ಹಲವಾರು ಯೋಧರು ತಮ್ಮ ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮುಂದೆ ಓಡಿದರು, ಆದರೆ ರಾಜ ಖರಗ್ ಸಿಂಗ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಹಿಂಜರಿದರು.1588.
ಜಗದೀರಾಘ ಎಂಬ ಇಂದ್ರನ ಆನೆಯು ಕೋಪದಿಂದ ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು
ಬರುವಾಗ ಮೋಡದಂತೆ ಗುಡುಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಆನೆಯನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದನು
ಅವನು ಓಡಿಹೋದನು ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮರೆತು ಅದನ್ನು ತರಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.1589.
ದೋಹ್ರಾ
(ಕವಿ) ಶ್ಯಾಮ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಯುದ್ಧವು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು,
ಈ ಕಡೆ ಯುದ್ಧ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದು ಆ ಕಡೆ ಐವರು ಪಾಂಡವರು ಕೃಷ್ಣನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದರು.1590.
ಅವರೊಂದಿಗೆ ರಥಗಳು, ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರು, ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಲವಾರು ದೊಡ್ಡ ಮಿಲಿಟರಿ ಘಟಕಗಳು ಇದ್ದವು
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕೃಷ್ಣನ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.1591.
ಆ ಸೈನ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಇಬ್ಬರು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು,
ಅವರೊಂದಿಗೆ ರಕ್ಷಾಕವಚಗಳು, ಕಠಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ (ಲ್ಯಾನ್ಸ್) ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಲೆಚಾಗಳ ಎರಡು ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಮಿಲಿಟರಿ ಘಟಕಗಳು ಇದ್ದವು.1592.
ಸ್ವಯ್ಯ
ಮಿರ್ಗಳು, ಸಯ್ಯದ್ಗಳು, ಶೇಖ್ಗಳು ಮತ್ತು ಪಠಾಣರು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು
ಅವರು ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಾಕವಚಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಬತ್ತಳಿಕೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಅವರು ನೃತ್ಯದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಹಲ್ಲು ಕಡಿಯುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಹುಬ್ಬುಗಳನ್ನು ಎಳೆದಾಡುತ್ತಾ ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು
ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದರು ಮತ್ತು (ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳಿಂದ) ಅವನ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರು.1593.
ದೋಹ್ರಾ
(ಅವರೆಲ್ಲರೂ) ಮಾಡಿದ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡನು
ಎಲ್ಲಾ ಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಾ, ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅನೇಕ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಯಮನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.1594.
KABIT
ಶೇರ್ ಖಾನನನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ, ರಾಜನು ಸೈದ್ ಖಾನನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಅಂತಹ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದನು, ಅವನು ಸಯ್ಯದ್ಗಳ ನಡುವೆ ಹಾರಿದನು.
ಸಯ್ಯದ್ ಮಿರ್ ಮತ್ತು ಸಯ್ಯದ್ ನಹರ್ ಅವರನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ, ರಾಜನು ಶೇಖ್ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಿದನು
ಶೇಖ್ ಸಾದಿ ಫರೀದ್ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರು