ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 358

ਕੰਚਨ ਸੋ ਜਿਹ ਕੋ ਤਨ ਹੈ ਜਿਹ ਕੇ ਮੁਖ ਕੀ ਸਮ ਸੋਭ ਸਸੀ ਹੈ ॥

kanchan so jih ko tan hai jih ke mukh kee sam sobh sasee hai |

ಯಾರ ದೇಹವು ಚಿನ್ನದಂತಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾರ ಸೌಂದರ್ಯವು ಚಂದ್ರನಂತಿದೆ.

ਤਾ ਕੈ ਬਜਾਇਬੇ ਕੌ ਸੁਨ ਕੈ ਮਤਿ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਕੀ ਤਿਹ ਬੀਚ ਫਸੀ ਹੈ ॥੬੪੧॥

taa kai bajaaeibe kau sun kai mat gvaarin kee tih beech fasee hai |641|

ಕೃಷ್ಣನ ದೇಹವು ಬಂಗಾರದಂತಿದೆ ಮತ್ತು ಮುಖದ ಮಹಿಮೆಯು ಚಂದ್ರನಂತಿದೆ, ಕೊಳಲಿನ ನಾದವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಗೋಪಿಯರ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ.641.

ਦੇਵ ਗੰਧਾਰਿ ਬਿਭਾਸ ਬਿਲਾਵਲ ਸਾਰੰਗ ਕੀ ਧੁਨਿ ਤਾ ਮੈ ਬਸਾਈ ॥

dev gandhaar bibhaas bilaaval saarang kee dhun taa mai basaaee |

ದೇವ್ ಗಾಂಧಾರಿ, ವಿಭಾಸ್, ಬಿಲಾವಲ್, ಸಾರಂಗ್ (ಪ್ರಾಥಮಿಕ ರಾಗಗಳು) ಅವರ ಮಾಧುರ್ಯವು ಆ (ಕೊಳಲು) ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.

ਸੋਰਠਿ ਸੁਧ ਮਲਾਰ ਕਿਧੌ ਸੁਰ ਮਾਲਸਿਰੀ ਕੀ ਮਹਾ ਸੁਖਦਾਈ ॥

soratth sudh malaar kidhau sur maalasiree kee mahaa sukhadaaee |

ದೇವಗಾಂಧಾರಿ, ವಿಭಾಸ್, ಬಿಲಾವಲ್, ಸಾರಂಗ್ ಸೋರತ್, ಶುದ್ಧ್ ಮಲ್ಹಾರ್ ಮತ್ತು ಮಲ್ಶ್ರೀ ಅವರ ಸಂಗೀತ ವಿಧಾನಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡುವ ರಾಗವನ್ನು ಕೊಳಲಿನಲ್ಲಿ ನುಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ਮੋਹਿ ਰਹੇ ਸਭ ਹੀ ਸੁਰ ਅਉ ਨਰ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਰੀਝ ਰਹੀ ਸੁਨਿ ਧਾਈ ॥

mohi rahe sabh hee sur aau nar gvaarin reejh rahee sun dhaaee |

(ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ) ದೇವತೆಗಳೂ ಮನುಷ್ಯರೂ ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆನಂದದಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ਯੌ ਉਪਜੀ ਸੁਰ ਚੇਟਕ ਕੀ ਭਗਵਾਨ ਮਨੋ ਧਰਿ ਫਾਸ ਚਲਾਈ ॥੬੪੨॥

yau upajee sur chettak kee bhagavaan mano dhar faas chalaaee |642|

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವ-ಪುರುಷರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನು ಹರಡಿದ ಪ್ರೇಮದ ಕುಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಂತೆ ತೋರುವಷ್ಟು ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ರಾಗಕ್ಕೆ ಮಾರುಹೋದರು.642.

ਆਨਨ ਹੈ ਜਿਹ ਕੋ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਕੰਧਿ ਧਰੇ ਜੋਊ ਹੈ ਪਟ ਪੀਲੋ ॥

aanan hai jih ko at sundar kandh dhare joaoo hai patt peelo |

ಅವನ ಮುಖವು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ

ਜਾਹਿ ਮਰਿਯੋ ਅਘ ਨਾਮ ਬਡੋ ਰਿਪੁ ਤਾਤ ਰਖਿਯੋ ਅਹਿ ਤੇ ਜਿਨ ਲੀਲੋ ॥

jaeh mariyo agh naam baddo rip taat rakhiyo eh te jin leelo |

ಅವನು, ಅಘಾಸುರ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಹಾವಿನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದ

ਅਸਾਧਨ ਕੌ ਸਿਰ ਜੋ ਕਟੀਯਾ ਅਰੁ ਸਾਧਨ ਕੋ ਹਰਤਾ ਜੋਊ ਹੀਲੋ ॥

asaadhan kau sir jo katteeyaa ar saadhan ko harataa joaoo heelo |

ದುಷ್ಟರ ಶಿರಚ್ಛೇದ ಮಾಡುವವರು ಯಾರು ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನರ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವರು.

ਚੋਰ ਲਯੋ ਸੁਰ ਸੋ ਮਨ ਤਾਸ ਬਜਾਇ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਸਾਥ ਰਸੀਲੋ ॥੬੪੩॥

chor layo sur so man taas bajaae bhalee bidh saath raseelo |643|

ದುರುಳರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೂ ಸಂತರ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವವನೂ ಆದ ಆ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸವಿಯಾದ ಕೊಳಲನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ.643.

ਜਾਹਿ ਭਭੀਛਨ ਰਾਜ ਦਯੋ ਅਰੁ ਰਾਵਨ ਜਾਹਿ ਮਰਿਯੋ ਕਰਿ ਕ੍ਰੋਹੈ ॥

jaeh bhabheechhan raaj dayo ar raavan jaeh mariyo kar krohai |

ವಿಭೀಷಣನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟವನು ಮತ್ತು ರಾವಣನನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ಕೊಂದವನು.

ਚਕ੍ਰ ਕੇ ਸਾਥ ਕਿਧੋ ਜਿਨਹੂੰ ਸਿਸੁਪਾਲ ਕੋ ਸੀਸ ਕਟਿਯੋ ਕਰਿ ਛੋਹੈ ॥

chakr ke saath kidho jinahoon sisupaal ko sees kattiyo kar chhohai |

ವಿಭೀಷಣನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದ ಅವನು, ರಾವಣನನ್ನು ಮಹಾ ಕೋಪದಿಂದ ಕೊಂದನು, ಅವನು ಶಿಶುಪಾಲನ ತಲೆಯನ್ನು ತನ್ನ ತಟ್ಟೆಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ਮੈਨ ਸੁ ਅਉ ਸੀਯ ਕੋ ਭਰਤਾ ਜਿਹ ਮੂਰਤਿ ਕੀ ਸਮਤੁਲਿ ਨ ਕੋ ਹੈ ॥

main su aau seey ko bharataa jih moorat kee samatul na ko hai |

ಅವನು ಕಾಮದೇವ (ಸುಂದರನಾಗಿ) ಮತ್ತು ಸೀತೆಯ ಪತಿ (ರಾಮ) ಅವನ ನೋಟಕ್ಕೆ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ.

ਸੋ ਕਰਿ ਲੈ ਅਪੁਨੇ ਮੁਰਲੀ ਅਬ ਸੁੰਦਰ ਗੋਪਿਨ ਕੇ ਮਨ ਮੋਹੈ ॥੬੪੪॥

so kar lai apune muralee ab sundar gopin ke man mohai |644|

ಪ್ರೇಮದೇವರಂತೆ ಸುಂದರಿಯೂ, ಸೀತೆಯ ಪತಿಯಾದ ರಾಮನೂ, ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದಲೂ ಸರಿಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದವನೂ, ಆ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಕೊಳಲನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಈಗ ಮೋಹಕವಾದ ಗೋಪಿಕೆಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೋಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.೬೪೪.