سور چند سمر ڪنڊ جو بادشاهه هو.
هن جهڙو ٻيو ڪو به نه هو (1)
چتر کلا سندس راڻي هئي. هوء ڏاڍي خوش قسمت هئي.
حسن، سڪون ۽ تواضع ۾ ڪو به جسم کيس مات ڏئي نه سگهيو.
چوپائي
بادشاهه سندس حڪم هيٺ رهندو هو.
بادشاهه هميشه هن جي فرمانبرداري ڪئي ۽ خوشيء سان هن جي خواهش جي تعميل ڪئي.
سڄي ملڪ سندس حڪم جي تعميل ڪئي
ايستائين جو سڄو ملڪ سندس پٺيان لڳو ۽ راڻي کي خود مختيار سمجهيو ويو (3)
دوهيرا
هن جي ڪيترن ئي خوبين کان متاثر ٿي، هن جي عاشق هن جي حڪم کي قبول ڪيو.
هميشه هن جي فيڪٽري کي قبول ڪيو ۽ ڪنهن ٻئي عورت ڏانهن ڌيان نه ڏيندو (4)
چوپائي
(هڪ ڏينهن) بادشاهه هڪ عورت کي ڏٺو
هڪ دفعي اُهو حاڪم هڪ ٻي عورت سان مليو ۽ هن سان پيار ڪرڻ جو سوچيو.
جڏهن (هن) ڏٺو ته رات هئي
جڏهن رات پهتي ته هن هڪ سفير موڪليو ۽ کيس دعوت ڏني.
هن کي فون ڪري تمام گهڻو راند ڪيو
اتي هن ڪنهن ٻئي جي عورت کي پنهنجو سمجهي ان سان پيار ڪيو.
کيس (سندس) محل ۾ آڻڻ ٿي چاهيو،
هن کي گهر ۾ رکڻ ٿي چاهيو پر پنهنجي زال کان ڊڄندو هو (6)
هن اها ڳالهه پنهنجي ذهن ۾ هڪ افسانو سمجهي ورتو
ان ڳالهه کي ذهن ۾ رکندي، هن پيار ڪندي چيو:
هن کيس چيو ته هو (توهان سان) شادي ڪندو.
”مان توسان شادي ڪندس ۽ توکي غربت مان ڪڍي راڻي بڻائيندس“ (7)
جڏهن (ان) عورت اهي لفظ ٻڌا
اها عورت جڏهن اها ڳالهه ٻڌي، تڏهن هوءَ ڪاوڙجي ويئي.
(۽ چوڻ لڳو) هاڻي مان تنهنجي زال ٿيندس.
۽ جواب ڏنو، 'مان توهان جو آهيان. تون مون سان ڪنهن به وقت شادي ڪري سگهين ٿو (8)
مان توهان کي هڪ ڳالهه ٻڌايان ٿو
”پر مون کي هڪ ڳالهه ضرور چوڻ گهرجي، ۽ مهرباني ڪري ان کي سچ سمجهو،
جيڪڏهن پيار سڄي زندگي
”جيڪڏهن تون مون سان پيار ڪرڻ لاءِ تيار آهين ته پوءِ توکي اڄ ئي مون سان شادي ڪرڻ گهرجي.(9)
ٿورڙو پيار ڪرڻ لاء،
”جيڪو ڪنهن کي پسند ڪندو آهي، ان کي پوئتي نه هٽڻ گهرجي،
هن جي هٿ کي خوشي سان پڪڙڻ گهرجي
جيتوڻيڪ ڪو جان وڃائي سگهي ٿو.'(10)
هي راڻي جيڪا تنهنجي گهر ۾ آهي،
”راڻي، تون گهر ۾ آهين، مان هن کان ڊڄان ٿي.
توهان هن جي قبضي ۾ تمام گهڻو آهي
”جادوءَ جي جادوءَ سان تون هن جي قبضي هيٺ آهين“ (11)
هاڻي مان هڪ ڪردار ٺاهيان ٿو
”هاڻي آءٌ توکي اهڙو معجزو ڏيکاريندس، جنهن جي ذريعي مان تو جهڙو حاڪم ٿي سگهيس.
مان ستي جو سمورو ويس بدلائي ڇڏيندس
(12) مان ستي جي روپ ۾ ويس ويس (جيڪو پنهنجي مڙس جي لاش سان پاڻ کي ساڙي ٿو) ۽ ڳاڙهي ڪپڙا پائيندس.
تون ان راڻيءَ کي پاڻ سان وٺي وڃ
۽ مون وٽ اچي گاڏيءَ ۾ ويٺي.
تون پاڻ مون کي سمجھايو
۽ راڻيءَ کي مون ڏانهن موڪليو. 13.
هن چيو ته هن کي ڇا چوڻو هو.
”راڻيءَ سان گڏ، پالڪي ۾ ويٺي، تون اُن جاءِ تي اچو (جتي چتا تيار ٿيندي).
چنڊ لٿو ۽ سج اڀري ويو.
”تون مون وٽ آيو آهين ته مون کي روڪين ۽ پوءِ راني کي مون ڏانهن موڪلين.“ (14)
صبح جي وقت سڀني بلندين ۽ پسين کي گڏ ڪرڻ
جڏهن ڏينهن ٿيو ته هوءَ (چتا ڏانهن) هلي وئي ۽ سڀ امير ۽ غريب، پٺيان لڳا.
بادشاهه به (پنهنجي) زال سان آيو.
راجا، راڻيءَ سان گڏ، سندس مٿو جهلي سندس اڳيان اچي بيٺو.
بادشاهه کيس چيو ته زنا نه ڪر.
راجا هن کي گذارش ڪئي ته هوءَ سٽي نه ٿئي ۽ هن کان جيتري دولت گهري وٺي.
راڻي! تون به سمجهين ٿو
(هن پنهنجي راڻي کان پڇيو ته) راڻي تون هن کي سمجهاءِ ۽ باهه ۾ سڙڻ کان بچائين.
راڻيءَ ۽ بادشاهه کيس سمجھايو،
جڏهن راڻي ۽ راجا هن کي سمجهائڻ جي ڪوشش ڪئي ته هن جواب ڏنو ته ”ٻڌو
مان هن رقم سان ڇا ڪريان؟
منهنجا راجا، مان پيار سان چوان ٿو ته، هي دولت مون لاء ڪهڙي سٺي آهي (17)
دوهيرا
”ٻڌو، منهنجي راڻي ۽ راجا، مان پنهنجي محبوب جي خاطر جان ڇڏائي رهيو آهيان.
’آءٌ هن دولت سان ڇا ڪندس؟‘ (18)
”ٻئي ماڻهوءَ جي ملڪيت پٿر وانگر ۽ ٻئي جي مڙس پيءُ وانگر.
’محبوب لاءِ جان قربان ڪري، مون کي جنت ملي آهي.‘ (19)
چوپائي
بادشاهه پوءِ چيو ته: