ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್
ಪುಟ - 235
ਗਲ ਗਜਿ ਹਠੀ ਰਣ ਰੰਗ ਫਿਰੇ ॥
gal gaj hatthee ran rang fire |ಫೈಫ್ಗಳ ಸಂಗೀತ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ನುಡಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಯೋಧರು ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಘರ್ಜಿಸಲು ಮತ್ತು ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ਲਗਿ ਬਾਨ ਸਨਾਹ ਦੁਸਾਰ ਕਢੇ ॥
lag baan sanaah dusaar kadte |(ಯಾರನ್ನು) ಅವರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಮುರಿದು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು,
ਸੂਅ ਤਛਕ ਕੇ ਜਨੁ ਰੂਪ ਮਢੇ ॥੩੪੩॥
sooa tachhak ke jan roop madte |343|ಬತ್ತಳಿಕೆಯಿಂದ ದಂಡಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಮರಣದ ದೂತರಂತೆ ಸರ್ಪಗಳಂತಹ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯಲಾಯಿತು.343.
ਬਿਨੁ ਸੰਕ ਸਨਾਹਰਿ ਝਾਰਤ ਹੈ ॥
bin sank sanaahar jhaarat hai |ಅವರು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ,
ਰਣਬੀਰ ਨਵੀਰ ਪ੍ਰਚਾਰਤ ਹੈ ॥
ranabeer naveer prachaarat hai |ಯೋಧರು ನಿರ್ಭೀತಿಯಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎರಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ਸਰ ਸੁਧ ਸਿਲਾ ਸਿਤ ਛੋਰਤ ਹੈ ॥
sar sudh silaa sit chhorat hai |(ಯೋಧರು) ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬಿಳಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ
ਜੀਅ ਰੋਸ ਹਲਾਹਲ ਘੋਰਤ ਹੈ ॥੩੪੪॥
jeea ros halaahal ghorat hai |344|ಅವರು ಶಾಫ್ಟ್ಗಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಗೇಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಪದ ವಿಷವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.344.
ਰਨ ਧੀਰ ਅਯੋਧਨੁ ਲੁਝਤ ਹੈਂ ॥
ran dheer ayodhan lujhat hain |ರಣಧೀರ್ ಯೋಧರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾರೆ,
ਰਦ ਪੀਸ ਭਲੋ ਕਰ ਜੁਝਤ ਹੈਂ ॥
rad pees bhalo kar jujhat hain |ವಿಜಯಶಾಲಿಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಹೋರಾಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಬಿರುಸಿನಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ਰਣ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਨਿਹਾਰਤ ਹੈਂ ॥
ran dev adev nihaarat hain |ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ,
ਜਯ ਸਦ ਨਿਨਦਿ ਪੁਕਾਰਤ ਹੈਂ ॥੩੪੫॥
jay sad ninad pukaarat hain |345|ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ವಿಜಯದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.345.
ਗਣ ਗਿਧਣ ਬ੍ਰਿਧ ਰੜੰਤ ਨਭੰ ॥
gan gidhan bridh rarrant nabhan |ದೊಡ್ಡ ರಣಹದ್ದುಗಳ ಹಿಂಡುಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತವೆ.
ਕਿਲਕੰਤ ਸੁ ਡਾਕਣ ਉਚ ਸੁਰੰ ॥
kilakant su ddaakan uch suran |ಗಣಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ರಣಹದ್ದುಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಿವೆ.
ਭ੍ਰਮ ਛਾਡ ਭਕਾਰਤ ਭੂਤ ਭੂਅੰ ॥
bhram chhaadd bhakaarat bhoot bhooan |ಭ್ರಮೆಯ ಹೊರತಾಗಿ, ದೆವ್ವಗಳು ಸಹ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿವೆ.
ਰਣ ਰੰਗ ਬਿਹਾਰਤ ਭ੍ਰਾਤ ਦੂਅੰ ॥੩੪੬॥
ran rang bihaarat bhraat dooan |346|ಪ್ರೇತಗಳು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ನಗುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರ ರಾಮ್ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಇಬ್ಬರೂ ಈ ಮುಂದುವರಿದ ಹೋರಾಟವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.346.
ਖਰਦੂਖਣ ਮਾਰ ਬਿਹਾਇ ਦਏ ॥
kharadookhan maar bihaae de |(ರಾಮ ಚಂದ್ರ) ಖರ್ ಮತ್ತು ದುಖಾನ್ (ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಯಲು) ಕೊಂದು ರೋಹರ್ ನೀಡಿದರು.
ਜਯ ਸਦ ਨਿਨਦ ਬਿਹਦ ਭਏ ॥
jay sad ninad bihad bhe |ರಾಮನು ಖಾರ್ ಮತ್ತು ದುಶನ್ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕೊಂದ ನಂತರ ಸಾವಿನ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಈ ಗೆಲುವಿಗೆ ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆಯಿಂದ ಭಾರೀ ಪ್ರಶಂಸೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ਸੁਰ ਫੂਲਨ ਕੀ ਬਰਖਾ ਬਰਖੇ ॥
sur foolan kee barakhaa barakhe |ದೇವತೆಗಳು ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದರು.
ਰਣ ਧੀਰ ਅਧੀਰ ਦੋਊ ਪਰਖੇ ॥੩੪੭॥
ran dheer adheer doaoo parakhe |347|ದೇವತೆಗಳು ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿ ವಿಜಯಶಾಲಿಗಳಾದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಿದರು.347.
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕੇ ਰਾਮ ਅਵਤਾਰ ਕਥਾ ਖਰ ਦੂਖਣ ਦਈਤ ਬਧਹ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ॥੬॥
eit sree bachitr naattake raam avataar kathaa khar dookhan deet badhah dhiaae samaapatam sat |6|ಬಚ್ಚಿತ್ತರ್ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ರಾಮಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಖಾರ್ ಮತ್ತು ದುಷ್ಮನ್ ಹತ್ಯೆಯ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯ.
ਅਥ ਸੀਤਾ ਹਰਨ ਕਥਨੰ ॥
ath seetaa haran kathanan |ಈಗ ಸೀತೆಯ ಅಪಹರಣದ ವಿವರಣೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ:
ਮਨੋਹਰ ਛੰਦ ॥
manohar chhand |ಮನೋಹರ ಚರಣ
ਰਾਵਣ ਨੀਚ ਮਰੀਚ ਹੂੰ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਬੀਚ ਗਏ ਬਧ ਬੀਰ ਸੁਨੈਹੈ ॥
raavan neech mareech hoon ke grih beech ge badh beer sunaihai |ಖಾರ್ ಮತ್ತು ದೂಷನ ಹತ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ ದುಷ್ಟ ರಾವಣನು ಮಾರೀಚನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
ਬੀਸਹੂੰ ਬਾਹਿ ਹਥਿਆਰ ਗਹੇ ਰਿਸ ਮਾਰ ਮਨੈ ਦਸ ਸੀਸ ਧੁਨੈ ਹੈ ॥
beesahoon baeh hathiaar gahe ris maar manai das sees dhunai hai |ಅವನು ತನ್ನ ಇಪ್ಪತ್ತು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು ಮತ್ತು ಉಗ್ರವಾಗಿ ತನ್ನ ಹತ್ತು ತಲೆಗಳನ್ನು ಮೂತಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ਨਾਕ ਕਟਯੋ ਜਿਨ ਸੂਪਨਖਾ ਕਹਤਉ ਤਿਹ ਕੋ ਦੁਖ ਦੋਖ ਲਗੈ ਹੈ ॥
naak kattayo jin soopanakhaa kahtau tih ko dukh dokh lagai hai |ಸುರಪಂಖನ ಮೂಗನ್ನು ಕೊಯ್ದವರ ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯ ನನಗೆ ವೇದನೆ ತಂದಿದೆ ಎಂದರು.
ਰਾਵਲ ਕੋ ਬਨੁ ਕੈ ਪਲ ਮੋ ਛਲ ਕੈ ਤਿਹ ਕੀ ਘਰਨੀ ਧਰਿ ਲਯੈ ਹੈ ॥੩੪੮॥
raaval ko ban kai pal mo chhal kai tih kee gharanee dhar layai hai |348|348 - ನಾನು ಯೋಗಿಯ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತೇನೆ.
ਮਰੀਚ ਬਾਚ ॥
mareech baach |ಮಾರಿಚ್ ಭಾಷಣ:
ਮਨੋਹਰ ਛੰਦ ॥
manohar chhand |ಮನೋಹರ ಚರಣ
ਨਾਥ ਅਨਾਥ ਸਨਾਥ ਕੀਯੋ ਕਰਿ ਕੈ ਅਤਿ ਮੋਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਹ ਆਏ ॥
naath anaath sanaath keeyo kar kai at mor kripaa kah aae |ಓ ನನ್ನ ಪ್ರಭು! ನನ್ನ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬರಲು ನೀವು ತುಂಬಾ ಕರುಣೆ ತೋರಿದ್ದೀರಿ.
ਭਉਨ ਭੰਡਾਰ ਅਟੀ ਬਿਕਟੀ ਪ੍ਰਭ ਆਜ ਸਭੈ ਘਰ ਬਾਰ ਸੁਹਾਏ ॥
bhaun bhanddaar attee bikattee prabh aaj sabhai ghar baar suhaae |ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನದಿಂದ ನನ್ನ ಅಂಗಡಿಗಳು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿವೆ, ಓ ನನ್ನ ಪ್ರಭು!
ਦ੍ਵੈ ਕਰਿ ਜੋਰ ਕਰਉ ਬਿਨਤੀ ਸੁਨਿ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪਨਾਥ ਬੁਰੋ ਮਤ ਮਾਨੋ ॥
dvai kar jor krau binatee sun kai nripanaath buro mat maano |ಆದರೆ ನಾನು ಮಡಚಿದ ಕೈಗಳಿಂದ ವಿನಂತಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ದಯೆಯಿಂದ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ,
ਸ੍ਰੀ ਰਘੁਬੀਰ ਸਹੀ ਅਵਤਾਰ ਤਿਨੈ ਤੁਮ ਮਾਨਸ ਕੈ ਨ ਪਛਾਨੋ ॥੨੪੯॥
sree raghubeer sahee avataar tinai tum maanas kai na pachhaano |249|"ರಾಮನು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅವತಾರ, ಅವನನ್ನು ನಿನ್ನಂತೆ ಮನುಷ್ಯನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಡ" ಎಂದು ನನ್ನ ಮನವಿ.
ਰੋਸ ਭਰਯੋ ਸਭ ਅੰਗ ਜਰਯੋ ਮੁਖ ਰਤ ਕਰਯੋ ਜੁਗ ਨੈਨ ਤਚਾਏ ॥
ros bharayo sabh ang jarayo mukh rat karayo jug nain tachaae |ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾವಣನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದನು ಮತ್ತು ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಉರಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದವು, ಅವನ ಮುಖವು ಕೆಂಪಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಿದವು.
ਤੈ ਨ ਲਗੈ ਹਮਰੇ ਸਠ ਬੋਲਨ ਮਾਨਸ ਦੁਐ ਅਵਤਾਰ ਗਨਾਏ ॥
tai na lagai hamare satth bolan maanas duaai avataar ganaae |ಅವರು ಹೇಳಿದರು, ಓ ಮೂರ್ಖ! ನೀವು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಏನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಮತ್ತು ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷರನ್ನು ಅವತಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ
ਮਾਤ ਕੀ ਏਕ ਹੀ ਬਾਤ ਕਹੇ ਤਜਿ ਤਾਤ ਘ੍ਰਿਣਾ ਬਨਬਾਸ ਨਿਕਾਰੇ ॥
maat kee ek hee baat kahe taj taat ghrinaa banabaas nikaare |ಅವರ ತಾಯಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಮಾತನಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆ ಕೋಪದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು
ਤੇ ਦੋਊ ਦੀਨ ਅਧੀਨ ਜੁਗੀਯਾ ਕਸ ਕੈ ਭਿਰਹੈਂ ਸੰਗ ਆਨ ਹਮਾਰੇ ॥੩੫੦॥
te doaoo deen adheen jugeeyaa kas kai bhirahain sang aan hamaare |350|ಅವರಿಬ್ಬರೂ ದೀನರು ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕರು, ಅವರು ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಹೇಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.350.
ਜਉ ਨਹੀ ਜਾਤ ਤਹਾ ਕਹ ਤੈ ਸਠਿ ਤੋਰ ਜਟਾਨ ਕੋ ਜੂਟ ਪਟੈ ਹੌ ॥
jau nahee jaat tahaa kah tai satth tor jattaan ko joott pattai hau |ಓ ಮೂರ್ಖ! ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಲು ಬರದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಜಡೆ ಕೂದಲನ್ನು ಕಿತ್ತು ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ,
ਕੰਚਨ ਕੋਟ ਕੇ ਊਪਰ ਤੇ ਡਰ ਤੋਹਿ ਨਦੀਸਰ ਬੀਚ ਡੁਬੈ ਹੌ ॥
kanchan kott ke aoopar te ddar tohi nadeesar beech ddubai hau |ಮತ್ತು ಈ ಚಿನ್ನದ ಕೋಟೆಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆದು ಮುಳುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ਚਿਤ ਚਿਰਾਤ ਬਸਾਤ ਕਛੂ ਨ ਰਿਸਾਤ ਚਲਯੋ ਮੁਨ ਘਾਤ ਪਛਾਨੀ ॥
chit chiraat basaat kachhoo na risaat chalayo mun ghaat pachhaanee |ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮತ್ತು ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ, ಸಂದರ್ಭದ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು, ಮಾರೀಚ್ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು.
ਰਾਵਨ ਨੀਚ ਕੀ ਮੀਚ ਅਧੋਗਤ ਰਾਘਵ ਪਾਨ ਪੁਰੀ ਸੁਰਿ ਮਾਨੀ ॥੩੫੧॥
raavan neech kee meech adhogat raaghav paan puree sur maanee |351|ರಾಮನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀಚ ರಾವಣನ ಸಾವು ಮತ್ತು ಅವನತಿ ಖಚಿತ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದರು.351.
ਕੰਚਨ ਕੋ ਹਰਨਾ ਬਨ ਕੇ ਰਘੁਬੀਰ ਬਲੀ ਜਹ ਥੋ ਤਹ ਆਯੋ ॥
kanchan ko haranaa ban ke raghubeer balee jah tho tah aayo |ಅವನು ಚಿನ್ನದ ಜಿಂಕೆಯಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ರಾಮನ ನಿವಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
ਰਾਵਨ ਹ੍ਵੈ ਉਤ ਕੇ ਜੁਗੀਆ ਸੀਅ ਲੈਨ ਚਲਯੋ ਜਨੁ ਮੀਚ ਚਲਾਯੋ ॥
raavan hvai ut ke jugeea seea lain chalayo jan meech chalaayo |ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ರಾವಣನು ಯೋಗಿಯ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲು ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಮರಣವು ಅವನನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.
ਸੀਅ ਬਿਲੋਕ ਕੁਰੰਕ ਪ੍ਰਭਾ ਕਹ ਮੋਹਿ ਰਹੀ ਪ੍ਰਭ ਤੀਰ ਉਚਾਰੀ ॥
seea bilok kurank prabhaa kah mohi rahee prabh teer uchaaree |ಚಿನ್ನದ ಜಿಂಕೆಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದ ಸೀತೆ ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೇಳಿದಳು:
ਆਨ ਦਿਜੈ ਹਮ ਕਉ ਮ੍ਰਿਗ ਵਾਸੁਨ ਸ੍ਰੀ ਅਵਧੇਸ ਮੁਕੰਦ ਮੁਰਾਰੀ ॥੩੫੨॥
aan dijai ham kau mrig vaasun sree avadhes mukand muraaree |352|ಓ ಔದ್ ರಾಜ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ನಾಶಕ! ಹೋಗಿ ಆ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ನನಗಾಗಿ ತನ್ನಿ.
ਰਾਮ ਬਾਚ ॥
raam baach |ರಾಮನ ಮಾತು:
ਸੀਅ ਮ੍ਰਿਗਾ ਕਹੂੰ ਕੰਚਨ ਕੋ ਨਹਿ ਕਾਨ ਸੁਨਯੋ ਬਿਧਿ ਨੈ ਨ ਬਨਾਯੋ ॥
seea mrigaa kahoon kanchan ko neh kaan sunayo bidh nai na banaayo |ಓ ಸೀತಾ! ಚಿನ್ನದ ಜಿಂಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೂ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಭಗವಂತ ಅದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಿಲ್ಲ
ਬੀਸ ਬਿਸਵੇ ਛਲ ਦਾਨਵ ਕੋ ਬਨ ਮੈ ਜਿਹ ਆਨ ਤੁਮੈ ਡਹਕਾਯੋ ॥
bees bisave chhal daanav ko ban mai jih aan tumai ddahakaayo |ಇದು ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಯಾವುದೋ ರಾಕ್ಷಸನ ಮೋಸದಿಂದ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಈ ಮೋಸವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದೆ.
ਪਿਆਰੀ ਕੋ ਆਇਸ ਮੇਟ ਸਕੈ ਨ ਬਿਲੋਕ ਸੀਆ ਕਹੁ ਆਤੁਰ ਭਾਰੀ ॥
piaaree ko aaeis mett sakai na bilok seea kahu aatur bhaaree |ಸೀತೆಯ ಬಾಧೆಯನ್ನು ಕಂಡ ರಾಮನಿಗೆ ಅವಳ ಆಸೆಯನ್ನು ಬದಿಗಿಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ