هن جيڪو به انعام ڏنو، هر جسم قبول ڪيو ۽ ڪنهن به خلاف ورزي جو مظاهرو نه ڪيو (25)
دوهيرا
مراري (وشنو) پاڻ کي هڪ خوبصورت عورت وانگر ڍڪي ڇڏيو هو.
وَلَمْ يُكْرِمُ الْيَوْمَ الشَّيْطَانِ (26) (1)
123 هين مثال مبارڪ ڪرتار جي راجا ۽ وزير جي گفتگو، خيرات سان مڪمل. (123) (2414)
دوهيرا
نارنول جي ملڪ ۾ وجي سنگهه نالي هڪ راجا رهندو هو.
هو گهڻو وقت ڦول مٽيءَ وٽ ويهي گذاريندو هو.(1)
اهو شخص، جنهن کي وجي سنگهه ڏينهن جي اٺن واچن جو احترام ڪندو هو.
ڦول متي هئي، ۽ گلن جي ڪچري جهڙي هئي.(2)
هڪ ڏينهن وجي سنگهه شڪار لاءِ ٻاهر نڪتو.
اتي هن کي هڪ ڀريم کلا نظر آئي ۽ هن کي ان لاءِ بيحد خواهش محسوس ٿي (3)
چوپائي
اتي شادي ڪيائين ۽ عورت کي گهر وٺي آيو.
هن سان شادي ڪري گهر وٺي آيو، جيئن راجا لاءِ به ٿلهي هئي.
ڦل مٽي (نئين شاديءَ جي ڳالهه) ڏاڍي ناراض ٿي.
اها ڳالهه ٻڌي، ڦول متي ناراض ٿي، پر عزت سان سندس استقبال ڪيو.
هن (فُل مٽيءَ) سان ڏاڍي محبت ڪئي
هوءَ کيس بيحد پيار ڏيندي هئي ۽ کيس پنهنجي نيڪ نياڻي ڪري سڏيندي هئي.
پر (اُن) عورت (فُل مٽيءَ) دل ۾ ڏاڍي ڪاوڙ رکي.
اندروني طور تي هوءَ ڪاوڙيل هئي ۽ هن کي ختم ڪرڻ جو فيصلو ڪيو هو (5)
اُن عورت کي (معنيٰ ننڊ) جنهن جي عبادت ڪندڙ کي خبر هئي.
جنهن جي هوءَ عزت ڪندي هئي، ان کي ختم ڪرڻ جو ارادو ڪيائين.
(هن) رودر جو مندر ٺهرايو
تمام گهڻو پئسو خرچ ڪري هن شيو جو مندر ٺهرايو (6)
ٻئي سمهڻ وارا اتي ويندا هئا
ٻئي همراه زالون اتي پهتيون ۽ شيو جي پوڄا ڪئي.
مندر ('مٽ'-مٿ) تمام سٺو هو ۽ ان کي سينگاريو هڪ ڊگهو پرچم هو
مندر جي چوٽي ڪافي بلند هئي ۽ ان کي ديوتا، شيطان ۽ سڀني اوٿن طرفان ساراهيو ويو (7)
دوهيرا
ڳوٺ جون سڀ عورتون ان مندر ۾ ويون.
(8)
ارريل
هڪ ڏينهن راڻي کيس (ڀامر ڪالا) اتي وٺي وئي
هڪ ڏينهن راڻي کيس اتي وٺي وئي، هٿ ۾ تلوار کڻي، هن جو مٿو ڪٽي ڇڏيو.
سر وڍي (شِو جي بت) تي رکي
هن کٽيل مٿو شيو کي ڏنو، ۽ پاڻ اچي راجا کي ٻڌايو.
دوهيرا
”صادق جي ڀيڻ مون کي مندر ۾ وٺي وئي آهي،
'۽ اتي هن پنهنجو سر ڪٽيو ۽ شيو کي پيش ڪيو.' (10)
چوپائي
اهو ٻڌي بادشاهه اتي آيو.
اها ڳالهه ٻڌي راجا ان جاءِ تي پهتو جتي هن جو ڪٽيل مٿو پيو هو.
اهو ڏسي (بادشاهه) دل ۾ حيران ٿي ويو.
هو حيران ٿي ويو پر هن عورت سان تڪرار نه ڪيو (11)
دوهيرا
(هن چيو ته) ’اها عورت، جنهن پنهنجو مٿو ڪٽي ڇڏيو آهي، ۽ پنهنجي هٿن سان، شيو کي پيش ڪيو آهي،
'هوء ۽ هن جا والدين عزت جي لائق آهن.' (12)