هو اسان سڀني کي مصيبتن کان پري رکي ٿو (2)
هاڻي بادشاهه اعظم جو قصو ٻڌو.
جيڪو وڏو رحمدل ۽ رحمدل هو.
ڀرپور نموني سان، هن جو منهن چمڪندڙ ٿي ويو.
سڄو ڏينهن راڳن جي موسيقي ٻڌڻ ۽ شراب جا پيالا هڻندي گذاريندو هو.(4)
هو پنهنجي حڪمت جي ڪري مشهور هو،
۽ پنهنجي بهادريءَ جي ڪري مشهور هو.(5)
هن کي چنڊ جهڙي سهڻي زال هئي،
ماڻهن سندس ترجيحات جي شاندار تعريف ڪئي (6)
هوءَ ڏاڍي سهڻي هئي ۽ دل موهيندڙ خاصيتن جي مالڪ هئي.
ان سان گڏ هوءَ پسڻ واري آواز مان لطف اندوز ٿي، پاڻ کي تمام گهڻو لباس پهريل، ۽ پنهنجي سوچ ۾ پاڪيزه هئي (7)
هوءَ ڏسڻ ۾ سهڻي، سٺي طبيعت واري ۽ دنيا ۾ سهڻي هئي.
هو گفتگو ۾ سڪون ۽ مٺو هو. 8.
کيس ٻه پٽ هئا، جن کي سج ۽ چنڊ سڏيندا هئا.
هو ذهني طور تي مطمئن، هميشه سچ جي خواهشمند هئا (9)
ھٿن جي ھلڻ ۾ تمام تيز ھوندي، ھو جنگ ۾ ھوشيار ھوندا ھئا.
اُھي گجگوڙ ڪندڙ شينھن جھڙا ۽ مڇرن جھڙا وحشي ھئا (10)
اهي شينهن دل وارا هاٿين کي مات ڏيئي سگهن ٿا،
۽ جنگين دوران اهي فولاد جو مجسمو بڻجي ويا (11)
نه رڳو اهي پرڪشش خاصيتون هئا، پر انهن جا جسم چاندي وانگر چمڪندڙ هئا.
ٻنهي انگن اکرن کي تمام گهڻو ساراهيو. (12)
سندن ماءُ هڪ اجنبي سان پيار ۾ پئجي وئي،
ڇاڪاڻ ته اهو انسان هڪ گل جهڙو هو ۽ سندن ماءُ اهڙي گل جي ڳولا ۾ هئي (13)
اهي صرف پنهنجي سمهڻ واري ڪمري ۾ آيا هئا،
جڏهن انهن ٻنهي بي خوفن کي ڏٺو (14)
هنن (پنهنجي ماءُ ۽ سندس پياري) ننڍي توڙي وڏي کي سڏيو،
۽ راڳ ڳائيندڙن جي ذريعي شراب ۽ موسيقي سان انهن کي تفريح ڪيو (15)
جڏهن هن محسوس ڪيو ته اهي بلڪل نشي ۾ هئا،
هوءَ اٿي بيٺي ۽ تلوار سان سندن مٿو ڪٽيائين (16)
پوءِ هوءَ پنهنجي ٻنهي هٿن سان مٿو مارڻ لڳي.
۽ ڏڪڻ لڳو ۽ ڏاڍي زور سان رڙ ڪرڻ لڳو، (17)
هوءَ رڙ ڪري چيو، ”اي پرهيزگار مسلمان!
”انهن هڪ ٻئي کي ڪيئن ڪٽيو آهي جيئن قينچي ڪپڙا ڪٽيندي آهي؟(18)
”ٻئي پاڻ شراب ۾ غرق ٿي ويا،
۽ ھٿن ۾ تلوارون کنيون، (19)
'هڪ ٻئي کي ماريو ۽، منهنجي اکين جي سامهون،
انهن هڪ ٻئي کي قتل ڪيو (20)
”هاءِ، زمين ڇو نه ڏني اُتي پاڻ کي اوندهه ڪرڻ لاءِ،
مون لاءِ جهنم جو دروازو به بند ڪيو ويو آهي (21)
”منهنجي اکين سان،
(22).
’تون (منهنجا ڇوڪرا) هن دنيا کي ڇڏي،
(23) ”مان، ھاڻي سنسار ٿي ويندس ۽ چين ڏي ويندس.
ائين چئي هن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي ڇڏيا،
۽ حيرانيءَ طرف وڌيو.(24)
هوءَ هڪ اهڙي جاءِ تي وئي جتي آرام جي جاءِ هئي.
اتي، ٻڪريءَ جي پٺيءَ تي، هن شيو کي ڏٺو، ۽ عورتن سان گڏ چنڊ وانگر سهڻي هئي (25)
هن کانئس پڇيو ته، ”اوهين مهربان عورت،