شري دسم گرنتھ

صفحو - 87


ਮਾਰੇ ਦੇਵੀ ਘੋਟਿ ਸੁਭਟ ਕਟਕ ਕੇ ਬਿਕਟ ਅਤਿ ॥੧੧੭॥
maare devee ghott subhatt kattak ke bikatt at |117|

ته ديوي تمام عظيم هيروز کي ماريو آهي، جنهن کي مارڻ مشڪل آهي. 117.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA,

ਰਾਜ ਗਾਤ ਕੇ ਬਾਤਿ ਇਹ ਕਹੀ ਜੁ ਤਾਹੀ ਠਉਰ ॥
raaj gaat ke baat ih kahee ju taahee tthaur |

ان ئي جاءِ تي بادشاهه هي لفظ چيا:

ਮਰਿਹੋ ਜੀਅਤਿ ਨ ਛਾਡਿ ਹੋ ਕਹਿਓ ਸਤਿ ਨਹਿ ਅਉਰ ॥੧੧੮॥
mariho jeeat na chhaadd ho kahio sat neh aaur |118|

مان سچ کان سواءِ ٻيو ڪجهه به نه ٿو چوان ته هن کي جيئڻ نه ڏيندس.

ਤੁੰਡ ਸੁੰਭ ਕੇ ਚੰਡਿਕਾ ਚਢਿ ਬੋਲੀ ਇਹ ਭਾਇ ॥
tundd sunbh ke chanddikaa chadt bolee ih bhaae |

اهي لفظ خود چانڊڪا، سمڀ جي زبان تي ويٺي چيا هئا.

ਮਾਨੋ ਆਪਨੀ ਮ੍ਰਿਤ ਕੋ ਲੀਨੋ ਅਸੁਰ ਬੁਲਾਇ ॥੧੧੯॥
maano aapanee mrit ko leeno asur bulaae |119|

ائين لڳي رهيو هو ته شيطان پاڻ پنهنجي موت کي دعوت ڏني هئي. 119.

ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭ ਸੁ ਦੁਹੂੰ ਮਿਲ ਬੈਠਿ ਮੰਤ੍ਰ ਤਬ ਕੀਨ ॥
sunbh nisunbh su duhoon mil baitth mantr tab keen |

سمڀ ۽ نسمڀ ٻئي گڏ ويٺا ۽ فيصلو ڪيائون،

ਸੈਨਾ ਸਕਲ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ਸੁਭਟ ਬੀਰ ਚੁਨ ਲੀਨ ॥੧੨੦॥
sainaa sakal bulaae kai subhatt beer chun leen |120|

ته سڄي لشڪر کي سڏيو وڃي ۽ چانڊئي سان جنگ لاءِ هڪ شاندار هيرو چونڊيو وڃي.

ਰਕਤਬੀਜ ਕੋ ਭੇਜੀਏ ਮੰਤ੍ਰਨ ਕਹੀ ਬਿਚਾਰ ॥
rakatabeej ko bhejee mantran kahee bichaar |

وزيرن صلاح ڏني ته رکتويجا (مقصد لاءِ) موڪليو وڃي.

ਪਾਥਰ ਜਿਉ ਗਿਰਿ ਡਾਰ ਕੇ ਚੰਡਹਿ ਹਨੈ ਹਕਾਰਿ ॥੧੨੧॥
paathar jiau gir ddaar ke chanddeh hanai hakaar |121|

چانڊئي کي چيلينج ڪرڻ کان پوءِ کيس جبل تان پٿر وانگر اڇلائي ماريندو. 121.

ਸੋਰਠਾ ॥
soratthaa |

سورٿا،

ਭੇਜੋ ਕੋਊ ਦੂਤ ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਲਿਆਵੈ ਤਾਹਿ ਕੋ ॥
bhejo koaoo doot grah te liaavai taeh ko |

شايد ڪو قاصد موڪليو وڃي ته کيس سندس گهر مان سڏ ڪري.

ਜੀਤਿਓ ਜਿਨਿ ਪੁਰਹੂਤ ਭੁਜਬਲਿ ਜਾ ਕੇ ਅਮਿਤ ਹੈ ॥੧੨੨॥
jeetio jin purahoot bhujabal jaa ke amit hai |122|

هن اندرا کي پنهنجي لامحدود هٿيارن جي طاقت سان فتح ڪيو هو. 122.،

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA.

ਸ੍ਰੋਣਤ ਬਿੰਦ ਪੈ ਦੈਤ ਇਕੁ ਗਇਓ ਕਰੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥
sronat bind pai dait ik geio karee aradaas |

هڪ ڀوت رتواجيءَ جي گهر ويو ۽ عرض ڪيائين.

ਰਾਜ ਬੁਲਾਵਤ ਸਭਾ ਮੈ ਬੇਗ ਚਲੋ ਤਿਹ ਪਾਸਿ ॥੧੨੩॥
raaj bulaavat sabhaa mai beg chalo tih paas |123|

تو کي شاهي درٻار ۾ طلب ڪيو ويو آهي، جلدي حاضر ٿيو.

ਰਕਤ ਬੀਜ ਨ੍ਰਿਪ ਸੁੰਭ ਕੋ ਕੀਨੋ ਆਨਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ॥
rakat beej nrip sunbh ko keeno aan pranaam |

رتواجيءَ آيو ۽ بادشاهه جي اڳيان سجدو ڪيائين.

ਅਸੁਰ ਸਭਾ ਮਧਿ ਭਾਉ ਕਰਿ ਕਹਿਓ ਕਰਹੁ ਮਮ ਕਾਮ ॥੧੨੪॥
asur sabhaa madh bhaau kar kahio karahu mam kaam |124|

عدالت ۾ وڏي احترام سان چيائين ته ”ٻڌاءِ مان ڇا ڪريان؟

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥
svaiyaa |

سويا،

ਸ੍ਰਉਣਤ ਬਿੰਦ ਕੋ ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭ ਬੁਲਾਇ ਬੈਠਾਇ ਕੈ ਆਦਰੁ ਕੀਨੋ ॥
sraunat bind ko sunbh nisunbh bulaae baitthaae kai aadar keeno |

سمڀ ۽ نسمڀ، رتويجا کي پنهنجي موجودگيءَ ۾ سڏيو ۽ کيس عزت سان سيٽ پيش ڪئي.

ਦੈ ਸਿਰਤਾਜ ਬਡੇ ਗਜਰਾਜ ਸੁ ਬਾਜ ਦਏ ਰਿਝਵਾਇ ਕੈ ਲੀਨੋ ॥
dai sirataaj badde gajaraaj su baaj de rijhavaae kai leeno |

هن جي مٿي جو تاج هو ۽ هن کي هاٿي ۽ گھوڙا پيش ڪيا ويا، جيڪي هن خوشيءَ سان قبول ڪيا.

ਪਾਨ ਲੈ ਦੈਤ ਕਹੀ ਇਹ ਚੰਡ ਕੋ ਰੁੰਡ ਕਰੋ ਅਬ ਮੁੰਡ ਬਿਹੀਨੋ ॥
paan lai dait kahee ih chandd ko rundd karo ab mundd biheeno |

رتويءَ جي پتي کڻڻ کان پوءِ، رکتويجا چيو ته، ”مان چانڊڪا جو مٿو ان جي ڍڳ مان فوري طور جدا ڪري ڇڏيندس.

ਐਸੇ ਕਹਿਓ ਤਿਨ ਮਧਿ ਸਭਾ ਨ੍ਰਿਪ ਰੀਝ ਕੈ ਮੇਘ ਅਡੰਬਰ ਦੀਨੋ ॥੧੨੫॥
aaise kahio tin madh sabhaa nrip reejh kai megh addanbar deeno |125|

جڏهن هن مجلس جي سامهون اهي لفظ چيا ته بادشاهه خوش ٿي کيس هڪ خوفناڪ ٻرندڙ صور ۽ ڇت عطا ڪيو.

ਸ੍ਰੋਣਤ ਬਿੰਦ ਕੋ ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭ ਕਹਿਓ ਤੁਮ ਜਾਹੁ ਮਹਾ ਦਲੁ ਲੈ ਕੈ ॥
sronat bind ko sunbh nisunbh kahio tum jaahu mahaa dal lai kai |

سنڀ ۽ نسڀ چيو ته هاڻي وڃ ۽ وڏي لشڪر ساڻ.