ನಾನು ಈಗ ಸಾಯುತ್ತೇನೆ.

ਮਰਿਬੋ ਜੁ ਨ ਜਾਤ ਭਲੇ ਸਜਨੀ ਅਪੁਨੇ ਪਤਿ ਸੋ ਹਠਿ ਕੈ ਜਰਿ ਹੈ ॥੨੧੫੪॥
maribo ju na jaat bhale sajanee apune pat so hatth kai jar hai |2154|

ನಾನು ಈಗ ಸಾಯುವುದು ಅವಶ್ಯಕ ಮತ್ತು ನಾನು ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಯುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಸಾಯುವುದು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಗಂಡನ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಹಠದಿಂದ, ಅವನ ಅಗಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತೇನೆ. ”2154.

ਤ੍ਰੀਅ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ਚਿੰਤਤ ਹੁਇ ਮਨ ਮੈ ਮਰਿਬੋ ਈ ਬਨਿਯੋ ਚਿਤ ਬੀਚ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
treea kaanrah so chintat hue man mai maribo ee baniyo chit beech bichaariyo |

ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಂಡತಿಯು ಚಿಂತಿತಳಾದಳು ಮತ್ತು (ಈಗ) ತಾನು ಸಾಯಬೇಕು ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದಳು.

ਮੋ ਸੰਗਿ ਕਉ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਅਬੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਕਟੁ ਬੈਨ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
mo sang kau brijanaath abai kab sayaam kahai katt bain uchaariyo |

ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ರುಕ್ಮಣಿ ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಯೋಚಿಸಿದಳು ಏಕೆಂದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳಿಗೆ ಅಂತಹ ಕಹಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು

ਕ੍ਰੋਧ ਸੋ ਖਾਇ ਤਵਾਰ ਧਰਾ ਪਰ ਝੂਮਿ ਗਿਰੀ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਸੰਭਾਰਿਯੋ ॥
krodh so khaae tavaar dharaa par jhoom giree nahee naik sanbhaariyo |

(ರುಕ್ಮಣಿ) ಕೋಪದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ತೂಗಾಡುತ್ತಾ (ತನ್ನನ್ನು) ಹಿಡಿದಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ਯੌ ਉਪਮਾ ਉਪਜੀ ਜੀਅ ਮੈ ਜਨੁ ਟੂਟ ਗਯੋ ਰੁਖ ਬ੍ਰਯਾਰ ਕੋ ਮਾਰਿਯੋ ॥੨੧੫੫॥
yau upamaa upajee jeea mai jan ttoott gayo rukh brayaar ko maariyo |2155|

ಅವಳ ಕೋಪದಲ್ಲಿ, ಅವಳು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಮರವು ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿತು.2155.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ದೋಹ್ರಾ

ਅੰਕ ਲੀਓ ਭਰ ਕਾਨ੍ਰਹ ਤਿਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਕੋ ਕ੍ਰੋਧ ॥
ank leeo bhar kaanrah tih door karan ko krodh |

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಕೋಪವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಅವನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡನು.

ਸਵਾਧਾਨ ਕਰਿ ਰੁਕਮਿਨੀ ਜਦੁਪਤਿ ਕੀਓ ਪ੍ਰਬੋਧ ॥੨੧੫੬॥
savaadhaan kar rukaminee jadupat keeo prabodh |2156|

ಅವಳ ಕೋಪವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು, ಕೃಷ್ಣನು ರುಕ್ಮಣಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು, ೨೧೫೬

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਤੇਰੇ ਹੀ ਧਰਮ ਤੇ ਮੈ ਸੁਨਿ ਸੁੰਦਰਿ ਕੇਸਨ ਤੇ ਗਹਿ ਕੰਸ ਪਛਾਰਿਯੋ ॥
tere hee dharam te mai sun sundar kesan te geh kans pachhaariyo |

“ಓ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆ! ನಿನ್ನ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ಕಂಸನ ತಲೆಗೂದಲು ಹಿಡಿದು ಕೆಡವಿಬಿಟ್ಟೆ

ਤੇਰੇ ਹੀ ਧਰਮ ਤੇ ਸੰਧਿ ਜਰਾ ਹੂ ਕੋ ਸੈਨ ਸਭੈ ਛਿਨ ਮਾਹਿ ਸੰਘਾਰਿਯੋ ॥
tere hee dharam te sandh jaraa hoo ko sain sabhai chhin maeh sanghaariyo |

ನಾನು ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೊಂದೆ

ਤੇਰੇ ਹੀ ਧਰਮ ਜਿਤਿਯੋ ਮਘਵਾ ਅਰੁ ਤੇਰੇ ਹੀ ਧਰਮ ਭੂਮਾਸੁਰ ਮਾਰਿਯੋ ॥
tere hee dharam jitiyo maghavaa ar tere hee dharam bhoomaasur maariyo |

ನಾನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಗೆದ್ದು ಭೂಮಸ್ರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದೆನು

ਤੋ ਸੋ ਕੀਓ ਉਪਹਾਸ ਅਬੈ ਮੁਹਿ ਤੈ ਅਪਨੇ ਜੀਅ ਸਾਚ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥੨੧੫੭॥
to so keeo upahaas abai muhi tai apane jeea saach bichaariyo |2157|

ನಾನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ವಾಸ್ತವವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದೀರಿ. ”2157.

ਰੁਕਮਿਨੀ ਬਾਚ ॥
rukaminee baach |

ರುಕ್ಮಣಿಯವರ ಮಾತು:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ