چوپائي
بڪرمجيت ماڌونال ڏانهن موڪليو.
بڪرم ماڌون کي سڏيو ۽ عزت سان کيس ويهڻ لاءِ چيو.
(ماڌو چيو) ”جيڪو به برهمڻ پادريءَ جو حڪم آهي.
مان رهندس، جيتوڻيڪ مون کي وڙهڻو پوي،' (39)
جڏهن ماڌون سڄي ڳالهه ٻڌائي.
بڪرم پنهنجي سموري فوج کي گهرايو.
پاڻ کي هٿيار ڏيڻ ۽ هٿيار رکڻ
انهن ڪمواتي جي طرف مارچ شروع ڪيو (40)
سورٿا
هن پنهنجو سفير (راجا) ڪم سين ڏانهن موڪليو ته کيس پيغام ڏي.
’پنهنجي ملڪ کي بچائڻ لاءِ، تون ڪمڪندلا حوالي ڪر.‘ (41)
چوپائي
ڪموتي شهر ۾ هڪ قاصد آيو.
ڪموتي کي معلوم ٿيو ته سفير ڪم سين کي ڇا پهچايو هو.
(ڇا) بڪرم چيو هو، کيس ٻڌايو.
بڪرم جي پيغام راجا کي پريشان ڪيو هو (42)
دوهيرا
(راجا،) ”چنڊ ڏينهن ۾ چمڪي سگهي ٿو ۽ سج رات جو اچي سگهي ٿو.
”پر مان ڪمڪندلا کي ڏئي نه سگھندس.“ (43)
فرشتي چيو:
ڀڄڻ چانڊ
(سفير،) ”ٻڌ راجا، ڪمڪندلا ۾ ڪهڙي شان آهي.
”ته تون هن جي حفاظت ڪري رهيو آهين پنهنجي پاڻ سان ڳنڍي،
”منهنجي نصيحت موجب، هن کي پاڻ وٽ نه رک،
۽ ان کي موڪلائي پنهنجي عزت جي حفاظت ڪر (44)
اسان جي فوج ضدي آهي، توهان کي خبر آهي.
”اسان قائم رهون ٿا ۽ توهان کي ضرور سڃاڻڻ گهرجي، جيئن اسان جي طاقت (دنيا جي) چئن طرفن ۾ ڄاڻايل آهي.
جن کي ديوتا ۽ شيطان مضبوط سڏين ٿا.
تون ڇو ٿو چاهين ته (هن کي) روڪين ۽ ساڻس وڙهن. 45.
جڏهن فرشتي اهڙي قسم جا لفظ چيا
جڏهن سفارتڪار سختيءَ سان ڳالهايو ته ڊرم جنگي نعرا هڻڻ لڳا.
ضدي راجا جنگ جو اعلان ڪيو ۽
بڪرم کي ٽڪرا ٽڪرا ڪرڻ جو عزم (46)
هو طاقتور ويڙهاڪن جي لشڪر سان گڏ ٿيو،
هن بهادر خندلي، باغيلا ۽ پنڊيرن کي پاڻ سان گڏ وٺي حملو ڪيو.
غرور، چوهاڻ، گهلوت وغيره وڏا جنگي سپاهي (شامل)
۽ سندس لشڪر ۾ راھوار، چوهاڻ ۽ غلوت ھئا، جن وڏي لڙائيءَ ۾ حصو ورتو ھو (47)
(جڏهن) بڪرمجيت اهو ٻڌو ته هن سڀني جنگين کي سڏيو.
جڪرم کي اها خبر معلوم ٿي ته هن سڀني بي خوفن کي گڏ ڪيو.
اهي ٻئي بهادريءَ سان وڙهيا،
۽ جمنا ۽ گنگا نديءَ وانگر ضم ٿي ويا (48)
ڪٿي جنگي تلوارون کڻي ڊوڙي رهيا آهن.
ڪٿي ڪٿي اهي ڍال تي پنهنجو وقت بچائيندا آهن.
ڪڏهن ڪڏهن اهي ڍال ۽ ڍال تي راند ڪندي گرمي پيدا ڪندا آهن.
(انهن مان) هڪ وڏو آواز بلند ٿئي ٿو ۽ چمڪون نڪرنديون آهن. 49.
ڪٿي ڪٿي گجگوڙ، گوڙ ۽ گولا به آهن
۽ ڪٿي ڪٿي چنڊ جي شڪل جا تير ڇڏيا پيا وڃن.