ته ديوي تمام عظيم هيروز کي ماريو آهي، جنهن کي مارڻ مشڪل آهي. 117.
DOHRA,
ان ئي جاءِ تي بادشاهه هي لفظ چيا:
مان سچ کان سواءِ ٻيو ڪجهه به نه ٿو چوان ته هن کي جيئڻ نه ڏيندس.
اهي لفظ خود چانڊڪا، سمڀ جي زبان تي ويٺي چيا هئا.
ائين لڳي رهيو هو ته شيطان پاڻ پنهنجي موت کي دعوت ڏني هئي. 119.
سمڀ ۽ نسمڀ ٻئي گڏ ويٺا ۽ فيصلو ڪيائون،
ته سڄي لشڪر کي سڏيو وڃي ۽ چانڊئي سان جنگ لاءِ هڪ شاندار هيرو چونڊيو وڃي.
وزيرن صلاح ڏني ته رکتويجا (مقصد لاءِ) موڪليو وڃي.
چانڊئي کي چيلينج ڪرڻ کان پوءِ کيس جبل تان پٿر وانگر اڇلائي ماريندو. 121.
سورٿا،
شايد ڪو قاصد موڪليو وڃي ته کيس سندس گهر مان سڏ ڪري.
هن اندرا کي پنهنجي لامحدود هٿيارن جي طاقت سان فتح ڪيو هو. 122.،
DOHRA.
هڪ ڀوت رتواجيءَ جي گهر ويو ۽ عرض ڪيائين.
تو کي شاهي درٻار ۾ طلب ڪيو ويو آهي، جلدي حاضر ٿيو.
رتواجيءَ آيو ۽ بادشاهه جي اڳيان سجدو ڪيائين.
عدالت ۾ وڏي احترام سان چيائين ته ”ٻڌاءِ مان ڇا ڪريان؟
سويا،
سمڀ ۽ نسمڀ، رتويجا کي پنهنجي موجودگيءَ ۾ سڏيو ۽ کيس عزت سان سيٽ پيش ڪئي.
هن جي مٿي جو تاج هو ۽ هن کي هاٿي ۽ گھوڙا پيش ڪيا ويا، جيڪي هن خوشيءَ سان قبول ڪيا.
رتويءَ جي پتي کڻڻ کان پوءِ، رکتويجا چيو ته، ”مان چانڊڪا جو مٿو ان جي ڍڳ مان فوري طور جدا ڪري ڇڏيندس.
جڏهن هن مجلس جي سامهون اهي لفظ چيا ته بادشاهه خوش ٿي کيس هڪ خوفناڪ ٻرندڙ صور ۽ ڇت عطا ڪيو.
سنڀ ۽ نسڀ چيو ته هاڻي وڃ ۽ وڏي لشڪر ساڻ.