شري دسم گرنتھ

صفحو - 308


ਗੂਦ ਪਰਿਓ ਤਿਹ ਕੋ ਇਮ ਜਿਉ ਸਵਦਾਗਰ ਕੋ ਟੂਟਿ ਗਯੋ ਮਟੁ ਘੀ ਕੋ ॥੧੭੩॥
good pario tih ko im jiau savadaagar ko ttoott gayo matt ghee ko |173|

هن جي مٿي جو ميرو ائين نڪرندو هو، جيئن ڪنهن واپاريءَ جي گهيٽيءَ جي ڀڃڻ سان.

ਰਾਹ ਭਯੋ ਤਬ ਹੀ ਨਿਕਸੇ ਹਰਿ ਗਵਾਰ ਸਭੈ ਨਿਕਸੇ ਤਿਹ ਨਾਰੇ ॥
raah bhayo tab hee nikase har gavaar sabhai nikase tih naare |

اهڙيءَ طرح جڏهن لنگهه ٺهي ويو ته ڪرشن پنهنجي گوپا دوستن سان گڏ ڀوت جي مٿي مان نڪري آيو.

ਦੇਵ ਤਬੈ ਹਰਖੇ ਮਨ ਮੈ ਪਿਖਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਚਿਓ ਹਰਿ ਪੰਨਗ ਭਾਰੇ ॥
dev tabai harakhe man mai pikh kaanrah bachio har panag bhaare |

ڪرشن کي وڏي نانگ جي حملي کان بچندي ڏسي سڀ ديوتا ڏاڍا خوش ٿيا

ਗਾਵਤ ਗੀਤ ਸਬੈ ਗਣ ਗੰਧ੍ਰਬ ਬ੍ਰਹਮ ਸਭੋ ਮੁਖ ਬੇਦ ਉਚਾਰੇ ॥
gaavat geet sabai gan gandhrab braham sabho mukh bed uchaare |

گانا ۽ گندروا گيت ڳائڻ لڳا ۽ برهما ويد ٻڌائڻ لڳا

ਆਨੰਦ ਸ੍ਯਾਮ ਭਯੋ ਮਨ ਮੈ ਨਗ ਰਛਕ ਜੀਤਿ ਚਲੇ ਘਰਿ ਭਾਰੇ ॥੧੭੪॥
aanand sayaam bhayo man mai nag rachhak jeet chale ghar bhaare |174|

سڀني جي ذهنن ۾ خوشي هئي، ۽ ڪرشن ۽ سندس ساٿي، ناگا جي فاتح، پنهنجي گهر ڏانهن روانا ٿيا.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਢਿਯੋ ਸਿਰਿ ਕੇ ਮਗਿ ਹ੍ਵੈ ਨ ਕਢਿਯੋ ਮੁਖ ਕੇ ਮਗੁ ਜੋਰ ਅੜੀ ਕੇ ॥
kaanrah kadtiyo sir ke mag hvai na kadtiyo mukh ke mag jor arree ke |

ڪرشن ديوتا جي مٿي مان نڪرندو هو، نه سندس وات مان، رت سان ڀريل

ਸ੍ਰਉਨ ਭਰਿਯੋ ਇਮ ਠਾਢਿ ਭਯੋ ਪਹਰੇ ਪਟ ਜਿਉ ਮੁਨਿ ਸ੍ਰਿੰਗਮੜੀ ਕੇ ॥
sraun bhariyo im tthaadt bhayo pahare patt jiau mun sringamarree ke |

سڀيئي ڳاڙهي رنگ جا ڪپڙا پاتل بابا وانگر بيٺا هئا

ਏਕ ਕਹੀ ਇਹ ਕੀ ਉਪਮਾ ਫੁਨਿ ਅਉ ਕਬਿ ਕੇ ਮਨ ਮਧਿ ਬੜੀ ਕੇ ॥
ek kahee ih kee upamaa fun aau kab ke man madh barree ke |

هن تماشي لاءِ شاعر به هڪ مثال ڏنو آهي

ਢੋਵਤ ਈਟ ਗੁਆਰ ਸਨੈ ਹਰਿ ਦਉਰਿ ਚੜੇ ਜਨੁ ਸੀਸ ਗੜੀ ਕੇ ॥੧੭੫॥
dtovat eett guaar sanai har daur charre jan sees garree ke |175|

ائين پئي لڳو ته گوپا سرن تي سرون کڻي ڳاڙها ٿي ويا آهن ۽ ڪرشن ڊوڙي قلعي جي چوٽيءَ تي اچي بيٺو آهي.

ਇਤਿ ਅਘਾਸੁਰ ਦੈਤ ਬਧਹਿ ॥
eit aghaasur dait badheh |

ديوتا آغاسورا جي قتل جي پڄاڻي

ਅਥ ਬਛਰੇ ਗਵਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਚੁਰੈਬੋ ਕਥਨੰ ॥
ath bachhare gavaar brahamaa churaibo kathanan |

ھاڻي شروع ٿئي ٿو برهما جي چوري ڪيل گاڏن ۽ گوپس جو

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਰਾਛਸ ਮਾਰਿ ਗਏ ਜਮੁਨਾ ਤਟਿ ਜਾਇ ਸਭੋ ਮਿਲਿ ਅੰਨ ਮੰਗਾਯੋ ॥
raachhas maar ge jamunaa tatt jaae sabho mil an mangaayo |

ديوتا کي مارڻ کان پوء، سڀئي جمنا جي ڪناري تي ويا ۽ ماني جو سامان گڏ ڪيو

ਕਾਨ੍ਰਹ ਪ੍ਰਵਾਰ ਪਰਿਓ ਮੁਰਲੀ ਕਟਿ ਖੋਸ ਲਈ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥
kaanrah pravaar pario muralee katt khos lee man mai sukh paayo |

سڀئي ڇوڪرا ڪرشن جي چوڌاري گڏ ٿي پنهنجي بانسري کي پنهنجي کمر ۾ رکي، ڪرشن کي ڏاڍي خوشي محسوس ٿي

ਕੈ ਛਮਕਾ ਬਰਖੈ ਛਟਕਾ ਕਰ ਬਾਮ ਹੂੰ ਸੋ ਸਭ ਹੂੰ ਵਹ ਖਾਯੋ ॥
kai chhamakaa barakhai chhattakaa kar baam hoon so sabh hoon vah khaayo |

سڀئي ڇوڪرا ڪرشن جي چوڌاري گڏ ٿي پنهنجي بانسري کي پنهنجي کمر ۾ رکي، ڪرشن کي ڏاڍي خوشي محسوس ٿي

ਮੀਠ ਲਗੇ ਤਿਹ ਕੀ ਉਪਮਾ ਕਰ ਕੈ ਗਤਿ ਕੈ ਹਰਿ ਕੇ ਮੁਖ ਪਾਯੋ ॥੧੭੬॥
meetth lage tih kee upamaa kar kai gat kai har ke mukh paayo |176|

هنن هڪدم کاڌو تيار ڪري کاٻي هٿ سان کائڻ شروع ڪيو ۽ اهو لذيذ کاڌو ڪرشن جي وات ۾ وجهي ڇڏيو.

ਕੋਊ ਡਰੈ ਹਰਿ ਕੇ ਮੁਖਿ ਗ੍ਰਾਸ ਠਗਾਇ ਕੋਊ ਅਪਣੇ ਮੁਖਿ ਡਾਰੇ ॥
koaoo ddarai har ke mukh graas tthagaae koaoo apane mukh ddaare |

ڪو خوفزده ٿي ڪري ڪرشن جي وات ۾ لوڻ وجھڻ لڳو ته ڪو ڪرشن کي ماني کائڻ جو سبب بڻيو.

ਹੋਇ ਗਏ ਤਨਮੈ ਕਛੁ ਨਾਮਕ ਖੇਲ ਕਰੋ ਸੰਗਿ ਕਾਨ੍ਰਹਰ ਕਾਰੇ ॥
hoe ge tanamai kachh naamak khel karo sang kaanrahar kaare |

پنهنجي ئي وات ۾ لوڻ وجھڻ لڳو، اهڙي طرح سڀ ڪرشن سان کيڏڻ لڳا

ਤਾ ਛਿਨ ਲੈ ਬਛਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇਕਠੇ ਕਰਿ ਕੈ ਸੁ ਕੁਟੀ ਮਧਿ ਡਾਰੇ ॥
taa chhin lai bachhare brahamaa ikatthe kar kai su kuttee madh ddaare |

ساڳئي وقت، برهما، انهن جي ٻڪرين کي گڏ ڪيو ۽ انهن کي هڪ کوٽي ۾ بند ڪيو

ਢੂੰਢਿ ਫਿਰੇ ਨ ਲਹੇ ਸੁ ਕਰੈ ਬਛਰੇ ਅਰੁ ਗ੍ਵਾਰ ਨਏ ਕਰਤਾਰੇ ॥੧੭੭॥
dtoondt fire na lahe su karai bachhare ar gvaar ne karataare |177|

سڀيئي پنھنجن گاڏن جي ڳولا ۾ نڪري پيا، پر جڏھن ڪو گوپا ۽ گابي نه ملي سگھيو، تڏھن رب (ڪرشن) نوان گاڏا ۽ گوپا پيدا ڪيا.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਜਬੈ ਹਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇਹੈ ਤਬ ਹਰਿ ਜੀ ਤਤਕਾਲੁ ॥
jabai hare brahamaa ihai tab har jee tatakaal |

جڏهن برهما انهن کي چوري ڪيو

ਕਿਧੋ ਬਨਾਏ ਛਿਨਕੁ ਮੈ ਬਛਰੇ ਸੰਗਿ ਗਵਾਲ ॥੧੭੮॥
kidho banaae chhinak mai bachhare sang gavaal |178|

جڏهن برهما اها چوري ڪئي ته ان ئي وقت ڪرشن گوپس سميت گاڏن کي پيدا ڪيو.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا