۽ ٻئي وڃي کيس پڪڙيو.
ٻه عورتون جوگ جي روپ ۾
۽ هوءَ هڪ ڪردار ٺاهڻ جو سوچيندي بادشاهه وٽ وئي. 5.
بادشاهه چيو ته هن کي صليب تي چاڙهيو.
توهان ٽيئي منهنجي حڪم تي عمل ڪريو.
جڏهن کيس مارڻ لاءِ ورتو ويو (حنانات، حنان معنيٰ).
پوءِ اهي ٻه عورتون جيڪي جوڳيون ٿي آيون. 6.
جيڪي عورتون جوگيون ٿي ويون، تن ائين ڪرڻ لاءِ چيو.
(فاني آسن) ٻن جوڳين مان هڪ کي ڏيو.
هتي عرش (جنت) جون ڳالهيون آهن.
انهن جي چال کي ڪو به نه سمجهي رهيو هو.
ٻئي عورت ائين چيو
ته اي ڪهر (جلد)! ان کي نه ڪريو.
صليب ڪنهن بزرگ کي ڏي
۽ چور کي هتان هٽايو.8.
اها خبر اتي پهتي
جتي بيداد سن راجا ويٺو هو.
انڌي نگر جي ڀرسان سڀ ماڻهو
گدڙن وانگر ڪو به اکر نه پڙهيو ويو. 9.
کين ٻيو ڪجهه سمجهه ۾ نه آيو
۽ مها پشو ۽ بيوقوف جي نالي سان مشهور هئا.
جڏهن بادشاهه کي اها خبر پيئي
سو هو ٻنھي صاحبن کي ڏسڻ لاءِ ويو. 10.
جڏهن هو ويا ۽ انهن جي زيارت ڪئي
پوءِ بادشاهه کليو ۽ ڳالهايو.
صليب ڇو کڻان؟
مهرباني ڪري مون کي اهو راز ٻڌايو. 11.
(انهن جواب ڏنو ته) اسان ڄمڻ ۽ نسلن جا گناهه ڪيا آهن.
صليب تي چڙهڻ سان سڀ (گناه) ناس ٿي ويندا.
ان تي جنت ملي ويندي
۽ تحريڪ فوري طور تي غائب ٿي ويندي. 12.
بادشاهه اها ڳالهه ٻڌي.
تنهنڪري هن چٽ ۾ (پاڻ کي صليب تي) چڙهڻ جو منصوبو ٺاهيو.
ٻيا سڀ ڪڍيا ويا
۽ پاڻ صليب تي چڙهي ويو. 13.
جيئن ئي بادشاهه کي صليب تي چاڙهيو ويو ته جوگي ڀڄي ويا.
ڪنهن کي به معلوم نه ٿي سگهيو ته هو ڪٿي لڪي رهيو آهي.
انهن عورتن جو پورو روپ اختيار ڪيو
۽ اتي شهر ۾ ملاقات ڪئي. 14.
هن چال سان ظالم بادشاهه کي قتل ڪيو
ملڪ کي چڱي طرح آباد ڪيو.
انڌ نگر جا ماڻهو ڪنهن به راز کي نه سمجهندا هئا
ته اسان جي بادشاهه کي هن ڪردار سان قتل ڪيو ويو آهي. 15.
هتي ختم ٿئي ٿو منتري ڀوپ سمباد جو 367 هون چارتر، شري چرتروپاخيان جي تريا چترتر، سڀ خير آهي. 367.6678. هلي ٿو
چوويهه:
جتي قنوج جو قلعو چيو وڃي ٿو.
اتي ابهي سنگهه نالي هڪ بادشاهه حڪومت ڪندو هو.
چچوچر مٽي سندس زال هئي.